“รอมึงอยู่ในครัวนู่น บอกอยากกินต้มยำไก่ฝีมือมึง ซื้อของมารอมึงแล้วด้วย กูบอกกูจะทำให้กินก็ไม่ยอม หาว่ากูทำไม่อร่อย ไม่เหมือนมึงทำ” ไอ้ฮอลล์บอกเล่าพร้อมสีหน้าที่บ่งบอกว่าอิจฉาผม“พี่จิวเธออาจจะพูดเรื่องจริงก็ได้นะคะ” พีชที่นั่งอุ้มลูกอยู่ว่าเสริมขึ้นมา ซึ่งผมก็กำลังจะพูดเหมือนกัน“เงียบปากเลยพี่สะใภ้” ไอ้ฮอลล์มันทำหน้าเซ็ง ๆ แบบพวกไม่ยอมรับความจริง“กูเห็นด้วยกับพีชนะ จิวมันไม่เคยโกหกหรอก ยอมรับเถอะฮอลล์ว่าเรื่องทำกับข้าวของมึงกับไอ้ภพไม่ได้เรื่องเลย และพวกมึงก็กลัวเมียมาก ๆ” ผมเยาะเย้ยพร้อมกับลุกขึ้นยืนอย่างสง่า“มึงคุยใส่กันสองคน แล้วไหงมาเหมารวมกูไอ้ธัน” เสียงไอ้ภพดังขึ้น โดยที่เสียงของมันดังมาก่อนตัว“กูพูดเรื่องจริง ไปละกูเบื่อพวกกากกลัวเมีย” ผมยักไหล่ใส่มันทั้งสอง เมื่อไอ้ภพเดินมายืนเทียบข้างไอ้ฮอลล์มันสองคนแทบไม่เหลือภาพความสารเลวให้ผมจดจำเลยสักนิด ตอนนี้พวกมันเหมือนลูกแมวดี ๆ นี่เอง“ไอ้สัสธัน” ไอ้ฮอลล์กับไอ้ภพตะโกนตามหลังผมมา แต่ผมไม่ได้หันไปสนใจมัน ปล่อยมันสองคนปลอบใจกันเองไปเถอะ…“อร่อยเหมือนเดิมเลยค่ะคุณธัน ฝีมือเยี่ยม” น้องสะใภ้ของผมเอ่ยปากชมและยกนิ้วโป้งให้ หลังจากที่เรา
最後更新 : 2026-06-21
