Semua Bab วิศวะหลงสาว Sodeline: Bab 1 - Bab 10

21 Bab

ตอนที่ 1: ของขวัญวันเกิดจากแก๊งเพื่อน

ตอนที่ 1: ของขวัญวันเกิดจากแก๊งเพื่อนแสงไฟนีออนสีชมพูจากป้าย "SPA & MASSAGE" ฝั่งตรงข้ามคอนโดหรูใจกลางเมืองสาดเข้ามาในห้องรับแขกที่มืดสนิท กลิ่นอายของแอลกอฮอล์คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มในชุดช็อปสีน้ำเงินเข้มที่ทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างแรง"อาทิตย์" เฮดว้ากปี 4 ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความโหดและความเนี้ยบกริบกำลังอยู่ในสภาพที่ไม่ต่างจากศพ เขาเพิ่งผ่านการปั่นโปรเจกต์จบติดต่อกันมาสามคืนซ้อน แถมยังถูกไอ้พวกเพื่อนตัวแสบในกลุ่มวิศวะลากไปมอมเหล้าฉลองวันเกิดจนสติแทบหลุด"ชนนนนน! ไม่หมดแก้วมึงไม่ใช่เพื่อนกูนะไอ้อาทิตย์!"เสียงแก้วเหล้ากระทบกันดังสนั่นลั่นโต๊ะวีไอพีในผับหรูย่านทองหล่อ "ไอ้เก่ง" กับ "ไอ้โน้ต" สองเพื่อนสนิทกลุ่มวิศวะไฟฟ้าตัวแสบพยายามกรอกแอลกอฮอล์ใส่ปากเจ้าของวันเกิดอย่าง "อาทิตย์" ที่นั่งตาเยิ้มพิงพนักโซฟา สภาพของเฮดว้ากปี 4 ตอนนี้ดูไม่ได้เลยสักนิด เสื้อตัวหนาที่ปักตราคณะที่เคยรีดกริบหลุดลุ่ย กระดุมบนถูกปลดออกจนเห็นแผงอกรำไร"พอแล้วพวกมึง... กูจะตาย... โปรเจกต์ก็ยังไม่จบ สามวันแล้วที่กูไม่ได้นอน" อาทิตย์พึมพำเสียงพร่าพยายามดันแก้วเหล้าออกห่าง"ไม่ได้นะเว้ย วันเกิดป
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya

ตอนที่ 2 : ความทรงจำที่ขาดหายและเสียงนกหวีดที่ลานเกียร์

แสงแดดยามเช้าแผดเผาทะลุผ้าม่านสีเข้มเข้ามาในห้องนอน กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ที่เคยฟุ้งด้วยกลิ่นหอม ๆ เมื่อคืนจางหายไป เหลือเพียงความว่างเปล่าและความเงียบงันอาทิตย์ขยับเปลือกตาอย่างยากลำบาก ความรู้สึกเหมือนมีใครเอาค้อนปอนด์มาทุบหัวซ้ำ ๆ ทำให้เขาต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด เขาลุกขึ้นนั่งบนเตียงกว้าง สภาพยังอยู่ในชุดช็อปตัวเดิมที่ยับยู่ยี่ กระดุมหลุดลุ่ยจนเกือบหมดเขากวาดสายตามองไปรอบห้อง... ว่างเปล่าบนหมอนข้างกายไม่มีร่องรอยของ "น้ำฝน" หญิงสาวที่เขาจำได้ราง ๆ ว่านอนหนุนตักเธอเมื่อคืน มีเพียงรอยยับบนผ้าปูที่นอนและกระดาษโน้ตแผ่นเล็กที่แปะไว้บนหัวเตียงด้วยโพสต์อิทสีหวาน"น้ำฝนกลับก่อนนะคะ เห็นคุณหลับสบายเลยไม่อยากปลุก ขอบคุณสำหรับเมื่อคืนนี้ค่ะ (ยาแก้แฮงค์วางไว้ที่โต๊ะหน้าทีวีน้า) "อาทิตย์ขยำกระดาษแผ่นนั้นทิ้งอย่างไม่แยแส ไม่ใช่เพราะโกรธ แต่เพราะเขานึกอะไรไม่ออกเลย ภาพสุดท้ายในหัวคือเขากำลังซุกหน้าลงบนหน้าท้องเนียน ๆ ของใครบางคน กลิ่นหอมที่ทำให้เขาสงบใจได้อย่างน่าประหลาด... แล้วหลังจากนั้นทุกอย่างก็ตัดไปเป็นสีดำ"แม่ม... เอ๊ย" เขาสบถพลางนวดขมับ "ไอ้เก่ง ไอ้โน้ต... พวกมึงเล่นกูแสบมาก"เขาเหลื
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya

ตอนที่ 3: ความบังเอิญ กลิ่น สัมผัส

หลังจบจากลานเกียร์ เรนพาร่างที่แทบจะหมดแรงมาจนถึงห้องเรียนรวมแอร์เย็นฉ่ำ ขาที่ยังสั่นน้อย ๆ จากการถูกเหน็บกินเมื่อคืนประท้วงทุกก้าวที่เดิน เธอทรุดตัวลงนั่งริมแถวหน้าสุด พยายามทำตัวให้เล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้"เรน เป็นไรเปล่า หน้าเธอซีดอย่างกับกระดาษ" ก้อย เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวสะกิดแขนด้วยความเป็นห่วง"อย่าบอกนะว่าแอบไปโต้รุ่งอ่านหนังสือมาอีกแล้ว""เปล่า... แค่พักผ่อนน้อยน่ะก้อย" เรนตอบเสียงอ่อย พลางขยับแว่นสายตาหนาเตอะที่เลื่อนหลุดเพราะเหงื่อเย็น ๆ ที่ผุดซึมตามไรผม เธอไม่ได้โกหก... เธอพักผ่อนน้อยจริง ๆ แต่น้อยเพราะต้องคอยรองรับน้ำหนักตัวของผู้ชายที่นั่งอยู่แถวหลังสุดของห้องนี้นี่แหละแถวหลังสุดของห้องเรียนรวม...อาทิตย์นั่งกอดอกพิงพนักเก้าอี้ สายตาคมภายใต้คิ้วเข้มที่ขมวดมุ่นจดจ้องไปยังแผ่นหลังบางในชุดช็อปที่ดูจะใหญ่กว่าตัวเธอไปหนึ่งไซซ์ ความเงียบของห้องเรียนทำให้อาการปวดหัวแฮงค์ของเขาเบาบางลง แต่มันกลับถูกแทนที่ด้วยความหงุดหงิดที่อธิบายไม่ได้"ไอ้ทิตย์ มึงจะจ้องน้องแว่นนั่นให้ทะลุแผ่นหลังเลยหรือไง" เก่งกระซิบถามพลางกลั้นขำ "เห็นจ้องตั้งแต่ลานเกียร์ยันห้องเรียน มึงไปติดใจอะไรน้องเนิ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya

ตอนที่ 4 จับผิดเด็กรุ่นน้อง

ตอนที่ 4 จับผิดเด็กรุ่นน้องโรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ (โรงช้าง) เวลา: 12:15 น.บรรยากาศที่โต๊ะม้านั่งหินอ่อนตัวยาวของแก๊งเฮดว้ากปี 4 ดูเคร่งเครียดกว่าปกติ อาทิตย์วางสมาร์ตโฟนที่เปิดหน้าเฟซบุ๊กของ "น้ำฝน" ค้างไว้ สายตาคมกริบจ้องสลับไปมาเปรียบเทียบระหว่างหญิงสาวพราวเสน่ห์ในจอ กับร่างเล็กในชุดช็อปโคร่งที่กำลังเดินเข้ามาหา"รินรดา มานี่" เสียงทุ้มกังวานทำให้เรนสะดุ้งจนไหล่สั่น เธอจำต้องเดินลากขาเข้ามานั่งข้างเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ตามคำสั่ง"พี่อาทิตย์มีอะไรกับ... เรน หรือเปล่าคะ" เธอเอ่ยถามเสียงแผ่ว พยายามหลบสายตาคมกริบคู่นั้นที่ดูเหมือนจะอ่านความคิดเธอได้ทุกอย่าง"รู้จักคนในรูปนี้ไหม" อาทิตย์เลื่อนโทรศัพท์ไปตรงหน้าเธอช้ าๆ จงใจให้ปลายนิ้วของเขาเฉียดผ่านมือเธอ เรนใจหายวาบเมื่อเห็นรูปตัวเองในชุดเดรสสีแดงกำมะหยี่ คนในรูปเซ็กซี่สะดุดตา"มะ... ไม่รู้จักค่ะ ใครเหรอคะสวยจัง" เธอแสร้งตอบด้วยเสียงซื่อที่สุดเท่าที่จะทำได้ พยายามบังคับไม่ให้เสียงสั่น"สวยเหรอ... เออ กูก็ว่าสวย" อาทิตย์จงใจใช้สรรพนามสนิทสนมจนคนฟังขนลุก "แต่แปลกนะ พี่เห็นรูปนี้แล้วนึกถึงเราขึ้นมาเฉยเลย... ทั้งที่คนหนึ่งดู แรง แต่อี
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-12
Baca selengkapnya

ตอนที่ 5: ค่าของชีวิต

หน้าห้องไอซียู (ICU) โรงพยาบาลรัฐบาลเสียงรองเท้าผ้าใบกระทบพื้นกระเบื้องดังสะท้อนไปตามโถงทางเดินที่เงียบเชียบ เรนวิ่งกระหืดกระหอบมาหยุดยืนอยู่หน้าประตูเหล็กบานใหญ่ที่มีป้ายไฟสีแดงสว่างวาบเขียนว่า 'ห้ามเข้าก่อนได้รับอนุญาต'ร่างกายที่เคยสั่นเทาเพราะความกลัวจับผิดของอาทิตย์ บัดนี้กลับสั่นสะท้านด้วยความกลัวที่ยิ่งใหญ่กว่า... คือความกลัวที่จะสูญเสียคนเดียวในชีวิตที่เธอเหลืออยู่"ขอโทษนะคะ... คนไข้ชื่อคุณวิไล รัตนรักษ์ ที่ทางโรงพยาบาลโทรหาฉันนะคะ.." เรนถามพยาบาลที่เคาน์เตอร์ด้วยน้ำเสียงขาดห้วง"รอสักครู่นะคะคุณรินรดา คุณหมอเจ้าของไข้กำลังรอคุยอยู่ค่ะ"ไม่กี่นาทีต่อมา เรนถูกเชิญเข้าไปในห้องทำงานเล็ก ๆ ที่ผนังเต็มไปด้วยฟิล์มเอกซเรย์ นายแพทย์วัยกลางคนมองเธอผ่านแว่นตาด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเห็นใจแต่ก็แฝงความจริงจัง"คุณแม่ของคุณ มีอาการเส้นเลือดในสมองโป่งพองและแตกซึมครับ" คุณหมอเริ่มอธิบายพลางชี้ไปที่ภาพสแกนสมอง "ตอนนี้หมอให้ยาควบคุมความดันไว้ แต่นั่นเป็นเพียงการประทังเวลา""เราจำเป็นต้องทำการผ่าตัดด่วนเพื่อหนีบเส้นเลือดที่แตก ไม่อย่างนั้นเลือดจะคั่งจนกดทับสมองส่วนสำคัญ""ผ่า... หรือคะ"
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-12
Baca selengkapnya

ตอนที่ 6: เมื่อความสวยมีราคาที่ถูกลบ

แสงไฟนีออนระยิบระยับของย่านทองหล่อดูพร่าเลือนในสายตาของเรนภายใต้คอนแทกต์เลนส์สีเทาหม่น รองเท้าส้นเข็มราคาแพงที่เธอหยิบมาใส่รัดเท้าจนเจ็บร้าว แต่ความเจ็บนั้นยังเทียบไม่ได้กับก้อนเนื้อในอกที่เต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมาข้างนอกเธอยืนอยู่หน้าทางเข้า 'The Velvet' คลับหรูระดับเอ็กซ์คลูซีฟ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงและควันบุหรี่จาง ๆ ลอยมาแตะจมูก ทันทีที่เธอก้าวเข้าไปข้างใน พนักงานต้อนรับในชุดสูทเนี้ยบก้มหัวให้เธออย่างสุภาพ"คุณน้ำฝนใช่ไหมครับ เชิญทางนี้ครับ เสี่ยรออยู่ที่ห้องวีไอพี 1 ชั้นบนครับ"เรนพยักหน้าเบา ๆ พยายามประคองสติภายใต้ชุดเดรสรัดรูปที่สั้นจนเธอรู้สึกไม่มั่นใจ เธอเริ่มก้าวเดินผ่านโซนโต๊ะนั่งปกติที่อยู่ชั้นล่างเพื่อมุ่งหน้าไปยังบันไดวนหินอ่อนที่ทอดยาวขึ้นสู่โซนวีไอพีฉากโต๊ะโซนด้านล่างท่ามกลางเสียงเพลงบีทหนัก ๆ และแสงไฟสลัวที่เต้นเร่าไปตามจังหวะ กลุ่มชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตเนี้ยบนั่งรวมตัวกันอยู่มุมหนึ่ง หนึ่งในนั้นคือ 'อาทิตย์' เฮดว้ากจอมดุที่เพิ่งวางแก้วเหล้าลง สายตาคมปลาบของเขาดูเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยความอ่อนล้าจากการเคี่ยวเข็ญรุ่นพี่รุ่นน้องในกิจกรรมคณะมาทั้งวัน"เฮ้ย... พวกมึง ดูนั่นดิ"
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-13
Baca selengkapnya

ตอนที่ 7 : ความลับที่ถูกล้างออก

อาทิตย์กึ่งลากกึ่งจูงเรนออกมาจนถึงโซนซักล้างด้านหลังคลับที่เงียบสงัด มีเพียงแสงไฟสลัวจากสปอตไลต์ดวงเล็ก เขาเหวี่ยงแขนเธอออกจนร่างบางเซไปปะทะกับผนังปูนเย็นเยียบ"ปล่อยฝนนะ คุณเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้" เรนพยายามดัดเสียงตีหน้าซื่อปฏิเสธสุดชีวิต "ฉันไม่ได้รู้จักคุณ ฉันชื่อน้ำฝน ไม่ใช่คนที่คุณคิด""หุบปาก" อาทิตย์ตวาดลั่นจนเรนสะดุ้ง "แต่งหน้าหนาเตอะ ใส่คอนแทคเลนส์บ้าบอพวกนี้ คิดว่าฉันจะโง่จนจำรุ่นน้องตัวเองไม่ได้หรือไง รินรดา""ฉันบอกว่าไม่ใชไง! ปล่อยนะ"อาทิตย์แค่นยิ้มสมเพช เขาเอื้อมมือไปคว้าสายยางที่พาดอยู่กับก๊อกน้ำแถวนั้น ก่อนจะเปิดน้ำจนสุดแรงดัน ซ่า!"อ๊ะ หยุดนะ พี่อาทิตย์ หยุด" เรนยกมือขึ้นป้องหน้า แต่น้ำเย็นจัดถูกฉีดเข้าใส่ใบหน้าสวยคมของเธออย่างจัง น้ำแรงดันสูงชะล้างทั้งอายไลเนอร์ มาสคาร่า และลิปสติกสีแดงสดให้หลุดลอก ไหลปนไปกับหยาดน้ำตาจนเปรอะเปื้อนไปทั้งหน้าเดรส เมื่อน้ำหยุดลง สภาพของหญิงสาวตรงหน้าไม่เหลือคราบ 'น้ำฝน' ผู้เลอค่าอีกต่อไป คราบเครื่องสำอางที่ไหลเยิ้มเผยให้เห็นใบหน้าที่แท้จริง... ใบหน้าของ รินรดา เด็กวิศวะจอมซุ่มซ่ามที่อาทิตย์จำได้แม่นยำ"ทีนี้จะตอแหลว่าไม่ใช่ช
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-14
Baca selengkapnya

ตอนที่ 8 : ตัดสินคนจากเปลือก

ตอนที่ 8 : ตัดสินคนจากเปลือกเช้าวันต่อมา ณ คณะวิศวกรรมศาสตร์บรรยากาศที่ลานเกียร์ในเช้านี้ดูผิดตาไปอย่างประหลาด ปรกติแล้วช่วงเช้าตรู่ก่อนเข้าเรียนจะเป็นเวลาของการเรียกรวมตัวรุ่นน้องเพื่อเช็กระเบียบหรือซ้อมร้องเพลงเชียร์ แต่วันนี้กลับเงียบเชียบ รุ่นพี่กลุ่มเฮดว้ากที่เคยยืนคุมเข้มกลับแยกย้ายกันนั่งเงียบ ๆ ตามม้านั่งหินอ่อนโดยเฉพาะ อาทิตย์ เขานั่งเหม่อมองออกไปอย่างไร้จุดหมาย ใบหน้าคมดูหมองคล้ำและดวงตาที่แดงก่ำบ่งบอกว่าเขาผ่านการอดนอนมาทั้งคืน สมุดโน้ตของเรนยังคงวางอยู่ข้างตัวเขา แต่อาทิตย์กลับไม่กล้าเปิดมันอ่านต่อแม้แต่หน้าเดียว ความรู้สึกสับสนบวกกับความโกรธที่ยังตกค้างทำให้รังสีความกดดันแผ่ออกมาจนรุ่นน้องที่เดินผ่านไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าสบตา"อาทิตย์ มึงไหวป่ะวะ" เก่ง เดินเข้ามาทักพลางวางกระป๋องกาแฟลงข้าง ๆ"หน้ามึงอย่างกะคนเพิ่งไปออกรบมา""อือ ไหว" อาทิตย์ตอบสั้น ๆ ก่อนจะคว้ากาแฟขึ้นมาจิบ รสชาติขมปร่าของมันไม่ได้ต่างจากความรู้สึกในใจเขาสักนิดเขาก้มมองสมุดโน้ตในมือ... ภาพในหัวพาลนึกไปถึงวันก่อนที่เขาจงใจแกล้งสั่งงานยิบย่อยจนดึกดื่น แต่ยัยแว่นนั่นกลับยิ้มแหย ๆ แล้วยังยื่นลูกอมแก้เจ็บค
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-14
Baca selengkapnya

ตอนที่ 9 : การตัดสินใจครั้งนี้

ณ ลานเกียร์ (อีกมุมหนึ่ง) ในขณะที่ก้อยกำลังเป็นห่วงเรน อาทิตย์ที่นั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนก็ยังคงตกอยู่ในภวังค์ความโกรธ สายตาของเขามองไปยังกลุ่มเด็กปีสองที่กำลังเดินผ่านไป แววตาคมกริบนั้นวูบไหวเมื่อไม่เห็น 'ยัยแว่น' อยู่ในกลุ่มนั้นจริงอย่างที่เพื่อนว่า"มึงว่าน้องมันจะโกรธจนลาออกเลยเปล่าวะ" โน้ตยังไม่เลิกแซว"เห็นปกติมึงดุเอา ๆ เมื่อวานน้องมันคงฟิวส์ขาดจริงๆ ถึงได้วิ่งหนีมึงแบบนั้น""ถ้าจะลาออกเพราะเรื่องแค่นี้ ก็ปล่อยไปเหอะ" อาทิตย์ตอบปัดด้วยน้ำเสียงรำคาญใจ แต่ลึก ๆ ในใจเขากลับตั้งคำถามที่ต่างออกไป...รินรดา... เธอลาหยุดเพราะไปทำธุระ หรือเพราะกำลังเตรียมตัวไป 'รับงาน' ที่ไหนอีกกันแน่ความขัดแย้งในใจของอาทิตย์เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ระหว่าง 'ความเอ็นดู' ที่เคยมีให้รุ่นน้องจอมโก๊ะ กับ 'ความรังเกียจ' ที่มีให้ผู้หญิงหน้าเงินคนเมื่อคืน เขากำสมุดโน้ตในมือจนมันยับย่น โดยที่ยังไม่รู้เลยว่าความจริงที่ซ่อนอยู่...เจ็บปวดกว่าที่เขาจินตนาการไว้หลายเท่าตัวอาทิตย์ขยับปากจะพูดบางอย่างกับเพื่อน แต่แล้วเขาก็เงียบไป เขาจะตามหาเธอทำไมในเมื่อตอนนี้เขาตัดสินเธอไปแล้วว่าเธอคือ 'ผู้หญิงหน้าเงิน' อาทิตย์สะบัด
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-14
Baca selengkapnya

ตอนที่ 10 : เดิมพันที่อันตราย

บรรยากาศที่โต๊ะหินอ่อนเริ่มร้อนระอุขึ้นมาทันที เมื่ออาทิตย์โยนคำท้าทายทิ้งไว้แล้วเดินจากไป โน้ตกับเก่งหันมามองหน้ากัน ตาเป็นประกายเหมือนได้รับภารกิจระดับชาติ"เฮ้ย มึงได้ยินใช่ไหม ไอ้เก่ง... ไอ้คนถือตัวอย่างไอ้อาทิตย์มันบอกว่าจะไป" โน๊ตลนลานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา "งานนี้ถ้ากูนัดไม่ได้ กูเสียหมาแน่""เออดิ ร้อยวันพันปีชวนไปเปิดหูเปิดตาแม่งไม่เคยสน แต่วันนี้กลับยอมรับนัดน้องน้ำฝนง่าย ๆ" เก่งขมวดคิ้วพลางใช้ความคิด "กูว่ามันแปลกว่ะ เหมือนมันแค้นน้องเขามาตั้งแต่ชาติปางไหน""ช่างหัวมันเหอะ มึงรีบหาเบอร์เจ่เจ้มาให้กูเร็ว งานนี้ต้อง สายตรง เท่านั้น แชตเฟซบุ๊กน้องน้ำฝนคนก็คงทักเป็นหมื่น เจ่เจ้ไม่เห็นหัวพวกเราหรอก"โน๊ตใช้วิชาชีพ สายปาร์ตี้ ติดต่อรุ่นพี่สายเที่ยวในกลุ่มไลน์อย่างรวดเร็ว ไม่นานนักเขาก็ได้เบอร์โทรศัพท์ลับของเอเจนซี่มือหนึ่งมา เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะกดโทรออกกลางลานเกียร์ ท่ามกลางเสียงเจี๊ยวจ๊าวของนักศึกษาที่เดินผ่านไปมา(เสียงรอสายดังขึ้นไม่นานก่อนจะมีเสียงแหบเสน่ห์กดรับ)"ฮัลโหล... เจ่เจ้พูดค่ะ ใครคะเนี่ย โทรมาเวลาพักผ่อนของเจ้""เจ่เจ้ครับ ผมโน้ตนะครับ ที่เคยไปโต๊ะวีไอพีกับพี่บ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-15
Baca selengkapnya
Sebelumnya
123
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status