บททั้งหมดของ MY SUGAR DADDY IS A RUTHLESS BEAST: บทที่ 31 - บทที่ 40

Third Person's POV Lucien's eyes only fixed on her like any moment he looks away, she will disappear. He doesn't remember when he started to feel this kind of so-called affection, or he must say... obsession, towards this woman. When all he knew before was to f*ck and hit women's g-spot? He never used his heart even once, just a body contact. Looking at her makes him feel so alive... parang hindi ata gamot ang nangyari sa pagdating ng babaeng ito sa buhay niya kundi lalo lang nagpalala ng sakit niya at gustong-gusto niyang maya't mayain ito hanggang manlambot at madurog... He don't know, but it feels satisfying seeing her screaming in pain and pleasure wanting him to stop, pero imbis na tumigil lalo siyang ginaganahan, mas nanginginit at gustong ubusin at simutin lahat ng katas nito hanggang sa wala nang matira. Every inch of her is his... only his. Samantala, hindi mapakali si Reese sa paninitig ni Lucien, parang kanina pa siya hubad at nilalasap na sa isip kaya hindi niya na ri

Third Person's POV "Ano na namang nangyari kay Reese?!" bulalas ni Siona at hinawakan si Zeek sa kwelyo na para bang siya na naman ang may kasalanan. Natawa siya. "Itatanong ko pa lang. Relax, okay?" Hinawakan niya ito sa pisngi. "Baka naman may magandang dahilan sa pagkakataong ito." Napatiim bagang si Siona. "Magandang dahilan eh nasa hospital?! Puro pasa??" Naiiyak na nang patahanin niya. "Hey, let's hear them first." Ngumiti siya at pinakalma. "Sa pagkakaalam ko, last night was their first intimate date." Natigilan ito at biglang napa-isip. "My cousin was trying to win your friend's heart, kaya anong alam natin sa nangyari pagtapos? I bet, Lucien didn't use violence. Baka naman may... mutual understanding this time?" Ngumisi pa siya pero nangunot lang ang noo nito. "Mutual understanding? But why did she end up in a hospital bed again?" Hindi mapigilan ang pagtaas ng boses nito imbis seryosohin niya napahalakhak lang siya. "Oh, come on... kapag nasa kasagsagan ka na, mapipig

Third Person's POV "So, how is she?" nakangising tanong ni Zeek kay Lucien na parehong may hawak ng baso na transparent na may matapang na alak at nakaupo sa magkatapat na brown leather couch. "I started to move my chess piece," napangisi ring sagot ni Lucien na ikinahalakhak nito nang masurpresa sa narinig. Lumagok siya mula sa sariling baso, hindi na rin napalis ang ngiti simula noong makausap niya si Reese sa private hospital room noong araw na ring iyon. She's now discharged after a week of healing and finally recovered. He did too much that night, and he couldn't help it, she was too hot... and getting hotter everyday. "And where is she now?" "She's in our room." Lalong lumakas ang tawa nito. "Our?" At mapanudyo pang tiningnan siya. "Talaga ngang malakas na ang tama mo sa bata." Alam naman na nito na sa iisang kwarto na sila natutulog at nagtatabi pero ang sabihing 'kanilang kwarto,' bago sa pandinig gayong si Reese nga lang ang ibinahay niya. His past women were living i

Third Person's POV "Lucien," mahinahong tawag ni Reese buhat ng malumanay niyang boses at pag-iingat sa lalaking tahimik na kumakain ng umagahan kasabay niya. Nag-angat ito ng tingin hawak ang pares ng kubyertos at lihim siyang napatalon sabay lunok at humigpit sa hawak din niyang magkapares. "Sabado ngayon, wala kaming pasok baka pwede sana bumisita kay Nicolai? Matagal ko na siyang hindi—" "No." Nanlaki ang niya sa gulat, hindi pa nga siya tapos magsalita pinahindian na siya agad? "Bakit?" Gusto niyang maiyak sa sobrang sama ng loob sa pagiging mahigpit nito. "Isang buwan na rin noong huli akong nakabisita," katwiran niyang pilit. "He's doing good, marami nang nag-aalaga sa kanyang professional health personnel at patuloy ang treatment, ang mga magulang mo, araw-araw na silang naroon, so there's no need for your presence." Ipinagpatuloy na nito ang pagkain buhat ng natural nang malamig na ekspresyon pero parang may nag-bara sa lalamunan niya. Iba pa rin na siya mismo persona

Reese Adelai Napasigaw ako nang pabalagbag niya akong isinalya sa likod ng pintuan pagpasok namin ng kwarto nang halos kaladkarin niya ako paakyat ng hagdanan kaya ramdam ko ang mga galos sa mga tuhod at binti ko. "Planning to leave me, huh?" He's holding my neck in a tight grip and severe anger is all over his face. "I am ready to give you everything... to make you my queen, but I didn't know you still had plans to leave... was I too kind enough so you and your brother took advantage of it?" Umiling ako at nagmamakaawa dahil hawak niya rin ang panga ko na pakiramdam ko kayang-kaya niyang durugin. Kalahati ng mukha ko ang sakop ng malaki niyang kamay kaya wala na mapagdaluyan ng hangin. "Hmmp!" Nanginig na ang katawan ko sinubukan makawala habang rumaragasa ang mga luha. "P-Please aack! D-Don't k-kill me!" desperado ko nang pakiusap at mas lumala ang pag-iyak. Pero lalo lang din humigpit ang mga kamay niya sa akin kaya ramdam ko na katapusan ko na. He's squeezing my air passag