《เสี่ยเถื่อน(วายร้าย)》全部章節：第 21 章 - 第 30 章

“ถ้าคุณยังนิสัยแบบนี้ก็คงได้อยู่เห็นหน้าผมเป็น 10 ปีนั่นแหละครับ ทุกอย่างขึ้นอยู่ที่คุณ ผมว่าถ้าคุณอิ่มแล้วคุณก็ควรเอาจานไปล้างแล้วแต่งหน้าให้เป็นยัยเฉิ่ม และออกไปได้แล้วนะครับ ไม่งั้นห้องนี้อาจเละอีกรอบ ซึ่งมันจะทำให้คุณไม่ได้กลับบ้านง่าย ๆ หรือถ้าคุณอยากจะนอนที่นี่ก็ตามสบายเลยนะครับ ผมยินดีต้อนรับ”“ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้นะ นี่ฉันกินเสร็จก็ต้องมาล้างจานเอง โอ๊ย ฉันชักจะไม่ไหวกับคุณแล้วนะ” เธอลุกขึ้นยืน และเก็บจานทั้งของผมและเธอ พร้อมกับเสียงบ่นและการเดินกระแทกเท้า“กลับนะคะ” เธอบอกกับผม หลังจากที่เธอล้างจานชามเสร็จ แล้วก็แต่งหน้าเป็นมนุษย์ป้าเรียบร้อย“ครับ พรุ่งนี้เจอกัน” ผมยิ้มอย่างพอใจ ส่วนเธอก็เดินสะบัดบ๊อบออกจากห้องไป“เฮ้อ…” ผมทิ้งตัวนอนที่โซฟาตัวใหญ่ ทำไมผมต้องมาสนใจผู้หญิงประหลาดคนนี้ด้วยนะ น่าแปลกดีจริงแต่ก็นะ มีคนเคยพูดกับผมอยู่บ่อย ๆ ว่าทุกอย่างที่เราทำย่อมมีเหตุมีผลของมันครืด ครืด ครืด“ครับ” ผมเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เมื่อหน้าจอที่โชว์ขึ้นมาคืออีกหนึ่งคนพิเศษในชีวิตของผม(ป๊าเสือ วันนี้กลับบ้านไหมฮะ)“กลับครับ เดี๋ยวป๊ากลับไปทำของโปรดให้หม่ำ ๆ นะครับ” น้ำเสียงที่ผม

“ลูกกูก็หลานมึง อยู่กับมึงมากกว่ากูด้วยซ้ำ นิสัยลูกกูเหมือนมึงมากกว่าคนเป็นพ่อแบบกูซะอีก กูกลับนะ จะไปนอนคอนโด” ผมแขวะไอ้เนมพร้อมกับลุกขึ้นยืนเดินมาแตะที่ไหล่เพื่อน แล้วเดินต่อ“ความจริงดาราที่มึงกำลังแกล้งอยู่ก็เป็นแม่ของน้องทิวได้นะ มีแม่ใหม่เป็นดาราดังน้องทิวคงดีใจ” ไอ้เนมเอ่ยทัก และประโยคนี้ทำเอาสองเท้าของผมชะงัก“หยุดความคิดมึงซะ ผู้หญิงคนนั้นนิสัยแย่ มาเป็นแม่ของลูกกูก็งานงอกกันพอดี คนแบบนั้นแค่คิดภาพว่ารักกับกู ภาพก็สยองละ แล้วอีกอย่างนะ… นีน่าก็ดาราไหมวะ” ผมหันกลับไปมองหน้าเพื่อน“ยัยนีน่าก็ดารา แต่กูไม่ชอบไง ชอบแบ่งชนชั้น มึงก็เห็นอยู่ว่าดูถูกการ์ดขนาดไหน พอบอกว่ากูเป็นเพื่อนมึง ก็แสดงท่าทางเป็นมิตรทันที คนแบบนี้ไม่น่าคบ”“งั้นยัยสิริมานั่นก็พอกันนั่นแหละ นิสัยไม่ต่างกันเลย เลิกพูดเหอะ กูกลับละ” ผมว่าตัดบทแล้วจากนั้นก็เดินต่อ“หึ แตกต่างจะตาย มึงแค่ยังไม่รู้ตัว” ผมได้ยิน ไอ้เนมพูดตามหลังมาแต่ผมไม่ได้หันกลับไปถกเถียงกับมัน ผมเลือกที่จะปล่อยผ่าน เพราะผมรู้ดีว่าผมกำลังทำอะไร ผมไม่ใช่คนอ่อนไหวกับอะไรง่าย ๆแล้วยิ่งผู้หญิงหัวดื้ออย่างนั้นผมไม่มีทางรู้สึกเด็ดขาด…ผมกลับมาถึงคอนโด

ตอนนี้การไปทำความสะอาดคอนโดของเขากลายเป็นกิจวัตรประจำวันของฉันไปแล้วส่วนยัยโรสหลังจากที่มีการเปิดตัวพรีเซ็นเตอร์และคอนโดออกไปเป็นที่เรียบร้อยเมื่อเดือนก่อน นางก็บอกว่าอยากพาแม่ไปท่องเที่ยวทางภาคเหนือ ซึ่งฉันก็สนับสนุนทันที เพราะตั้งแต่ฉันเข้าวงการ ยัยโรสก็มีเวลาดูแลแม่ของนางน้อยลง พอมีโอกาสฉันเลยให้นางไปเนื่องจากงานละครที่ฉันรับไว้ กว่าจะเปิดกล้องก็กลางปีหน้า ช่วงนี้ฉันจึงว่างยาว เพราะไม่รับละครและงานตัวอื่นและวันนี้ก็คือวันที่ฉันรอคอยมานาน!เมื่อเดือนก่อนออยล์แวะกลับมาบ้าน เรานอนกอดกันอยู่สองคืน เขาก็กลับไปทำงานอีกครั้ง และวันนี้เขาก็บอกว่าเขากำลังจะถึงร้านอาหารที่พ่อกับแม่ฉันนัดเอาไว้คือฉันไม่รู้ว่าพวกท่านนึกคึกอะไร ถึงได้นัดฉันและออยล์ไปที่ร้านอาหาร แทนที่จะกลับมาที่บ้านก่อนเหมือนทุกครั้ง และแม่ยังย้ำฉันด้วยว่าให้แต่งตัวสวย ๆหรือว่าออยล์บอกเรื่องของเรากับพ่อแม่แล้วนะ การไปที่ร้านอาหารก็เลยอาจจะเป็นการเปิดประเด็นพอคิดได้แบบนั้นฉันก็รีบลงจากรถแล้วรีบเดินเข้าร้านทันที เพราะพ่อแม่ของฉันรออยู่ในร้านแล้ว ส่วนออยล์ก็คงใกล้ถึงเต็มทีแล้ว…“มาแล้วเหรออ้าย มานั่งเร็วลูก ไม่ได้เจอลูกนานส

“นี่คุณชาย คุณเคยบอกว่าอยากขึ้นเตียงกับฉัน ตอนนี้ฉันพร้อมแล้ว ช่วยเปิดซิงฉันทีสิ ไอ้ที่ผู้ชายคนนั้นหวงแหนมาก ๆ ฉันจะทำลายให้หมด” ฉันจับที่ใบหน้าหล่อเหลาของไอ้คุณชายโรคจิต ฉันมองดวงตาพราวเสน่ห์ของเขาที่กำลังจ้องมองฉันอยู่“เมามากแล้ว ไปนอนเถอะ” เขาจับมือของฉันไปสูดดม และบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“อย่ามาทำเป็นสุภาพบุรุษหน่อยเลย ฉันรู้นะว่าคุณน่ะ… เสือผู้หญิง ฉันพูดจริงนะ ฉันพร้อมขึ้นเตียงกับคุณ” ฉันบอกจริงจัง“ผมไม่ชอบขึ้นเตียงกับผู้หญิงไร้สติ เพราะมันน่ารำคาญยามเช้าที่ลุกมานั่งร้องไห้ฟูมฟายหาว่าผมขืนใจ ทั้งที่กลางคืนเราสนุกร่วมกันแท้ ๆ” เขาแสยะยิ้มมุมปากประเมินฉันต่ำเกินไปแล้ว ฉันไม่ได้อินโนเซ้นแบบบทละครนางเอกสักหน่อย“ฉันไม่มีทางเป็นแบบนั้นแน่นอนค่ะ เพราะฉันสติครบถ้วนดีทุกอย่าง ฉันรู้ว่าฉันทำอะไรอยู่ ฉันไม่มีทางเสียใจภายหลังแน่นอน” ฉันยืนยันคำตอบ และโน้มตัวเข้าหาเขาจากนั้นก็ประกบจูบที่กลีบปากหนา เขาสอดลิ้นเข้าในปากของฉันอย่างอ่อนโยน เราจูบกันอยู่แบบนั้นสักพัก เขาก็ถอนจูบออก“ถ้าคิดจะเล่น ๆ ก็หยุดซะตอนนี้ ไม่งั้นจากนี้คุณจะมาเสียใจไม่ได้นะ” เขาหอมที่แก้มของฉันก่อนจะกระซิบที่ข้างหูด้วยน้

“ด้วยความยินดีครับที่รัก งั้นผมไปนะ เดี๋ยวจะรีบกลับ” เขายกยิ้มพอใจ จากนั้นก็แตะจูบที่ริมฝีปากของฉันอีกแล้วและเมื่อเขาออกจากห้องไปแล้ว ฉันก็เดินมานั่งที่เก้าอี้อยู่สักพัก จากนั้นก็ลุกขึ้นมาเก็บกวาดห้องเขาให้เรียบร้อยผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมงงานบ้านทุกอย่างเรียบร้อยดี ฉันจึงเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำอีกครั้ง แล้วก็หาชุดเขานั่นแหละมาสวมใส่ต่อมาฉันก็เปิดทีวีดูข่าวสารไปเรื่อยแก้เหงาแก้เบื่อ และนึกขึ้นมาได้ว่าลืมกดเปิดโทรศัพท์มือถือ พอคิดได้ฉันจึงรีบลุกไปค้นหามือถือในกระเป๋ามากดเปิดเครื่อง“ข้อความแจ้งเตือนอะไรมากมายขนาดนี้วะ” ฉันสบถกับตัวเอง เมื่อแจ้งเตือนเด้งไม่หยุดตั้งแต่เปิดเครื่องได้ซึ่งไม่มีแจ้งเตือนของแม่ฉันแน่นอน เพราะฉันไลน์ไปบอกท่านก่อนที่จะมาหาไอ้คุณชายแล้วว่ามีถ่ายละครยาว คงไม่ได้เข้าไปหา และก็ขอโทษท่านไปแล้วด้วยบางทีการโกหกมันก็ดีกว่าเราพูดความจริงส่วนแจ้งเตือนที่เหลือก็เป็นของพี่ชายฉัน และเพื่อนสนิทของเขาที่รู้เรื่องของเราส่วนยัยป้าแว่นนางไม่มีเบอร์ติดต่อพี่ชายของฉันอยู่แล้ว อย่างที่บอกว่านางไม่ค่อยชอบพี่ชายฉัน แล้วที่สำคัญเวลานางไปพักผ่อน นางจะพกเบอร์ส่วนตัว ที่มีแค่ฉันและแม