บททั้งหมดของ The Driver They Underestimated : บทที่ 1 - บทที่ 5

“Ysmael, simula ngayong gabi, dito ka na muna sa bahay. Tutulungan mo akong bantayan ang tatlo kong anak.” Napatingin ako kay Senyora Matilda, ang amo kong ilang buwan ko nang pinaglilingkuran bilang personal na drayber. “Dito po sa main house, Senyora?” Tumango siya. “Hindi ko na kayang bantayan silang tatlo nang mag-isa. Laging may kanya-kanyang ginagawa ang mga anak ko. Si Criselda, halos hindi na umuuwi nang maaga. Si Crisell naman ay kung saan-saan pumupunta pagkatapos ng klase. At si Cristella…” Napabuntong-hininga siya. “Takot matulog mag-isa kapag umuulan.” Napangiti ako nang bahagya. “Kung iyon po ang kailangan ninyo, Senyora, wala naman po akong problema.” Bago pa ako makasagot nang tuluyan, may malakas na yabag mula sa hagdan. “Ma! Seryoso ka ba?” Napatingala ako. Si Criselda. Ang panganay ni Senyora Matilda. Kilala ko na siya bilang isang napakagandang babae na laging maayos ang pananamit. Kahit simpleng damit lamang ang suot niya, tila palaging mam

Kinabukasan, inutusan ako ni Senyora Matilda na sunduin ang kanyang pangalawang anak.Si Crisell.Sa tatlong magkakapatid, siya ang pinakamasayahin—at pinakamahirap kontrolin. Hindi siya tulad ni Criselda na tahimik ngunit matalim magsalita. Si Crisell naman ay palaging may sariling desisyon at madalas ay ayaw niyang pinakikialaman siya ng kahit sino.Pagbaba niya ng hagdan, agad niyang sinabi:“Siya ba ang drayber?”“Oo,” sagot ni Senyora Matilda.“Hindi puwedeng ibang tao?”“Hindi.”“Fine.”Kinuha niya ang bag niya at mabilis na lumabas ng bahay.Sumakay siya sa kotse nang halatang hindi masaya.Sinara ko ang pinto at umupo sa driver's seat.“Good morning po.”Wala siyang sagot.Tahimik lamang siyang nakatingin sa labas ng bintana.Hindi ko na siya pinilit kausapin. Ayoko ring isipin niyang nakikialam ako sa personal niyang buhay.Ilang minuto ang lumipas.Maya-maya, napansin kong patuloy siyang nakatingin sa akin sa pamamagitan ng rearview mirror.Hanggang sa nagsalita siya.“Ysmae

Lumipas ang ilang buwan mula nang malaman ko ang tungkol sa tunay na pagkatao ng aking ama. Marami akong bagay na kinailangang tanggapin. Hindi pala ganoon kasimple ang buhay na alam ko. Ang akala kong ordinaryong buhay ng isang pamilyang nagsisikap para mabuhay ay may nakatagong bahagi pala. May mga ari-arian, negosyo, at mga bagay na iniwan sa akin ng aking ama. Dahil doon, nagbago ang buhay ko. Ngunit hindi ang pagkatao ko. Sa kabila ng lahat ng nalaman ko, pinili ko pa ring mamuhay nang simple. Mayroon na akong sapat na pera upang hindi na kailangang mag-alala tungkol sa pang-araw-araw na gastusin. May mga ari-ariang nakapangalan sa akin at mayroon din akong bahagi sa negosyo na iniwan ng aking ama. Ngunit hindi iyon naging dahilan para isipin kong mas mataas ako kaysa sa ibang tao. Lalo na sa mga taong dating kasama ko sa trabaho. Patuloy pa rin akong pumupunta sa sarili kong repair shop. Isa iyon sa mga bagay na ayaw kong bitawan. Hindi dahil kailangan ko