Alle Kapitel von เฝ้ารอวันรักคืนใจ: Kapitel 1 – Kapitel 8

8 Kapitel

ตอนที่ 1 คู่รักที่น่าริษยา 1

***********************ขอบคุณวาสนาพาให้วันนี้ได้พบพานมีวันหวานเพื่อเราสองต้องพรากจากกลายเป็นอื่นเพียงรอจนพ้นคืนหม่นวันฟ้าเปลี่ยนย่อมพบกันอีกครา*******************คำเตือนนิยายเรื่องนี้อาจมีเนื้อหารุนแรงทุกตัวอักษรเกิดจากจินตนาการทั้งหมด ไม่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับตำนานที่มีอยู่จริง และไม่อ้างอิงประวัติศาสตร์ใดๆโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านขอให้ทุกท่านมีความสุข********************คำนำนักเขียนสิ่งที่ยืมผู้อื่นมา ย่อมเสี่ยงต่อการเสียใจกับการจากไป เสี่ยงพบเจอความเศร้าอันเป็นนิรันดร์ชั่วกัลป์ ไม่อาจครอบครองอย่างแท้จริง รักที่แย่งชิง การยื่นไมตรีไร้เมตตา เป็นเพียงความสุขชั่วคราว คือความสัมพันธ์ที่ไม่เคยมีอยู่จริง ตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วด้วยรักจากใจ หลี่หง***********************แนะนำตัวละครหยางหลินบุรุษหนุ่มรูปงามอันดับหนึ่งของเมืองหลวง รักเดียวใจเดียว*****ลู่เฟยลี่รักสันโดษ สงบเยือกเย็น เป็นสตรีของหยางหลิน*****เจิ้งเสวี่ยหรงองค์หญิงเสาหนิง เย่อหยิ่งเห็นแก่ตัว มีแผนชั่วเต็มหัวซ่งเหว่ยจงสหายของหยางหลิน แอบชอบลู่เฟยลี่******************************************คู่รักที่น่าร
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-06-03
Mehr lesen

ตอนที่ 2 เขามีคนรักแล้ว 1

เพราะความสนใจทั้งหมดของเขา มีเพียงลู่เฟยลี่เพียงหนึ่งเดียวตลอดเวลา แววตาสื่อนัยถึงความรู้สึกว่ารักอย่างไม่มีเก็บข่ม ลึกซึ้งปานนั้น แม้นางยังไม่หันมาก็ตาม“เจ้าควรมองแค่ข้า ห้ามมองชายอื่น”พอสิ้นการแข่งขันในสนาม หยางหลินควบม้าวิ่งเยาะๆ มาทางเฟยลี่แล้วสั่งเสียงเข้ม ทำเอาหญิงสาวต้องนิ่วหน้า ละสายตาจากผู้แข่งขันคนอื่น หันมองเขาทันที“ข้ามาชมการแข่งขัน ต้องภาพรวม จะมองแค่เพียงท่านได้อย่างไร”ว่าแล้วก็ผงกศีรษะกวักมือเรียก เป็นส่งสัญญาณให้หยางหลินโน้มตัวก้มหน้าลงมาหาตัวเองใกล้ๆชายหนุ่มทำตามอย่างว่าง่าย เหมือนเสือตัวใหญ่ที่ยอมจำนนต่อกระต่ายตัวน้อย “อันใด?”หญิงสาวยืดตัวยกมือป้องปากกระซิบชิดริมหูว่า “เมื่อครู่คุณชายฉินจ้องเล่นงานท่าน คุณชายโจวเองก็รอจังหวะท่านเพลี่ยงพล้ำ การแข่งขันครึ่งหลัง ท่านต้องระวังสองคนนี้ เข้าใจหรือไม่?”“อ้อ” หยางหลินพยักหน้ารับทราบ “ได้” ยืดตัวขึ้นนั่งตรงบนอานม้ายังยื่นมือมาบีบแก้มขาวอย่างหมั่นเขี้ยว “ขอบใจเจ้ามาก ฮูหยินของข้า”ลู่เฟยลี่ตีมือซุกซนดังเพียะ“ห้ามรุ่มร่าม ใครฮูหยินของท่าน? พวกเรายังไม่ได้แต่งงานกัน ยิ่งไม่เคยเข้าหอ”“เจ้ายอมรับข้าแล้ว ก็ถือเป็นฮูหยินข
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-06-03
Mehr lesen

ตอนที่ 3 เขามีคนรักแล้ว 2

คงมีเพียงองค์หญิงเสาหนิงเจิ้งเสวี่ยหรงที่เพิ่งมาเป็นครั้งแรก เนื่องจากมารดาเป็นสนมต้องโทษถูกขังในตำหนักเย็น นางที่เยาว์วัยจึงถูกกักบริเวณไปด้วย พอผ่านพ้นพิธีปักปิ่นแล้วถึงได้รับพระราชาอนุญาตให้ออกมาได้ คาดว่าไม่นานอาจจะได้ออกเรือน ซึ่งหน้าที่อันสูงส่งตามฐานันดรศักดิ์คงไม่แคล้วแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ระดับแคว้นดังนั้น วันนี้องค์หญิงสูงส่งเย่อหยิ่งผู้หนึ่งจึงคิดว่าควรหาว่าที่สามีในต้าเจิ้งสักคน ย่อมไม่ต้องลำบากลำบนดั้นด้นไปต่างแคว้นแดนไกลนางเห็นคนผู้หนึ่งสะดุดตาอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล จากนั้นก็มองเขาด้วยสายตาตื่นตะลึงในความหล่อเหลา ไม่อาจหันไปทางใดได้อีก“เขาคนนั้นเป็นใคร”เจิ้งเสวี่ยหรงถามท่านหญิงผิงหยวนที่นั่งอยู่ข้างกันท่านหญิงผิงหยวนเป็นสตรีที่แต่งงานแล้วจึงสนใจเพียงจิบชา มิใคร่มองบุรุษอื่นในลานแข่งขันเท่าใด แต่นางก็รู้ดีว่าบุรุษที่ตรึงตาสตรีมีแค่ไม่กี่คนในเมืองหลวงและคนที่โดดเด่นที่สุดสะดุดใจที่สุดก็คือ“คนที่ชนะการแข่งขันเมื่อครู่ใช่หรือไม่?”“ใช่ๆ คนนั้นล่ะ” สุ้มเสียงกระตือรือร้นปานนั้นท่านหญิงผิงหยวนหัวเราะน้อยๆ “อ้อ คุณชายสกุลหยาง”“เขามีนามว่าอะไร”เจิ้งเสวี่ยหรงถามอย่
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-06-03
Mehr lesen

ตอนที่ 4 หวั่นไหว

ชายหนุ่มคลี่ยิ้มจนเห็นฟันขาว “อยากนั่งใกล้เจ้า”ลู่เฟยลี่ค้อนขวับ กระซิบอย่างหมั่นเขี้ยว “ประเดี๋ยวไปนั่งที่เรือนข้าก็ได้”“อยากนั่งตรงนี้ตอนนี้”“เฮ้อ” หญิงสาวถอนหายใจอย่างอ่อนอกอ่อนใจเหลือเกิน “ช่างเถอะ ดื่มน้ำดับกระหายก่อน”หยางหลินรับน้ำจากมือนุ่มมาดื่มอึกๆ ประหนึ่งได้รับโอสถทิพย์จากสรวงสวรรค์กระนั้น ดื่มจนหมดถ้วยก็ยกชายเสื้อเช็ดมุมปากยิ้มกรุ้มกริ่ม “หวาน...”ลู่เฟยลี่ได้แต่ส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้มขัน “ท่านนี่นะ”สักพักหยางหลินพลันนึกได้ “จริงสิ เจ้าฝังเหล้าไผ่เขียวไว้หลังเรือนใช่หรือไม่?”“อืม ใต้ต้นอู๋ถง”“ดื่มได้หรือยัง”ลู่เฟยลี่ส่ายหน้า “ยัง”บุรุษพลันผิดหวัง “ข้าคิดว่าวันนี้แข่งขันคว้าชัยจะได้ดื่มเหล้าของเจ้า ช่างน่าเศร้าเหลือเกิน”“หึ” หญิงสาวเห็นเขาทำหน้ากระเง้ากระงอดจนเสียกิริยาชายชาตรีเช่นนี้ก็ถึงกับหลุดหัวเราะ ก่อนเอ่ยปลอบว่า “แต่ข้ามีเหล้านารีแดงนะ เตรียมไว้ให้ท่าน”“จริงหรือ”“จริงแท้แน่นอน” ยิ้มพลางลดเสียงกระซิบว่าต่อ “หากคืนนี้ฟ้าใสดาวสวย ข้าจะยอมให้ท่านนอนพักตรงนี้” มือเล็กนุ่มตบหน้าขาตัวเองเบาๆ “ตอนท่านเมาเหล้า ย่อมหลับพักผ่อนสบายใจ”เรียวคิ้วเข้
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-06-03
Mehr lesen

ตอนที่ 5 ศิษย์หญิงคนใหม่

เจิ้งเสวี่ยหรงถามนางกำนัลอาวุโสคนหนึ่งทันทีหลังจากสั่งให้ไปสืบมาอย่างเร่งด่วน อีกฝ่ายย่อมกลับมาพร้อมคำรายงานไม่มีตกหล่น“นางเป็นคุณหนูสกุลลู่เจ้าค่ะ ทว่าไร้บุพการีดูแล ไม่มีผู้อาวุโสค้ำจุน บิดาของนางตายในสนามรบ มารดาที่กำลังตั้งครรภ์นางตอนนั้นก็ตรอมใจ รอกระทั่งคลอดนางออกมาก็ตายตามสามีไปอีกคน”เจิ้งเสวี่ยหรงหลุดหัวเราะขำ“นางเป็นแค่เด็กกำพร้าหรือนี่ ช่างน่าสมเพช”นางกำนัลเล่าต่อ “พออายุเก้าขวบทำผิดจนถูกผู้นำสกุลลู่ส่งไปบำเพ็ญตนที่วัด ครั้นกลับมาเมืองหลวงก็ดื้อรั้นเป็นจอมขบถเลื่องชื่อไม่ยอมเข้าจวนลู่อีก ตัดขาดญาติทุกคน ถูกผู้คนตราหน้าว่าหญิงบ้านป่าเมืองเถื่อนแดนไกล ยามนี้ยังเปิดร้านค้าทำกิจการค้าขายตั้งตนเป็นวาณิชหญิง[1] ไม่สนใจคำตำหนิด่าทอเพคะ”“หึ! ที่แท้ก็แค่หญิงเร่ร่อนชั้นต่ำ ไม่มีผู้อาวุโสอบรม ไร้ขนบจรรยาสตรี”เจิ้งเสวี่ยหรงมักให้ความสนใจเพียงสตรีสูงศักดิ์ที่มีผลประโยชน์ มีผู้อาวุโสในเรือนเป็นขุนนางใหญ่ค้ำจุนดังนั้นพอรู้จักลู่เฟยลี่เช่นนี้ ย่อมไม่นับว่ามีค่าให้นางใส่ใจสักกะผีกเสี้ยวเล็บ ไม่จำเป็นต้องปรายชายตาแลแม้สักนิดเพียงแต่บุรุษที่องค์หญิงเช่นนางพึงใจกลับแสดงออกอย่างชัดเจนว่
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-06-03
Mehr lesen

ตอนที่ 6 ลืม 1

ระเบียงทางเดินในสำนักศึกษา ผ่านห้องตำราและเรือนต่างๆเหล่าศิษย์ที่เป็นบุรุษทั้งหลายต่างพากันเมียงมองสตรีสูงศักดิ์ผู้มาใหม่เป็นตาเดียวกันเจิ้งเสวี่ยหรงนับว่าเป็นสตรีที่รูปโฉมงดงามผู้หนึ่งเป็นต้นทุนเดิม เมื่อแต่งกายอย่าง ‘จงใจให้โดดเด่นเย้ายวนชวนพิศมัย’ จึงทำได้ไม่ยากเย็นยามนี้นางจึงสะดุดตาเป็นอย่างยิ่ง ทำเอาผู้ชายมองเหลียวหลังจนคอแทบหักจากริมระเบียงทุกชั้นเรียนคงมีเพียงหยางหลินที่เดินอยู่กับนางแท้ๆ แต่กลับไม่รู้สึกถึงเสน่ห์เย้ายวนอันใด ทั้งๆ ที่เจิ้งเสวี่ยหรงเองก็ตั้งใจยั่วยวนอย่างแนบเนียนตลอดเวลาหยางหลินแนะนำสถานที่อย่างส่งๆ เพื่อจะได้เสร็จอย่างรวดเร็ว ในขณะที่เจิ้งเสวี่ยหรงชวนคุยเรื่องสัพเพเหระเพื่ออยู่ด้วยนานๆแต่ชายหนุ่มก็พูดคุยแบบถามคำตอบคำ ท้ายที่สุดเขาก็เอ่ยตัดบท “องค์หญิงคงเดินเหนื่อยแล้วกระมัง เข้าไปในห้องตำราทบทวนบทเรียนดีกว่า พรุ่งนี้จะได้เข้าใจพร้อมศิษย์ร่วมชั้นคนอื่น”เจิ้งเสวี่ยหรงกลอกตาขัดใจ แต่ปากกลับตอบรับอย่างอ่อนหวานว่าง่าย “ก็ได้”วันนี้ต้องแสร้งเป็นสตรีเรียบร้อยอ่อนโยนตามตำรามารยาสตรีหมายสร้างสัมพันธ์อันดีทำให้บุรุษประทับใจหยางหลินทบทวนตำราเรียนให้นางอย่างเข้ม
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-06-03
Mehr lesen

ตอนที่ 7 ลืม 2

หยางหลินพยักหน้ายอมจำนน หลายหนเขายังเอาการบ้านไปให้ลู่เฟยลี่ช่วยทำ นางเขียนได้ถูกต้องทั้งหมด ลายมือของนางงดงามทรงพลังยิ่งลู่เฟยลี่ว่าอีก “ที่สำคัญ หากข้ามาเรียนทั้งวันทุกวันแล้วกิจการของข้าเล่าใครจะดูแล เปิดหลายร้านเสียด้วย”ชายหนุ่มพยักหน้าเนือยๆ อีกรอบ “จริงของเจ้า”หญิงสาวจึงถาม “ไฉนอยากให้ข้ามาเรียนอีกแล้ว ท่านถูกคำพูดใครสะกิดใจอีกเล่า”หยางหลินเงียบไป ไม่ได้พูดอันใด แต่ลู่เฟยลี่ก็พอคาดเดาได้“น้องหญิงของข้ากระมัง ลู่เหม่ยน่ะวันๆ คงเอาแต่ว่าร้ายข้าเรื่องที่ไม่มีสิทธิ์เข้าเรียนเหมือนคุณหนูคนอื่น คงพูดเลื่อนเปื้อนไปทั่ว ดึงท่านให้จมลงโคลนตมไปด้วย”“ข้าไม่เป็นไร คำพูดนางไม่ได้มีผลกับข้า เพียงแต่นางพูดเสียจนสหายของข้าพากันอยากออกหน้าช่วยเจ้าให้เข้าเรียนหลายคน โดยเฉพาะเหว่ยจง เร่งเร้าข้าทุกวันว่าอยากช่วยเจ้า ขอเพียงเจ้าพยักหน้าเขาจะไปบอกบิดา เมื่อเช้าก็เพิ่งฝากหนังสือลงตราประทับมาแล้ว ข้าจึงมาถามเจ้าว่าสนใจเข้าเรียนหรือไม่?”สหายของหยางหลินส่วนใหญ่คุ้นเคยกับลู่เฟยลี่ พวกเขาล้วนเป็นมิตร ยามพบปะสังสรรค์มักนัดหมายกันไปกินอาหารร่ำสุราที่ร้านของนางเสมอ จ่ายเงินไม่อั้น ลู
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-06-08
Mehr lesen

ตอนที่ 8 ขบคิดแผนการ

ในตำหนักอี๋หลันองค์หญิงเสาหนิงนึกถึงตัวเองที่ถูกทิ้งให้คัดอักษรอยู่ในห้องตำราอย่างเดียวดายก็โกรธอย่างมาก ยิ่งนึกถึงภาพนั้นระหว่างพวกเขาในศาลากลางน้ำก็พลันรู้สึกโกรธจนต้องระบายโทสะออกมาไม่ยั้ง นางเขวี้ยงถ้วยน้ำชาแตกกระจาย เศษกระเบื้องอันคมกริบถึงขั้นกระเด็นกรีดผิวแก้มนางกำนัลน้อยที่รอรับใช้อีกฝ่ายรีบกุมแก้มปิดปากแล้วฟุบตัวหมองหน้าลง ด้วยมิกล้ากรีดร้องออกมา หาไม่ คงไม่อาจรักษาชีวิตไว้ได้บ่าวรับใช้คนอื่นๆ ต่างหวั่นเกรงอกสั่นขวัญแขวน นางอาวุโสจึงโบกมือไล่ “ไป พวกเจ้าไสหัวไปซะ เห็นแล้วรำคาญตานัก”นางกำนัลคนนี้มีนามว่าซินเยี่ยน ด้วยเป็นคนสนิทขององค์หญิงเสาหนิง จึงนับว่ามีอำนาจในตำหนักพอควรซินเยี่ยนเห็นผู้เป็นนายเกรี้ยวกราดปานนี้คาดว่าคงชอบคุณชายหยางจริงๆ นางจึงเสนอความคิดตามตรง “องค์หญิงขอสมรสพระราชทานจากฝ่าบาทดีหรือไม่เพคะ ถึงอย่างไรก็ปักปิ่นแล้ว ขอรางวัลเป็นงานมงคล ไม่นับว่าไร้เหตุผล”เจิ้งเสวี่ยหรงไม่เห็นด้วยนางรู้ความคิดของฮ่องเต้เจิ้งดี พระองค์เป็นบิดาที่ไร้ใจต่อบุตรภรรยา แต่กลับปกครองไพร่ฟ้าอย่างรักใคร่เปี่ยมเมตตามีคุณธรรมมากเกินไป ถึงขั้นควบคุมโอรสธิดาอย่างเข้มงวดไม่ผ่อนปรนเกิด
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-06-09
Mehr lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status