Alle Kapitel von ตัวร้าย ชาตินี้ไม่คิดแย่งชิงอีกแล้ว: Kapitel 81 – Kapitel 90

เวลาออกไปข้างนอกก็มักใช้อำนาจข่มคนที่มีสถานะต่ำกว่า แต่พออยู่ต่อหน้าโจวหมิงกลับแสดงละครแสร้งทำเป็นอ่อนแอ บอกว่าตนถูกใส่ร้ายแน่นอนโจวหมิงในฐานะพระเอกช่วงแรกย่อมเชื่อคำพูดคนเป็นภรรยา แต่ในเมื่อได้ชื่อว่าพระเอกย่อมไม่มีทางปักใจเชื่อทุกคำพูดของตัวประกอบอย่างอิ้งเยว่ไปได้ตลอดหลังเหตุการณ์เดิมเกิดขึ้นซ้ำหลายครั้งจึงสั่งให้คนของตนเองจับตามองอิ้งเยว่ผลสุดท้ายคือได้รู้ตัวตนที่แท้จริงของเธอหลังใบหน้าเปื้อนน้ำตาและแววตาใสซื่อบริสุทธิ์ความคิดระแคะระคายและไม่พอใจพึ่งจะเกิดขึ้น ตัวจริงในใจของโจวหมิงก็โผล่มาอย่างประจวบเหมาะแล้วหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นกับอิ้งเยว่นะหรือ?คนที่มีสถานะสูงส่ง ใช้ชีวิตสะดวกสบายเมื่อพบว่าแท้จริงแล้วตนเป็นเพียงตัวแทนของผู้หญิงคนหนึ่งมีหรือจะยังใจเย็นทำเป็นนิ่งเฉยได้พอคนอื่น ๆ เล็งเห็นจุดนี้ก็เริ่มซุบซิบนินทาพูดกันเสียสนุกปากว่าอีกไม่นานผู้หญิงนิสัยไม่ดีอย่างเธอคงมิวายถูกหย่าในที่สุดเมื่อคิดว่าสถานะของตนกำลังสั่นคลอนสิ่งที่ตัวประกอบหลาย ๆ เรื่องทำได้อิ้งเยว่มีหรือจะไม่ทำหลังได้ฟังเรื่องราวความรักมั่นของโจวหมิง ได้ยินคำพูดกรอกหูชวนให้หวาดหวั่นจากแรกเริ่มที่รู้สึกไม่ชอบ

อ่า...เพราะโจวหมิงหน้าตาดีและหล่อเหลาแบบนี้ไง อิ้งเยว่ถึงได้หลงใหลอย่างไม่ลืมหูลืมตา บรรยากาศภูมิฐานรอบตัวบวกกับใบหน้าติดเย็นชาเล็กน้อย ดวงตาสีน้ำทะเลที่แค่ได้มองก็รู้สึกคล้ายถูกความลึกลับของดวงตาคู่นั้นดูดกลืนให้จมลงไปในความลุ่มหลงถ้าเปลี่ยนเป็นเธอมีสามีหล่อเหลา หน้าที่การงานดี รูปร่างดีแถมยังดูกำยำ ไม่รู้ว่าใต้เสื้อผ้าเนื้อดีที่เขาใส่อยู่ซ่อนรูปร่างน่าสัมผัสแบบไหนเอาไว้บ้างก็คงจะหลงใหลโจวหมิงเหมือนกันติดแค่สำหรับอิ้งเยว่คนใหม่แล้ว ถึงโจวหมิงจะน่าหลงใหลแค่ไหน ถ้าใจของเขาไม่ได้อยู่กับเธอ เธอก็ไม่สะดวกมอบใจให้เขาเพราะเกมความรู้สึก คนที่รักมากกว่ามักเป็นฝ่ายแพ้ไม่ใช่เธอเห็นความรู้สึกเป็นแค่เกมก็แค่รู้สึกว่าผู้ชายที่สามารถแต่งผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาเพียงเพราะเธอมีท่าทางนิสัยคล้ายรักแรกของตัวเองได้ทั้งที่ไม่ได้รัก คนอย่างนี้ก็ไม่ใช่คนดีอะไรเท่าไรแต่งคนเขามาแล้วแท้ ๆ พอถึงวันคนรักวัยเยาว์ปรากฏกับเอาใจใส่เธอมากกว่าภรรยาของตัวเองเสียอีก จริงอยู่ที่อิ้งเยว่ในต้นฉบับนิสัยไม่ได้ดี แต่การที่โจวหมิงเอาอกเอาใจรักแรก ดูแลดีจนออกนอกหน้าก็ใช่จะเหมาะสม“มองพอแล้วหรือยัง”อิ้งเยว่สะดุ้งกึก ก่อนจะยิ้ม

เมื่อเห็นท่าทางพูดไม่ออกของพวกเธอทั้งสองอิ้งเยว่จึงแค่นหัวเราะออกมาคนประเภทนี้ล้วนเป็นเหมือนกันหมด ลับหลังเต็มไปด้วยความกล้าแต่ต่อหน้ากลับไม่แม้แต่จะกล้ามองหน้าตรง ๆที่สาวใช้พวกนี้กล้านินทาเธอลับหลังรวมไปถึงกล้าเชิดหน้าใส่อย่างท้าทายคงเพราะเห็นว่าหลายวันมานี้เธอเอาแต่เงียบไม่โต้ตอบถึงกล้าทำกิริยากำเริบ อีกทั้งเบื้องหลังพวกเธอยังมีเจ้านายที่มีอำนาจไม่น้อยนั่นก็คือแม่สามีผู้คอยถือหางและยังถือเป็นเจ้านายที่แท้จริงไม่อย่างนั้นพอเห็นเธอมีหรือจะยังทำเป็นกล้าแบบนี้แต่ความกล้านั้นไม่ได้รวมถึงความกล้าในการนินทาคุณชายน้อย ไม่ว่าอย่างไรอีกฝ่ายก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของนายท่านใหญ่โดยตรง จึงรู้ดีว่าไม่อาจล่วงเกิน“หึ...พอเป็นโจวหมิงกลับไม่กล้าพูดอะไรสินะ อย่างนั้นฉันขอถามพวกเธอหน่อยสิ ฐานะของฉันกับโจวหมิงแตกต่างกันมากขนาดนั้นเลยเหรอ ถึงยังไงฉันก็เป็นภรรยาของเขานะ พวกเธอกลัวเขาแต่ไม่กลัวที่จะนินทาฉันลับหลัง พูดถึงฉันในทางไม่ดี หยิบยกข้อด้อยของฉันขึ้นมาพูดสนุกปาก แถมท่าทางที่แสดงออกต่อฉันตอนนี้ใช่สิ่งที่สาวใช้อย่างพวกเธอควรทำเหรอ”อิ้งเยว่ยืนขึ้นก้าวเข้าใกล้คนทั้งสอง “จริงอยู่ที่ฐานะทางบ้านของฉั

“เธอคิดจะทำอะไร” โจวหมิงก้าวออกมาเห็นเหตุการณ์เอ่ยถาม“ฉันคิดว่าในเมื่อเป็นความผิดครั้งแรกไม่สู้ให้โอกาสพวกเธอได้แก้ตัว”ทั้งสองเงยหน้าพรึบมอง ดวงตาเบิกกว้างแทบจะถลนออกมาคุณนายน้อยคิดจะให้โอกาสพวกเธอสองคนเหรอ ไม่ได้พูดไปเพราะต้องการเอาใจคุณชายเล็กใช่ไหมสาวใช้ทั้งสองประหลาดใจ ในหัวคิดไปต่าง ๆ นานา ส่วนโจวหมิงกลับขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่เข้าใจการกระทำของผู้หญิงคนนี้นักเขาได้ยินทั้งหมด ทุกถ้อยคำตั้งแต่ต้นในตอนแรกโจวหมิงยอมรับว่าเกือบเข้าใจอิ้งเยว่ผิด คิดไปก่อนว่าเธอคงคิดจะใช้อำนาจของคุณนายน้อยรังแกสาวใช้กลับต้องประหลาดใจหลังได้ยินคำพูดของเธอแต่ทว่าสาวใช้ทั้งสองที่ได้รับความกรุณาอันมาจากความใจกว้างของเธอกลับยังคงดึงดันแถมยังไม่คิดถอยให้สักก้าว ส่งผลให้เธอต้องลงมือสั่งสอน ถึงจะเป็นอย่างนั้นแต่พอเห็นหน้าเขา สิ่งแรกที่ออกมาจากพวกเธอกลับเป็นคำให้ร้ายถ้าไม่ใช่เขามาเห็นเองกับตา ด้วยความเชื่อใจที่เห็นพวกเธอทำงานให้ตระกูลโจวมาหลายปีคงจะเชื่อคำพูดเหล่านั้นจนทำให้เข้าใจอิ้งเยว่ผิดไป“โจวหมิงฉันขอเก็บพวกเธอสองคนไว้ได้ไหม”“...แต่พวกเธอ”โจวหมิงแสดงความกังวลออกมาอิ้งเยว่จึงเดินเข้าไปใกล้ เขย่งเท้าเ

โจวหมิงอุ้มเธอขึ้นมาเหรอ? แล้วตอนที่เขาอุ้มขึ้นมาจะรู้สึกว่าเธอตัวหนักไปไหม แล้วตอนหลับอยู่ท่านอนเธอคงไม่ได้น่าเกลียดหรอกใช่ไหมอย่าตื่นตระหนกไปอิ้งเย่วเธอไม่ใช่คนนอนดิ้นสักหน่อย อย่างมากก็คงจะตัวหนักไปนิดหนึ่งคงไม่ถึงขั้นทำให้เขาไม่พอใจหรอกปลอบใจตัวเองเสร็จแล้วก็ลุกไปทำธุระส่วนเสร็จเวลาก็ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมงพอเดินออกจากห้องเข้ามาในห้องรับแขกสิ่งแรกที่มองเห็นคือโจวหมิงซึ่งกำลังนั่งอ่านเอกสารบางอย่างอยู่ในมือเขาแต่งตัวด้วยชุดทหารเต็มยศ บนไหล่ประดับพู่และยศทหารเอาไว้ ผมถูกเซ็ตขึ้นเป็นทรงเรียบ ๆ แต่กลับเผยให้เห็นใบหน้าคมคายสันกรามชัดเจน ดวงตาสีเข้มจดจ่ออยู่ที่ตัวอักษรบนกระดาษ แสงแดดซึ่งลอดผ่านหน้าต่างเข้ามากระทบร่างขับเน้นให้บรรยากาศรอบกายดูอบอุ่นไม่อาจเอื้อมโจวหมิงที่รับรู้ได้ว่าในห้องมีคนเพิ่มเข้ามาละสายตาจากเอกสารตรงหน้ามองอิ้งเยว่ ทำให้ได้เห็นแววตาเหม่อลอยของเธอชายหนุ่มหลุดยิ้มขำ ชั่วขณะหนึ่งในหัวหวนพลันนึกไปถึงคำพูดเมื่อคืนของคนเป็นภรรยามีสามีหล่อก็ต้องมองให้มากหน่อยชายหนุ่มหยัดตัวลุกขึ้นยืน ก้าวอ้อมโซฟาเข้าไปหาภรรยา สายตาของเธอมองตามการเคลื่อนไหวของเขาเช่นกันท่าทางของเธ