เมื่อนางร้ายฮึดสู้พ่อของลูก のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 6

พอผ้าสีแดงคลุมหน้าหล่นลง ร่างบอบบางขาวผ่องก็ถูกดันลงบนเตียง ฟูกวิวาห์สีแดงขับผิวพรรณของนางให้ใสกระจ่าง จนดวงตาของผู้เป็นสามีเลือนราง เห็นใบหน้าหญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงเป็นคนรักของตนค่ำคืนนั้น เจ้าสาวหมาดๆ ถูกเคี่ยวกรำอย่างหนักหน่วง ไม่ขัดขืนเพราะเต็มใจแต่งงานกับเขาตั้งแต่แรกผิวนุ่มนวลเปลี่ยนเป็นแดงเรื่อ เกิดจากรอยขบดูดจากผู้ที่สวนกายเข้าออกตัวนาง กู้หลินเซียงส่งเสียงครางแผ่ว ยกแขนโอบรอบลำคอหนา แอ่นกายรับความวาบหวามที่ผู้เป็นสามีมอบให้พอบทรักเร่าร้อนจบลง เสิ่นอวิ๋นจงสร่างเมาจากฤทธิ์สุรา ใบหน้าเจ้าสาวกลับเปลี่ยนไปอีกคน ชายหนุ่มลุกพรวดขึ้น " นี่เจ้า...." อารมณ์ปรารถนามลายหายไปสิ้น เขาลุกขึ้นหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่ คนที่นอนหมดแรงเห็นเช่นนั้นก็รีบกุลีกุจอลุกตาม" ท่านพี่ "" อย่าเรียกข้าเช่นนั้น เจ้าไม่มีสิทธิ์เรียก!" เขาตวาดนาง กู้หลินเซียงสะดุ้งโหยง รีบคว้าผ้าห่มมาคลุมร่างเปลือยเปล่าของตน ริมฝีปากเม้มแน่นพยายามข่มกลั้นอารมณ์ขมขื่นของตน ขอบตาทั้งสองข้างร้อนผ่าวเมื่อเห็นสีหน้าสามีมองนางด้วยความรังเกียจ" เหตุใดจึงเป็นเจ้าที่มาอยู่ที่นี่ " ครั้นสวมอาภรณ์เรียบร้อยแล้ว เขาก็หันหน้ามาเผชิญก

ข่าวการตายของกู้หลินเซียงรวดเร็วฉับไวประหนึ่งสายลม เช้าวันถัดมา ผู้ใต้บังคับบัญชาของเสิ่นอวิ๋นจงก็รีบนำข่าวมารายงาน ดวงตาคมปลาบวูบไหวครู่หนึ่งก่อนจะกลับมาเป็นปกติ" เจ้าแน่ใจหรือ คงมิใช่ว่านางจงใจเรียกร้องความสนใจจากข้าหรอกนะ "" เรื่องจริงขอรับ เมื่อเช้าข้าน้อยเห็นบ่าวจากจวนนั้นไปสั่งซื้อโลงไม้มาไว้ใส่ศพนางแล้ว "" นี่นาง...บ้าไปแล้วหรือ ไม่คิดจะรักชีวิตของตัวเองบ้างหรือไร " เสิ่นอวิ๋นจงยกมือลูบใบหน้าคมคาย เขาคิดไม่ถึงว่านางจะเป็นหนักเอาการเพียงนี้ เมื่อก่อนเขาเอ็นดูนางเสมือนน้องของตนเองจริงๆ เวลามีของน่าอร่อยเขามักนำไปฝากนาง ยามนางลิ้มรสแล้วมักฉีกยิ้มกว้างและมองมาที่เขา พร้อมกล่าวว่า ' พี่เสิ่นกินกับข้าหรือไม่ 'เด็กน่ารักน่าเอ็นดูคนนั้น กลับกลายเป็นหญิงเจ้าเล่ห์ไปได้เช่นไรเขาเองก็ไม่อาจทราบได้ รู้เพียงช่วงหลังมานี้เขาจงใจเว้นระยะห่างจากนาง เพราะนางกำลังล้ำเส้นของเขาอยู่ " หลินเซียง เจ้ามันบ้าจริงๆ " เขาสบถเสียงเบา " แล้วจะทำเช่นไรต่อขอรับ "" รอดูก่อน ไว้ทางจวนสกุลกู้ส่งเทียบเชิญมาแจ้งเมื่อใด พวกเราค่อยไปเคารพศพนาง " เพราะถ้าไม่มีเทียบเชิญมาก็เท่ากับว่า ฝั่งนั้นจงใจตัดขาดความสัม

นี่ไม่ใช่นิยาย ไม่ใช่การตายแล้วเกิดใหม่ที่จะรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า ทุกย่างก้าวของนางต่อจากนี้จะเป็นความเพียรพยายามของนางที่ก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยตนเอง ดังนั้นนางจึงไม่รู้สึกผิดที่รับเงินของเขามา เพราะรู้ดีว่าเสิ่นอวิ๋นจงมิใช่พวกไส้แห้งที่มีเงินน้อยนิด เงินที่เขาให้นางมาไม่ถึงเศษเสี้ยวที่เขามีอยู่ด้วยซ้ำหากคาดการณ์ไม่ผิด ในท้องของนางตอนนี้อาจมีเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาอยู่ก็เป็นได้ เพราะหลังจากคืนนั้นนางก็ไม่ได้ดื่มยาห้ามครรภ์ ลืมเลือนทุกอย่างกระทั่งนึกได้เมื่อวาน เกิดความรู้สึกกังวลอยู่เล็กน้อย แต่พอคิดถึงข้อดีของการมีลูก ใบหน้าหมองเศร้าก็เริ่มผ่องใสถ้ามีลูกขึ้นมาจริงๆ ก็ใช้เงินที่ได้รับมาเลี้ยงดูเขาให้ดี แต่ถ้าไม่มีก็ถือว่าเป็นเงินเบิกทางสำหรับชีวิตใหม่ของนางก็แล้วกันกู้หลินเซียงนำตั๋วเงินยี่สิบใบใส่ไว้ในหีบใบเล็กข้างลิ้นชักใกล้เตียงนอน นางเริ่มวางแผนไว้บ้างแล้วว่าจะทำเช่นไรกับเงินพวกนี้ดี อย่างแรกต้องแบ่งไปลงทุน อย่างที่สองต้องเก็บไว้ใช้ในยามคับขัน ตอนแรกนางกะว่าจะปักหลักที่เมืองหลวง ทว่าเมื่อวันก่อนกลับมีคนขุดเรื่องที่นางแอบเข้าห้องหอแทนพี่สาวขึ้นมา ทำให้ชาวเมืองต่อว่านินทานางลับหล