บททั้งหมดของ Secret Wife ni Boss Rowan: บทที่ 81 - บทที่ 90

Mabigat ang ulo ni Vivienne noong magising. Pati mga mata ay mabigat na namamaga yata."Madam!"Agad siyang napalingon sa tumawag. Pagmumukha ni Matet ang bumungad sa kanya.Bakit nandito ito? Pinapunta ni Rowan?Pagka-isip sa asawa, hinanap ito agad ng mga mata niya.Kita niya ito sa dulo ng kwarto, nakahalukipkip at hindi man lang nakatingin sa kanya.Galit ba ito?"Madam, mag-almusal ka muna. Pinagluto kita ng lugaw," tawag ni Matet sa atensyon niya."Almusal? A-nong oras na ba?" takang tanong niya.Napakamot sa ulo si Matet, "Madam, isang buong gabi kang tulog. Nagdedeliryo ka. Humupa na ang lagnat mo pero hindi pa masyadong magaling ang pilay mo kaya hindi ka pa pwedeng lumabas ng ospital."Napatango siya. Sobrang haba pala ng tinulog niya.Sinulyapan niya ulit si Rowan na talagang hindi pa sumusulyap sa kanya. Lukot ang mukha nito at mukhang malalim ang iniisip base na rin sa lalim ng guhit sa noo nito."Madam, baka gutom ka na—" "Hindi. Busog pa ako. Matet, lumabas ka muna san

Hindi pa humuhupa ang inis ni Rowan noong magpunta sa Euphoria, sa kanilang hidden club.Binigyan siya agad ng alak ng waiter. Tinungga niya agad iyon bago tawagan ang numero ni Crisanto."It's a miracle you called," bungad agad sa kanya ng ama niya.Umigting ang panga niya at lumagok pa ng alak bago nagsalita."You know my wife, right?" prangkang tanong niya sa ama."Tsk. Where's your manners, Rowan? Ganyan ka na ba talaga makipag-usap sa'kin?" naiinis na tanong nito pabalik."Dad, alam kong tinatago niyo ang identity niya. Wala akong makalap na impormasyon tungkol sa kanya! Baka alam niyo rin na may boyfriend siya bago maaksidente?" gigil niyang tanong.Imbis na sagutin siya, tumawa si Crisanto sa kabilang linya."My boy, what's happening to you? Huwag mo ng alamin kung sino siya. Ang silbi niya lang sa'yo ay bigyan ka niya ng anak. Stick with that, Rowan," madiing paalala nito at tinapos agad ang tawag.Inis niyang binagsak ang cellphone sa mesa at tuloy-tuloy na tumungga ng alak s

Hindi na alam ni Nay Hilda ang gagawin at niyakap agad ang nanginginig na katawan ni Nathaniel.Agad namang lumabas si Vivienne sa pinagtataguan niya at nagmamadaling pinindot ang intercom."Nahugot ang makina ng pasyente! Help!" imporma niya sa mga ito.Nagkagulo ang mga doktor sa station at tumatakbong sumakay sa elevator.Alam nilang ang pasyente ay sinusuportahan ng Lucid Dream Enterprise kaya't hindi pwedeng basta mamatay kun'di ay baka ipasara ni Rowan Montesor ang ospital nila.Sunod-sunod na pumasok ang mga doktor sa kwarto. Hinila agad ni Vivienne palayo si Nay Hilda at sinama sa gilid.Agad na sinaksak ang makina at inasikaso si Nathaniel.Madiin lang na nanonood si Vivienne sa ginagawang paghahabol sa buhay ng kapatid niya.Naramdaman niya ang mahigpit na hawak ni Nay Hilda sa braso niya."Bakit ka pumayag kay Kaori? Para sa halagang sampong milyon, Vivienne? Nilagay mo sa alanganin ang buhay ni Nathaniel! Tayong dalawa ang may kasalanan nito!" palahaw nito ng iyak."Ano ba

Namilipit siya sa sarap sa mabilis na paglabas masok ng mga daliri nito sa loob niya.Patuloy siyang namasa na lumikha ng ingay sa buong sasakyan.Nabalewala tuloy ang maiingay na sasakyan sa labas at ang tenga niya ay nakapokus lang sa ingay ng kaselanan niya mula sa paghugot b*on ng mga daliri ni Rowan.Nilukob siya nang sobrang init at alam niyang malapit na siyang labasan."L-alalabas na," nagdedeliryong bigkas niya.Mula sa tinggil niya, bumaba ang dila ni Rowan sa bukana niya at noong kumawala ang masagana niyang katas, sinalo ng dila nito ang lahat.Hindi tumigil ang mga daliri nito. Imbis tuloy na mapahinga siya, muli siyang nag-init at pinagpawisan."Uhhh!" ungol niya matapos maramdamang sumiksik pa ang isang daliri nito at pumasok sa loob niya.Napatingala siya ngunit nasilaw sa liwanag ng araw matapos bumukas ang bubong ng sasakyan.Lalo tuloy siyang pinagpawisan sa pinaghalong init ng katawan at init ng araw.Muntik na niyang mahila ang kurtina sa pagsagad ng mga daliri ni

"Sino po sila? Kaano-ano po kayo ni Madam?" maingat na tanong ni Gambo.Nagulat si Nay Hilda na lalaki ang boses na sumagot sa kanya. Naisip naman niyang kilala ito ni Vivienne at baka pinagkakatiwalaan kaya't hindi siya nagdalawang-isip na magpakilala."Ako si Manang Hilda. Bantay ako ni Sir Nathaniel. Pakisabi sa Madam Vivienne mo na tumawag ako. Pakisabi na rin sa kanya ang address na ipapasa ko—""Teka lang po, Manang. Wrong number po yata kayo." Tumawa pa ng alanganin si Gambo."Huh? Hindi. Ito ang pinantawag na numero sa'kin ni Vivienne noon. Ang sabi niya ay tawagan ko siya kapag ililipat na ng ospital si Nathaniel," paliwanag pa ng matanda.Napakamot sa ulo si Gambo, "Naku, baka kapangalan lang ni Madam 'yan, Nay—" "Kagagaling lang sa ospital ni Vivienne. Hindi ako nagkakamali. Ito ang numero niya. Tinawagan na niya ako rito minsan," pilit pa nito."Teka nga, snatcher ka ba? Baka naman ninakaw mo lang pala itong cellphone kay Vivienne ah?!" Tumaas pa ang boses ng matanda kaya