Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

“เป็นอะไรฮึ?”“เปล่านี่คะ ไม่ได้เป็นอะไร”“หลอกใครก็ได้แต่อย่าหลอกพี่ พี่รู้จักจันทร์มาตั้งแต่เกิด จันทร์โกหกพี่ไม่ได้หรอก”“การเห็นจันทร์มาตั้งแต่เกิดมันเป็นยังไงเหรอคะ” อยากถามเหลือเกินว่าการเห็นเธอมาตั้งแต่เกิดมันทำให้เลื่อนสถานะเป็นอย่างอื่นไม่ได้หรือเธอไม่ได้อยากเป็นน้องสาวแต่อยากเป็นเมีย!“จะเปรียบเทียบให้เห็นว่าพี่อยู่ในทุกช่วงชีวิตของจันทร์ ทุก ๆ การเติบโตพี่เห็นมาตลอด ทำไมจะไม่รู้ว่าตอนนี้จันทร์มีเรื่องไม่สบายใจ”ใช่! เธอไม่สบายใจ เจ็บปวดมากจนอยากร้องไห้ดัง ๆ ก็เพราะเขา ทุกความรู้สึกของเธอมีเขาเป็นตัวกำหนดทั้งนั้น“ถ้ายังไม่อยากเล่าก็ไม่เป็นไร พร้อมตอนไหนค่อยเล่าให้พี่ฟังก็ได้ พี่ยินดีรับฟังทุกเรื่องและพร้อมช่วยจันทร์แก้ปัญหาเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา” บอกพร้อมกับส่งรอยยิ้มบางเบามาให้ มือข้างหนึ่งละจากพวงมาลัยแล้ว ยื่นมาลูบกลุ่มผมยาวสลวยเบา ๆ ด้วยความอ่อนโยนชิดจันทร์ไม่ชอบมวลความรู้สึกตอนนี้เลย ช่างตลกเสียจริงที่คนที่ ทำให้เจ็บช้ำกลับเป็นคนเดียวกับคนเยียวยา คราวก่อนต่อตระการยังว่าเธอเอาแต่วิ่งโร่หาเขาเมื่อเจอปัญหา ทว่าวันนี้กลับบอกว่ายินดีรับฟังและพร้อมช่วยเหมือนทุกครั้งที่ผ่า

“จริงเหรอ แวะไปทำอะไร” เสียงของอีกคนถามขึ้นด้วยความตื่นเต้น“ไม่รู้เหมือนกัน ไม่รู้ว่าที่แผนกนั้นมีปัญหาอะไรหรือเปล่า แต่ฉันอยากให้ท่านประธานแวะมาที่แผนกเราบ้าง อยากได้อาหารตา ไม่มีวาสนาได้ครอบครอง ขอแอบมองห่าง ๆ ก็ยังดี” ว่าพร้อมกับหัวเราะคิกคักในลำคอ“จะเอาวาสนาที่ไหนได้ครอบครองล่ะ พนักงานสาวหมายตาทั้งออฟฟิศ ไหนจะสาวสวยคู่ค้าทางธุรกิจที่พากันเดินเข้า ๆ ออก ๆ ที่บริษัทอีก แต่ว่าก็ว่าเถอะฉันยังไม่เห็นท่านประธานจะมีข่าวกับสาว ๆ คนไหนเลยนะ ท่านเป็นผู้ชายทั้งแท่ง ชอบผู้หญิงจริง ๆ หรือเปล่าวะแก”ชิดจันทร์ที่ยืนตัวลีบฟังอยู่ยกมือขึ้นปิดปากกลั้นเสียงหัวเราะ พี่ต่อจะรู้ตัวบ้างไหมนะว่าโดนพนักงานแอบนินทา โดนสงสัยว่าไม่ใช่ชายแท้เข้า ให้แล้ว“ชายแท้ทั้งแท่งย่ะ เพื่อนฉันที่อยู่แผนกบัญชีสแกนให้แล้ว มันบอกสบายใจหายห่วงได้เลย ไม่กินผู้ชายด้วยกันเองแน่นอน”“สบายใจหายห่วงอะไร ถึงท่านประธานจะเป็นชายแท้ไม่กินกล้วยพวกเดียวกัน เขาก็ไม่กินเราสองคนหรอกย่ะ”“โอ๊ย! แกนี่ จะทำลายความฝันฉันทำไม ให้ฉันได้มีความสุขอยู่ใน โลกส่วนตัวบ้างเถอะ ให้ฉันได้ฝันไปว่าวันหนึ่งอาจได้เป็นนางซิน”ติ๊ง...!สัญญาณลิฟต์ดังขึ้นพร้อ

‘ช่วงที่จันทร์ฝึกงานที่เอสเคไลฟ์ มึงช่วยอยู่ให้ห่างจากจันทร์ด้วย’จู่ ๆ ข้อความที่ก้องภพส่งมาก็ผุดขึ้นในหัวจนต้องยกโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าไปอ่านข้อความซ้ำอีกรอบ ไอ้เพื่อนเวรนี่ก็อีกคน อะไรของมันก็ไม่รู้!พูดมาได้ว่าให้อยู่ห่างจากน้องสาวมัน กลัวก็แต่ชิดจันทร์นั่นแหละ ไม่รู้จะทำได้อย่างที่สัญญาไว้หรือเปล่า ที่ว่าจะไม่สร้างปัญหาอะไรให้บริษัท ลำบากตนต้องเสียเวลางานลงมาตรวจดูความเรียบร้อยอยู่นี่ไงการปรากฏตัวของร่างสูงสง่าเรียกให้ทุกสายตาของแผนกการตลาดมองมาแทบเป็นจุดเดียว ก่อนจะเกิดความเงียบเข้าปกคลุมไปทั่วทุก อาณาบริเวณ“ท่านประธาน!”“พี่ต่อ...”เสียงของปาลิดาและชิดจันทร์ดังขึ้นพร้อมกัน เรียกให้สาวรุ่นพี่หันมามองหน้าของนักศึกษาสาวฝึกงาน“น้องจันทร์รู้จักท่านประธานด้วยเหรอคะ?”“ไม่รู้จักค่ะ จันทร์จะไปรู้จักคนระดับนั้นได้ยังไงคะ”คนโดนถามส่ายหน้าดิกพลางกลืนน้ำลายฝืดเฝื่อนลงคอด้วยเกรงว่าจะถูกจับได้“แต่เมื่อกี้พี่ได้ยินน้องจันทร์เรียกท่านประธานว่า...”“ได้ยินจันทร์พูดว่าคุณต่อใช่ไหมคะ ก่อนมาฝึกงานที่นี่จันทร์เซิร์ชหาข้อมูลของบริษัทมาค่ะ จึงรู้ว่าประธานบริษัทชื่อต่อตระการ จันทร์ไม่ชินกับการเรียก

“เรื่องของจันทร์ ทำไมเหรอครับ”“เมื่อตอนกลางวันดิฉันลงไปกินข้าวข้างล่าง แล้วบังเอิญเจอ คุณจันทร์ค่ะ”จินตนามีทีท่าลังเลเล็กน้อย ไม่มั่นใจว่าควรรายงานเรื่องที่เห็นให้เจ้านายรับรู้ดีหรือไม่เข้าใจว่าช่วงที่ชิดจันทร์ฝึกงานที่เอสเคไลฟ์ ต่อตระการจะไม่เข้าไป ยุ่งเกี่ยวด้วย แต่จากที่ได้เจอกันตอนออกงานสังคมเมื่อครั้งก่อน เธอเห็นว่าทั้งสองค่อนข้างสนิทกันเป็นอย่างมาก ไหนจะเรื่องที่เจ้านายของเธอลงไปที่แผนกการตลาดวันนี้อีก มันสื่อให้รู้ว่าชายหนุ่มนั้นอยากรู้ความเป็นไป ของอีกฝ่าย แม้จะอยู่ภายใต้เงื่อนไขว่าห้ามทำเป็นรู้จักกันก็ตาม“คุณจันทร์เธอลงไปกินข้าวกับรุ่นพี่ในแผนกค่ะ”“เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอครับ” ก็แค่ลงไปทานข้าวเขาไม่เห็นว่าจะผิดปกติตรงไหน นึกชมอยู่ในใจด้วยซ้ำที่ปรับตัวเข้ากับคนอื่นได้เป็นอย่างดี“ดูเหมือนจะมีผู้ชายในแผนกเดียวกันชอบคุณจันทร์อยู่ค่ะ”“ว่าไงนะครับ ?” คิ้วเข้มเลิกขึ้นราวต้องการการขยายความที่ชัดเจนกว่านี้“ดิฉันเห็นผู้ชายคนนั้นซื้อน้ำกับผลไม้มาให้คุณจันทร์ด้วยค่ะ”“แล้วปฏิกิริยาของชิดจันทร์ล่ะครับ”“คุณจันทร์เธอไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมาค่ะ กินน้ำและผลไม้ที่ผู้ชายคนนั้นซื้อให้ต

“จันทร์บอกไปแล้วนี่คะว่าไม่อยากให้ใครคิดว่าจันทร์เป็นเด็กเส้น” เธอเหลือบมองคนทำหน้าที่สารถีเล็กน้อย เห็นเขาไม่พูดอะไรจึงถามออกไปอีก“พี่ต่อมีเรื่องอะไรจะคุยกับจันทร์เหรอคะ”“พี่ว่าเราแวะหาอะไรกินกันก่อนดีกว่า รถติดแบบนี้กว่าจะไปถึงบ้านคงได้หิวแสบท้อง เมื่อตอนกลางวันพี่กินข้าวไปนิดเดียว”“ค่ะ”ใบหน้างามพยักรับ พอรู้สาเหตุแล้วว่าบางทีเขาอาจหงุดหงิดเพราะความหิวก็ได้ ก็ดีเหมือนกันเธอจะได้อยู่ใกล้ ๆ อีกฝ่ายได้นานขึ้น โอกาส แบบนี้ดีจะตายไปต่อตระการเลี้ยวรถเข้าไปยังร้านอาหารซึ่งเป็นทางผ่าน ในขณะที่ เดินเข้าไปในร้านชิดจันทร์เห็นเขาต่อสายหาบิดาของเธอ เพื่อบอกให้ท่านรับทราบว่าจะพาเธอแวะทานข้าวก่อน อาจทำให้กลับช้ากว่าปกติ“จันทร์อยากทานอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า”“ไม่ค่ะ พี่ต่อสั่งได้เลย”ถึงแม้จะบอกแบบนั้นทว่าเมนูที่พนักงานของร้านยกมาเสิร์ฟก็เป็นของโปรดของเธอเสียส่วนใหญ่“นี่ของโปรดจันทร์ กินเยอะ ๆ” บอกพลางตักอาหารมาวางบนจานให้ ซึ่งตลอดมื้ออาหารชายหนุ่มดูแลและเอาใจใส่เธอเป็นอย่างดีชิดจันทร์มองการกระทำของอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกหลากหลาย ผสมปนเปกันไปหมด มันคงดีกว่านี้หากเธอไม่ได้รับรู้ว่าเขาดูแลและใส่