กว่าจะส่งแขกที่มาร่วมงานศพเสร็จก็เป็นเวลาสี่ทุ่มแล้วจี้ซูพาร่างอันหนักอึ้งของตนเองกลับบ้าน และก็ได้เห็นรองเท้าคู่นั้นถอดทิ้งไว้ตรงโถงทางเดินสามีที่ขาดการติดต่อไปถึงเจ็ดวันของเธอกลับมาแล้วพ่อของเธอจากไปอย่างกะทันหัน ใช้เวลาเบ็ดเสร็จไม่เกินสามวัน ในช่วงเวลานี้เธอพยายามโทรหาโจวฉงเซิ่นไม่ต่ำกว่าห้าสิบสาย แต่ทุกสายกลับเงียบหายไปราวโยนหินลงทะเลตั้งแต่โรงพยาบาลไปยังสถานที่จัดงานศพตลอดจนถึงพิธีฝัง หากไม่มีญาติมิตรคอยช่วยเหลือ เธอคงทนรับมือไม่ไหวแน่ตอนนี้บนตัวของจี้ซูยังคงหลงเหลือกลิ่นธูปจากงานศพ ช่างขัดแย้งกับกลิ่นสนซีดาร์จากเครื่องหอมอโรมาภายในบ้านอย่างสิ้นเชิงเธอวางกระเป๋าลงบนตู้รองเท้าด้วยใบหน้าที่มีแต่ความเหนื่อยล้า เมื่อเปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะเรียบร้อยถึงค่อยเดินเข้าไปด้านในในห้องนั่งเล่น ชายหนุ่มกำลังยืนพิงกรอบหน้าต่างคุยโทรศัพท์จี้ซูยืนมองเขาอยู่ตรงโถงทางเดินในความเงียบ น้ำเสียงของชายหนุ่มทุ้มต่ำ มุมปากประดับรอยยิ้มเล็กน้อยมุมปากของเธอปรากฏรอยยิ้มขื่นขม ที่แท้โทรศัพท์ก็ยังใช้ได้นี่ เธอนึกว่าโทรศัพท์ของเขาหายไปแล้วเสียอีกร่างกายเหนื่อยล้าถึงขีดสุด เธอคร้านแม้แต่จะพูดอะไ
더 보기
