บททั้งหมดของ ABANDONING US WAS HIS FIRST MISTAKE : บทที่ 51 - บทที่ 60

. "Miguel, huwag kang mag-alala. Sabi ng doktor, hindi na ako mabubuntis habang buhay. Kaya wala kang dapat ipag-alala.Kahit mabuntis ako, magpapalaglag pa rin ako. Hindi ko kailanman gagamitin ang bata para gambalain ka.Hindi ako ganon kababa! Saka wala naman nangyari sa atin." Pagkasabi niya non , binuksan ni Joanne yung p***o at lumabas. Hindi sineryoso ni Miguel yong pangalawang parte ng sinabi niya. Hindi siya makapaniwala na hindi siya susugurin nito. Bahagyang kumunot ang noo niya. Naunawaan niya yong unang parte pero yong sumunod tungkol sa pagbubuntis ng asawa ay nagulat siya. *Isang babaeng walang respeto sa sarili. Siguradong nasira katawan niya. Kaya baog. Sa isip niya, dahil sa pabaya at maruming pamumuhay Ni Joanne kaya ganito. Habang iniisip niya 'to, lalo siyang napuno ng galit. *Nakipagtalik ba talaga ako sa ganitong klaseng babae kagabi? Tanong niya sa sarili. --- Lumabas si Jasmine para hanapin si Miguel. Nakita niya ang isang babaeng gusot ang da

Kinabukasan, hinintay siya ni Miguel sa baba para dumalo sila sa salo-salo na inorganisa ng mga Pisger. Kumuha si Hanjun ng magaling na styling team para ayusan si Joanne. Likas na maganda si Joanne. Hindi niya na kailangan ng maraming make-up para makuha ang atensyon ng tao. Maging ang mga stylist, taos-puso siyang pinupuri.Para siyang isang model na hinahangaan ng lahat. Pinagmasdan niya ang sarili sa harap ng full-length mirror. Malinaw ang almond-shaped na mata niya. Parang may natural na contact lens. Nagliliwanag ang kagandahan at karisma, pero marangal pa rin ang dating. Pinasuot ni Hanjun sa kanya yong mamahaling pink diamond necklace . Kumikislap 'yon dahil sa liwanag. Yung deep-sea blue velvet gown na suot niya, mas lalong nagpatindig sa maputi niyang balat at balingkinitan niyang katawan.Nang dahan-dahan siyang lumabas, biglang tumigil ang mga mata ni Miguel sa kanya. May bahid ng pagkamangha sa malalim niyang mata. Bahagyang naantig ang puso niya. Hi

"Miguel, huwag mo akong iwan."Pag uulit ni Joanne Nang makitang ayaw talaga nitong lumabas ng kotse, si Miguel mismo ang nagbukas ng pinto. Seryoso ang mukha niya. Iniisip niyang sinasadya ni Joanne na hindi bumaba para hindi siya makapunta kay Jasmine. Malamig at walang awang hinawakan niya ang kamay ni Joanne. Kinaladkad niya ito palabas ng kotse. "Joanne, tumigil ka na. Kailangan ako ni Jasmine ngayon.""Hindi, Miguel, natatakot ako."Sagot niya. "Ilang beses ko bang dapat sabihin sa'yo? Malala ang kalagayan ni Jasmine. May gustong manakit sa kanya ngayon. Kailangan kong makarating doon sa lalong madaling panahon." Galit niyang sabi. Tumingin si Joanne sa paligid. Namumuo ang luha sa mata niya dahil sa takot. Dali-dali niyang hinawakan ang damit ni Miguel. Nanginginig ang boses, puno ng pagmamakaawa."Miguel, iuwi mo na ako. Hindi ako pwedeng magtagal dito."Iniwasan ni Miguel ang tingin niya. Hinubad ang coat niya at isinuot sa balikat ni Joanne. "Ipapadala

Ginalaw ni Joanne ang siko niya. Nararamdaman niya ang matinding sakit. Kumunot ang noo niya.Naalala ni Joanne ang nangyari sa kanya. "Nasugatan ka rin ba kagabi.?" Tanong niya kay Ethan. "A-ayos lang ako. Medyo natamaan lang ang siko ko."Ilang saglit pa ng pumasok ang doktor at mga nars. "Gising na pala ang pasyente. Susuriin ko muna siya.""Sir, oras na para palitan ang benda sa siko niyo."Nang malaman na medyo malala ang tama sa siko niya, biglang bumilis tibok ng puso ni Joanne. "Gaano kalala ang siko niya?""Ma'am, nasugatan po ng kutsilyo ang siko ng asawa ninyo. Kailangan po tahiin. Kakailanganin niya ng kaunting panahon para gumaling."Bago pa makapag paliwanag si Joanne, nakaalis na ang nurse.Naalala ni Ethan na gugustuhin ni Joanne kumain pagkagising. Kaya sinabi niya sa nurse bababa siya para bumili ng pagkain para sa kanya.---Habang pabalik sa ospitalNakita ni Ethan si Miguel. na tinutulungan ang isang babae maglakad sa hardin. Sumandal ang babae

Biglang natigilan si Miguel ng marinig ang mga sinabi ni Joanne. Agad niyang binago ang ekspresyon na walang emosyon ang mga mata. "Anong ibig mong sabihin? Ipaliwanag mo nang malinaw..." utos niya. "Miss Jo, oras na para magpalit ng damit." Nang marinig ni Miguel ang sinabi ng nurse, saka lang niya napansin ang benda sa noo ni Joanne, maging sa siko at palad.Lalo na ang pasa sa gilid ng labi nito.At naka-hospital gown. "Anong nangyari sa noo at mga kamay mo?" Tanong niya na may kunting pag alala. "Wala kang pakialam!" Malamig na sagot ni Joanne. May sasabihin pa sana si Miguel.Pero hindi siya binigyan ni Joanne ng pagkakataon. Pumasok siya sa ward kasama ang nurse. Bigla naman dumating si Lynlyn habang nakaalalay sa wheelchair ni Jasmine. “Si Joanne ba 'yon? Nakahinga ako nang maluwag nang makitang maayos siya." kunwaring sabi ni Jasmine pero sa loob-loob niya galit siya dahil buhay pa si Joanne. Inis na sinagot ni Miguel ang tawag mula kay Hanjun. "Sir, si M