Alle Kapitel von เมียแรกที่ไม่ได้แปลว่าเมียหลวง: Kapitel 51 – Kapitel 60

“เยว่เอ๋อ ที่เจ้าเคยบอกว่าจะหาสามีใหม่ เจ้ามีสามีใหม่แล้วใช่หรือไม่”ก่อนหน้านี้หญิงสาวเคยพูดใส่หน้าเขาว่านางจะหาสามีใหม่ ทว่าเขาเข้าใจมาตลอดว่านั่นเพียงเพราะนางต้องการเอาชนะ ต้องการให้เขาหึงหวงและตามง้องอนนางก็เท่านั้นฟางหมิงเยว่ผงะเล็กน้อยนางแค่พูดส่ง ๆ เท่านั้น สามี? ...คิดจะหา หาได้ง่ายเสียเมื่อไหร่เล่าแต่ถ้าเขาคิดว่านางมีสามีใหม่แล้ว เช่นนี้ก็ดี หญิงสาวจึงไม่คิดจะแก้ความเข้าใจผิด รีบพยักหน้าหงึกหงักคล้ายเป็นคำตอบว่า ใช่!...ใช่ แล้วจะทำไมคังซิวเยี่ยนชี้หน้าหญิงสาวที่เขารักมาก ทว่านางกลับมองตอบด้วยความเฉยชาไร้ซึ่งความรักอย่างที่เคยมี ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เหตุใดสตรีในห้องหอเช่นนางถึงกล้าทำเรื่องพรรค์นี้ แต่กระนั้นชายหนุ่มก็ยังส่งเสียงไม่ออกแม้แต่สักครึ่งคำที่สุดได้แต่ส่งสายตาดุร้ายไปยังชายที่คิดเป็นชู้กับเมียของตนแทนเขามีตา ย่อมดูออกว่าชายวัยกลางคนผู้นี้ลักษณะไม่ใช่คนธรรมดาแน่ บางทีอาจเป็นถึงขุนนางในราชสำนักและบางทีอาจจะถูกฟางหมิงเยว่หลอกลวงอยู่ก็เป็นได้“ท่านดูเหมือนเป็นขุนนางใหญ่ เหตุใดมายุ่งกับเมียชาวบ้านเช่นนี้”ซูม่อหยวนแต่เดิมก็ไม่พอใจบุรุษตรงหน้าอยู่แล้ว ยิ่งถูกชี

คังซิวเยี่ยนมองหน้าซูม่อหยวนทีหนึ่ง มองหน้าจวางโม่เฟิงทีหนึ่ง มองสลับไปมาจนสีหน้าตนเองเปลี่ยนไปมาเช่นกัน อยากจะเอ่ยปากถามสักสองสามคำว่าเหตุใดอาจารย์จึงเป็นชายหนุ่มที่มองอย่างไรก็อายุรุ่นราวคราวลูก แต่ศิษย์กลับเป็นชายวัยกลางคนที่มองคล้ายเป็นคนวัยพ่อเช่นนี้นี่พวกท่านสลับร่างกันหรืออย่างไรหรือว่างจนต้องมาสลับกันใช้ชีวิตเล่นเช่นนี้ทว่าแม่ทัพซูไม่รับรู้ว่าใครจะคิดอย่างไร หน้าที่ของเขาตอนนี้คือส่งแขกที่ไม่ได้รับเชิญให้กลับไปไวที่สุดหลังจากคังซิวเยี่ยนยินยอมกลับไปแล้ว ฟางหมิงเยว่ก็ดึงแขนจวางโม่เฟิงให้นั่งลงชายหนุ่มปรายตามองแขนที่ถูกนางจับจูง ปล่อยตัวให้เดินตามไปจนกระทั่งทรุดนั่งลงบนเก้าอี้ข้างกัน มองเห็นใบหน้าของหญิงสาวเต็มไปด้วยความยินดี...ปฏิเสธไม่ได้ว่านางนึกถึงเขามากจริง ๆ“ท่านหายไปไหนมาตั้งนาน ข้าเป็นห่วงแทบแย่”ชายหนุ่มอดรู้สึกอบอุ่นใจไม่ได้ นานเท่าใดแล้วที่ไม่เคยมีใครแสดงความห่วงใยต่อเขาเช่นนี้ นานถึงขนาดเขาลืมไปแล้วว่า ครั้งสุดท้ายที่มารดาแสดงความใส่ใจต่อเขาคือเมื่อใดด้วยซ้ำ“แค่ไปดูเส้นทางกลับบ้าน” ชายหนุ่มกล่าวแล้วยกยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะหลบตาหญิงสาวอย่างมีนัยและยกมือขึ้นลูบหัว

ต้นเหตุที่ทำให้ตระกูลคังประสบปัญหารุมเร้ารอบด้าน แน่นอนว่าล้วนเป็นฝีมือของจวางโม่เฟิงทั้งสิ้น แม้การทำเช่นนี้จะส่งผลกระทบถึงคนบริสุทธิ์ไปด้วย แต่คนเหล่านั้นล้วนเข้ามาเกี่ยวข้องเพราะฝีมือจัดการของนายท่านและนายหญิงตระกูลคังทั้งหมดโดยเฉพาะเยี่ยฉางเอ๋อที่แต่งเข้ามา แม้นางจะดูคล้ายน่าสงสาร แต่สตรีดีงามจริงย่อมไม่คิดครอบครองสามีผู้อื่น ดังนั้นเมื่อนางยินดีแต่งเข้าในฐานะฮูหยินเอก ทั้งที่รู้แก่ใจว่าคังซิวเยี่ยนมีฮูหยินเอกอยู่แล้ว นั่นหมายความว่าเยี่ยฉางเอ๋อเองเนื้อแท้ของนางก็หาได้มีจิตใจสะอาดบริสุทธิ์อย่างที่แสดงออกมาต่อหน้าผู้คนยืนยันได้หลังจากเกิดความยากลำบากขึ้นในจวนตระกูลคัง เยี่ยฉางเอ๋อถึงกับหลุดความผิดหวัง และแสดงความเกรี้ยวกราดต่อบ่าวไพร่ไม่เว้นวัน ไม่ต้องพูดถึงการเอาอกเอาใจสามีที่เคยมี ยามนี้ลดหายจนไม่เหลือความเป็นฮูหยินน้อยที่แสนจะอ่อนละมุนอีกแล้วบ่าวไพร่ในจวนคัง ล้วนได้พบกับอดีตคุณหนูเยี่ยผู้เอาแต่ใจอย่างดึงดันตั้งแต่ยังเยาว์ จนทุกคนรับมือฮูหยินน้อยที่เคยแสนดีไม่ไหวอีกแล้วแต่เจ้าตัวเอง ถึงจะไม่พอใจในฐานะตกต่ำของตระกูลคังเพียงใด และยิ่งไม่รู้สึกแล้วว่าสามีเป็นชายหนุ่มที่น่าแย่งชิ

ก็ตอนนี้นางเป็นเพียงวิญญาณที่ไม่สามารถหยิบจับอะไรได้แล้วนี่นา...จวางโม่เฟิงไม่ตอบคำ เพียงเดินไปหยิบกระดาษพู่กันมา แล้วก็นั่งลงเขียนตามคำบอกของวิญญาณสาวในทันทีเนื้อความในจดหมายก็แค่ระบุว่า นางประสงค์จะยกกิจการในนามของฟางหมิงเยว่ทั้งหมด ให้กับตระกูลฟาง ยกเว้นโรงงานแคบหมูที่หมู่บ้านแห่งนี้เท่านั้นที่ยกให้กับบ่าวคนสนิททั้งสอง และท้ายจดหมายก็ระบุเพียงว่า ทั้งหมดนี้เป็นเพราะ...ฟางหมิงเยว่ออกเดินทางไกลไปกับจวางโม่เฟิงแล้ว และจะไม่หวนคืนมาอีกเมื่อเขียนเสร็จแล้วก็บอกให้เขานำไปวางไว้บนเตียงนอนของนาง“ไปกันเถอะ ข้าพร้อมแล้ว”ทักทายทำหน้าทะเล้นอย่าง...ไปไหนไปกันได้เลย...ท่านพี่แต่พอชำเลืองมองชายตรงหน้าก็แอบขนลุกชันขึ้น ...ไม่ใช่ว่าเขาอ่านความคิดของนางได้นะแล้วนี่จะไปกันอย่างไร ต้องลอยละลิ่วไปในอุโมงค์มืด ๆ แบบอวกาศเวิ้งว้างเหมือนอย่างที่เคยดูในสารคดีหรือเปล่านะ...แล้วถ้าเผื่อพลัดหลงกันกลางทางเล่า...ชายหนุ่มหัวเราะเล็กน้อยแล้วสายหน้าเบา ๆ อย่างนึกขำ ก่อนจะสะบัดมือทีหนึ่งในที่สุดไม่นานจวางโม่เฟิงก็พาวิญญาณสาวยุคใหม่มาปรากฏขึ้นในเรือนของซูม่อหยวนที่บัดนี้รับตำแหน่งเป็นแม่ทัพใหญ่ของแคว้น จาก

ข้า ฟางหมิงเยว่ จะวางยาพิษ หลี่เซียวปิง โดยข้าได้บอกกล่าวให้กับหลี่เซียวปิงรับรู้ และสั่งให้นางเตรียมยาแก้พิษไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว หากผิดพลาดถึงตายขึ้นมา ข้าฟางหมิงเยว่ไม่รับผิดชอบใด ๆ เด็ดขาด และเมื่อถูกจับได้แล้วฟางหมิงเยว่จะไม่ถูกตัดสินลงโทษแต่อย่างใดยกเว้นโทษเดียว นั่นคือขับออกจากตระกูลคังห้ามแจ้งทางการ รวมทั้งนายท่านคังและฮูหยินใหญ่ ต้องจ่ายเงินค่าวางยาพิษครั้งนี้ เป็นจำนวนห้าร้อยตำลึงทองให้กับฟางหมิงเยว่ โดยต้องจ่ายทันทีที่ยอมรับเงื่อนไขบิดามารดาเห็นเขาเป็นคนโง่ หลอกเขาทุกอย่าง!แม้แต่การวางยาพิษในวันนั้นก็เป็นเรื่องหลอกลวงหรือนี่เพียงเพื่อกำจัดผู้หญิงคนเดียวที่เขารักให้พ้นทาง จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรือ ตัวเขาเองยอมทุกอย่างแล้วยอมแต่งงานกับเยี่ยฉางเอ๋อ ยอมปลดฟางหมิงเยว่เป็นอนุพวกเขายังเลือกจะฆ่านาง สตรีอ่อนแอคนเดียว ซ้ำยังไร้อำนาจตระกูลหนุนหลัง เหตุใดต้องกำจัดทิ้งเช่นนี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจ และตอนนั้นเองที่เหมือนคังซิวเยี่ยนนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ชายหนุ่มลุกไปเปิดกล่องใบเก่าที่ไม่ได้เปิดมานับสิบปีแล้วหยิบกระดาษในกล่องนั้นออกมาวางลงเคียงกัน...เพื่อเปรียบเทียบลายม