Alle Kapitel von ลองมารักกันดูมั้ยนายนักบิด: Kapitel 11 – Kapitel 20

ใช้เวลาไม่นานก็ผ่านด่านได้เสียงปรบมือดังขึ้นอีกครั้ง "คู่ต่อไป" รุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งก้าวออกมายืนยิ้ม "พี่แพร กับ ดาวตก" "ฝากตัวด้วยครับพี่" ดาวตกยกมือไหว "ไม่ต้องเกร็งพี่ไม่กินเด็ก" เสียงแซวดังขึ้นทั่วลานดาวตกถึงกับเกาหัวแก้เขิน ... รุ่นพี่สันทนาการมองรายชื่ออีกครั้ง ก่อนยิ้มกว้าง "คู่สุดท้ายของฐานนี้..." "สิงโต..." เสียงฮือฮาเริ่มดังขึ้น "...กับ เณอ" ทั้งลานเงียบไปเสี้ยววินาทีก่อนจะมีเสียงแซวเบา ๆ ดังขึ้นจากกลุ่มรุ่นพี่ เจอร์หันไปอมยิ้มสายน้ำส่ายหน้าอย่างรู้ทันเณอลุกขึ้นเดินไปยังจุดเริ่มเกมส่วนสิงโตก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าทั้งคู่ยกมือไหว้กันตามมารยาท "ฝากตัวด้วยครับ" เณอเอ่ยพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ สิงโตพยักหน้า "ตั้งใจเล่นนะ" "คาบไว้ครับ" รุ่นพี่ยื่นตะเกียบให้ทั้งคู่ สิงโตคาบตะเกียบก่อน ลูกปิงปองสีขาวถูกวางลงบนปลายตะเกียบปี๊ด! เสียงนกหวีดเริ่มเกมสิงโตค่อย ๆ ก้าวเข้าไปเณอเองก็ขยับเข้ามาช้า ๆ ระยะห่างของทั้งคู่ค่อย ๆ ลดลงลูกปิงปองสั่นเล็กน้อย อาตี๋ที่ยืนเชียร์อยู่ข้างสนามกำหมัดแน่น "เณอ! สู้!" เณอพยายามประคองตะเกียบให้นิ่งที่สุดสิงโตเองก็ขยับอย่างใจเย็น ในที่สุด...ลูก

เช้าวันจันทร์ เวลา 07.30 น. ลานหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ นักศึกษาทยอยเดินเข้าอาคารเรียนเหมือนทุกวันแต่เช้าวันนี้...บรรยากาศกลับคึกคักผิดปกติทุกคนต่างก้มมองโทรศัพท์ของตัวเองเสียงพูดคุยดังขึ้นแทบทุกมุม "เฮ้ย...จริงเหรอ" "ปีหนึ่งวิศวะใช่ไหม" "คนเดียวกับที่เพจมหา'ลัยลงรูปวันก่อน" "โห...ได้แชมป์เลยเหรอ" ... ภายในห้อง B-308 อาตี๋กำลังใส่นาฬิกาอยู่หน้ากระจกจู่ ๆ ก็ร้องเสียงดัง "เณอ!" เณอที่กำลังจัดหนังสือใส่กระเป๋าหันมา "หืม" อาตี๋รีบยื่นโทรศัพท์ให้ "มึงดังอีกแล้ว!" เณอรับมาดูเป็นโพสต์จากเพจข่าวมอเตอร์สปอร์ต ภาพบนหน้าจอ... ชายหนุ่มในชุดนักแข่งสีขาวดำกำลังยกถ้วยแชมป์เหนือศีรษะ พาดหัวข่าวเขียนว่า 'NER หมายเลข 18 คว้าแชมป์สนามเปิดฤดูกาล พร้อมทำเวลาต่อรอบดีที่สุดของการแข่งขัน' เณอยิ้มบาง ๆ "ข่าวออกเร็วเหมือนกัน" อาตี๋ชะงัก "...เดี๋ยวนะมึงไม่ปฏิเสธเลย?" เณอหัวเราะเบา ๆ "ก็...ใช่" สิ้นคำตอบ อาตี๋อ้าปากค้าง "มึงเป็นแชมป์จริง ๆ! กูนึกว่ามึงแข่งเล่น ๆ!" เณอส่ายหน้า "กูก็แค่ทำในสิ่งที่ชอบ แค่ที่บ้านสนับสนุน" อาตี๋ถึงกับยกมือกุมหัว "เพื่อนกูแม่งไม่ธรรมดาสักคน" ... ขณะเดียว

หลังเลิกกิจกรรมเวลา 19.10 น.เสียงนกหวีดดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย“เลิกกิจกรรมครับ!” สิ้นเสียงประกาศ นักศึกษาปีหนึ่งต่างถอนหายใจออกมาพร้อมกัน“โอ้ย...เมื่อยขาชะมัด” อาตี๋ทิ้งตัวนั่งลงกับพื้นทันท“ใครบ่นตั้งแต่เริ่มจนเลิก” ดาวตกหัวเราะพร้อมกับนั่งข้างตี๋พร้อมกับยืนขวดน้ำให้ “ ขอบใจ กูเนี้ยหละเป็นคนบ่นเอง” อาตี๋ตอบหน้าตาเฉยจนทุกคนหัวเราะออกมารุ่นพี่ปีสองทยอยเดินเข้ามาปล่อยแถวสิงโตเดินผ่านกลุ่มของเณอ“วันนี้ทุกคนทำได้ดี พักผ่อนเยอะ ๆ”“ขอบคุณครับพี่” เณออาตี๋ ยกมือไหว้พร้อมกันสิงโตพยักหน้ารับ ก่อนเดินไปดูแลแถวอื่นตอาตี๋หันมาสะกิดเณอทันที“มึง...พี่สิงชมมึงด้วย”“ชมทุกคน” เณอ ส่ายหน้าให้กลับเพื่อนเพี้ยนจนอีกฝ่ายยังคิด มโนไม่จบ“แต่กูขอคิดว่า...ชมมึงเป็นพิเศษ”ดาวตกศอกใส่เพื่อนเบา ๆ“เลิกมโน” เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง…หลังแยกย้าย ทั้งสี่คนเดินกลับหอพักด้วยกันระหว่างทางโทรศัพท์ของเณอดังขึ้นเจ้าตัวหยิบขึ้นมาดูเป็นข้อความจากทีมแข่งรถ“คืนนี้มาฉลองแชมป์ไหม?”เณอยิ้มบาง ๆก่อนตอบกลับ“คืนนี้คงไม่ได้ครับ มากับเพื่อนมหา’ลัย”ไม่ถึงครึ่งนาทีข้อความใหม่เด้งขึ้น“งั้นฉลองกับเพื่อนไปก่อน เดี๋ยวค

เวลา 18.40 น. หอพักนักศึกษา เณอเพิ่งอาบน้ำเสร็จเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นก๊อก ๆ“พัสดุครับ” เณอรีบเดินไปเปิดประตู หน้าห้องมีกล่องพัสดุขนาดใหญ่ พร้อมซองเอกสารสีขาววางอยู่ บนกล่องมีโลโก้สปอนเซอร์ชื่อดัง เจ้าตัวยกกล่องเข้าห้อง ก่อนเปิดซองอ่าน ถึง คุณเณอ ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวของเราหลังจากเปิดตัวในฐานะนักแข่งอย่างเป็นทางการ ทางแบรนด์ขอมอบโอกาสให้น้องเป็นพรีเซนเตอร์ครีมกันแดดรุ่นใหม่คืนนี้เวลา 19.00 น.ขอความกรุณาไลฟ์ผ่าน Instagram ส่วนตัวทีมงานจะคอยดูแลอยู่ตลอดการไลฟ์ เณอยิ้มออกมา“งานแรกเลย...” เขาหยิบหลอดครีมขึ้นมาดูก่อนจัดมุมกล้องเล็ก ๆ ภายในห้อง19.00 น.“สวัสดีครับ ผมเณอนะครับ” ยอดคนดูเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว1,000...5,000...12,000...20,000... เณอหัวเราะเขิน ๆ“ทุกคนมากันเร็วมาก” เจ้าตัวเริ่มแนะนำสินค้าสลับกับคุยเล่นกับแฟนคลับ“วันนี้เรียนเหนื่อยไหมครับใครกำลังอ่านหนังสืออยู่บ้าง ขอบคุณทุกคนที่มาเป็นกำลังใจนะครับ”บรรยากาศเป็นกันเอง จนยอดสั่งซื้อพุ่งขึ้นเรื่อย ๆทีมงานสปอนเซอร์ส่งข้อความเข้ามายอดขายเกิน 60% แล้วค่ะ เณอตาโต“เร็วขนาดนี้เลยเหรอครับ” แฟนคลับพิมพ์ตอบทันที[

เสียงเครื่องยนต์คำรามก้องไปทั่วสนาม การแข่งขันดำเนินมาถึงรอบสุดท้าย เณอยังคงรักษาอันดับหนึ่งไว้ได้อย่างเหนียวแน่น “เหลืออีกเพียงหนึ่งโค้งสุดท้ายครับ!” “เณอยังคงนำอยู่!” เสียงพิธีกรดังกึกก้องไปทั่วสนาม ขณะที่ผู้ชมบนอัฒจันทร์พร้อมใจกันลุกขึ้นยืน “เณอ!” “เณอ!” “เณอ!” อาตี๋ลุกขึ้นแทบนั่งไม่ติด มาร์คยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายคลิป ดาวตกระบายลมหายใจพร้อมกำหมัดแน่น ส่วนคมจับจ้องสนามไม่กะพริบตา และสิงโต... ยืนขึ้นตั้งแต่ต้นรอบสุดท้าย สายตาคมจับจ้องรถหมายเลข 27 เพียงคันเดียว เณอบิดคันเร่งเต็มกำลัง บรื้นนนน! รถพุ่งออกจากโค้งสุดท้ายอย่างสวยงาม เหลือเพียงทางตรงก่อนเข้าเส้นชัย “เข้าเส้นชัยแล้วครับ!” “เณอคว้าแชมป์อีกสนาม!” เสียงเฮดังสนั่น ธงตาหมากรุกโบกสะบัด แต่ในจังหวะที่เณอผ่อนคันเร่งเพื่อชะลอความเร็ว บริเวณขอบแทร็กกลับมีคราบน้ำจากฝนที่ตกก่อนการแข่งขัน ล้อหน้าสัมผัสพื้นพอดีแกร๊ก!รถเสียการทรงตัวเณอเบิกตากว้าง “!!” ฟรืดดดดด! รถล้มไถลไปกับพื้น ประกายไฟพุ่งเป็นทางยาว “เณอ!!” เสียงกรีดร้องดังขึ้นทั่วสนาม อาตี๋หน้าซีด มาร์คถึงกับทำโทรศัพท์หล่น สายน้ำรีบคว้