Chapter 75

| การันต์ |

แฮก...!! เหนื่อยชิบเป๋งกับการแบกคนเมาขึ้นบันไดไปนอนบนเตียงนุ่มที่ชั้นสองของบ้าน หลังจากที่ผมพยายามปลุกยัยบันนี่ตัวแสบเท่าไร ก็ไร้ซึ่งสัญญาณตอบรับ มีเพียงเสียงอู้อี้ฟังไม่ได้ศัพท์ออกมาเท่านั้น

ไม่แปลกหรอกครับ ถ้าเจ้ากระต่ายตัวขาวนั่นจะเมาแอ๋ไม่ได้สติขนาดนั้น ก็เล่นเดินชนแก้วกับคนนั้นคนนี้ไปทั่วงานตามนิสัยคนเฟรนด์ลี่ ไหนจะดื่มเข้าไปหลายขนานตีกันมั่วซั่วขนาดนั้น ทั้งเหล้า เบียร์ ไวน์ บ้างก็ค็อกเทลหวานๆ บางโต๊ะหนักหน่อยก็เทเหล้าเพียวๆ ยื่นให้เธอดื่ม แต่ด้วยความเกรงใจ ยัยตัวแสบของผมก็คว้ามาดื่มอย่างไม่ยี่หระเอาซะเลย

แถมเมื่อกี้ระหว่างทางกลับบ้าน ผมต้องแวะจอดรถให้คนเมาลงไปอ้วกตั้งสองสามที แต่เอาเหอะ...ขออย่างเดียวอย่าไปเมาแบบนี้กับคนอื่นถ้าไม่มีผมอยู่ด้วย ไม่งั้นโดนล่อลวงแน่ๆ

เหนือสิ่งอื่นใด ผมต้องขอบใจเจสซี่เพื่อนสาวคนสนิทที่คอยดูแลบันนี่ตัวนี้อย่างดีในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา ผมเชื่อแล้วว่าเธอดูแลนาราได้ดีจริงๆ ขนาดเพื่อนจอมเจ้าชู้อย่างไอ้ก้องภพ ยังผ่านด่านเจสซี่ไปไม่ได้เลย ตามที่ผมได้ยินมันคุยกับเพื่อนมันที่งาน

ผมนั่งมองเจ้ากระต่ายของผมอยู่นานหลายนาที แบบที่ไม่กล้าแตะต้อง เพราะชุดที่เธอใส่อยู่มันช่างน่ารัก น่าจับฟัดเหลือเกิน น่ารักจนผมต้องหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปเจ้าตัวเก็บเอาไว้

เฮ้อ...ผมได้แต่ถอนหายใจยาวๆ ลุกขึ้นไปเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้คนบนเตียง ที่ตอนนี้ตัวเธอเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อและร้อนระอุจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์

ผ้าเปียกน้ำที่บิดจนหมาด ถูกเช็ดไปตามใบหน้าใสเนียน เลื่อนลงไปยังส่วนคอเรียวสวย ก่อนจะขยับเข้าไปเช็ดตรงหัวไหล่มนและแขนทั้งสองข้างที่นุ่มนิ่มน่าสัมผัส

“อืม~”

“เจ้ากระต่ายแสบเอ๊ย! หยุดทำเสียงแบบนี้สักทีเถอะครับ ผมขอร้อง ก่อนที่เจ้าหมาจิ้งจอกตัวนี้จะสติหลุด” ผมพูดพึมพำออกมาเบาๆ แม้จะรู้ว่าคนตรงหน้าไม่รับรู้อะไรก็ตาม ผมที่พยายามทำใจเย็น ค่อยๆ ขยับมือไปถอดถุงเท้าของเธอออก แล้วจับเช็ดตั้งแต่ปลายเท้าไล่ขึ้นไปจนถึงขาอ่อน

“อื้อ~” เจ้าตัวยังคงส่งเสียงครางแบบนี้ออกมาเป็นระยะ…

ผมว่าผมควรไปหาชุดมาให้เธอเปลี่ยนดีกว่า แล้วไปอาบน้ำเข้านอนซะ พรุ่งนี้ค่อยจัดการเหยื่ออันโอชะตัวนี้ ว่าแล้วก็ลุกออกมาจากเตียง แต่ยังไม่ทันจะก้าวเท้าไปไหน ก็เห็นเจ้ากระต่ายขาวเด้งตัวขึ้นมาลุกนั่ง เปิดเปลือกตามองไปทางซ้ายทีขวาที

“ปวดฉี่”

เรื่องเยอะจริงๆ เลยเจ้ากระต่ายดื้อตัวนี้ ผมจึงต้องพยุงตัวเธอไปฉี่ที่ห้องน้ำ ก่อนพากลับมานอนที่เดิม

“คุณจิ้งจอกขา…มากู๊ดไนท์คิสก่อนสิ” คนเมานั่งลงบนเตียงพลางทำมือกวักเรียกร้องให้ผมที่ยืนสงบจิตสงบใจอยู่ตรงนี้เข้าไปหา

ผมเดินไปนั่งตรงริมขอบเตียง แต่ไม่ทันทีผมจะทำอะไร ก็ถูกเจ้ากระต่ายขึ้นมานั่งคร่อมบนตัก เอาสองแขนวางไว้บนบ่าผม แถมยังทำท่าบดๆ ยั่วๆ เจ้าการันต์น้อยอีก

“นาราไม่เล่นนะครับ นอนดีกว่านะ ผมไม่อยากทำอะไรคนเมา”

“ใครว่านาราเมาค้า~ เนี่ยนาราสร่างแล้ว” เธอว่าพลางโน้มหัวมากระซิบที่ข้างหู บั้นท้ายก็ยังคงบดคลึงยั่วผมอยู่อย่างนั้น

“ผมให้โอกาสนาราอีกรอบ ถ้าไม่งั้นคืนนี้ผมจะไม่ใจดีแล้วนะ”

ยิ่งว่าเหมือนยิ่งยุ นารายังคงบดสะโพกยั่วผมอยู่แบบนั้น และนั่นทำให้ฟางเส้นสุดท้ายขาดผึงลงไปทันที ปากผมยื่นเข้าไปประกบกับคนตรงหน้า ดูดดึงริมฝีปากนุ่มสวยของเธออย่างหนักหน่วง ลมหายใจของสองเราตอนนี้คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นจางๆ ของแอลกอฮอล์

ส่วนลิ้นของเราทั้งคู่ก็รู้งาน ค่อยๆ เกี่ยวกระหวัดแลกเปลี่ยนความร้อนชื้นเฉอะแฉะจากโพรงปากของกันและกัน

มือของผมเลื่อนขึ้นมาลูบไล้เบาๆ ที่ท้ายทอย สอดแทรกเรียวนิ้วขยำเข้าที่กลุ่มผมเบาๆ ให้หน้าหงายเงยได้องศามากขึ้น ส่วนมือของอีกคนตอนนี้ก็ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของผมจนสยิว

สุดท้ายผมรวบตัวเจ้ากระต่ายและจับพลิกนอนลงบนเตียง ค่อยๆ ถอดสายเอี๊ยมที่คาดเกะกะนั่นออกมาจากขอบกางเกง พลันรวบสองมือของคนตรงหน้าขึ้นไว้เหนือหัว แล้วมัดมันไว้อย่างแน่นหนาด้วยสายเอี๊ยมที่เพิ่งถูกถอดออกเมื่อครู่กับราวเหล็กตรงหัวเตียง

“บอกแล้วใช่ไหม ว่าไม่เล่น” คนตรงหน้าทำตาฉ่ำเยิ้มแต่แฝงแววท้าทาย พร้อมกับยกยิ้มตรงมุมปากเบาๆ

“นาราก็แค่อยากโดนจิ้งจอกขย้ำ”

“หืม จะเอางั้นจริงเหรอ”

“อื้อ”

“ได้ครับ เดี๋ยวเจอขย้ำสมใจอยากแน่ๆ”