Todos os capítulos de คืนที่รักเร่าร้อน: Capítulo 11 - Capítulo 20

ณัชรินทร์ส่ายหน้าดิก น้ำตาเริ่มคลอเบ้า นี่เธอกำลังเผชิญสถานการณ์บ้าบออะไรอยู่นะ คิดสิ! เธอต้องคิดหาทางออกเรื่องนี้“คุณแน่ใจได้ยังไงว่าเขาขโมยเพชรไป”เธอชี้ใส่รูปแฟนของน้องสาวที่โชว์อยู่บนหน้าจอสมาร์ตโฟน“กล้องหน้าผับ น้องสาวเธอกับแฟนดื่มหนักไปหน่อยเลยเดินชนกับลูกค้าของฉันเข้า กระเป๋าของพวกเขาที่หน้าตาเหมือนกันอย่างกับแกะ เลยสลับกันในตอนนั้น”“ตลก! บังเอิญจนตลกสิ้นดี!”“ใช่ น่าขำใช่ไหมล่ะ”ณัชรินทร์หายใจไม่ทั่วท้อง ก็ไอ้ตอนที่เขาพูดอย่างนั้น สีหน้าเขาบอกจริงจังว่ามันไม่ชวนให้ขำสักนิด“เราค้นห้องพักของพวกเขาแต่ไม่เจออะไร น้องสาวเธอคงเอาเพชรไป และเธอ...จะต้องรับผิดชอบ”“ไม่! ทำไมฉันต้องรับผิดชอบด้วย ฉันก็ถูกพวกเขาขโมยเงินเหมือนกัน”เลฟทำหน้าไม่สนไม่แคร์“บังเอิญฉันไม่ชอบขาดทุนน่ะ ถ้าฉันต้องจ่าย ฉันก็ต้องได้อะไรกลับคืนมาบ้าง แม้ว่าสิ่งนั้นจะไม่คุ้มก็เถอะ” ไม่ใช่เพียงเอ่ยวาจา แต่มือร้อนๆ เลื่อนไปหาสายเสื้อนอนของณัชรินทร์ หล่อนเบี่ยงกายหนี แต่เขาไวกว่า จับบ่าหล่อนไว้แล้วผลักหล่อนให้หงายร่างลงเตียง“อย่านะ!”“ไม่เคยมีใครห้ามฉันเลย เวลาฉันเริ่ม พวกผู้หญิงมักพูดว่าเอาอีกค่ะเลฟ เอาอีก”“แต่ไม่

...........[3]จูบของเลฟและกลิ่นซิก้า ...........กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นโชยมาจากแก้วของใครสักคน ณัชรินทร์ปรือตาขึ้นมอง แสงสว่างจากภายนอกส่องผ่านหน้าต่างบานหนาเข้ามาปะทะร่างของเลฟแน่นอน...เธอมั่นใจว่านั่นคือเขา เพราะสูทที่สวมบนร่างนั้นเป็นสีเทาแสนทึมทึบ ไม่ใช่ลายดอกไม้สีสันสดใสอย่างที่อเล็กเซย์โปรดปราน เขามองมาทางนี้ ดวงตาเหมือนมีไฟกองเล็กๆ ปะทุอยู่ภายใน อะไรกันล่ะ เมื่อคืนก็นึกว่าคุยกันรู้เรื่องแล้วนะณัชรินทร์ลุกขึ้นนั่ง เลฟโยนบางอย่างมาให้ตุ้บ!สมาร์ตโฟนของเขาหล่นลงมาบนตักของเธอ เธอก้มลงมอง ขยี้หูตาอีกคราเมื่อเห็นว่ามีรูปของเธอกับอเล็กเซย์อยู่บนหน้าจอ เหมือนจะเป็นข่าวอะไรสักอย่างที่มีภาษาอังกฤษสอดแทรกอยู่ไม่กี่ประโยค และเธอมั่นใจว่าคนเขียน เข้าใจบางอย่างผิดไป“นั่นไม่ใช่คุณ ทำไมในข่าวบอกว่าเป็นคุณล่ะ ชื่อคุณเด่นหราซะ และฉันไม่เห็นชื่ออเล็กเซย์”“เป็นเรื่องธรรมดาของฝาแฝดละมั้ง ยินดีด้วยนะชาช่า ได้เป็นผู้หญิงของมาเฟียจริงๆ ก็คราวนี้”“ไม่เห็นอยากจะเป็นเลย”“แน่นอน ใช่ว่าจะเป็นกันง่ายๆ นี่ รู้ไหมว่าผู้หญิงของมาเฟียต้องเจอกับอะไร” เขาถาม แต่หล่อนยักไหล่แล้วคลานลงจากเตียง เขาเดินเข้าไปหา

“บอกทีว่าคุณเอาสร้อยฉันมา” ณัชรินทร์เริ่มคำถามเลฟไม่ได้โต้ตอบในทันที เขากำลังควบคุมอารมณ์ให้นิ่งอยู่ เลยหันมองแต่ปุยหิมะนอกหน้าต่าง มันไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตกแม้แต่นิดเดียว“เลฟ!?”“เอาสร้อยมาจากไหน” เขาย้อนถามณัชรินทร์ มือข้างหนึ่งล้วงเอาสายสร้อยออกมาจากกระเป๋ากางเกง“มีคนให้น่ะสิ เอามานะ นั่นของฉัน”เธอทวงคืนของที่เลฟขโมยมา เขาไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับของของเธอ“เธออายุเท่าไหร่”“ผู้ชายไม่ควรถามอายุผู้หญิงแบบนี้นะ ที่นี่เขาไม่รู้จักคำว่ามารยาทเหรอ”เลฟยักไหล่ มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย แต่ทำให้คนมองอย่างณัชรินทร์ต้องกะพริบตาถี่ๆ เวลาเขายิ้มก็เหมือนว่าเธอจะเห็นรอยยิ้มของอเล็กเซย์ด้วย“ขอถามอีกรอบว่าเอาสร้อยมาจากไหน”ณัชรินทร์มุ่นคิ้วแรงๆ อะไรของเขากันนะ“ยัยขวัญให้มาตั้งแต่ตอนฉันเล็กๆ น่ะ คงใส่จนเบื่อเลยโยนมาให้ละมั้ง”เลฟคิดตามคำบอกเล่า มองสร้อยในมือสลับกับใบหน้าของคนพูด“ขวัญ?”“น้องสาวฉันไง คุณไม่รู้ชื่อเธอเหรอ”เขาส่ายหน้าปฏิเสธ เริ่มคิดถึงคนที่เคยเป็นเจ้าของสร้อยเส้นนี้ คงดีหากเจ้าหล่อนอยู่ที่นี่ด้วย เพราะเขาจะได้ถามสักคำว่าเพชรอยู่ที่ไหน“ขยับมา จะใส่ให้”“ฉันใส่เองได้น่า” เอ่ยปฏิเสธ แต่เข

“ฉันอุ่นจนร้อนแล้วเลฟ” เธอบอกให้เขารู้ เตาผิงแบบโบราณในห้องนี้ ยังทำหน้าที่ของมันอย่างขันแข็ง ห้องนี้เลยอุ่นยิ่งกว่าติดฮีตเตอร์ยี่ห้อแพงๆ เสียอีก“อ้อ...นึกว่าชินแล้ว มาจากเมืองร้อนไม่ใช่เหรอ”คนถูกถามจนใจจะเถียง ก็ได้เจ้าค่ะ เธอจะยอมซ่อนร่างอยู่ใต้เสื้อคลุมตัวหนานี่ก็แล้วกัน“โอ...หวงชะมัด” วาดิมเผลอครางออกมา“ของเล่นใหม่ก็ต้องหวงเป็นธรรมดา” เลฟโต้คืนอย่างไม่คิดปิดบังณัชรินทร์ทำตาขวางใส่เลฟ คำก็ของเล่น สองคำก็ของเล่น เธอหน้าตาไม่เหมือนคนหรือไง“ถ้าเบื่อเลฟละก็ แวะไปที่กาสิโนสิ ผมขลุกอยู่ที่บาร์ของไนท์คลับ ให้ผมได้เลี้ยงเครื่องดื่มคุณสักหน่อยนะครับ คุณผู้หญิง”ณัชรินทร์ได้แต่ยิ้มให้น้ำใจไมตรีของคนที่มองตาเดียวก็รู้ว่าเจ้าชู้ตัวพ่อ เธอคิดว่าเพื่อความปลอดภัย ควรประหยัดคำพูดจะดีกว่า“ฉันเลี้ยงผู้หญิงของฉันได้ นายไม่ต้องมาเลี้ยงหรอก”“สงสัยจะหวงจริงแฮะ ปกตินายไม่เป็นแบบนี้”เลฟยักไหล่ แสร้งทำไม่รู้ไม่ชี้ ก่อนจะดึงกล่องเก็บบุหรี่สีเงินเงาวับออกมาเปิดแล้วดึงบุหรี่มาคีบไว้ ปลายนิ้วเรียวของพ่อมาเฟีย คีบมวนบุหรี่อย่างมีมาด ราวกับว่ากระทำมันอยู่เป็นนิจเทรเวอร์เห็นหลานสูบบุหรี่ก็ดึงซิก้ามวนเก

ณัชรินทร์ส่ายหน้าระรัว หลับตาปี๋เมื่อรับรู้ถึงนิ้วแข็งแรงที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ เขาสัมผัสตัวตนของเธอผ่านกางเกงชั้นใน ลูบแตะมันช้าๆ แต่เชื่อไหมว่าสร้างแรงกำหนัดอัดแน่นในร่างนี้เหลือเกินเลฟได้ใจเมื่อเห็นแม่สาวร่างเล็กหลับตาปี๋และบิดร่างไปมาด้วยความเสียวสะท้าน จากที่เพียงลูบแตะที่เนินเนื้ออวบอูมก็กลายเป็นถูไถแรงขึ้น จนณัชรินทร์ครางอืออาไม่เป็นภาษา เขาจับขาหล่อนให้ตั้งชันไว้ ก่อนจะเลิกชายกระโปรงไปกองที่สะเอว ความงดงามที่ถูกซ่อนไว้ใต้กางเกงชั้นในตัวจ้อยจิ๋วช่างน่าปรารถนายิ่ง เขาไม่รอช้า โน้มหน้าลงไปหา พาริมฝีปากไปจุมพิต ทั้งอ้าปากงับเอาความอวบอูมนั้น กางเกงชั้นในสีขาวสะอาดเริ่มเปียกชื้นด้วยการกระทำของเขา พอๆ กับเสียงหอบหายใจหล่อนที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ“ให้ตายสิ! ไม่เคยรู้สึกอยากมีเซ็กซ์กับใครมากขนาดนี้มาก่อน ฉันคงตายแน่ๆ ถ้าไม่ได้เข้าไปอยู่ในตัวเธอ ฉันจะเล่นกับเธอให้หนำใจ จะจูบ จะเลียทุกส่วนบนร่างนี้ จะดมให้กลิ่นเธอติดจมูกไปสามวันสามคืนเลย”ณัชรินทร์ได้แต่กลืนน้ำลายหนืดๆ ลงคอ คำพูดเขาทำไมทำให้ร่างกายเธอสั่นสะท้านได้นะ มันรู้สึกเหมือนถูกกระตุ้นด้วยยาปลุกเซ็กซ์ทีเดียวเลฟดึงกางเกงตัวเล็กจ้