บทที่ 7 🔥

แสงแลบแปลบจากสายฟ้ารอดรูกระดานเข้ามาสาดแสงส่องร่างขาวเปลือยบนบ่ากว้างสีเข็มเป็นภาพชัดเต็มสองตาคนทั้งคู่ท่าทางล่อแหลม ใบหน้าคมก้มต่ำกายเนื้อขาวตรงหน้า

"ตรงนี้ขาวกว่าข้างนอกอีกหรือ ~"

ดินพึมพำนำจมูกยาวดุนดันเนื้อนิ่มตรงหน้า ปล่อยเล็บเท้าจิกครูดแผ่นหลังกว้างปรากฎรอยเล็บยาวเต็มแผ่นหลังกว้าง

อากาศข้างนอกเย็นชื้นแต่ภายในร้อนระอุเหงื่อผุดพราวราวกับออกแรงวิ่งสุดกำลัง

อื๊ออออออ!!

แผล่บบ แผล่บบบบบ จุ๊บบบบ

อ๊าาาาา

ร่างขาวดิ้นเร่าส่ายเอวหนีพันธนาการช่วงล่าง ท่อนแขนสีเข้มแข็งแกร่งเหลือเกินรัดหน้าขาขาวแน่นฝังหน้าไล้ลิ้มชิมแท่งแข็งผงกกรามแข็งพึ่บพั่บกลืนกินขบเม้มแท่งแข็งนิ่มลึกขึ้นแนบแน่นเคลื่อนต่ำลงมาชกชมรูเล็กด้านล่าง

ครืดดดด อ่าาาาา ซี้ดดดดดด

ร่างฝรั่งดิ้นเร่าปลายเท้าจิกกระแทกหลังแข็งระรัวฝ่ามือขาวสองข้างจิกรั้งเส้นผมสั้นดกดำดึงทึ้งออกจากอาณาจักรหวงห้ามแต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผล

กึ่กกก!

อึ่กกก อื้ออออออ

กึ่ก กึ่ก กึ่ก

อ่าาาาาา อื๊อออออออ

พรืดดด ~พร่วดดดด!

ลิ้นหนาล้วงลึกตวัดร่องรักขาวผ่องร่างขาวดิ้นเร่าท่อนขาขาวรัดลำคอหนากระตุกหงึกปล่อยน้ำกามพวยพุ่งเป็นสายเพียงโดนล้วงด้วยลิ้น

อ้ะ อ่ะ อึ่กกก แฮ่กกก แฮ่กกก

ซึ่บบบบ!

แฮ่กกก แฮ่กกกก แฮ่กกกกก

เชรีหอบจนตัวโยนดวงตาสีฟ้าเลื่อนลอยหรี่ลงมองใบหน้าคมเข้มไล่เลียร่องรักชื้นแฉะน้ำกามจากปลายแท่งขาวพวยพุ่งรินรดหน้าท้องขาวขังเปียกชุ่ม

ชายชาวสยามแข็งแรงกว่าที่คิด แข็งทั้งตัวไม่เว้นแม้แต่ลิ้น

การเคลื่อนไหวหยุดเพียงชั่วครู่เมื่อมีบางคนเสร็จสมกายแกร่งในความมืดกลับมาขยับอีกครั้งราวกับต้องมนต์

ปลายลิ้นร้อนกวาดเลียน้ำรักบนกายขาวราวกับของหวานสองมือดันใต้ขาอ่อนกางกดแบะกว้างขนาบลำตัวขาวยึดตรึงร่างเปลืยหอมหวานไว้กับพื้นกระดาน

สติชายฝรั่งเศสหลุดลอยไปกับเกมส์กามดุดันร้ายกาจของชายสยามผิวเข้ม ลิ้นเเข็งกวาดกลืนทุกอย่างไปพร้อมกับการสั่นไหวของหัวใจทหารกล้า

..ยิ่งมืดยิ่งตื่นเต้น

ยิ่งหนาวเหน็บยิ่งรู้สึก...

ชายสยามห่ามเถื่อนรู้จักบทรักซ่าบซ่านถึงทรวงเป็นอย่างดีกายสีเข้มเหงื่อกาฬผุดพรายกระตุ้นอารมณ์ตื่นตัวเพียงใช้ลิ้นแข็งและมือสากหนากดตรึงกอดรัดร่างแกร่งแน่นถนัดถนี่พอดีมือ

ปลายแข็งขัดเขี่ยรูชื้นที่คนหื่นใช้ลิ้นเบิกทางแหวกจนชุ่ม

ร่างสีเข้มทาบทับลงมาทั้งตัวเมื่อเคลื่อนหน้าเข้าหาปากหยักอีกครั้งเบียดขยี้เรียวปากบางที่อ้าหอบโกยอากาศเข้าปอดอีกครั้ง

จูบ..อีกแล้ว..

ลิ้นหนากวาดต้อนตวัดรัดภายในโพรงปากนิ่มชื้นเบียดกายเข้าหาช่องทางสวรรค์แท่งแข็งจัดผงกหงึกปูดโปนทะลุทะลวงรูรักราวกับถูกดูดเข้าไป

ซึ่บบ สวบบบบ!

แท่งร้อนฝังลึกลงในกายขาวขยับเพียงสองครั้งร่างทั้งสองก็หลวมรวมเป็นหนึ่งเดียวแนบสนิท

อั่คคคคค! อื้ออออ!!

ความคับแน่นใหญ่โตทำหนุ่มฝรั่งเศสตัวสั่นสะท้านผละจูบร้อนกอดเกร็งลำคอหนากระตุกสั่นราวกับเจ้าเข้า

ดวงตาสีฟ้าสะท้องแสงสีฟ้าเบิกโพลงแอ่นเบียดร่างด้านบนแน่น ลมหายใจกระชั้นหนักผ่อนเข้าออกอย่างยากลำบากราวกับมีบางอย่างจุกคอและท้องน้อยไปพร้อมกัน

"ซี้ดดดด อ่าาาาาาา"

"ข้างใน..ข้างในของเจ้า...ดูด..ด ดูดของข้าแน่น อ่าาาาา ข้างในมันตอดตุบตุบ ไม่หยุดข้ารู้สึกสยิวเหลือเกินเชรี อ่าาาา"

ดินกัดฟันกรอดกระซิบเสียงพร่าชมเปราะร่างหนาหลอมรวมกันได้อย่างน่าเหลือเชื่อ ภายในสอดรับประสานเข้าด้วยกันราวกับเป็นคนคนเดียว

ปลายจมูกข้างลำคออีกฝ่ายกอดกันแนบแน่นจุดกึ่งกลางคาค้างฝังลึกครู่หนึ่งก่อนขยับเขยื้อนตามสัญชาติญาณเอวควงคว้านร่องรักให้คลายความแน่นผากสีเข้มดูดดึงปากบางด้วยความเสียดเสียวถอนกายออกสั้นๆ ซอยกลับถี่รัวยากลำบากช่วยคลายความอึดอัดก่อนจะสาวลึกขึ้นแรงขึ้น

ปึ้กๆๆๆ พั่บบบๆๆๆ

อ่าาาา อื้มมมมมม

"ดี..ดีจริง...ดีอะไรเช่นนี้ แฮ่กกก ๆๆ

"เบาาา..พสุ..ธา..อย่ากดแรงมัน..มันลึก"

"อูยยยย ใยสุขสมได้ถึงเพียงนี้...อ่าาาาา"

"มะ ไม่ไหว ข้าจุก.."

"ดีหรือไม่ แฮ่กกๆๆ"

"อ้ะ อ่ะ อ๊ะ! กระ ไร กระไรดี? .."

"ข้า..ของข้าชาวสยามทำเรื่องเช่นนี้กับเจ้ารู้สึกดีหรือไม่?"

"ข้าจักรู้ได้เยี่ยงไร! ข้าไม่ได้กระทำกับชายใด อ๊าาาาา!!"

สวบบบ!

"ข้าชอบ..ชอบตัวเจ้า..ชอบในตัวเจ้า..มันสุขสมดั่งอยู่บนสรวงสวรรค์ อ่าาาา ไม่เคยรู้สึกดีเท่านี้มาก่อน..อยากอยู่ในกายเจ้า...ข้าต้องการมัน~"

ปึ่กกกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

อ๊าาาาาาาาาา!!

"เจ้ามีความสุขหรือไม่ เชรี?"

"แฮ่กกกก ๆๆ มะ ไม่ ไม่รู้ ข้า อึ่กกก ไม่รู้"

"เจ้าเสร็จสม..เสร็จสมด้วยกายข้า.. ด้วยมือข้าด้วยปากของข้า..เจ้าคือของของข้า..ฌ็อง เชรี"

"พ..พสุ... ธา.."

"เชรี..แฮ่ก แฮ่กกกกก"

"อึ่กกก พสุธาาาา!! อ๊าาาาา"

ซ่าาาาาาา ครื้นนนนนนนนนน

สายฝนโปรยปรายคำรามสาดซัดบ้าคลั่งหวีดหวิว. .หนาวเหน็บรัวเร็วท่ามกลางป่าช้าลึก ลมพายุโหยหวนครั้งแล้วครั้งเล่า กระแทกกระทั้นสาดเสียดทุกอย่างสั่นระรัว หนักหน่วงสลับบางเบาเร่งเร้าและ

อ่อนลง...

ร่างสีเข้มเกี่ยวก่ายกายขาวราวกับเป็นผ้าห่มผืนหนานุ่มไออุ่นหลังผ่านพายุร้อนรักช่างสุขสมใบหน้าชื้นเหงื่อซุกซอกคอขาวหอมกรุ่นไม่ห่างกายตั้งแต่เช้าตู่จรดเย็นย่ำจวบจนฝนซา