ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมตำหนักฉีเสียงในยามวิกาล แสงเทียนสีนวลตาไหววูบตามแรงลมที่ลอดผ่านรอยแง้มของประตูไม้แกะสลัก หลินชิงเยียนนั่งอยู่หลังโต๊ะหนังสือ นางไม่ได้อ่านตำราหรือปักผ้าอย่างสตรีอื่น แต่กลับกำลังใช้พู่กันจุ่มหมึกข้นเขียนชื่อบุคคลสำคัญในราชสำนักลงบนกระดาษแผ่นบาง ก่อนจะขีดฆ่าชื่อของ "ฉินกุ้ยเฟย" ทิ้งด้วยเส้นหมึกสีแดงเข้ม"หมากตัวใหญ่ล้มลงแล้ว... แต่อำนาจที่ว่างลงมักจะดึงดูดแร้งลงมาเสมอ" ชิงเยียนพึมพำทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นทว่าสับสนดังขึ้นที่หน้าตำหนัก ไม่มีการขานชื่อจากขันทีเช่นเคย ชิงเยียนรีบเก็บกระดาษซ่อนไว้ใต้ตำราทันท่วงที ก่อนจะลุกขึ้นย่อกายถวายพระพรเมื่อร่างสูงสง่าของเซียวจื่อเซียนก้าวเข้ามาทว่าสิ่งที่นางเห็นกลับไม่ใช่จักรพรรดิผู้ทรนง ฮ่องเต้ในคืนนี้ทรงสวมเพียงชุดลำลองสีเรียบ พระพักตร์ดูอิดโรยและแววตาที่เคยแข็งกร้าวบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความร้าวราน พระองค์ทรงถือไหสุราเล็กๆ มาด้วย กลิ่นสุราแรงโชยมาปะทะจมูก"ฝ่าบาท... พระองค์ทรงดื่มมาหรือเพคะ?" ชิงเยียนรีบเข้าไปพยุงพระหัตถ์อย่างอ่อนโยนเซียวจื่อเซียนไม่ตอบ แต่กลับคว้าตัวชิงเยียนเข้าไปกอดแน่นจนนางแทบหายใจไม่ออก พระเศียร
最後更新 : 2026-05-22
