บททั้งหมดของ นักฆ่าสาวทะลุมิติมาพลิกชะตาดาวหายนะสู่พระชายาผู้เหี้ยมโหด: บทที่ 41 - บทที่ 50

เซี่ยอู๋ซวงลุกไปเทน้ำอุ่นบนโต๊ะใกล้ ๆ พร้อมกับล้วงขวดยาออกมา พอกลับมานั่งข้างเตียงก็ยื่นทั้งสองอย่างไปตรงหน้าของฉีอ๋องทันที“ยาฟื้นฟูร่างกายครั้งสุดท้ายเพคะ”ฉีอ๋องมองใบหน้านวลสลับกับมองเม็ดยาบนฝ่ามือของเซี่ออู๋ซวง เขายังไม่ยอมกินมันเพราะมีข้อเรียกร้องที่เซี่ยอู๋ซวงไม่คิดปฏิเสธให้เสียเวลา“อืมม ที่ผ่านมาเปิ่นหวางเป็นคนป่วยที่ไม่ดื้อรั้นเชื่อฟังท่านหมอผู้รักษาอย่างดีมาตลอด เป็นไปได้หรือไม่ว่าการกินยาครั้งนี้ของเปิ่นหวางจะได้รับรางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ จากคุณหนูสามเซี่ย”‘โย่ว...ดูไม่เป็นพิษเป็นภัยแต่ร้ายกาจไม่เบาเลยนะพ่อรูปหล่อของข้า คิดว่าข้าจะปฏิเสธหรือเป็นไปไม่ได้หรอกแต่ข้าจะให้รางวัลเล็ก ๆ แก่ท่าน และมันจะกลายเป็นสิ่งที่ท่านอยากได้มันทุกวันหลังจากข้าไม่อยู่ที่นี่แล้ว’“โอ๋ว ท่านอ๋องพูดมาก็มีเหตุผลเพราะคนป่วยที่ไม่ดื้อควรได้รางวัล หม่อมฉันรับปากเพคะแค่ท่านอ๋องกินยาเม็ดนี้ลงไปรางวัลก็จะมาทันทีเพคะ” เซี่ยอู๋ซวงไม่พูดเปล่าเนื่องจากสีหน้าแววตาเจ้าเล่ห์ของนางแสดงออกอย่างชัดเจนว่ามีรางวัลมอบให้กับฉีอ๋องอย่างแน่นอน“เปิ่นหวางรอรับรางวัลจากคุณหนูสามเซี่ยอยู่นะ...หมับ! อึก ๆ”เซี่ยอู๋ซวงมองฉีอ๋องร

ฟางกุ้ยฉีได้ยินชื่อจากปากของเซี่ยหรูเยียนนางก็จำบางอย่างได้ทันที “อ้อ ที่แท้นางก็คือน้องสาวของเจ้าที่ได้ชื่อว่าเป็นดาวอัปมงคลพอคลอดมารดาก็ตายสินะ อัปมงคลสมชื่อจริง ๆ”“ถูกต้อง ข้าน้องสาวต่างมารดาของคุณหนูใหญ่เซี่ยแต่อย่าลืมว่า เจ้ากับข้ามีมารดาเป็นอนุภรรยาเหมือนกันดังนั้นที่เจ้าว่าข้าชั้นต่ำงั้นเจ้าก็ต่ำไม่ต่างจากข้าจริงไหมส่วนเจ้าก็แค่สาวใช้มีสิทธิ์อะไรมาเรียกชื่อข้าโดยไม่ให้ความเคารพ อีกอย่างที่นี่ไม่ใช่จวนตระกูลเซี่ยที่พวกเจ้าจะมาวางอำนาจกับคนอื่นได้ แล้วเรื่องที่ข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรมันเป็นเรื่องของข้าอีกเช่นกัน”“มู่กวงทำตามที่คุณหนูสามเซี่ยบอกเอาอาหารหรือขนมที่พวกนางนำมาให้เปิ่นหวางมาตรวจให้หมด” ฉีอ๋องเอ่ยขัดขึ้นเพราะเขาสัมผัสได้ถึงความไม่พอใจของเซี่ยอู๋ซวง“พ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง ชิงเสวี่ยเจ้ามาช่วยข้าหน่อย”“ได้เจ้าค่ะท่านมู่กวง”เฉินอันหราน ฟางกุ้ยฉีและต่งเฟินเยว่ตัวสั่นด้วยความกลัวขึ้นทันใด พวกนางไม่คิดว่าจะถูกคนของฉีอ๋องทำลายแผนการที่ครอบครัวเตรียมไว้ให้ เพราะในอาหารของพวกนางทั้งสามคนมีทั้งยาปลุกกำหนัดและยาสลบ‘นี่มันสถานการณ์อันใดกันไหนว่าในจวนมีแค่หมอหลวงถาน’‘ถ้าใช้เข็มเง

ในที่สุดวันเปิดทำการโรงหมอเซิ่งโส่วถังของเซี่ยอู๋ซวงก็มาถึงเสียที เสียงดังของประทัดย่อมเรียกผู้คนเข้ามามุงดูอย่างมากมายด้วยความสนใจ เพราะพวกเขาอยากรู้ว่าโรงหมอเปิดใหม่จะคิดค่ารักษาอย่างไรเดิมทีการเปิดโรงหมอวันนี้มีเพียงผู้ติดตามทั้งสี่คนคอยทำหน้าที่ โดยเสิ่นฮ่าวจะมีหน้าที่หลักในการตรวจรักษาโรค ยกเว้นพบเจอโรคหายากถึงจะส่งผ่านมาถึงมือของเซี่ยอู๋ซวงแต่ด้วยความชื่นชมและประทับใจในฝีมือการต่อสู้รวมถึงฝีมือด้านการแพทย์ของเซี่ยอู๋ซวง ถงจิ่งกับหลิงฉีถึงกับขอเข้าพบแม่ทัพใหญ่ซูเพื่อขออนุญาตมาช่วยงานนางในวันนี้ ซึ่งแม่ทัพใหญ่ซูมิได้คัดค้านคำขอแต่ยังสนับสนุนลูกน้องทั้งสองอย่างเต็มที่“สวัสดีพี่น้องทุกท่านโรงหมอเซิ่งโส่วถังเพิ่งเปิดทำการเป็นวันแรก แต่พวกท่านเชื่อมั่นฝีมือการรักษาของท่านหมอได้ไม่ว่าจะเจ็บป่วยเล็กน้อย หรือเจ็บป่วยเรื้อรังรักษาเท่าไหร่ก็ไม่หายมาลองตรวจกับโรงหมอของเราก่อนถึงแม้บางคนอาจได้รับคำบอกเล่าจากหมอที่เคยรักษาโรคให้ท่านว่าไม่สามารถรักษาได้แล้ว แต่ท่านหมอเสิ่นของเราอาจจะช่วยให้พวกท่านมีชีวิตอยู่ได้นานขึ้นก็เป็นได้”“ใช่ ๆ ส่วนค่ารักษาและค่ายาสมุนไพรย่อมเก็บตามคุณภาพของยาที่ใช้

ด้านล่างยามนี้เริ่มมีงานให้เสิ่นฮ่าวและทุกคนช่วยกันคอยจัดการ ส่วนบนชั้นสองฉีอ๋องหยุดอยู่หน้าประตูและส่งเสียงให้คนด้านในห้องได้รู้ว่ามีคนมาเยือนด้วยตนเองก๊อก ๆ ๆ “ซวงเอ๋อร์เจ้าออกมาพบเปิ่นหวางได้หรือไม่?”แอดดด “อ้าว ท่านอ๋องมาถึงนานหรือยังเพคะ”“พึ่งมาถึงและเดินขึ้นมาพบเจ้าบนนี้ว่าแต่เจ้ากำลังยุ่งอยู่งั้นหรือ” ฉีอ๋องมองการสวมชุดแปลกตาของเซี่ยอู๋ซวงก็คิดถึงคำพูดของเสิ่นฮ่าวขึ้นมา“ไม่ยุ่งเพคะหม่อมฉันแค่ปรุงยาเกี่ยวกับโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงและยารักษาคนที่ถูกทำร้ายด้วยการให้ดื่มยาสมุนไพรทำลายประสาทจนเกิดเป็นภาพหลอน หรือที่คนภายนอกพอเห็นเข้ามักจะเรียกคนเหล่านี้ว่าคนบ้าเพคะ” แต่ยาที่นางทำไม่ได้ทำเพื่อรักษาคนในตระกูลเซี่ยเซี่ยอู๋ซวงมองฉีอ๋องและถามเขากลับไปถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นตอนมาถึง เพราะนางคิดว่ามีบางอย่างที่ฉีอ๋องอยากให้ปรากฏหลังจากนี้“ว่าแต่เหตุใดท่านอ๋องถึงยอมปรากฏตัวให้ผู้คนมากมายทราบว่าพระองค์หายจากอาการตาบอดแล้วล่ะเพคะ?”“บอกเจ้าตามตรงที่เปิ่นหวางทำเช่นนี้เพื่อล่อให้คนร้ายเหล่านั้นกลับมาลงมืออีกครั้ง และครั้งนี้พวกมันจะถูกเปิ่นหวางจับลงหลุมทั้งหมด”“โอ๋ว ฟังดูน่าสนุกดีจนหม่อมฉัน

เพียงทำการเปิดโรงหมอได้วันเดียวทุกสายตาจับจ้องมายังที่แห่งนี้ แต่เจ้าของโรงหมออย่างเซี่ยอู๋ซวงมิได้หวั่นเกรงว่าตนเองจะตกเป็นเป้าหมาย ต่อให้ฉีอ๋องไม่ส่งคนมาช่วยนางก็สามารถรับมือได้อย่างสบายพอตกดึกจึงมีแขกมาเยือนจากหลายฝ่ายซึ่งถูกส่งมาสืบสถานการณ์ภายในโรงหมอ จะมีเพียงคนขององค์ชายใหญ่ที่คิดจะลงมือกำจัดเซี่ยอู๋ซวงให้สิ้นซาก ส่วนองค์ชายรองและองค์ชายสามยังคงอยากได้นางไว้ใช้งานเกิงเฉินพาคนมาเพียงหยิบมือเนื่องจากมองว่าเซี่ยอู๋ซวงเป็นแค่สตรี มีผู้ติดตามสี่ห้าคนการสังหารนางย่อมง่ายดายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปาก เพียงแต่ความคิดอันตื้นเขินมักเป็นหนทางไปสู่ความตายเสมอล่วงเข้าปลายยามจื่อเกิงเฉินที่รออยู่เงียบ ๆ ให้คนขององค์ชายรองและองค์ชายสามกลับไปแล้วจึงพาลูกน้องลงมือ ชายชุดดำทั้งหมดสิบคนแอบเข้าไปยังเรือนด้านหลังโรงหมออย่างระมัดระวังพวกเขาคิดว่าบุกเข้ามาโดยไม่มีเสียงดังให้ได้ยินแต่นั่นใช้ไม่ได้กับเซี่ยอู๋ซวงและผู้ติดตามทั้งสองของนาง นอกจากนี้ยังมีทหารองครักษ์ฝีมือดีที่รับคำสั่งจากฉีอ๋องมาคอยดูแลความปลอดภัยอีกเกือบยี่สิบคนเซี่ยอู๋ซวงที่รู้ตัวตั้งแต่แรกสั่งให้แม่นมหลินกับลู่เจียหลบอยู่ในห้อง ส่วนเส