All Chapters of คลั่งรักคุณเลขา: Chapter 71 - Chapter 80

และแล้ววันที่เจสซี่กับก้องภพรอคอยก็มาถึง ตั้งแต่ช่วงสายที่เขาทั้งคู่จัดแจงเรื่องปาร์ตี้ ทั้งการตกแต่งสถานที่ อาหาร เครื่องดื่ม และจิปาถะอีกมากมาย เพราะมันเป็นปาร์ตี้แฟร์เวลเลี้ยงอำลา ‘มิสบันนี่’ หญิงสาวหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มเพื่อนสนิทของพวกเขา ที่มีเหตุจำเป็นต้องย้ายกลับไปอยู่กรุงเทพฯ ตามเดิมสถานที่จัดงานเลี้ยงแห่งนี้ก็ไม่ใช่ที่ไหนไกล ปาร์ตี้ถูกจัดขึ้นที่โซนด้านหลังของเดอะลักซ์คลับ ซึ่งถูกจัดไว้สำหรับให้ลูกค้าเช่าเพื่อจัดงานไพรเวทปาร์ตี้ตอนนี้พนักงานหลายสิบคนกำลังช่วยกันจัดเตรียมสถานที่ เพื่อให้เข้ากับธีมงาน และจากหลากหลายไอเดียที่ทั้งสองคิดมา สุดท้ายก็มาจบที่ธีม ‘Sexy in the Jungle’ ทั่วบริเวณงานตอนนี้ถูกตกแต่งไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่ ทั้งของจริงและของปลอมสลับกันไปเพื่อให้ดูเป็นป่ารกๆ ชิคๆ ตามที่พ่องานแม่งานทั้งคู่หมายมั่นปั้นมือไว้และเมื่อถึงเวลาประตูงานเปิด แขกเริ่มทยอยเข้ามากันเรื่อยๆ ส่วนมากก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เพื่อนๆ ของพวกเขาทั้งคู่นั่นแหละ เพราะสังคมที่นี่มันไม่ได้กว้างขวางใหญ่โตอะไรขนาดนั้น แขกในงานจึงไม่มากนัก พวกเขาเชิญมาแค่ประมาณห้าสิบหกสิบคน เจสซี่และก้องภพคัดเอาแต่คนที่เคยพบ

เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง หลังจากที่ทุกคนกำลังสนุกกับเพลงมันๆ จากดีเจคริสโตเฟอร์ เจสซี่เดินไปยังโต๊ะที่การันต์และก้องภพนั่งคุยกันอยู่ พลันเขย่าตัวบันนี่แรงๆ ให้สติกลับคืนมา“บันนี่ ยูตื่นได้แล้ว”คนที่โดนเรียกค่อยๆ ลืมตา ก่อนยกแก้วน้ำเปล่าตรงหน้าขึ้นมาดื่มอึกใหญ่ แต่แล้วก็ต้องตกใจเมื่อรู้ว่าตัวเองซบไหล่คุณการันต์อยู่ เธอจึงทำทีหันมาขอโทษ เพื่อไม่ให้เพื่อนตัวเองสงสัย พลันสะบัดหัวแรงๆ สองสามทีให้สติกลับมา“เซอร์ไพรส์จะเริ่มแล้ว ยูนั่งตรงนี้นะ ห้ามไปไหน! ไอ้ก้อง ฉันฝากดูด้วย”“เออๆ รู้แล้วหน่า”คล้อยหลังไปไม่กี่นาที เจสซี่เดินขึ้นเวทีแล้วกระซิบให้ดีเจหยุดเล่นเพลง หยิบไมโครโฟนขึ้นมาแล้วประกาศถึงโชว์ที่เป็นไคลแม็กซ์ และเป็นเซอร์ไพรส์สำหรับค่ำคืนนี้ และนั่นก็ทำให้ทุกคนในงานเริ่มส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดวี้ดวิ้วดังออกมา“และนี่คือเซอร์ไพรส์สำหรับคืนนี้ค่า ไอเลิฟยูนะมายบันนี่”เสียงจากเพลงที่เตรียมไว้ค่อยๆ ดังขึ้นมา ก่อนที่จะมีหนุ่มๆ สี่คนเดินมายังตัวนาราที่นั่งอยู่ด้านล่าง ฉุดเธอพาให้ขึ้นมาบนเวที พวกเขาแต่งตัวด้วยชุดคล้ายๆ กับบันนี่ แต่เปลี่ยนจากกางเกงสีขาวเป็นสีดำเงาวับ ไม่มีเสื้อกล้าม มีเพียงแผงอกกล

| การันต์ |แฮก...!! เหนื่อยชิบเป๋งกับการแบกคนเมาขึ้นบันไดไปนอนบนเตียงนุ่มที่ชั้นสองของบ้าน หลังจากที่ผมพยายามปลุกยัยบันนี่ตัวแสบเท่าไร ก็ไร้ซึ่งสัญญาณตอบรับ มีเพียงเสียงอู้อี้ฟังไม่ได้ศัพท์ออกมาเท่านั้นไม่แปลกหรอกครับ ถ้าเจ้ากระต่ายตัวขาวนั่นจะเมาแอ๋ไม่ได้สติขนาดนั้น ก็เล่นเดินชนแก้วกับคนนั้นคนนี้ไปทั่วงานตามนิสัยคนเฟรนด์ลี่ ไหนจะดื่มเข้าไปหลายขนานตีกันมั่วซั่วขนาดนั้น ทั้งเหล้า เบียร์ ไวน์ บ้างก็ค็อกเทลหวานๆ บางโต๊ะหนักหน่อยก็เทเหล้าเพียวๆ ยื่นให้เธอดื่ม แต่ด้วยความเกรงใจ ยัยตัวแสบของผมก็คว้ามาดื่มอย่างไม่ยี่หระเอาซะเลยแถมเมื่อกี้ระหว่างทางกลับบ้าน ผมต้องแวะจอดรถให้คนเมาลงไปอ้วกตั้งสองสามที แต่เอาเหอะ...ขออย่างเดียวอย่าไปเมาแบบนี้กับคนอื่นถ้าไม่มีผมอยู่ด้วย ไม่งั้นโดนล่อลวงแน่ๆเหนือสิ่งอื่นใด ผมต้องขอบใจเจสซี่เพื่อนสาวคนสนิทที่คอยดูแลบันนี่ตัวนี้อย่างดีในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา ผมเชื่อแล้วว่าเธอดูแลนาราได้ดีจริงๆ ขนาดเพื่อนจอมเจ้าชู้อย่างไอ้ก้องภพ ยังผ่านด่านเจสซี่ไปไม่ได้เลย ตามที่ผมได้ยินมันคุยกับเพื่อนมันที่งานผมนั่งมองเจ้ากระต่ายของผมอยู่นานหลายนาที แบบที่ไม่กล้าแตะต้อง เพราะชุ

| การันต์ |“อ๊ะ…ลึก…เสียว!!”สะโพกสาวการันต์น้อยเข้าออกช่องทางรักของเธออยู่อย่างนั้นเนิ่นนาน เร็วบ้าง ช้าบ้าง เปลี่ยนท่าไปเรื่อยๆ จับขาพาดบ่าบ้าง จับเสียบในท่าตะแคงบ้าง จนสุดท้ายผมเอื้อมมือไปแกะสายเอี๊ยมที่มัดพันธนาการเจ้ากระต่ายน้อยออก แล้วจับอุ้มตัวเธอขึ้นมาวางบนตัก“ผมขอดูลีลากระต่ายหน่อยสิครับ ว่าจะถึงใจแค่ไหน”เท่านั้นแหละ คนด้านบนผมเหมือนไปอดอยากมาจากไหนก็ไม่รู้ จับน้องชายผมเสียบพรวดเข้าไปใหม่ แล้วกระแทกกระทั้นสะโพกตัวเองลงด้วยจังหวะที่รัวแรง บางทีก็หยุดแล้วจับเจ้าการันต์น้อยบดเบียดแบบหนักหน่วงไปมาอยู่ในช่องทางรักที่ตอดแน่นผมมองใบหน้า ท่าทาง และลีลาของคนตรงหน้าอย่างมีความสุข ไม่อยากจะคิดว่าเด็กสาวเด๋อๆ ที่เจอวันแรก ตอนนี้จะมาเล่นป้วนเปี้ยนอยู่ตรงหน้าผมอย่างนี้ แถมลีลาเซ็กส์ยังโคตรดุเด็ดเผ็ดร้อนตอนนี้เหมือนเจ้ากระต่ายขี้เยของผมตัวนี้จะเริ่มเหนื่อย และผมก็เริ่มจะไม่ไหว หลังอดทนอดกลั้นมาเกือบชั่วโมง ผมเลยจับเธอทำท่าโก้งโค้งแบบที่เจ้าตัวชอบ แล้วจับการันต์น้อยเสียบเข้าไปใหม่ จากนั้นจึงกระแทกเอวซอยรัวๆ ไม่ยั้งมือที่จับสะโพกเผลอตีไปที่บั้นท้ายขาวเนียนนั่นไม่แรงไม่เบา แต่มันก็ขึ้นสี

นารารู้สึกว่าเส้นทางจากสนามบินไปยังจุดหมายปลายทางมันช่างยาวนานและดูเหมือนจะไกลเหลือเกิน หรือเป็นเธอเองที่ใจว้าวุ่นอยู่กับเรื่องนั้นจนสติแทบหลุด ยังดีที่มีมือนุ่มจากคนข้างๆ กอบกุมมือเธอเอาไว้ตลอดทางให้ยังพออุ่นใจจนในที่สุดพี่สุเมธขับรถพาทั้งหมดเดินทางมาถึงภัตตาคารจีนแห่งหนึ่ง ซึ่งไม่ไกลจากบ้านของพวกเขามากนัก และร้านนี้ยังเป็นร้านโปรดของครอบครัว ดังนั้นนาราเองจึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องมาด้วย เพราะพ่อกับแม่ของการันต์เอ่ยปากชวนคะยั้นคะยอหลายต่อหลายรอบตั้งแต่เดินทางออกมาจากสนามบิน“มากินข้าวด้วยกันนะลูก ป๊ากับม้าไม่ได้เจอนาราตั้งหลายเดือน ให้การันต์ไปตามก็ไม่ได้เรื่องได้ราว ใช้ไม่ได้เลยลูกคนนี้” แม่ของการันต์เอี้ยวคอไปคุยกับหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงเบาะหลัง“เอ่อ...คือ”“นะลูก...กินข้าวก่อน แล้วเดี๋ยวให้การันต์เขาไปส่งที่บ้านก็ยังได้ กลับถึงบ้านไม่ดึกหรอก”เธอยังไม่แน่ใจว่าควรจะตอบตกลงหรือปฏิเสธ กระทั่งคนข้างๆ หันหน้ามาและพยักหน้าให้เป็นเชิงโอเคให้ตอบตกลงแม่ของเขาไป“ก็ได้ค่ะ”เมื่อทุกคนเข้ามาในร้านและนั่งลงตรงโต๊ะกลมโต๊ะประจำ บริกรก็ทยอยยกน้ำและผ้าเย็นมาเสิร์ฟ ส่วนอาหารนั้นแทบไม่ต้องสั่งอะไร เ