All Chapters of กำราบรัก คุณแม่สุดแซ่บ : Chapter 111 - Chapter 120

“ถ้ามีเหล้าต้มแซ่บ ๆ นะ” ตาอ่ำซดน้ำจิ้มจุ่มอย่างออกรสออกชาติ ถ้าได้กินแกล้มกับเหล้าต้มคงดีไม่น้อย“เอ็งอยากไปต้มเหล้าในตารางไหมล่ะตาอ่ำ” ตาอ่ำหน้าซีดเผือด ลืมไปเสียสนิทว่ามีตำรวจยศใหญ่มาร่วมวงด้วย“ตอนนี้อยู่นอกเวลาราชการครับ”“งั้นสารวัตรอย่าไปบอกใครนะครับ” ตาอ่ำลุกเข้าไปในบ้าน เพียงไม่นานก็อุ้มไหออกมา และแน่นอนว่ามันคือเหล้าต้ม“ตาอ่ำ เดี๋ยวได้ลำบากลูกเขยไปประกันตัว” ยายแย้มรู้ตัวดีว่าไม่มีปัญญาไปประกันตัวหากตาอ่ำถูกจับ ไม่พ้นลูกเขยที่จะต้องออกเงินออกหน้าไปประกันตัวพ่อตา“นาน ๆ ผมจะได้เจอเพื่อนที ถ้างั้นถือเสียว่าผมไม่รู้ไม่เห็นก็แล้วกัน แค่วันนี้วันเดียวนะครับ” ต้นน้ำอนุโลมให้“ได้ยินแล้วใช่ไหม เอ็งไปเอาแก้วมาเลย”“เออ ๆ”“เอามาให้ครบทุกคนเลยนะ” ตาอ่ำตะโกนตามหลังยายแย้ม“ไอ้ต้นน้ำ มึงเอาน้องสาวมึงไปไกล ๆ ได้ไหม” ธาราออกอาการเบื่อหน่ายเด็กสาวข้างกายที่นั่งเบียดกระแซะจนแทบจะขึ้นมานั่งตักเขาอยู่แล้ว“เป็นแฟนกันนั่งใกล้ได้ครับ”“ใช่เลย เมฆพูดถูก” คะนิ้งประมือกับเด็กน้อย“ไม่ใช่แฟนลุงครับ”“พี่คะนิ้งสวยนะลุงธารา”“ไม่เห็นสวยเลย” คะนิ้งปากยู่ใส่คนข้าง ๆ ยิ่งเขาว่า เธอก็ยิ่งกอดรัดท่อนแขนแ

“เฮียมีความรู้สึกว่าเราต้องเตรียมหาพี่เลี้ยงคนใหม่ให้ลูกแล้วล่ะ” วรามองปรกกับดิมที่จับจ้องสองพี่เลี้ยงคนใหม่นัยน์ตาหยาดเยิ้ม ในขณะที่คนถูกมองคงยังไม่รู้ตัว เพราะนั่งหันหลังให้กับสองบอดีการ์ด หากเขากับภรรยาไม่นั่งอยู่ตรงนี้ คงได้สิงร่างสองพี่เลี้ยงไปแล้ว“มุกว่าเราน่าจะยังพอมีเวลาสำหรับการสัมภาษณ์พี่เลี้ยงคนใหม่ค่ะ” เมื่อเห็นอย่างที่คนเป็นสามีเห็น มุกย่อมเห็นด้วยในสิ่งที่เขาพูด“มึงสองคนจะเคลมพี่เลี้ยงลูกกูหรือไง” นิตยสารเล่มหนาถูกโยนไปบนโต๊ะตรงหน้าปรกกับดิม จนทั้งคู่สะดุ้งตกใจหลุดออกจากภวังค์ หวายกับเนยหันไปมอง แน่ใจว่าพวกตนคนใดคนหนึ่งหรือทั้งสองคนคือพี่เลี้ยงที่ถูกพาดพิง คงไม่ใช่พี่เลี้ยงคนเก่าเป็นแน่“ปะ…เปล่านะครับนาย” ปรกกับดิมรีบปฏิเสธพัลวัน เป็นจังหวะที่ประตูห้องนั่งเล่นเปิดกว้าง“น้องฟ้า น้องฝน คิดถึงเยอะ จุ๊บ ๆๆๆๆๆๆๆ” หลังจากอาบน้ำเสร็จเจ้าแฝดก็พากินวิ่งมาหอมแก้มน้องสาวด้วยความคิดถึง จนแก้มน้องเป็นรอยแดงด้วยผิวเนื้อยังบอบบาง“น้องรู้แล้วค่ะว่าพี่เมฆพี่หมอกคิดถึงเยอะ” เสียงของคนเป็นแม่ดังขึ้นนั่นล่ะถึงทำให้ความคิดถึงของพี่ชายที่มีต่อน้องสาวหยุดลง“น้องฟ้าตรงนี้ครับ มา ๆ มาให้เฮ

“นี่มึงสองคนมาทำอะไรแต่เช้า” วราโอบเอวคอดของมุกเดินลงบันไดมาก็เห็นดิมกับปรก“ผมสองคนก็มาทำงานตามปกตินะครับ” ดิมเป็นคนตอบ“ปกติของมึงนี่คือแปดโมง แต่ตอนนี้ยังไม่เจ็ดโมง”“อ้าวเหรอครับ ได้ยินเสียงไก่ขัน ผมก็นึกว่าสายแล้ว”“กวนตีน ไก่พ่องมึงดิขันในคอนโดฯ วันนี้มึงสองคนเข้าโรงงานแทนไอ้ฟลอยด์กับไอ้ลุคมันเลย”“นาย นายครับ” ดิมเรียกคนเป็นนายเสียงสลด ความหวังที่จะมายลโฉมพี่เลี้ยงคนสวยต้องพังทลาย“กูรู้ ว่ากูเป็นนายมึง” วรายียวนลูกน้องกลับไปบ้าง ก่อนจะพามุกไปหาลูกสาวที่ตอนนี้อยู่ในความดูแลของพี่เลี้ยง“มึงไม่คิดจะพูดอะไรมั่งไง” ดิมหันมาพาลปรกที่เอาแต่นิ่งเงียบ“นายสั่ง จะขัดคำสั่งหรือไง เตรียมตัวเข้าโรงงาน” ปรกว่า กอดคอเพื่อนออกจากบ้านทั้งที่เพิ่งจะมาถึง“พี่ปุ้ย ๆ พี่ปุ้ยกินนี่ กินเหมือนแม่มุก” เมฆเอาน้ำหัวปลีแบบขวดพาสเจอร์ไรซ์มาให้ปุ้ยอย่างเอาใจ“พี่ปุ้ย ๆ พี่ปุ้ยดื่มนมด้วย หมอกชงเองเลยนะ” ปุ้ยเอานมอุ่น ๆ ที่ชงเองมาเอาใจปุ้ยเช่นกัน“เมฆ หมอก ให้พี่ปุ้ยกินข้าวก่อนค่ะ แล้วเมฆกับหมอกก็รีบกินข้าวด้วย เดี๋ยวไปโรงเรียนสาย” มุกรู้สึกว่าลูกชายกำลังมีแผนการรั้งปุ้ยไว้ ทั้งนอนด้วย ทั้งเอาอกเอาใจ ใช้คว

“เมฆ หมอก ทำไมทำหน้าแบบนั้นครับ” วราเห็นสีหน้าที่คงความอึ้งงันของลูกชายก็นึกประหลาดใจ“ไปเจออะไรมาคะ” มุกวางลูกสาวที่หลับสนิทลงบนเบาะอย่างทะนุถนอม พลันนึกไปว่าเมฆกับหมอกจะมโนภาพอะไรขึ้นมา พอคุยเรื่องหวยรวยเบอร์กับแม่ครัว แม่บ้าน ก็ได้รับความงมงายกลับมา ขอเลขเด็ดจากเจ้าที่เจ้าทาง ผีบ้านผีเรือน จนเธอต้องเร่งตำหนิหลังจากรับประทานอาหารเย็น“เมฆไม่เข้าใจ/หมอกไม่เข้าใจ” เจ้าแฝดส่ายหน้าเบา ๆ แววตาฉายความฉงนใจ“ไม่เข้าใจอะไรครับ ป๊ากับแม่มุกจะได้ช่วยกันอธิบายให้เมฆกับหมอกเข้าใจ” วรายื่นมือไปหาลูกชายทั้งสอง เมฆกับหมอกเข้ามานั่งตักคนเป็นพ่อ“ป๊าเป็นแฟนแม่มุก” เมฆเริ่มพูดก่อน ตามด้วยหมอก“คุณปู่เป็นแฟนคุณย่า”“ป้านีราเป็นแฟนลุงเรน”“อานาราเป็นแฟนอาโซน”“แล้วยังไงคะ” ยิ่งฟังลูกพูด กลายเป็นว่ามุกก็มีสีหน้าฉงนสงสัยไปด้วย“ป๊าเป็นผู้ชาย แม่มุกเป็นผู้หญิง เป็นแฟนกัน”“คุณปู่ก็เป็นผู้ชาย คุณย่าก็เป็นผู้หญิง ก็เป็นแฟนกัน”“ผู้ชายต้องเป็นแฟนกับผู้หญิง” เจ้าแฝดพูดพร้อมกัน“ค่ะ/ครับ” มุกกับวราพยักหน้า เมฆกับหมอกเข้าใจถูกต้องแล้ว“พี่เนยกับพี่หวายเป็นผู้หญิงหมดเลย”“ค่ะ/ครับ” มุกกับวรายังคงพยักหน้า สิ่งที่

ร่างสูงสวมเพียงกางเกงนอนขายาว กายแกร่งหอมกรุ่นกลิ่นสบู่ เดินไปนั่งพิงหลังกับหัวเตียงเคียงข้างคนเป็นภรรยาที่คืนนี้อยู่ในชุดนอนเบบีดอลส์ ส่งให้เธอกลายเป็นตุ๊กตาตัวน้อย น่าฟัด น่ากอดเป็นที่สุด แขนแข็งแรงโอบกระชับ ก่อนจะอุ้มเธอให้มานั่งบนตัก เกยคางกับไหล่มน มองสิ่งที่เธอกำลังให้ความสนใจในมือ“นั่งดูรูปลูกชาย คิดถึงลูกล่ะสิ” วรามองรูปเจ้าลูกชายจอมแสบทั้งสองบนหน้าจอโทรศัพท์ที่มุกกับเปิดดู“เมื่อก่อนเมฆกับหมอกจะไม่ยอมห่างมุกเลย หวงมุกมาก ใครเข้าใกล้ก็ไม่ได้ เฮียก็เคยเจอฤทธิ์ลูกตอนหวงมุกมาแล้วนี่”“แต่ตอนนี้กลายเป็นเจ้าแฝดติดเที่ยว”“ก่อนหน้านี้ยังงอนที่มุกกับเฮียทำแต่งานอยู่เลย เปลี่ยนไปเร็วจริง ๆ”“เมฆกับหมอกเริ่มเข้าใจอะไรมากขึ้น แล้วที่ตอนนี้ไม่หวงแม่มุกเหมือนเมื่อก่อน เพราะเมฆกับหมอกรู้ไงว่าแม่มุกมีป๊าคอยดูแลอยู่แล้ว ไม่มีใครกล้าจีบแม่มุกหรอก เพราะป๊าหวงแม่มุกมาก”“เมื่อกลางวันยังบอกไม่หวงอยู่เลย”“ไม่หวงเรื่องแต่งตัว แต่หวงเมีย ใครก็ห้ามแตะต้องเมียเฮีย เห็นฟ้ากับฝนกินนมแม่มุกอย่างอร่อย เฮียชักอยากรู้แล้วว่านมแม่มุกจะอร่อยขนาดไหน” มุกเห็นความเจ้าเล่ห์แฝงความออดอ้อนในแววตาของคนเป็นสามี“เ