OUR FATHER THE STRANGER 의 모든 챕터: 챕터 71 - 챕터 80

Isang hapon, habang nagkukuwentuhan ang mga kapitbahay sa tapat ng tindahan, narinig ito ni Gavin.“Alam niyo ba, nakabalik na pala si Lito! Ligtas at maayos pa siya, ayon sa mga magulang ni Clara may mga taong walang puso na nanakit sa binata na iyon ” masayang sabi ng isa sa kanila.Ngumiti ang iba sa narinig, pero si Gavin ay nanigas sa kinatatayuan niya. Hindi siya makapaniwala sa kanyang narinig. Mabilis siyang umalis sa tabi nila at naglakad palayo, pabalik sa kanyang bahay. Hindi siya makapagpahinga. Paulit-ulit na umuulit sa kanyang isip ang balitang iyon nakabalik na si Lito.Pagpasok niya sa kanyang kwarto, ibinagsak niya ang pinto at umupo sa gilid ng kanyang kama. Hinawakan niya ang kanyang noo, tila nahihirapang tanggapin ang balita.“Bakit kailangan niyang bumalik?” bulong niya sa sarili. “walang hiya ang lalaking iyon dapat hindi na dapat sya makauwi ?”inis niyang saad . Hindi siya makatulog nang gabing iyon. Paulit-ulit siyang nagpabalik-balik sa pagtayo at paghiga.

Nang makauwi sila sa bahay, sinalubong sila ni Gloria na may ngiti sa labi pero halatang nag-aalala na rin nang kaunti. “Nandito na pala kayo. Halika na, handa na ang hapunan. Naghihintay na rin ang tatay niyo sa loob .. '' Kumain sila nang magkakasama, nagkukuwentuhan tungkol sa iba’t ibang bagay mula sa mga tao sa baryo, sa ani sa bukid, hanggang sa mga simpleng pangarap na gusto nilang matupad. Si Damien ay nakikinig lamang at nakangiti, pero sa likod ng kanyang mga ngiti ay ang bigat na dala ng kanyang lihim. Hindi niya maalis sa isip niya ang sinabi niya kay Clara sa dalampasigan na kailangan niyang maghanda bago magpakita sa tunay niyang pamilya. At higit sa lahat, hindi niya pa maipagkukuwento sa kanila ang tungkol sa pagiging bahagi niya ng pamilyang Voss. Alam niyang kapag nalaman nila iyon, mag-iiba ang lahat. Hindi na siya magiging simpleng si Lito sa paningin nila. May takot siya na baka maging mailap sila o baka isipin nilang hindi na siya kabilang sa simpleng pamumuh

Sa isang tahimik at liblib na bahay sa labas ng bayan, malayo sa mga mata ng mga kakilala nila, nagkita sina Jaime at Jestony. Madilim ang paligid, tanging ang ilaw ng isang maliit na lampara sa gitna ng mesa ang nagbibigay-liwanag sa kanila. Kanina pa sila nakaupo, parehong seryoso ang mukha at malalim ang iniisip. Walang ibang tao sa loob kundi silang dalawa. Sinadya nilang pumunta rito upang walang makarinig sa kanilang pag-uusap. Alam nilang delikado ang kanilang pinagpaplanuhan, at isang maling hakbang lamang, maaaring mawala ang lahat para sa kanila.Si Jestony ang unang bumasag sa katahimikan. Tumayo siya at naglakad-lakad sa paligid ng maliit na kwarto. Ang kanyang mga kamay ay magkuyom, at kitang-kita ang pag-aalala sa kanyang mukha.“Hindi na tayo pwedeng magpaliban pa, tito Araw-araw na naroon si Xander sa opisina, lalong lumalaki ang panganib na matuklasan niya ang lahat. Kapag sinuri niya nang maigi ang mga papeles at nalaman niya ang tungkol sa nawawalang pera… tapos na

“"No… that's not true," sa wakas ay nakapagsalita si Xander, bagama’t mahina at nanginginig ang kanyang boses. “wala akong inutos na maglipat ng pera nang walang dokumento at pahintulot. Kung gagawin ko man sakali yan e di sana noon pa at bakit ko pagnanakawan ang kompanyang para sa akin dahil ako lang naman ang pwedeng humawak nito hanggat bata pa ang mga anak ni Damien ?" tila sumang ayon ang mga ibang lupon ng kompanya sa kanyang sinabi “Wala akong pinagsasabi kundi ang totoo, Xander,” mabilis na sagot ni Jestony, bagama’t iniiwas niya ang kanyang tingin. “Kung wala kang ginawang mali, bakit takot kang harapin ito? Suriin natin ang lahat ng transaksyon. Makikita mong lahat ng iyon ay ginawa ko dahil sa utos mo.”Tumingin si Don Ricardo kay Xander. “Xander, hindi namin kayo hinuhusgahan agad. Pero hangga’t hindi naipaliliwanag nang maayos kung saan napunta ang perang iyon at kung bakit may ganitong mga transaksyong wala sa report na natatanggap namon , kailangan naming humiling

Hindi nag-aksaya ng oras si Xander. Agad niyang tinawagan ang mga kinauukulan. Bago pa man makalayo si Jestony sa gusali, dalawang pulis na ang naghihintay sa kanya sa labas ng pinto ng kumpanya. Nanlaki ang mga mata ni Jestony nang makita niya ang mga ito na lumapit sa kanya.“Arestado ka, Jestony Tim . May utos kami na dalhin ka sa istasyon para sa pagsisiyasat hinggil sa pagkawala ng malaking halaga ng pondo ng kumpanya at ang mga kaugnay na paninirang-puri,” sabi ng isa sa mga pulis habang ipinapakita ang dokumento.Hindi makapaniwala si Jestony. Lumaban siya, pilit na kumakawala sa paghawak ng mga pulis habang sumisigaw nang malakas.“Anong karapatan ninyo?! Ako ang namumuno rito! Si Xander ang may kasalanan! Siya ang nag-utos sa akin! Bitawan ninyo ako!” sigaw niya habang pilit siyang inilalapit sa sasakyan ng mga pulis.Naroon si Xander sa labas, nakatayo lamang at kalmadong pinagmamasdan ang lahat. Walang galak sa kanyang mukha, kundi lungkot lamang. Nang makita siya ni Xander