บทที่ 6 🔥

ลูกกระเดือกแหลมถูกปลายลิ้นหนาแตะชิมปาดลากเลียไล่ต้อนยามผิวขาวกลืนน้ำลายลงคอหยอกล้อเล่นจนลืมตัว

กลางกายทาบทับช่วงล่างแนบสนิทอย่างลืมตัวฝรั่งแหงนหน้าเล็กน้อยให้หน้าคมฝังซุกได้ถนัดถนี่ ความรู้สึกของวัยกลัดมันกลั่นรวมกันไปยังจุดอ่อนไหวกลางกายเต่งตึงเเข็งคัดดุนดันกันใต้ร่มผ้า

อืมมมม หอม

กึ่ดดด แผล่บบบ

"อ๊ะ! ยะ อย่า"

"อย่ากระไร..อย่ากัดหรือ..อย่าหยุด?"

"ปะ ปล่อยข้า"

"ข้าหิว เนื้อตัวเจ้าช่าง..หอม มันจักกินได้หรือไม่"

อื้ออออ

งั่บบ แผล่บบบ

ปากหยักอ้าออกงับลูกกระเดือกแหลมลิ้นร้อนดูดดุนโดยรอบจนพึงพอใจก่อนจะย้ายฝั่งกดฝังจมูกกับเนื้อขาวจนมิดซอกคออีกฝั่ง หน้าขาวหงายเริดหน้าท้องขาวหดเกร็งตามแรงอารมณ์หลังลอยแอ่นเมื่อถูกมือสากลูบไล้เนื้อเนียนใกล้ของสงวน

หมั่บบ!

"ตั้งชันแต่ไม่ยักจะแข็งแหะ?"

คำห้าวพร่ำเพ้ออยากรู้อยากลองเมื่อของแข็งเบียดเขี่ยแท่งเนื้อหนา

"ปะ ปล่อย ปล่อยนะ" เชรีเบิกตาโพลงเอ่ยห้ามเสียงขาดห้วงไม่คิดว่าพสุธาจักห่ามพิเรนเช่นนี้

"ไม่ปล่อย ข้านึกออกแล้วว่าจะง้างปากเจ้ากบฏเช่นไรดี"

ดวงหน้าคมขยับใบหน้าออกจากซอกคอขึ้นมาเกลี่ยปลายจมูกโด่ง

"ก กระ กระไร?"

จุ๊บบบ!

ปากหยักประกบเรียวปากนิ่มปลายลิ้นงัดง้างฝังปลายจมูกลงบนแก้มขาวสูดดมกลิ่นหอมเต็มปอด

ปลายลิ้นล่อลวงกวาดต้อนเรียวลิ้นคนใต้ร่างเบียดกายเข้าหากบฎตัวดีที่ทำเอาตบะแตกพล่านปล่อยการเกาะกุมของข้อมือที่เหนือหัวมาถอดอาภรทั้งหมดด้วยมือข้างเดียว

พรึ่บบบ แคว่กกก

มือขาวยกขึ้นกำบ่ากว้างหมายมั่นจะผลักไสให้ออกห่างกลับถูกประกบปากป้อนจูบล้ำลึกคว้านลิ้นหนักหน่วงขยับเข้าหาราวกับพายุ

ปากที่พ่นวาจาร้ายกลับป้อนจูบเก่งกาจอย่างคาดไม่ถึง ใบหน้าคมฝังตรึงเข้าหาอ้างับปากนิ่มจนหน้าหงายเริด ถึงกระนั้นก็ตามตะครุบจูบไม่ห่าง

จ้วบบบ จุ้บบบ แผล่บบบบ

ร้อนแรงเสียจนคนต่างชาติตามไม่ทัน ไม่เคยมีใครบอกว่าชาวสยามนั้นเป็นนักรักลีลาดีกระหายหิวกามารมรุนแรงเพียงนี้

อื้อออ อืมมมมม

เสียงครางเครือเคลิบเคลิ้มในลำคอบ่งบอกความพึงพอใจให้ปากนุ่มนิ่มชื้นแฉะลิ้นร้อนถูกดูดลิ้นตวัดกวาดป้อนกันไปมาจนโชกชุ่ม

ท่อนแขนกร่งคว้าลำคอหนาสีเข้มรัดลึงเข้าฟาดฟันจ้วงจูบชายเถื่อนกวาดลิ้นควานวาบหวิวล่อลวงให้เข้าหา

ร่างใหญ่ต่างสีผิวต่างเชื้อชาติเบียดบี้ยอดอกเม็ดเล็กแข็งขืนเขี่ยขยี้ใส่กันจนร่างขาวอ่อนระทวย

พรึ่บบ

อาภรช่วงล่างถูกกระตุกแรงขว้างลงกองข้างกาย บนพื้นแข็งร่างเปลือยทั้งสองขยับเคลื่อนกายลื่นไหลราวกับอยู่บนเตียงนิ่มเด้ง

หนุ่มสยามหื่นกระหายจับกายขาวชาวฝรั่งแแอ่นอกฉกชิมทั่วร่างเปลือย บัดนี้ฝรังเศสโดนรุกรานหนักลืมแม้กีฝระทั่งการใช้แขนขาปล่อยตัวปล่อยใจไปกับคนร้ายกาจ

ร่างขาวผ่องหนั่นแน่นถูกท่อนแขนหนาสีเข้มรัดรึงด้วยแขนข้างเดียว มือสากอีกข้างลูบไล้เคลื่อนไหลไปตามกล้ามเนื้อสวยขาวกว้างสั่นระริกยามถูกขยี้ยอดแข็ง

อึ่กก

เชรีกลืนน้ำลายอึกใหญ่จิกผมสั้นดำขลับเข้าจูบลึกล้ำเมื่อถูกกำท่อนลำขาวแข็งขันปากแกร่งมือไม้ป่ายปัดบีบคลึงเรือนร่างหนั่นแน่นใหญ่โตต่างล้วงลูบลำรักของกันและกันจากแรงปรารถนาระทึกเต้นโครมครามแข่งสายฝน

อ่ะ อื้อออ ~

ซี้ดดด!

"นิ่มชะมัดของฝาหรั่งใยแข็งแต่นุ่ม" ดินผละจากปากนิ่มของเชรีกระซิบเสียงพร่าข้างหูขาว

"ทำ ทำไมของนายแข็ง..แข็งเหมือนท่อนไม้" เชรีขมวดคิ้วแน่

ฟึ่บๆๆ อึ่กกก

"ทำไมโดนคนอื่นแตะต้องแล้วดิ้นพล่านเช่นนี้ ร่างกายตอบสนองกามารมณ์ได้ดี..หรือตอบสนองเพียงสัมผัสของข้าหื้ม~ฝาหรั่ง?"

ฟึ่บบบ!

"อ่าาาาา "

"เจ้าก็เหมือนกันนั่นแลคิดว่าทำคนอื่นได้คนเดียวหรือไง?" มือขาวยื่นมาคว้าหมับเต็มเปา

"หึ่ เก่งนักเหรอเจ้าฝาหรั่งลองมาดูกันครานี้ใครจะชนะ..."

แฮ่กกก แฮ่กกด อึ่กๆ อ่าาาาา~

"อ่าาาาาา นี่มันกระไรกันความรู้สึกนี้ใยร่างกายเจ้าประหลาดยิ่ง ตัวหอม..ฟื้ดดด~ ปากก็หวาน.. จุ๊บบ~ ผิวลื่นมือยิ่งนัก เจ้ามัน..เจ้ามันปีศาจ"

ชายสยามพร่ำเพ้อเคลิบเคลิ้มกับสัมผัสคราแรกยามแตกหนุ่ม ดวงตาหรี่ลงพร่าเบลอราวกับต้องมนต์พร่ำพูดเพียงคำชมไม่ขาดสาย

"เจ้าเป็นบ้าไปแล้วหรือไรพสุธา เอาแต่เอ่ยชมร่างชายด้วยกันราวกับคนเสียสติเลิกกลั่นแกล้งข้าได้แล้ว"

"แกล้งกระไรข้าจักทำจริง .. จักทำมากกว่านี้ ร่างกายเจ้ามันยั่วยวนข้า ข้ามิปล่อยมือจากเจ้าเป็นแน่ริมฝีปากเจ้าหวานเกินไป ..ลิ้นหวาน ..เนื้อเนียนหอมกรุ่น ใยทำข้าคลุ้มคลั่งใจเต้นแรงราวกับจักตายลงเสียให้ได้"

อ่าาาาาา~

หนุ่มชาวสยามพูดเพ้อขบเม้มเนื้อขาววนจูบปากนิ่มกระซิบเสียงพร่าราวกับต้องมนต์ มิใช่เพียงชาวไทยที่มีอาการเคลิบเคลิ้มวาบหวามจ้วงจูบร้อนเร่างัดง้างริมฝีปากสวยบี้เกี่ยวหยอกล้อในโพรงปากอย่างเพลิดเพลิน

ท่อนเนื้อแข็งขืนในมืออีกฝ่ายปลุกความกระสันอยากในวัยแตกเนื้อหนุ่มแอ่นกายเข้าหาเร่าๆ ราวกับสัตว์เดือนสิบสอง

จุ๊บบ จุ๊บบบ จ๊วบบบบ

"ยะ. อย่า อย่าดูดนมข้า ม มัน.."

พสุธาผละหน้าจากอกแบนแข็งเลเล็กน้อยพลางเลิกคิ้วถาม

จุ๊บๆๆๆ

"มัน..เสียว อื่ออออ!"

"ตรงนี้ของเจ้ารสชาติจะหวานเหมือนปากเหมือนเนื้อหนังตัวของเจ้าหรือไม่?"

ความอยากรู้อยากเห็นในความสุขสมก่อตัวพุ่งสูงไร้การหยุดยั้งใดในครานี้ พสุธาแตะต้องทุกอย่างที่อยากทำด้วยกายทุกส่วนที่มี

"อึ่กก ยะ อย่า อย่านะ อย่าเลื่อยต่ำงลงไปกว่านี้"

ใบหน้าคมเคลื่อนเลื่อนจากอกขาวลงมายังกล้ามท้องแน่นสวยขาพับขาวถูกรวบกางพาดบนบ่าเข้ม

"แฮ่กก จ เจ้า จักทำกระไร?" ร่างสองร่างกอดเกี่ยวเหนี่ยวรั้งเข้าหากันในความมืดใช้มือและลิ้นนำทางแตะต้องของหวานตรงหน้า

เปรี๊ยงงง!