Todos os capítulos de ABANDONING US WAS HIS FIRST MISTAKE : Capítulo 1 - Capítulo 10

Ang lakas ng ulan noong araw na ‘yon. Naiinip na naghihintay sa loob ng clinic si Joanne na tumila ang ulan pero parang walang pag-asa. Kaya naisipan niyang umalis na lang. Total nakuha naman niya ang dapat niyang makuha sa lugar na iyon. Paglabas niya sa OB-GYN clinic, nakayuko siya habang tinitingnan yong mga hawak niyang papeles. Hanggang sa hindi niya napansin na may tao pala sa tabi niya.Hanggang sa nagkabunggo silang dalawa. Kumalat sa sahig yong mga papel na kanina lang ay hawak pa niya. Napatampal siya sa noo, at inis na tiningnan yong taong nakabunguan."Ay, pasensya na po," sabi niya agad at lumuhod para pulutin ang mga papeles. Napansin niyang umalis na yong taong nakabungguan niya.Akmang dadampot na sana niya ang isang papel nang may tumapak doon. Napakagat na lang siya sa ibabang labi habang nakatingin sa itim na leather shoes na kumikintab at halatang mamahalin."Sir, pwede po ba paki-angat muna yong paa niyo?" nahihiya niyang sabi na hindi pa rin inaangat ang tingin.

Kinabukasan, maaga pa lang ay nasa Science Center, Manila na si Joanne kasama ang dalawa niyang anak at ang bestfriend niyang si Carla. Dumiretso muna sila sa garden area. Hawak ni Joanne ang file para sa meeting nila about AI strategic partnership. Nakasunod lang sa kanila ang assistant niyang si Han.Umupo si Joanne sa bench at lumanghap ng sariwang hangin. Ang ganda ng ambiance ng garden, mas nagbigay kulay sa paligid ang iba’t-ibang mamahaling bulaklak. Bigla niyang naalala na hindi niya nagagawa ang bagay na ito noong naka-focus pa ang buo niyang atensyon kay Miguel. Pero ngayon, bumabawi na siya para sa sarili niya. Kung dati isa lang siyang hamak na asawa sa papel, ngayon isa na siyang magaling na translator at may sarili nang kinikita galing sa dugo at pawis niya. Kayang-kaya na niyang buhayin ang dalawa niyang anak. Hindi alam ni Miguel iyon dahil wala naman itong paki-alam sa mga ginagawa niya. Ang bilin lang nito, huwag siyang gagawa ng bagay na ikakasira ng pamilya at neg

“Kailangan mo ng tetanus shot. Malalim yung sugat mo.” Caring niyang sabi kaya napakurap si Joanne. Naalala niya bigla noong pinilit siya ng biyenan niyang lumuhod sa harap ng altar. Nasugatan ang tuhod niya at dumugo. Ilang araw lang ang nakalipas, noong naglilinis siya sa bodega, nabangga ang likod niya sa mga kahon tapos ang bilis niyang nagkapasa. Hindi na niya mabilang kung ilang beses na napunta si Dok. Vince sa Villa Real dahil sa kanya. “Salamat sa tulong mo, Dok,” mahina niyang sabi. “Walang anuman,” sagot nito at maingat niyang binalot ng benda ang palad niya. Tapos nagpaalam na itong uuwi na.— Lumabas si Joanne kahit pinagbawal ni Dok. Vince. Maliit lang ang sugat kahit na malalim. Napadaan siya sa office ni Miguel. Bahagyang nakabukas ng maliit ang pinto. Kaya dahan-dahan siyang lumapit. Nakita niyang naroon pa pala si Vince at mukhang may pinag-uusapan sila kaya nakinig siya.“Halos maging personal doctor na ako ng pamilya niyo,” biro ni Vince kay Miguel. “Ilang

"Miguel, kung gusto mong punain ang isang tulad ko bakit hindi ka muna magpakita ng isang halimbawa kahit papaano sa sarili mo?”Agad na namutla ang mukha ni Miguel at umigting ang panga. Wala siyang ideya na wala pang isang buwan mula nang mapirmahan ang kasunduan sa divorce. Malaki ang hinala niya ngayon na nagkukunwari lang sa harapan niya si Joanne noon pa man.Wala pang sumubok na sawayin si Miguel noon. Lumabas ang maliit na ugat sa noo nito. At pinipigilan sumabog ang galit. "Joanne, hindi kita sinisisi noong araw na iyon dahil nauntog mo ang noo mo. Pero ngayon dapat ay tumigil ka na!" sigaw ni Miguel kay Joanne pero hindi man lang kumurap ng isang beses si Jaonne. Hindi siya nagpakita o nagpahalata ng takot dahil sa malakulog na boses ni Miguel. Nanginig sa takot ang mga taong naroon sa boutique Lalo na si Mr. Lin. Ngunit sa harap ni Miguel nakaramdam siya ng panliliit sa sarili. Naawa si Mr, Lin kay Joanne kaya sumingit na siya sa usapan. "Sir,baka may hindi ka lang

“MA, hindi ko po ginawa—”Hindi na siya pinatapos pa ni Doña Lila sa pagpapaliwanag. “Wag mo ko akong matawag tawag na Ma! ” Malamig na putol ni Doña Lila. “Hindi kita kinikilala bilang manugang ng pamilyang Villanueva.” Hindi na bago iyon para kay Joanne. Sa loob ng apat na taon ganyan na sila sa kanya. Si Doña Lila at si Mariz palagi siyang pinapahirapan. Laging tinuturing na katulong lang sa bahay kahit hindi naman. Sanay na si Joanne tumanggap ng mga panlalait at masasakit na salita. Sanay na siyang magtiis sa pamilya ni Miguel. Pero nong araw na iyon may kakaibang panginginig sa katawan niya. Gusto niyang saktan si Doña Lila pero naisip niyang huwag na lang dahil lalabas na naman na wala siyang respeto. “Okay fine, Doña Lila kung yan ang gusto mo” Magalang na sabi ni Joanne dahilan para manginig sa galit ang Nanay ni Miguel. “Aba’t talagang!” sigaw ni Doña Lila habang nanlalaki ang mga mata. “Wala naman akong ginagawang masama Doña Lila, gusto ko lang ipagtanggol ang sar