บททั้งหมดของ MY SUGAR DADDY IS A RUTHLESS BEAST: บทที่ 41 - บทที่ 50

Third Person's POVNakikipagtagisan ng tingin si Lucien kay Don Patriach habang magkatapat na nakaupo sa brown na couch nang ipatawag siya sa main house ng pamilya ng kanilang Lolo.Hawak nito ang tungkod at mariin ang titig sa kanya. "You killed your own child..." the old man accused him of na nagmistulan asidong ibinuhos sa kanya nang mabanggit pa muli ang nawalang anak nila ni Reese...Nangangalit pa rin siya sa ginawang pagkakanulo sa kanya ng sariling pinsang si Zeek nang iparating nito sa pamilya ang nangyari.Ni hindi na rin siya makalapit sa dalaga dahil humingi ito ng tulong sa pinuno ng kanilang pamilya na mas mataas kaysa sa kanya.Kaya wala siyang magawa...Lolo na nila ang kalaban niya.Kaya husto siyang nagpupuyos."You know exactly what the consequences of this horrific you've done and I'm dissapointed in you, Lucien," matatas na sinabi ng matandang Don.Pero hindi siya nagbigay reaksyon."The child should never be involved in your ruthless acts with your woman..." Tum

Third Person's POV "Lucien has no difference from his father Lucio... ruined by so-called love and made them weak!" bulalas ni Don Patriach na nakaupo sa brown na couch at nasa harapan ni Zeek na tahimik lang na nakatayo at nasa sahig ang tingin. Ang pareho niyang kamay nakakuyom ang kamao hawak ang sarili. Love isn't weakness, you're the one who made Lucien into monster, old man... Gustong-gusto niyang sabihin pero minabuti niyang sarilinin at mariin na lang napapikit at pinakinggan ang hindi paglalabas ng hindi magagandang salita ng kanilang Lolo. "Women... are so wicked walang ginawang maganda kundi magdulot ng kahinaan sa mga lalaki—" "You have Mom... she's a woman." Natigilan ito at sinamaan siya ng tingin sa pagbanggit sa kaisa-isang babae na anak ng Don, walang iba kundi ang Mama niya, hindi man siya magtaas ng tingin ramdam niya ang panlilisik ng mga mata nito sa kanya. "Isa pa iyang ina mo..." Itinaas nito ang dulo ng tungkod at dinuro siya gamit ito. " Mga walang isip

Third Person's POV His footsteps couldn't be heard, every step is carefully closer to her bed, where her fragile body laid and fell into a deep sleep by sleeping shot. Papalapit pa lang siya nanginginit na ang mga mata niya. Sobrang payat nito, halos hindi niya makilalang si Reese ito. She looks like in her very down state. He slowly and carefully reached her cheek na dati parang bulak kapag hinahawakan niya sa lambot dahil medyo malaman ang pisngi, but now her cheek bones are showing and defined. Kusang naglandas ang luha sa magkabilang pisngi niya mula magkabilang sulok ng mga mata nang pagmasdan niya ito ng ganito kalapit na sa tinagal-tagal ng ilan buwan lumipas ngayon lang siya nagkaroon ng pagkakataon. Tanging liwanag na nanggagaling lang sa dim lampshade ang nagbibigay ilaw sa silid at sapat na para makita ang magandang mukha nito na ngayon maganda pa rin naman pero... Nabigla siya dahil walang kakulay-kulay, o ni kabuhay-buhay at ubod ng putla na para bang... wala nang ga

Third Person's POV"I couldn't even come closer. Gaano ba kahalaga ang babaeng ito na pati si Lolo ayaw ako payagan makalapit?" tanong ni Lucian hawak ang litrato ni Reese na kuha ng tauhan.It's an old photo of Reese last year, mga panahon na hindi pa nito kilala si Lucien."She's your twin's property, Sir," tipid na sagot lang ng tauhang inatasan niyang makakuha ng impormasyon sa babae ng kapatid."That's it?" Natawa siya. "Dati baliwala lang kay Lucien ang mga babaeng nagdaan sa kanya, he even let me come near them, at kapag may nangyari na saka lang siya umaaksyon.""Pero ngayon ang lala ng security ng isang ito," dagdag niya kaya nagkatinginan ang ilan niyang tauhan kaya nagsalita na ang isa."Ang alam namin, pinakawalan na rin ho ni Sir. Lucien ang babae dahil muntik na hong mabaliw... mahal ng kapatid niyo kaya hindi naatim makitang masiraan ng bakit kaya ho pinakawalan na."Natigilan siya at natahimik pero kalaunan tumawa siya. "Naniwala naman kayo na talaga ngang pinakawalan?

Third Person's POVTWO YEARS LATER"WE DID IT! CONGRATULATIONS SA ATING LAHAT!" sigaw ni Siona sabay hagis ng itim na toga at sinalo rin agad at pareho silang napahalakhak ni Reese paglabas nilang lahat ng auditorium.Matiwasay na tapos ang graduation ceremony ganap na silang nakatapos sa kurso nilang flight attendant na matagal nilang pinangarap magkaibigan.Ngayon ay ganap nang nanumbalik si Reese sa normal niyang sarili, mas naging matatag pa matapos nang malagpasan ang lahat ng pagsubok sa nakaraan.Kasama na roon ang paglimot sa lalaking... inaamin niya pilit pa rin niya ibinabaon sa limot pero patuloy pa rin siya binibisita sa panaginip...But she chose to move on, move forward, hindi na para sa iba, kundi para naman ngayon sa sarili niya.Mangiyak siya sa saya kasabay ng paghingang malalim nang akbayan siya ni Siona at pareho nila tiningala ang malaking University.Malaki ang naging utang niya kay Siona lalo na kay Zeek, na simula noong magising siya sa bangungot na iyon...He