All Chapters of ปรารถนารักซ่อนหัวใจ: Chapter 91 - Chapter 100

จิรัญญากลับขึ้นห้องด้วยร่างกายเมื่อยหล้า วันนี้ทั้งวันมีแต่เรื่องที่ทำให้เธอนั้นปวดหัว อยากจะแช่น้ำอุ่นให้สบายขับไล่ความเหนื่อยหล้า จิรัญญาบรรจงถอนเสื้อผ้าตัวบางอย่างช้าๆ โดยไม่รับรู้ว่ามีใครอยู่ร่วมห้องกับเธอด้วย สิงห์ที่ซ่อนอยู่ตรงหลังประตู ในเมื่ออธิบายต่อหน้าเธอไม่ได้เขาก็จำเป็นที่จะลักลอบเขามา สิงห์ยอมลงทุนแบกบันไดลิงที่หนักแสนหนักฟาดกับต้นไม้ที่อยู่ข้างบ้านเธอ โชคดีของเขาที่กิ่งไม้ใหญ่แยกแขนงอยู่ใกล้ริมหน้าต่างพอดี ถึงจะเหนื่อยแต่ก็คุ้มค่าที่ได้มาเห็นนางฟ้าเปลือยเปล่าเช่นนี้ เขากลืนน้ำลาย จดจ้องร่างงามจับตา หน้าอกหน้าใจที่เขาเคยสัมผัสดูอวบอิ่มขึ้นเล็กน้อย ส่วนที่ไวต่อความรู้สึกลุกหือเมื่อได้เจอภาพกระตุ้น เป็นภาพสี่มิติเสียด้วย ร่างอรชรเดินนวยนาดกระตุ้นอารมณ์คนหิวโหยรัก เขาขบกรามแน่น ถึงร่างบางจะเข้าห้องน้ำไปแล้ว ทว่าความกระหายที่เกิดขึ้นในกายไม่มีทีท่าจะมอดดับลงง่าย เขาจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว... สิงห์จัดการเสื้อผ้าของตัวเองอย่างรวดเร็วไม่นาน ร่างแกร่งก็เปลือยเปล่าราวประติมากรรมชั้นยอด สิงห์หมุนลูกปิดประตูเพียง

“ปล่อยพ่อ กฤษ พ่อจะเอาเลือดชั่วไม่ให้มาแปลกเปื้อนตระกูลของเรา” ออกแรงเพียงนิด กำนันธรรศก็หลุดออกจากวงแขนของบุตรชาย ลากตัวชายหนุ่มที่ทรุดนั่งเลือดไหลรินออกจากปาก การกระทำหุนหันของบิดาสร้างทุกคนต่างตกใจรีบวิ่งตามทันที เพราะกลัวว่ากำนันธรรศทำอะไรที่เหนือความคาดหมายของทุกคน กำนันธรรศลากชายหนุ่มที่เพิ่งจัดการอย่างหนักมาหน้าบ้าน ก็เห็นคนที่เขาเกลียดมากที่สุด ไอ้นพวางแผนลำลึกขนาดส่งลูกชายมาจัดการหลอกลูกสาวเขาให้หลงกลง่ายๆ “มาแล้วเหรอไอ้นพ” กำนันธรรศกัดฟันแน่น นพกับภรรยาแตกตื่นได้ยินเสียงเอะอะจากบ้านของกำนันธรรศ เขาแทบช็อคเมื่อเห็นลูกชายเลือดปะปลายตามใบหน้า ยิ่งกว่านั้นที่อยู่ใต้การควบคุมของกำนันธรรศที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเพื่อนรักของเขา “นี่มันเรื่องอะไรกัน” นพร้องถาม ชาร์ลตกใจไม่น้อยเช่นกันกับการกระทำของกำนันธรรศ “ฉันควรถามแกมากกว่าไอ้นพ แกส่งลูกชายแกมาทำระยำกับยัยจิ๊บ ไอ้เลว” นพที่ไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนถึงกลับหน้าเสีย เพราะเขาไม่มีความคิดแบบนั้นเลยสักนิด เขาได้แต่มองลูกชายที่นั่งนิ่งงันเหม

“แต่เราสองคนรักกันนะครับพ่อ” สิงห์บอกเสียงแข็ง เขาจะไม่ยอมถอยง่ายๆเด็ดขาด ในเมื่อทุกคนรู้เรื่องเขากับจิรัญญาแล้วก็ไม่จำเป็นต้องปกปิดหรือกลัวอะไรทั้งสิ้น “แล้วที่นี่แกจะเอายังไงต่อ รักใครไม่รักดันไปรักลูกสาวกำนันธรรศ” นพยอมใจลูกชาย เขายอมเข้าใจดีเพราะเคยตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน ถ้าเขาไม่มีเรื่องบาดหมางกับกำนันธรรศมาก่อน ทุกอย่างมันก็คงง่ายกว่านี้ “เจ้านพลูกชายแกมันคงรักจะรักแม่หนูนั่นจริง ยังก็ช่วยๆเจ้าสิงห์มันหน่อย ฉันอยากมีเหลนเต็มแกแล้ว” ชาร์ลให้ท้ายหลานรัก นพหน้างอ มองลูกชายตัวแสบที่เป็นทั้งหลานรักหลานชังของชาร์ล อดน้อยใจพ่อตาที่เห็นดีเห็นงามจนเจ้าสิงห์ได้ใจไปเรื่อย พลางขบคิดว่าเขาจะทำอย่างไรให้เจ้าสิงห์มันได้แต่งงานกับจิรัญญา ดูยังไงก็เป็นไปได้ยากเสมอ “งั้นคงถึงเวลาที่ผมจะต้องสะสางเรื่องทั้งหมดกับเจ้าธรรศเสียที” นพหน้าเจื่อน แค่นึกว่าเขาจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมกับกำนันธรรศคงยาก แต่ไหนแต่ไรกำนันธรรศเป็นคนหัวแข็งไม่ยอมใครง่ายๆ ยิ่งความจริงทุกอย่างเปิดเผยแบบนี้ก็ยิ่งไปกันใหญ่ “ลูกสาวผมเป็นไงบ้างครับหมอ” กำนันธรรศเ

วันต่อมาปัญหาทุกอย่างไม่คลี่คลายเช่นเดิม กำนันธรรศมายืดเส้นยืดสายนอกบ้าน ออกกำลังเผื่อจะได้มีเรื่องจัดการตัวกินไข่ที่มันชอบมาลักกินขโมยกิน เสียงกิ่งไม้หักตามจังหวะการเดินของใครบ้างคนทำให้กำนันธรรศเหลียวมองหาต้นตอของเสียง เมื่อเห็นว่าใครกำนันธรรศแทบอยากไปเอาปืนมายิงทิ้งให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเสีย “แกมาทำไมอีก” กำนันธรรศร้องถามนพที่เดินมาหาเขาอย่างไม่มีทางที่จะหวาดกลัว พร้อมกับสิงห์ที่กำลังจะเป็นพ่อของลูกในท้องของจิรัญญา “ฉันว่ามันถึงเวลาที่เราสองคนควรวางทิฐิที่มีต่อกันแล้วว่ะ” นพมาวันนี้เขาไม่ต้องการที่หาเรื่องกำนันธรรศอย่างที่กำนันเข้าใจ รั้วที่ขว้างกั้นเขตแดนบ้านเขากับกำนันธรรศไม่เป็นอุปสรรคแต่อย่างใด กำนันธรรศมองสองพ่อลูกที่พากันก้าวผ่านรั้วเพื่อมาหาเขา เขาหยั่งเชิงมองสองพ่อลูกจะมาไม้ไหนด้วยการถอยห่างเพียงนิด “เรื่องบาดหมางระหว่างแกกับมันเกินที่จะสะสางได้” เขาไม่ต้องการนึกถึงอดีตที่ผ่านแค่เมื่อวานมันก็จะทำให้เขาเจียนจะคลั่งตายอยู่แล้ว “เด็กสองคนมันรัก แล้วทำไมแกต้องคอยขัดขวาง” นพมองใบหน้าแดงก่ำคนที่เค

“พ่อ! หนูไม่คุยกับพ่อแล้วออกไปสูดอาการข้างนอกดีกว่า” ใบหน้าสวยงอง้ำ เมื่อถูพ่อเอ่ยแกมประชด “พ่อว่าอย่าออกไปดีกว่า แดดมันร้อน” คนห่วงลูกสาวเริ่มส่อพิรุธ ไม่ต้องการให้จิรัญญาไปเจอกับสองพ่อลูกเจ้าเล่ห์กำลังนั่งคุกเข่าอยู่หลังบ้าน “นี่มันยังเช้าอยู่เลยนะคะ เอ๊ะ! หรือว่าข้างนอกมีอะไรหรือเปล่าคะ” จิรัญญาขมวดคิ้วสงสัย “พ่อว่าทานอาหารให้หมดก่อนเถอะ เดี๋ยวจะไม่สบาย เราไม่ได้ตัวคนเดียวเหมือนเดิมแล้วนะ” กำนันธรรศเปลี่ยนเรื่อง หลอกล้อให้คนท้องสนใจอาหารตรงหน้ามากกว่านอกบ้าน “ค่ะ” เธอยอมทานอาหารที่บิดาอุตส่าห์ทำให้ เหลียวมองออกนอกบ้านด้วยไม่อาจหักห้ามความคิดถึงที่มีต่อพ่อของลูกในครรภ์ เธอทานด้วยความเร่งรีบทานจนหมด อยากขอบิดาออกไปข้างนอกไปบอกข่าวดีแก่ชายหนุ่ม ดูจากแววตาของคนห่วงลูกสาวคงไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ “มองอะไรเหรอจิ๊บ ถ้าคิดอยากออกไปเจอลูกชายบ้านนู้น ฝันไปเถอะ” คนรู้ทันดักทางบุตรสาว ที่ชเง้อชแง้มองไปยังบ้านอีกหลังด้วยแววตาโหยหา “เปล่าคะ” จิรัญญาปฏิเสธทั้งสีหน้าแววตาโกหกไม่เนียนสักนิด “พ่อถามหนูห