Todos os capítulos de แอปฯรักษาใจ: Capítulo 11 - Capítulo 20

Doctors Online ChatDoctor VP1 : “สวัสดีตอนบ่ายครับ ทานมื้อกลางวันและอาหารเสริมแล้วหรือยังครับ” ผมรีบทักหาเธอทันที ที่กลับมาถึงห้องทำงาน หลังจากรับผลตรวจ DNA และฟังคำอธิบายอย่างละเอียดจากอาจารย์ที่ห้องแล็บแล้วAiyarin : “สวัสดีตอนบ่ายค่ะคุณหมอ อัยย์ทานข้าว ทานอาหารเสริมเรียบร้อยค่า บอกแล้วไงคะ จะเชื่อฟังทำตามอย่างดีค่ะ ^^”Doctor VP1 : “ดีมากเลยครับ อาการเป็นยังไงบ้างครับ”Aiyarin : “เดี๋ยวนะคะ อัยย์ยังไม่ได้ดูกระจกเลย อัยย์รีบเขียนบทให้พ่ออยู่ค่ะ”Doctor VP1 : “ถ้าสะดวกคุณอัยย์ถ่ายรูปส่งให้ผมช่วยดูด้วยดีมั้ยครับ ผมจะเทียบกับครั้งแรกด้วยครับ”Aiyarin : “…..”ผมใจเสียไปชั่วขณะ เมื่อขอให้เธอส่งรูปให้แต่เธอตอบกลับมาแบบนั้น ผมต้องรีบส่งข้อความไปอีก กลัวเธอจะหายไปอีกDoctor VP1 : “ถ้ายังไม่สะดวกไม่เป็นไรครับ..”Aiyarin : Picture Sentหัวใจผมเต้นแรงขึ้น จนแทบจะทะลุออกมาจากกลางอก ผมดีใจมากที่เธอส่งรูปถ่ายล่าสุดมาให้ แสดงว่าเธอคงเริ่มไว้วางใจผมแล้ว ‘แต่ผมคนนี้คือ หมอเจ้าของเคสเธอ ที่ไม่ใช่เพื่อนชายคนนั้นของเธอ’ แต่ก็ยังดี ที่ผมยังได้เห็นหน้าเธออีกครั้งDoctor VP1 : “ขอบคุณครับ ^^ ดูสดใสขึ้นน

ฉันเข้าหอพักล่วงหน้าก่อนเปิดภาคเรียนปีหนึ่งก่อนหนึ่งเดือนได้ สัปดาห์เดียวก็จัดข้าวของทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ฉันคิดใช้เวลาว่างที่เหลือเขียนนิยายต่อให้จบ เพราะคิดว่าเปิดเทอมคงไม่มีเวลาแน่ๆฉันนั่งอยู่เฉยๆ ที่หน้าจอโน้ตบุ๊กมาสามวันแล้วนะ แต่สุดท้ายก็เขียนไม่ออกเลย คงต้องออกไปหาแรงบันดานใจที่อื่นแล้วล่ะ เหมือนที่นักเขียนหลายๆ คนทำกัน คือ ออกไปท่องเที่ยว ไปหาบรรยากาศใหม่ๆสุดท้ายฉันเลือกไปบนดอยที่อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมากนัก ฉันอยากไปสัมผัสธรรมชาติ ไปเห็นวิถีชีวิตคนบนดอยดูบ้าง บางทีอาจจะได้พล๊อตนิยายเรื่องใหม่แถมมาด้วยก็ได้คนที่นี่เรียบง่ายมากๆ ฉันรู้สึกชอบนะ อยู่แล้วใจสงบดี ระหว่างที่อยู่ในหมู่บ้านบนดอย ฉันสบายใจสุดๆ เช้าได้ตื่นมาใส่บาตร นั่งกินอาหารเช้าง่ายๆ เขียนนิยายที่ร้านอาหารเช้าจนสายๆ ค่อยออกไปเดินเที่ยวริมธารบ้าง บางวันก็ไปปางช้างด้วยพอช่วงเย็นก็จะกลับมาทานข้าวร้านระแวกใกล้ที่พัก เพราะจะได้กลับสะดวก ถึงอย่างไรช่วงค่ำฉันก็ยังกลัวอันตรายอยู่ดี อยากระวังตัวเองไว้ก่อน ทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่น จนใกล้วันที่จะกลับหอมหาวิทยาลัย“อย่ามายุ่งกับชั้น ไปนะ ไปให้พ้น” ระหว่างทางจะเข้าที่พัก

หลายปีแล้วนะที่ผมไม่ได้เมาหัวราน้ำขนาดนี้ แต่ผมไม่ได้ตั้งใจหรอกนะ ตอนแรกคิดว่าจะมาผ่อนคลายนิดหน่อยเท่านั้น“เฮ้ย ไอ้ภีม อย่าเศร้าใจไปเลยวะ ผู้หญิงรอต่อคิวเข้าหามึงอยู่ตั้งเยอะ” ไอ้วัตคงเริ่มจะเมาแล้ว มันเข้ามาตบบ่าผม คงคิดว่าผมเสียใจ ที่เพิ่งรู้ความจริงว่า มินท์นอกใจผมไปคบกับรุ่นน้องคณะวิศว ได้หลายเดือนแล้ว“เศร้าห่าอะไร ก็แค่อยากผ่อนคลายเว้ย เรียนหนักมาตั้งหลายปี แล้วนี่ยังต้องมาค่ายอาสาอะไรอีกตั้งไกล อยู่บนดอยขนาดนี้”“เอ้า เมิงไม่ได้เศร้าที่ยัยมินท์นอกใจไปครบไอ้รุ่นน้องเดือนคณะวิศวนั่นเหรอวะ สวมเขาให้เพื่อนกูตั้งหลายเดือน นี่ถ้าไม่ได้มาบนดอยแบบนี้ มึงคงยังไม่รู้เรื่องอะ”“เรื่องมินท์ ชั่งเธอเถอะ กูไม่ได้เสียใจขนาดนั้น ดีเหมือนกันถ้าเธอเจอคนที่รักเธอจริงๆ”“เอ้า มึงไม่ร้ากจริงหรือไงวะ กูเห็นคบกันมาได้ตั้งหลายปี นี่กูยังคิดว่าปีหน้าเรียนจบ พวกมึงได้แจกการ์ดแล้วนะเนี่ย”“กูก็รักจริงในแบบของกู ถ้ามินท์เค้าอยู่กับกู ดีกับกู กูก็ซื่อสัตย์กับเค้าก็แค่นั้น แต่ยังไม่เคยคิดเรื่องแต่งงงแต่งงานหรอกหว่ะ”“ยังไงของมึงวะ หรือว่ามึงยังลืมผู้หญิงคนเก่าของมึงไม่ได้”“ไม่รู้หว่ะ…” ผมตอบไอ้วัตได้แค่นั

Doctors Online ChatDoctor VP1 : “สวัสดีครับ อาการเป็นยังไงบ้างครับ ชุดบำรุงกับอาหารเสริมใกล้หมดหรือยังครับ อยากได้อะไรเพิ่มบอกได้นะครับ”Aiyarin : “สวัสดีค่ะคุณหมอ ของยังเหลือเยอะเลยค่ะ คุณหมอสั่งมาให้เยอะมากค่ะ”Doctor VP1 : “ครับ ถ้ามีอะไรต้องการเพิ่มบอกผมได้เลยนะครับ”Aiyarin : “บอกได้ทุกอย่างเลยเหรอคะ”Doctor VP1 : “ครับ ทุกอย่างเลย” ผมยอมหาให้เธอได้ทุกอย่างจริงๆAiyarin : “งั้น อัยย์อยากได้ บ้านพร้อมที่ดินขอมีสระว่ายน้ำกับสวนสไตล์ฝรั่งเศษนะคะ รถสปอร์ตซักคันขอเป็นรถไฟฟ้านะคะ เอาแค่นี้ก็พอค่ะ”ฉันอดไม่ได้เลยจริงๆ ที่จะแกล้งคุณหมอ ก็ดูเค้าตอบสิ ของที่เขาส่งมาเยอะแยะมากมาย จนฉันไม่รู้เลยจะใช้ยังไงให้หมดภายใน 2-3 วันที่ผ่านมานี้ เขาส่งของให้ทุกวัน และแถมยังเยอะทุกวันด้วยDoctor VP1 : “......”Aiyarin : “คุณหมอออ อัยย์ขอโทษคะ อัยย์ล้อคุณหมอเล่น เอ่อ ขอโทษจริงๆ ค่ะ อัยย์ไม่ควรทำแบบนี้เลย T-T”Doctor VP1 : “อ่าว ล้อเล่นหรอกเหรอครับ นี่ผมกำลังค้นหาบ้านกับรถที่คนไข้ขอมาอยู่ ยังไม่เจอที่ถูกใจเลยครับ”ผมรู้แต่แรกแล้วว่าเธอตั้งใจแกล้งผม ผมเลยตั้งใจเงียบไป เพื่อแกล้งเธอคืนบ้าง ผมไม่โกรธเธอหรอ

Doctors Online ChatDoctor VP1 : “เอ่อ....”“ดูสินิต้า คุณหมอเค้าไม่อยากตอบแน่ๆ เลย เราถามคุกคามความเป็นส่วนตัวไปแบบนี้” ฉันหันไปขมวดคิ้วใส่นิต้าที่เห็นคุณหมอเหมือนจะไม่ตอบคำถามAiyarin : “ขอโทษคะ คุณหมอ เมื่อกี้ เพื่อนอัยย์ แย่งคีย์บอร์ดไปพิมพ์ส่งค่ะ อัยย์ขอโทษจริงๆ นะคะ ที่ละลาบละล้วง”Doctor VP1 : “ครับไม่เป็นไร แล้วคุณอัยย์อยากรู้คำตอบมั้ยครับ”ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าเพราะแค่เพื่อนเธออยากรู้จริงๆ หรือว่าเธอก็อยากรู้ด้วย เพราะถ้าเป็นอย่างหลัง ผมคงดีใจมาก ถามออกไปแบบนั้น หัวใจผมก็เริ่มเต้นแรง มือก็เริ่มจะสั่นอยู่น้อยๆAiyarin : “เอ่อ คือ เห็นคุณหมอดูแลคนไข้ดีมากๆ ค่ะ อัยย์เลยกลัวว่าจะถูกแฟนว่าเอาหรือเปล่า ในความรู้สึกของผู้หญิงน่ะค่ะ”‘โอ้ย ฉันก็ไม่รู้จะบอกได้ยังไงว่าอยากรู้คำตอบเหมือนกันอะ ก็ได้แต่บอกไปเลี่ยงๆ’Doctor VP1 : “ผมยังไม่มีแฟนครับ แต่ถ้าคุณจะช่วยแนะนำผู้หญิงดีๆ ซักคนให้ ผมก็ไม่ขัดนะครับ”“กรี๊ดดดดดด...นี่ไงล่ะยัยอัยย์ สาวน้อยของชั้น คุณหมอไม่มีแฟน แถมเปิดทางให้เธออีก อร้ายยย ชั้นเขินแทนเธอทำไมเนี่ย” อยู่ดีๆ นิต้าที่ยืนดูจออยู่ด้านหลังฉันก็กรี๊ดขึ้น หลังจากอ่านข้อความที่