“…” ผมเงียบไม่พูดแล้วยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มแทน“คิดดี ๆ ถ้าความจริงเปิดเผยยังไงเขาก็เกลียดมึงแน่ ๆ และคงโคตรเกลียดเลยล่ะ”“…”“แต่ก็นะ โรคจิตอย่างมึงคงไม่ปล่อยคนสำคัญหลุดมือ ถึงได้วางแผนดักทางเขาไว้ทุกอย่างแบบนี้ แต่จากนี้ก็ทำใจหน่อยนะถ้าเขาจะเกลียดมึง”“…”“ไปเที่ยวดีกว่า อยู่บ้านคงปวดประสาทตามมึง” ว่าจบไอ้เนมมันก็เก็บทุกอย่างแล้วลุกขึ้นยืน“นั่งแดกกับกูก็ได้ไหม ไม่เห็นจำเป็นต้องออกไปข้างนอก” ผมท้วงเพราะอยากมีเพื่อนคุย“อย่ามาทำเป็นเหงา ไปกอดเมียมึงเถอะ ก่อนที่จะไม่ได้ใกล้เขาไปอีกนาน”“สัสเนม”“กูพูดความจริง รีบ ๆ กอด รีบ ๆ หอม รีบ ๆ ดมเข้าไว้เยอะ ๆ พอถึงเวลานั้นจะได้ไม่โหยหามาก อ้อ! แล้วอย่ามาโอดครวญกับกูล่ะ”“เหี้ยเนม”“อย่ามาด่ากลบเกลื่อน แล้วยาก็แดกด้วย อย่าทำเป็นลืม เดี๋ยวโรคบ้ามึงจะคลุ้มคลั่ง” มันพูดทิ้งทวนแล้วจากนั้นก็เดินออกจากห้องทำงานไปไอ้เรื่องที่ไอ้เนมพูดผมรู้อยู่แล้วว่ามันต้องเกิดขึ้นเร็ว ๆ นี้ทุกอย่างมันคงเป็นแบบนั้น อีกไม่นานเธอคงเกลียดผมแต่คนอย่างผมไม่มีทางปล่อยของที่อยากได้ให้หลุดมือเด็ดขาดต่อให้เธอเกลียดผม ยังไงเธอก็ต้องอยู่กับผมตามที่ผมต้องการพี่น้องที่ว่าเลว บางท
最後更新 : 2026-06-22
