บททั้งหมดของ ล่ามรักพี่ว๊ากสุดโหด: บทที่ 141 - บทที่ 150

สามวันต่อมาหลังกลับมาจากผับ โฬมก็เดินไปหยิบผ้าขนหนูผืนหนาที่พาดอยู่บนเก้าอี้ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อชำระสิ่งสกปรกออกจากร่างกายไม่นาน เขาก็เดินเปลือยท่อนบนออกมา ส่วนท่อนล่างใส่เป็นกางเกงวอร์มขายาวสีเทาร่างสูงสะบัดศีรษะไปมาเบาๆ พลางนั่งเช็ดผมอยู่บริเวณปลายเตียง เขาเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเข้าแอปพลิเคชันหนึ่ง นิ้วหนาเลื่อนไถฟีดไปมาเพื่อฆ่าเวลาอีกฟากฝั่งเวลา 23:10 น.แฟร์รี่นั่งไลฟ์อยู่บนเก้าอี้สตรีมเมอร์ภายในห้องนอน ใบหน้าสวยแดงก่ำ ดวงตากลมโตหยาดเยิ้มด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ เธอเพ่งสายตามองหน้าจอโทรศัพท์มือถือ พลางนั่งอ่านคอมเมนต์ที่เด้งเข้ามาไม่หยุดหย่อนxxx45 : ดื่มหมดแก้ว เดี๋ยวพี่ส่งจรวดให้ครับคนตัวเล็กยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกายเจ้าเล่ห์ก่อนจะทำหน้าตาทะเล้น แล้วพูดเสียงหวานออดอ้อนอย่างมีจริต“พี่ส่งมาก่อนสิคะ เดี๋ยวหนูยกหมดแก้วโชว์เลย”เธอเอนตัวเข้าใกล้กล้องอีกนิด พลางขยิบตาเล็กน้อย แล้วทำหน้าตาออดอ้อนยิ่งขึ้นกว่าเดิม“ส่งมาเร็ว…หนูอยากยกแล้วน้า”สิ้นเสียงและท่าทางออดอ้อนของเธอ เสียงเอฟเฟกต์ก็ดังขึ้นพร้อมภาพกราฟิกจรวดพุ่งทะยานขึ้นหน้าจออย่างอลังการxxx45 ส่งจรว

“เกมอะไร อ๊ะ!” แฟร์รี่พูดยังไม่ทันจบประโยค เธอก็ถูกผลักให้นอนราบลงบนโซฟาโดยไม่ทันตั้งตัวดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกใจ พลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก“พะ พี่จะทำอะไร…”“เล่นเกมไง ฉันส่งของขวัญให้เธอตั้งห้าหมื่นเชียวนะ” เขาตอบกลับเสียงเรียบ นัยน์ตาคมกริบจ้องมองใบหน้าสวยอย่างเจ้าเล่ห์“ละ แล้วทำไมพี่ต้องนั่งคร่อมฉันด้วยล่ะ” คนตัวเล็กย้อนถามกลับทันที เพราะในตอนนี้อีกฝ่ายกำลังนั่งคร่อมบนตัวเธออยู่ทันใดนั้น โฬมก็เลิกคิ้วขึ้น พร้อมกับมองเธออย่างไม่พอใจ ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ“ไม่อยากให้คร่อม?” แฟร์รี่หันมองสบตาเขาตรงๆ หัวใจดวงน้อยเริ่มเต้นแรงผิดจังหวะ จนเธอต้องรีบเบือนหน้าหนีไปอีกทางเพื่อหลบสายตาคมคู่นั้น ไม่รอช้า คนตัวเล็กเอื้อมมือออกไปอย่างเงอะงะ เพื่อดันหน้าท้องแกร่งให้ออกห่างทันที“ถอยออกไปเลยนะ ฉันหนัก”“อ๊ะ! อยากจับก็ขอกันดีๆ ดิ เดี๋ยวได้จับแน่” เขาว่า ก่อนจะก้มมองไปยังมือเล็กที่แตะลงตรงกลางเป้ากางเกงของตัวเองร่างบางขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับไปมองหน้าอีกฝ่ายช้าๆ “จับอะไร”“จับค..” เขาตอบทันควันคำพูดนั้น ทำเอาแฟร์รี่ชะงัก ก่อนจะรีบดึงมือตัวเองกลับแทบในทันที ใบหน

“อร้าย! ฮึก…พี่ทำให้ครั้งแรกของฉันไม่น่าจดจำเลยสักนิด”คนตัวเล็กร้องไห้ออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ เธอคิดว่าครั้งแรกกับคนที่ชอบมันคงจะพิเศษและน่าจดจำ ทว่ามันกลับไม่เป็นแบบนั้นเลย“ครั้งแรก หมายความว่าไง” เขาย้อนถามกลับทันควันแฟร์รี่เลือกที่จะไม่ตอบคำถามของเขา แล้วพูดขึ้น“ฮึก! พี่รีบเอาเถอะ…ฉันอยากกลับห้องแล้ว”คิ้วหนาขมวดเข้าหากันแน่น ก่อนจะค่อยๆ ถอนแก่นกายออกจากรูคับแคบ นัยน์ตาคมเบิกกว้างทันทีเมื่อเห็นเลือดสีแดงสดติดตามท่อนเอ็น พลางเหลือบตามองรูคับแคบของเธอ ก่อนจะเห็นเลือดไหลลงมาตามหว่างขาเรียว“เสร็จแล้วใช่ไหม ฮึก!” เธอเอ่ยถามโดยไม่หันไปมองหน้าเขา“เสร็จอะไร ฉันยังไม่ได้เอา” โฬมว่าทันใดนั้น หยดน้ำตาก็รินไหลลงมาอาบแก้มเนียนอีกครั้ง เธอจึงรีบยกมือเช็ดออกอย่างลนลาน แล้วเอ่ยขึ้นด้วยเสียงสั่นเล็กน้อย“อือ…ฉันมันไม่น่าเอาขนาดนั้นเลยเหรอ พี่ถึงไม่เล้าโลมกันก่อน ไม่ถอดชุดยังพอเข้าใจได้ แต่นี่เสียบแล้วดึงออกคืออะไร”พูดจบ คนตัวเล็กก็ก้มลงช้าๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปเก็บซากชุดที่หล่นกองอยู่บนพื้นขึ้นมาสวมใส่ทันที“คือฉันไม่คิดว่าเธอจะยังไม่เคย…” เขาพูดเสียงเบาแฟร์รี่หันหน้ามาสบตาเขาตรงๆ ดวงตาคู่สวยแ

หลังจากเสร็จสม เขาจึงดึงท่อนเอ็นออกจากโพรงปากเธออย่างรวดเร็ว จนเกิดเสียงสุญญากาศดัง บ๊วบ!มือหนาเอื้อมไปลูบแก้มเนียนเบาๆ พลางเช็ดคราบน้ำรักที่เลอะริมฝีปากบางอย่างเบามือ ก่อนจะเอ่ยถามออกไป“กลืนยัง?”“อือ…กลืนแล้ว” สิ้นเสียงหวาน โฬมก็รั้งเธอลงมาจูบทันที พร้อมกับพลิกตัวขึ้นคร่อมร่างบางเอาไว้ มือหนาลูบไล้กลีบกุหลาบงามไร้ขนเบาๆ ก่อนจะสอดแทรกนิ้วร้ายเข้าไปในรูคับแคบ“อ๊ะ!” เธออุทานเสียงเบาทันใดนั้น เขาก็ชะงักนิ้วลง พร้อมกับขมวดคิ้วแน่น แล้วเอ่ยขึ้น“เจ็บเหรอ?”แฟร์รี่ส่ายหน้าไปมาช้าๆ พลางตอบกลับไป“เสียว…”“หึ! เดี๋ยวมีเสียวกว่านี้”ไม่รอช้า เขาก็เริ่มขยับนิ้วเข้าออกรูคับแคบอย่างระรัวทันที จากหนึ่งเพิ่มเป็นสอง จนเธอร้องครางออกมาเสียงดังลั่น ประสานกับเสียงน้ำหวานกระทบกับง่ามนิ้วดังกึกก้องไปทั่วห้องแจ๊ะ! แจ๊ะ! เมื่ออีกฝ่ายเห็นว่าน้ำหล่อลื่นของคนใต้ร่างมีจำนวนมากพอ เขาจึงดึงนิ้วออกจากรูคับแคบ พลางดูดเลียปลายนิ้วเบาๆ ก่อนจะขยับขึ้นไปนั่งตรงหว่างขาเรียว มือหนาชักรูดแก่นกายตัวเองสองสามครั้ง จากนั้นจึงถูไถลงไปตามรอยแยกกลีบกุหลาบ แล้วดุนดันเข้าไปอย่างเชื่องช้า“อ๊ะ! พะ พี่ไม่ใส่ถุงเหรอ?” เธอเ

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา แฟร์รี่ไม่ได้พูดคุยกับโฬมเลยแม้แต่คำเดียว มีเพียงบางครั้งที่เธอได้เดินสวนกับเขาที่มหาวิทยาลัย แต่เขากลับทำเหมือนว่าเธอไม่มีตัวตน ไม่แม้แต่จะปรายตามามองกันเลยสักนิดหลังจากอาบน้ำและแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย แฟร์รี่ก็ยืนพิจารณาตัวเองหน้ากระจกใสบานใหญ่ด้วยแววตาพึงพอใจ รูปร่างหน้าตาที่ได้รับการแต่งแต้มอย่างพิถีพิถันยิ่งเสริมให้เธอดูโดดเด่นมากขึ้น หญิงสาวหยิบกระเป๋าสะพายแบรนด์หรูขึ้นพาดบ่าทันที ก่อนจะเดินจ้ำอ้าวออกจากห้องอย่างไม่รีรอในระหว่างที่ร่างบางกำลังยืนรอลิฟต์อยู่นั้น ก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามายืนอยู่ใกล้ๆ อีกฝ่ายชำเลืองมองเธอเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรไม่นาน ประตูลิฟต์ก็เปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นชายหนุ่มร่างสูงที่ยืนอยู่ด้านในดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเล็กน้อย ก่อนจะเผยรอยยิ้มสดใสออกมาอย่างอดไม่ได้ เธอก้าวเข้าไปในลิฟต์โดยไม่ลังเลโฬมกลับมองเธอด้วยสายตาเรียบนิ่ง ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทาง ราวกับการปรากฏตัวของเธอไม่มีความหมายคนตัวเล็กเดินไปหยุดยืนข้างเขา ทว่าอีกฝ่ายกลับขยับตัวถอยออกห่าง ราวกับไม่ต้องการให้เธอเข้าใกล้ ร่างบางจึงหยุดยืนอยู่ที่เดิมอย่างเงียบงันชายอีกคนที่ม