หน้าหลัก / มาเฟีย / รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย / บทที่ 92 ภาพถ่ายที่หายไป

แชร์

บทที่ 92 ภาพถ่ายที่หายไป

ผู้เขียน: ม้าน้ำสีเงิน
last update วันที่เผยแพร่: 2026-10-22 22:09:32

บทที่ 92 ภาพถ่ายที่หายไป

เช้าวันต่อมาหลังพายุสงบลง บ้านทั้งหลังยังคงมีกลิ่นฝนและความชื้นลอยอยู่ในอา
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย   บทที่ 93 คำสารภาพในซองสีดำ

    บทที่ 93 คำสารภาพในซองสีดำรถยนต์ของคัตเตอร์จอดอยู่บริเวณด้านข้างรีสอร์ต ท่ามกลางแนวต้นสนที่บดบังสายตาจากอาคารหลัก ภายในรีสอร์ตเงียบสงบผิดปกติ มีเพียงเสียงลมพัดใบไม้และเสียงน้ำจากน้ำพุด้านหน้าอาคาร กวางนั่งอยู่เบาะหลังพร้อมแฟ้มเอกสารในมือ ภายในนั้นมีหลักฐานการโอนเงิน ภาพถ่ายเก่า และข้อมูลของคุณปรีชาที่หายตัวออกจากบ้านพักคนชราคัตเตอร์นั่งอยู่ข้างเธอ เขาไม่ได้เร่งให้กวางเปิดแฟ้มอ่านซ้ำ เพราะรู้ว่าเธอจำทุกตัวเลขและทุกภาพได้ขึ้นใจแล้วปลายทางของหลักฐานอยู่ที่ห้องพักหมายเลข 208 ชั้นสองของรีสอร์ตและคนที่รออยู่ในนั้นคือคุณปรีชา“คุณวิทย์แจ้งว่าคุณอธิคมออกจากห้องไปประมาณสิบนาทีแล้วครับ” คัตเตอร์เอ่ยพร้อมตรวจดูข้อมูลจากโทรศัพท์“เขาอาจไปตรวจดูทางหนี หรืออาจกำลังรอใครบางคนค่ะ” กวางตอบพร้อมมองอาคารด้านหน้า“ไม่ว่าเขาจะไปทำอะไร กวางอยากคุยกับคุณปรีชาก่อนที่เขาจะกลับมา”“เราจะเข้าไปพร้อมทีมครับ”“กวางขอคุยกับเขาเองนะคะ” กวางหันมามองคัตเตอร์อย่างจริงจัง “พี่อยู่ข้างนอกได้ไหมคะ? ถ้ากวางต้องการ กวางจะเรียกพี่”คัตเตอร์นิ่งไปเล็กน้อย เขามองใบหน้าของเธอราวกับกำลังประเมินทั้งสถานการณ์และความรู้สึกของค

  • รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย   บทที่ 92 ภาพถ่ายที่หายไป

    บทที่ 92 ภาพถ่ายที่หายไปเช้าวันต่อมาหลังพายุสงบลง บ้านทั้งหลังยังคงมีกลิ่นฝนและความชื้นลอยอยู่ในอากาศ แฟ้มลับจากโกดังถูกวางไว้บนโต๊ะทำงาน ข้างกันมีภาพจากกล้องวงจรปิดของบ้านพักคนชราและสำเนารายชื่อบุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในอดีต กวางนั่งอ่านเอกสารตั้งแต่เช้า โดยมีคัตเตอร์นั่งอยู่ข้างๆ และคอยเลื่อนแก้วชาร้อนมาให้เธอเป็นระยะภาพของคุณปรีชาที่ขึ้นรถตู้สีดำก่อนหายตัวไปเมื่อสามวันก่อนถูกขยายจนเต็มหน้าจอ แม้ใบหน้าของชายผู้มารับจะถูกปิดบัง แต่ท่าทางและรูปร่างของเขากลับทำให้กวางรู้สึกคุ้นเคย“กวางจำคนในภาพได้ไหมครับ?” คัตเตอร์ถามพร้อมใช้นิ้วเลื่อนภาพให้ขยายขึ้น ความรู้สึกระมัดระวังปรากฏอยู่ในน้ำเสียง“กวางไม่แน่ใจค่ะ แต่เสื้อคลุมของเขา…” กวางตอบพร้อมเพ่งมองเงาบนหน้าจอ ความรู้สึกคุ้นเคยค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจ “เหมือนเสื้อที่คุณปรีชาเคยใส่ตอนอยู่บ้านกวาง”“คนที่มารับคุณปรีชาอาจเป็นคนของเขาเองครับ”“หรือคุณปรีชาอาจไม่ได้ถูกลักพาตัว” กวางเอ่ยพร้อมมองคัตเตอร์ ความรู้สึกสับสนปรากฏชัดในดวงตา“เขาอาจเป็นคนไปกับอีกฝ่ายด้วยตัวเอง”“ครับ แต่เรายังสรุปไม่ได้”คัตเตอร์ตอบอย่างใจเย็น แม้สายตาจะจับจ้องทุกจ

  • รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย   บทที่ 91 คนที่ไว้ใจที่สุดในบ้าน

    บทที่ 91 คนที่ไว้ใจที่สุดในบ้านกวางจ้องเอกสารจนปลายนิ้วเย็นเฉียบ ความรู้สึกเหมือนถูกดึงกลับไปอยู่ในบ้านหลังเดิม บ้านที่เธอเคยคิดว่าทุกคนรักและปกป้องเธอ“ถ้าคุณปรีชาเป็นคนเบิกกุญแจ เขาอาจเป็นคนเอาแฟ้มออกมา”“อาจเป็นไปได้ครับ แต่เอกสารนี้ยังไม่พอพิสูจน์ว่าเขาเป็นคนอยู่เบื้องหลังทั้งหมด”คัตเตอร์ตอบพร้อมกุมมือเธอ ความรู้สึกของเขายังคงสงบและมีเหตุผล“เราอาจต้องไปถามเขาโดยตรง”“กวางอยากไปค่ะ”“พี่จะจัดการให้ทีมตรวจสอบสถานที่ก่อนครับ”“พี่คัตเตอร์คะ” กวางเรียกเขาเบาๆ พร้อมหันไปมอง“คะ?”“พี่กำลังจะบอกให้กวางรออยู่ที่รถใช่ไหมคะ?”“พี่กำลังจะบอกว่า เราจะไม่เข้าไปพบเขาโดยไม่มีแผนครับ”“แต่พี่ไม่ได้ห้ามกวางไป”“พี่ไม่ห้ามครับ” คัตเตอร์ตอบทันที ความรู้สึกเคารพในการตัดสินใจของเธอชัดเจน“พี่แค่ขอให้กวางเข้าใจว่า คนที่เราไว้ใจอาจเป็นคนที่รู้วิธีทำร้ายเรามากที่สุด”“กวางเข้าใจค่ะ แต่กวางจะไม่ตัดสินเขาจากข้อความในแฟ้ม” กวางตอบพร้อมมองชื่อตรงหน้า ความรู้สึกเจ็บปวดและแน่วแน่ปะปนกัน“กวางจะฟังเขาก่อน” คัตเตอร์พยักหน้า ก่อนจะยกมือขึ้นจูบหลังมือของเธออย่างแผ่วเบา “พี่จะอยู่ข้างกวางครับ”เสียงฟ้าร้องดังขึ

  • รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย   บทที่ 90 คนที่ไว้ใจที่สุดในบ้าน

    บทที่ 90 คนที่ไว้ใจที่สุดในบ้านเธอมองซองสีดำในกล่องอีกครั้ง ความรู้สึกบางอย่างบอกว่าความลับที่อยู่ข้างในอาจเกี่ยวข้องกับผู้หญิงที่เธอยังเรียกว่าแม่ และคนที่กำลังพยายามทำลายหลักฐานทุกชิ้น“คุณกวางครับ มีแฟ้มอีกใบอยู่ด้านหลังชั้น”ผู้เชี่ยวชาญเอ่ยขึ้นพร้อมดึงแฟ้มบางๆ ออกมา ความรู้สึกตื่นเต้นปรากฏในน้ำเสียงกวางรับแฟ้มด้วยมือที่สวมถุงมือแล้วเปิดดู หน้าแรกไม่มีชื่อ แต่มีข้อความเขียนด้วยลายมือว่า{ ถ้าคุณกวางได้อ่านแฟ้มนี้ แปลว่าผมไม่สามารถปกป้องคุณได้อีกต่อไป }เธออ่านต่อด้วยหัวใจที่เต้นแรง{ คนที่คุณไว้ใจที่สุดในบ้าน คือคนที่รู้ความจริงทั้งหมด }กวางรู้สึกเย็นวาบไปทั่วร่าง เธอหันไปมองทางประตูที่คัตเตอร์เพิ่งเดินออกไป ความรู้สึกสงสัยวูบหนึ่งเกิดขึ้นในใจ ก่อนที่เธอจะรีบปฏิเสธทันที“ไม่ใช่พี่คัตเตอร์ค่ะ”กวางพูดออกมาอย่างหนักแน่น ความรู้สึกไม่ยอมให้ใครมาทำลายความเชื่อใจปรากฏชัดในแววตาคุณวิทย์มองเธออย่างตกใจ“คุณกวางยังไม่ได้อ่านรายชื่อเลยนะครับ”“กวางรู้ค่ะว่าเขาไม่ใช่”กวางตอบพร้อมกำแฟ้มแน่นขึ้น“พี่คัตเตอร์อาจมีเรื่องที่ยังไม่ได้บอกกวาง แต่เขาไม่เคยทำร้ายกวาง และเขาไม่ใช่คนที่กวางต้องสง

  • รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย   บทที่ 89 ห้องลับใต้ชั้นเก็บของ

    บทที่ 89 ห้องลับใต้ชั้นเก็บของแสงไฟจากรถหลายคันส่องกระทบประตูโกดังเก่าท่ามกลางความมืด เสียงลมพัดผ่านต้นไม้แห้งดังเสียดสีกันเป็นระยะ บรรยากาศรอบตัวเงียบผิดปกติมีเพียงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและทีมกฎหมายที่กำลังเตรียมอุปกรณ์ตรวจสอบพื้นที่ตามคำสั่งของคัตเตอร์กวางยืนอยู่ข้างรถ มือเรียวกำแฟ้มเอกสารแน่น ภายในแฟ้มนั้นมีสำเนาไฟล์เสียงและบันทึกของนายสมชาย สิ่งที่พวกเขาได้ยินจากเครื่องบันทึกเสียงยังคงติดอยู่ในหัว โดยเฉพาะประโยคที่บอกว่าแฟ้มตัวจริงถูกซ่อนไว้ในห้องลับใต้ชั้นเก็บของคัตเตอร์เดินเข้ามาหาเธอพร้อมเสื้อคลุมสีเข้ม เขาหยุดยืนตรงหน้าแล้วจัดปกเสื้อของเธอให้เข้าที่ แม้สถานการณ์โดยรอบจะเต็มไปด้วยความตึงเครียด แต่ท่าทางของเขายังคงอ่อนโยนเช่นเดิม“หนาวไหมครับ?”คัตเตอร์เอ่ยถามพร้อมวางมือแตะไหล่เธอ ความรู้สึกเป็นห่วงซ่อนอยู่ในแววตาคมเข้ม“ไม่หนาวค่ะ แต่กวางรู้สึกเหมือนกำลังกลับมาที่เดิมอีกครั้ง”กวางตอบพร้อมมองประตูโกดัง ความรู้สึกหวาดกลัวจากวัยเด็กค่อยๆ ไหลย้อนกลับมา เธอจำได้ถึงเสียงประตูเหล็ก กลิ่นฝุ่น และมือของนายสมชายที่พาเธอออกจากบ้านในคืนนั้น“ครั้งนี้กวางไม่ได้กลับมาในฐานะเด็กคนนั

  • รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย   บทที่ 88 ความจริง

    บทที่ 88 ความจริงเมื่อถึงโรงพยาบาล นายสมชายถูกส่งเข้าห้องฉุกเฉินทันที กวางกับคัตเตอร์นั่งรออยู่หน้าห้อง โดยมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยยืนอยู่ไม่ไกลเวลาผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมง แพทย์จึงเดินออกมา“คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้วครับ แต่ยังมีอาการมึนงงและต้องพักสังเกตอาการ”แพทย์กล่าวพร้อมเปิดแฟ้ม ความรู้สึกโล่งใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทุกคน“เขาพอจะพูดคุยได้ไหมคะ?”กวางถามพร้อมก้าวเข้าไปใกล้ด้วยความรู้สึกเป็นห่วง“ได้ครับ แต่ไม่ควรนานเกินไป และอย่าถามคำถามที่ทำให้คนไข้เครียด”“ขอบคุณค่ะ”กวางตอบพร้อมพยักหน้า ก่อนจะหันไปมองคัตเตอร์“กวางขอเข้าไปพบเขาได้ไหมคะ?”“พี่จะเข้าไปด้วยครับ”คัตเตอร์ตอบทันที ความรู้สึกห่วงใยปรากฏชัดในน้ำเสียงภายในห้องพัก นายสมชายนอนอยู่บนเตียง ใบหน้าซีดเซียวและมีผ้าพันแผลพันรอบศีรษะ เมื่อเห็นกวาง เขาพยายามขยับตัวลุกขึ้น แต่คัตเตอร์รีบยกมือห้าม“ไม่ต้องลุกครับ พักก่อน”คัตเตอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มลง ความรู้สึกระมัดระวังและให้เกียรติผู้สูงอายุปรากฏอยู่ในท่าทาง“คุณหนูกวาง…”นายสมชายเรียกเธอด้วยเสียงแผ่ว ความรู้สึกตกใจและสำนึกผิดปรากฏขึ้นในดวงตา“คุณจำกวางได้เหรอคะ?”กวางถาม

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status