ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / MR. CEO HOT CRAVINGS (SSPG) / บทที่ 51 - บทที่ 60

บททั้งหมดของ MR. CEO HOT CRAVINGS (SSPG): บทที่ 51 - บทที่ 60

62

MHC 53

WAYNE BOLLS POV “I don’t want to marry that bratty girl and that’s final. You can’t decide what’s best for me!,” matigas niyang sabi sa mga magulang. “Maliit pa lang kayo ni Sherin ay pinagkasundo na namin kayo, Rodge… at walang sinumang makakabali nun!,” deklara ng kanyang daddy Ritchie. “That’s right hijo! And did you know that because of our connection to them… mas napalago pa natin ang ating family business. They are best allies to our wealth,” dagdag pa ng kanyang mommy Alice. “Kayamanan… connection… tsssk… iyan lang ba ang alam n’yo na mga batayan sa pagpapakasal? Marriage is a lifetime commitment—- aren’t you two married because of love?,” sumbat niya sa mga magulang. “Natutunan ang pag-ibig pero hindi mo maaaring ipagsapalaran ang ating negosyo, dugo’t pawis ang pinuhunan ng mamita mo at lolo mo rito. Hindi kami makakapayag na basta- basta na lang angkinin ng babaeng iyong maibigan!,” nang- uuyam na katwiran ng kanyang daddy. “How can you say that dad, hindi mo ng
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-25
อ่านเพิ่มเติม

MHC 54

WINDY POV “My—- Win when punta si Tito Moy dito, miss ko na siya?,”dagling tanong ng anak niya habang nag-aayos siya ng mga orders ng mga customers. Napahinto siya sa ginagawa. Nakaligtaan niya na ang binata kung hindi pa binanggit ang pangalan nito ni Thea. Mag- aapat na araw na mula siya nitong iniwan na lang sa mall. Hindi na hindi na muli ito nagparamdam o bumisita man lang dito sa bahay niya. Ipinagpasalamat niya na pansamantalang natahimik ang buhay niya dahil may hatid na pangamba sa kanyang puso at isipan ang presensiya ni Wamoy sa kanilang mag-iina. Ngayon na wala ito ay nakakapag- focus siya sa kanyang mga gawain dahil hindi na tila lage siyang balisa kapag nandiyan sa kanyang tabi ang binata. Pero sa kabilang parte ng kanyang puso at isipan ay namimiss niya ang binata. Sadya lang ayaw niyang eentertain ang ganoong damdamin para kay Wamoy kaya’t inabala niya na lang ang sarili sa iba tulad ng pagbebenta online at pag- aalaga kay Thea. Ngunit hindi niya inasahan na
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-25
อ่านเพิ่มเติม

MHC 55

WAYNE POV “Apo… you look so haggard, come on, go out and have some fun., parang bibitayin ka na sa hitsura mong iyan!,” pukaw sa kanya ng kanyang mamita ng ilang araw niyang pagkukulong sa kanyang silid. “Anong ginagawa n’yo rito Mamita? Wala rin namang kayong maitutulong sa akin. Pareho- pareho lang kayo. Pinagkaisahan n’yo ko!,” pagalit niyang wika habang inisang lagok ang laman ng bote ng alak. Wala siyang ginawa sa nakalipas na mga araw kung hindi ang magmokmok sa silid niya at magpakalunod sa alak. Wala rin siyang maayos na tulog. Pati ang pagkain ay wala rin siyang gana. “No… no… apo, you are my one and only grandson! Hindi ko nanaising saktan ka. I just wanted the best for you, hijo!,” napatanga siya sa sinabi ng kanyang lola how could she say that when in fact siya itong may gusto kay Sherin na makatuluyan niya. “Talaga lang huh?, hindi ba’t ito ang gusto n’yo na ikulong ko ang sarili ko sa babaeng hindi ko naman mahal?,” palatak niya. “No. That was not my… our… in
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-26
อ่านเพิ่มเติม

MHC 56

WINDY POV Sa wakas ay natapos niya na ring e- pack ang mga orders ng kanyang mga customers. Ready for delivery na. Pagkatapos nga niya maglive- selling kanina ay nakakuha siya ng maraming benta. Hinayaan niya lang maglaro si Thea sa maliit niyang teresa sa labas kung saan naroroon nakahilera ang mga baskets na may mga laruan nito. Sinadya niya talagang pagurin ang kanyang katawan at isipan upang hindi maalala si Wamoy. Kahit saan kasing sulok ng maliit na bahay niya ay parang nakikita niya ang imahe ni Wamoy. Lalo na ang mainit na sandaling pinagsaluhan nila ng binata. Naalala niya kung paano siya hagkan ni Wamoy at paligayahin sa mga haplos nito. Aminin niya man sa hindi ay talagang miss na miss niya na ang binata. Ayaw niya ng ganitong pakiramdam kaya’t hindi niya eneentertain at minamadali niyang iwinawaksi sa pinakailalim ng kanyang puso at isipan. Minabuti niyang gumawa ng snacks nila ni Thea. Nagtimpla siya ng kalamansi juice at ininit ang pandesal kaninang umaga at
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-26
อ่านเพิ่มเติม

MHC 57

WINDY POV Sabay ng pagkulog at kidlat ay bigla siyang nakarinig ng munting tinig ng bata na umiiyak. Agad niyang hinagalip kung saan nagmumula ang boses na kanyang narinig. “Thea… anak!,” napatakbo siya agad sa kanyang anak na nasa gilid ng poste na nakatayo at umiiyak na hindi naman siya seryoso alintana ang pagbuhos ng malakas na ulan. Bitbit pa nito ang laruan na bigay ni Wamoy. Nasa dulo lang ng sementong bakod nakatirik ang poste ng kuryente kaya’t naring niya agad ang pagtangis ng anak. “My—Win…habol ko tito Mio… I saw him… my—- Win…he is riding his motor… it’s him! Ba’t di siya punta sa atin… ga— lit ba siya sa akin!?,” humihikbing sabi ni Thea na tulad niya ay basang- basa sa ulan. “Nak… uwi na tayo… sa bahay na natin hintay tito Moy ha?,” agad niya ng kinarga ang anak at nagmadali na siyang humakbang pauwi sa munti nilang bahay. Dinala niya agad ang anak sa masikip nilang banyo at mabilis na pinaliguan. Mabuti na lang at may nakasukbit na tuwalya sa likod ng pinto
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-28
อ่านเพิ่มเติม

MHC 58

WAYNE BOLLS POV “Dammit!,” nanggigil na turan ni Wayne habang nasa kalagitnaan ng mahabang trapiko sa daan. Kararating niya lang ng Pilipinas at dumeretso agad siya ng probinsiya ni Windy. Hindi niya na maintay ang umaga upang hindi masilayan ang kahali-halinang ganda ni Windy. Kasabwat niya sa pagtakas ang kanyang mamita. Ito na raw ang bahalang gumawa ng estorya. Ang kailangan niya lang gawin ay agad na mapa- oo at makasal agad kay Windy upang hindi na makapaghabol si Sherin sa kanya. Lulan siya ng kanyang kotse na hinatid pa ng isang empleyado niya. Ang hindi niya lang talaga matiis na manirahan rito sa Maynila ay ang trapiko na nakakaubos ng oras at pasensiya. Sabik na sabik siyang makita ang mag-ina. Kung wala lang sanang traffic ay kanina pa siya nakarating sa probinsiya. Excited pa naman siyang ibigay ang kanyang mga pasalubong sa mga ito. Dis- oras na ng gabi ng makarating siya sa probinsiya. Tumungo muna siya sa W&H branch ofis nila rito at kinuha ang kanyang mo
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-28
อ่านเพิ่มเติม

MHC 59

WAYNE BOLLS POV “Tito Moy,you’re back!,” agad na humiwalay sa kanya si Windy ng maabutan sila ni Thea na naghahalikan. “Thea, baby, bakit gising ka pa?,” balik niya sa bata, si Windy naman sa tabi niya ay pasimpleng inayos ang spaghetti strap ng blusa nito. Konting- konti na lang sana ay may mangyayari na sa kanila ng single mom na si Windy. Malalasap niya na ang malulusog nitong mga soso. Kanina nga ay hindi niya mapigilang lamasin ito kaya lang ay talaga ngang nabitin siya sa paglitaw ni Thea sa harap nila. “Eh, kasi rinig ko boses mo, gising ako!Yey, ikaw nga tito Moy!!!,” maagap na yumakap sa kanya ang bata na agad niya ring kinarga sa bisig niya. Ang gaan- gaan ng pakiramdam niya kay Thea. Hindi niya maintindihan kung bakit. Siguro dahil ina nito ang babaeng mahal na mahal niya. “Huwag ka na alis, ulit tito Moy, miss na miss kita!,” lambing pa sa kanya ni Thea. “Ako rin baby… promise hindi na ako aalis muli—- I have something for you!,” hindi niya maintindihan ang
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-29
อ่านเพิ่มเติม

MHC 60

WINDY POV “Wait babes— kanina lang sabik na sabik ka sa ginagawa natin ngayon ito ka ngayon galit na galit, may naggawa ba akong masama? please tell me please!,” parang tupang nagmamakaawa sa kanya si Wamoy. “Paano kasi denedemonyo mo ako!!! Puwede ba huwag na huwag mo na akong lalapitan!,” hiyaw niya sa kanya dahil baka hindi niya na talaga mapigilan pa ang kanyang sariling bumigay na bumigay na kay Wamoy. “Babes… I mean Windy… so, ano iyong pinagsaluhan natin kanina? We both knew that was not physical attraction only… it’s more than that!!!,” mariin siyang nakatitig sa kanyang mga mata na tila inuusig ang katapatan niya. “Huwag mo nga akong ini- ingles diyan!!! Buti pa umuwi ka na at matulog, puyat lang iyan kaya ano- ano na ang pinagsasabi mo!,” pilit niyang iniiba ang usapan. “Alright… hindi ko na ipipilit pa kung ano iyong namigatan sa atin kanina… I am sorry buti pa nga pero puwede pa request dito na lang ako matulog. Gabing- gabi na para lumuwas pa ako sa siyudad!
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-29
อ่านเพิ่มเติม

MHC 61

WAYNE BOLLS POV “Ano? Bakit kailangan pa naming sumama sa iyo… eh—- hindi naman tayo magka- ano- ano at isa pa baka madamay pa kami ng anak ko sa pinasok mong problema!,” palatak pa ni Windy ng sinabi niyang kailangan na nilang sumama sa kanya. Naggawa niyang humabi ng kuwento upang mapilit si Windy at Thea na sumama sa kanya. Handa na ang lahat, ang pagtango na lang ni Windy ang hinihintay ni. At kahit tumanggi pa ito ay wala na rin itong magagawa. “Damay ka na sa problema ko, Win…!,” mahinahon niyang paliwanag kahit ang totoo ay natatawa na siya sa hitsura ng babaeng mahal na mahal niya, kulang na lang ay magkasungay na ito sa sobrang bangis ng aura. “Ano ba iyang pinagsasabi mo? Kamakailan ka lang naman pumarito at hindi pa araw- araw, imposible na mang pati kami pagdudahan ng mga iyan!,” singhal pa nito. “Iyon na nga Win… kahit pa—- eh, hindi natin alam ang mga ugali ng mga iyon at isa pa sa nakalap kong balita —— eh, mga halang raw ang mga bituka ng mga iyon—- hindi nat
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-30
อ่านเพิ่มเติม

MHC 62

WINDY POV Napalinga siya sa anak naabutan sinusubuan ni Aling Goring. Pagkaggising niya kanina ay naabutan niya na itong binibihisan si Thea nabili pinaliguan pala nito. “Ang layo ng Bataan—- magmomotor lang tayong dalawa?,” reklamo niya pa. “Oo naman… natatakot ka ba?,” may himig ng aliw sa boses ni Wamoy. “Ikaw talaga Wamoy puro ka kalokohan!—— papatayin mo ba ako sa pagod, hindi biro ang biyahe papunta roon— ikaw na lang kaya mag-isa magmotor at sasama na lang ako kina Thea at Aling Goring,” palatak niya pa. “Aba hindi nuh—- papatayin lang kita sa sarap!!,” pabirong sabi nito pero parang may hatid na kiliti sa kanyang kaibuturan. “Tumigil ka nga, Wamoy—- may batang nakikinig! Ang dumi talaga ng isipan mo!,” inis niyang sabi sa binata sabay talikod rito dahil wala na nga siyang magagawa kung hindi sumama na lang kay Wamoy kaysa naman manganib ang buhay nilang mag-ina. Pumasok na muli siya sa loob ng kuwarto at nagsimula ng magligpit ng mga gamit na dadalhin nilang mag-
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-30
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1234567
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status