Todos los capítulos de Peat Dote วิศวะหลงรัก: Capítulo 71 - Capítulo 76

“ค้างเหรอคะ?”“ไปกลับไม่ไหวหรอก เฮียขี้เกียจ”“ทีตอนไปสนามแข่งยังขับกลับได้เลย”“ก็ตอนนั้นตัวคนเดียว” เฮียพีทพูดพลางกดล็อกหน้าจอมือถือ ฉันเพิ่งจะรู้นะว่าเฮียตั้งรูปฉันที่ถ่ายส่งให้ดู เป็นรูปที่ถ่ายคู่กับตุ๊กตาเพนกวิน เขาบอกว่ารูปนี้ฉันน่ารักมากๆ ชมจนฉันเขินหน้าร้อนผ่าวตลอด คนอื่นชมไม่รู้สึกเขิน พอเป็นเขาชมปุ๊บฉันเหมือนพร้อมละลายเป็นน้ำเลย “ตอนนี้มีเมียแล้ว กลัวเมียนั่งรถไปกลับจะเหนื่อย”เพราะเขาใจดีแบบนี้ถึงทำให้ผู้หญิงคนนั้นอยากได้เข้ามาเลยสินะ เอาจริงเฮียพีทมีนิสัยที่ชอบช่วยเหลือคนจริงๆ คงอาจเป็นประสบการณ์ในชีวิตตอนอดีตของเฮีย รวมไปถึงการถูกสั่งสอนจากคุณพ่อคุณแม่ที่เพียบพร้อม ทำให้ผู้ชายคนนี้ที่เคยมีชีวิตมืดมนได้เติบโตมาอย่างดีและเข้มแข็งมากขนาดนี้ ฉันดีใจนะที่วันนั้นเฮียพีทเลือกที่จะเดินกลับมาหาฉัน ดีกว่าปล่อยให้เรื่องตอนนั้นมันจบลง เราอาจจะกลายเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน กลายเป็นคนที่เดินสวนกันไปมาและคงไม่ได้คบกันจนถึงตอนนี้“เฮียอยากเดตกับหวานมากกว่า”“รู้ได้ไง” เมื่อเฮียพีทจองที่พักเรียบร้อย เขาก็ขับรถปอร์เช่พาฉันออกนอกเมืองทันทีเหยียบคันเร่งแบบเต็มที่มาก แต่ไม่ได้เร็วจนฉันรู้สึกกลัวนะ

“พรุ่งนี้เจอกันนะคะ”(“โอเคครับ เฮียแวะมาซื้อของไปให้ป๊ากับแม่ด้วย”)“เฮียน่าจะมารับหวานด้วย หวานอยากไปหาคุณพ่อกับคุณแม่เหมือนกัน” ฉันทำหน้าบูดใส่คนในจอที่โทรวีดิโอคอลมาหาฉันในช่วงบ่ายของวันหลังจากเลิกงานที่อู่ เฮียพีทบอกว่าจะแวะไปที่บ้านเพราะคุณพ่อกับคุณแม่เรียกไปคุย วันหยุดฉันก็เลยนั่งทำรายงานอยู่ที่ห้อง อีกอย่างพรุ่งนี้ก็จะถึงวันที่เรานัดไปดินเนอร์กันตามที่แม่ฉันชวนเฮียพีท(“ก็เอาไว้หลังจากเฮียไปดินเนอร์กับแม่หวาน เฮียก็ค่อยพาเรามาดินเนอร์กับพ่อแม่เฮีย โอเค?”)“ค่ะ” มองค้อนเฮียพีทที่หัวเราะออกมาเล็กน้อย เขาให้ฉันช่วยเลือกของไปฝากคุณพ่อกับคุณแม่ ฉันก็เลยบอกว่าให้เขาซื้อชาไปให้พวกท่านดีกว่า ผู้ใหญ่ชอบดื่มชาเป็นชีวิตจิตใจอยู่แล้วเพื่อสุขภาพของพวกท่านยังไงล่ะ “แล้วก็อย่าเมาด้วยนะคะ ไปเชียร์พี่ฟินน์ที่สนามแข่งน่ะ”(“รู้จักผัวตัวเองน้อยไปแล้วไหม คนอย่างเฮียเอาเหล้ามาอาบก็ยังไม่เมาเลย”)“เชื่อค่ะ แต่หวานกลัวเวลาเฮียขับรถกลับต่างหาก”(“สัญญาว่าจะไม่ดื่มเยอะ”) เฮียพีทชูสองนิ้วขึ้น (“ตั้งแต่เฮียมีหวาน เฮียไม่ขี้เมาแล้วนะ”)“ฉายาขี้เมา ยาจก หน้าหล่อคงใช้ไม่ได้กับเฮีย”(“หือ?”)“ตัดสองคำหน้าออ

“อย่าให้หวานต้องรู้เองเป็นครั้งที่สาม” เป็นคำขู่ที่ทำให้เฮียพีทไม่กล้าหือกับฉัน หากฉันรู้เองความเชื่อใจที่เคยมีให้เขาจะสูญเปล่าและอาจจะลามไปถึงการสั่นคลอนความสัมพันธ์ของเราสองคน“พี่สาวหวาน เธอชื่อไนลาหรือเปล่า” คิ้วของฉันขมวดกันเป็นปม“ทำไมเฮียรู้ชื่อพี่น้ำฟ้า...” เป็นชื่อที่พี่น้ำฟ้าใช้ตอนไปเรียนต่างประเทศและใช้มันมาตลอด เพื่อนๆ คนรู้จักหรือนักธุรกิจคู่ค้ามักจะเรียกพี่น้ำฟ้าด้วยชื่อนี้ แล้วทำไมเฮียพีทถึงได้รู้กันล่ะ ไม่เพียงแค่ฉันสงสัยหัวใจดวงนี้ก็เต้นแรงมากขึ้นด้วย“น้ำฟ้าคือผู้หญิงคนนั้นที่ชอบเฮีย”“อะ อะไรนะคะ!”“เธอชอบเฮีย ตามตื้อเฮียและพยายามเปย์ทุกอย่างเพื่อจะได้ตัวของเฮีย”“มะ ไม่จริงใช่ไหมคะ”“เฮียจะไม่ปิดบังอะไรหวานอีก” น้ำเสียงของเฮียพีทที่ดูจริงจังและสายตาที่ดูเด็ดเดี่ยวทำให้ฉันลอบกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคออย่างยากลำบาก มันมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไงกัน “เรื่องมันเป็นแบบนี้น้ำหวาน”เรื่องราวทุกอย่างถูกเล่าออกมาจากริมฝีปากของคนที่ฉันรัก ทุกคำพูดของเฮียพีทฉันเชื่อหมดทุกคำแต่ที่ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองถูกค้อนหนักร้อยปอนด์ทุบใส่ศีรษะก็คือ... พี่น้ำฟ้าชอบผู้ชายคนเดียวกันกับฉั