แอปฯรักษาใจ의 모든 챕터: 챕터 51 - 챕터 60

104 챕터

ตอนที่ 29-1 คิดถึงคุณหมอ

‘นั่นสินะ คุณหมอ’ฉันลืมเรื่องคุณหมอไปเลย พอนิต้าถามถึงขึ้นมา ทำให้ฉันเริ่มรู้สึกผิดกับคุณหมอซะอย่างนั้น ‘ทำไมต้องรู้สึกผิดด้วยนะ’“เรายังไม่ได้เป็นอะไรกับคุณหมอนะ นิต้า”“แต่คุณหมอเค้าก็แสดงตัวเต็มแล้วว่าเค้าสนใจเธอนะ หรือไม่จริง”“เธอรู้…”ฉันยังไม่เคยได้เล่ารายละเอียดที่คุยกับคุณหมอครั้งล่าสุดก่อนที่จะขึ้นมาบนดอยให้นิต้าฟัง เพราะฉันยังไม่มีจังหวะที่จะเล่าในตอนแรก และหลังจากนั้นก็เกิดเรื่องวุ่นวายจนลืมนึกถึงไปเลย“ชั้นเห็นอยู่ตอนในรถตู้น่ะ เห็นเธอยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ กับมือถือแล้วก็ทำหลบๆ ซ่อนๆ ก็พอเดาได้แล้วล่ะน่า”“อืม ตั้งแต่ขึ้นมาที่นี่ ก็ยุ่งๆ กัน แล้วพอมีเรื่องภีมเข้ามาอีกเราก็เลยลืมนึกไปเลย”“แล้วทีนี้เธอจะเอายังไงล่ะ”“เราควรทำยังไงดีเหรอนิต้า เราก็ไม่รู้เหมือนกัน เธอช่วยเราคิดหน่อย”“ถ้าเป็นชั้นน่ะนะ ก็ให้แข่งกันไปเลยเป็นไง ใครชนะใจเธอ ทำให้เธอเปิดใจคบด้วยได้ก่อนก็ชนะไป แค่นั้นง่ายๆ ดีมะ&
last update최신 업데이트 : 2026-09-29
더 보기

ตอนที่ 29-2 คิดถึงคุณหมอ

“ฮ่าๆๆ แล้ว...พรุ่งนี้จะกลับแล้ว มึงไม่ห่วงเค้าหรือไงวะ”“เอ้า ก็ตัดไหมแล้ว แผลก็ติดสนิทดี แล้วกูจะห่วงอะไรอีกวะ นี่ที่มึงถามนี่ มึงบอกมาเลยเถอะ มึงต้องการอะไร”“ก็เผื่อเคสมึงยังไม่จบไง จะต้องดูแลต่อหรือเปล่า”“จริงๆ แล้ว มึงเป็นห่วงคนไข้มึง เลยจะชวนกูอยู่ที่นี่ต่อ กูพูดถูกมั้ย”ในที่สุดไอ้วัตก็รู้ทันความคิดผมซะที ใจจริงก็อยากจะบอกออกไปตรงๆ เพียงแต่ว่า ผมก็เกรงใจมันอยู่บ้าง เพราะดูช่วงนี้มันก็ยุ่งหัวหมุนอยู่เหมือนกัน จนสุดท้ายแล้วก็ต้องยอมรับกับมันออกไป“เหอะๆ ก็…จะว่าแบบนั้นก็ได้มั้ง”“อ้อมค้อมไปดาวอังคารละมึงอะ”“แล้วอยู่ได้มั้ยวะ”“ไม่ได้เว้ย”“อ้าว ทำไมไม่ได้วะ”ผมร้อนรนขึ้นมาทันที ผมอยากอยู่ต่อ ยังอยากจะคุยกับอัยย์เพิ่มอีกหน่อย เพราะเราเพิ่งตกลงคืนดีกัน แต่ความที่เราต่างห่างหายกันไปนานหลายปี ผมยังคงต้องการรู้ว่าที่ผ่านมาเธอเป็นอย่างไรบ้าง“มึงครับ…กูทิ้งงานที่โรงพยาบาลมาเป็นอา
last update최신 업데이트 : 2026-09-29
더 보기

ตอนที่ 30-1 ไม่อยากเป็นเพื่อน

“อ่าว ไอ้ภีม มึงจะไปไหนวะ เดี๋ยวเค้าจะเรียกรวมตัวกันแล้วนะ เฮ้ย”“เออ ฝากเอาของไปขึ้นรถด้วยเดี๋ยวกูกลับมา”ผมตื่นมาตั้งแต่เช้าแล้ว จัดเตรียมของทุกอย่างเตรียมตัวลงไปที่หมู่บ้านเพื่อนั่งรถต่อกลับกรุงเทพฯ แต่ยังคงกระวนกระวาย มองดูนาฬิกายังพอมีเวลาก่อนที่จะถึงเวลานัดรวมตัว จึงรีบเดินออกจากห้อง ตรงไปยังที่พักของอัยย์ภายในที่พักเงียบกริบ ผมเดินไปเคาะประตูก็ไม่มีเสียงตอบรับออกมาจากด้านใน มือลองหมุนที่กลอนประตูก็ถูกล็อก ‘ไม่อยู่เหรอ ไปไหนแต่เช้านะ’ผมได้แต่เดินไปเดินมาวนอยู่แถวนั้น เผื่อว่าเธอจะไปเดินออกกำลังกายตอนเช้าแล้วจะกลับมา จนใกล้เวลานัดเข้ามาเต็มที และความหวังสุดท้ายที่จะได้เจอเธอก็หมดลง เมื่อไอ้วัตวิ่งหน้าตื่นมาตามผมถึงที่นี่“ไอ้ภีม ไปเร็ว รถเค้าจะออกแล้ว”“เออๆ”ผมทำอะไรไม่ได้แล้วสินะ ผมหันกลับไปมองที่หน้าห้องพักของเธอแวบหนึ่ง แล้วหันกลับมาวิ่งตามไอ้วัตกลับไปที่ค่าย เพื่อให้ทันรถลงดอย ที่กำลังจะออก และรอแค่พวกผมเท่านั้นการเดินทางลงจากดอยราบรื่น แต่หัวใจผมรู้สึกโหว
last update최신 업데이트 : 2026-09-30
더 보기

ตอนที่ 30-2 ไม่อยากเป็นเพื่อน

“อัยย์…”ผมรีบเดินเข้าไปทักเธอ ส่วนไอ้วัต ผมเห็นมันทางปลายตา ว่ามันเดินมาจับข้อมือนิต้า เดินออกไปอีกทาง“อ่าว...ภีม”อัยย์หันมาตามเสียงเรียก แต่เธอทำหน้าไม่ดีใจเลยที่เห็นผม เหมือนจะมีความกังวลอยู่ในสีหน้านั้น ทั้งๆ ที่ตอนนี้ผมรู้สึกตัวเลยว่า ผมกำลังยิ้มออกมาแบบปิดไม่มิด ที่ได้เจอเธอ“อัยย์ มาที่หมู่บ้านทำไมไม่บอกเรา เมื่อเช้าเราไปหาเธอที่ห้องพักแต่ไม่เจอใคร เราคิดว่าจะไม่ได้เจอเธอก่อนกลับแล้วซะอีก”“ภีมไปหาเราที่ห้องเหรอ มีอะไรหรือเปล่า”‘ไปหา ก็อยากเจอ คิดถึงไม่ได้เหรอวะ ทำไมต้องมีอะไรด้วย ทีคุยในแชตทำไมคุยดีจัง ตอนนี้เจอตัวกลับเหมือนไม่อยากคุยเลย’ ผมอดคิดน้อยใจไม่ได้เลย จนลืมนึกไปว่าที่คุยในแอปฯ เธอคุยกับหมอที่รักษาเธอ แต่ที่เจอตอนนี้คือ ภีมเพื่อนสมัยเด็ก และเธอยังไม่รู้ว่าเป็นคนเดียวกัน“ว่าไงภีม มีธุระอะไรกับเราเหรอ ถึงไปหาแต่เช้า”เพราะผมเงียบไปไม่ได้ตอบคำถามเธอ เธอเลยถามย้ำกลับมาอีกครั้ง“อ๋อคือ วันนี้เราจะกลับกรุงเทพฯ
last update최신 업데이트 : 2026-09-30
더 보기

ตอนที่ 31-1 อยากมีครอบครัว

Doctors Online ChatAiyarin : “สวัสดีค่ะ คุณหมอ ขอโทษนะคะ ที่อัยย์หายไปนานไม่ได้ส่งข่าวเลย ที่พักที่อัยย์อยู่ไม่มีสัญญาณเลยค่ะ พอดีวันนี้อัยย์เข้ามาที่หมู่บ้านกับเพื่อน เลยพอมีสัญญาณติดต่อได้บ้าง เลยอยากมาส่งข่าวให้คุณหมอทราบค่ะ อาการของอัยย์ตอนนี้หายเกือบจะ 100% แล้วนะคะ อัยย์ขอบคุณคุณหมอมากเลยค่ะ วิธีรักษาของคุณหมอได้ผลดีมากเลยค่ะ แต่อัยย์จะต้องอยู่ที่นี่อีกซักระยะ หลังจากนี้คงจะติดต่อไม่ได้อีกซักพักเหมือนเดิมนะคะ ไว้ถ้ากลับไปแล้ว อัยย์จะอัปเดตอีกทีนะคะ”Doctor VP1 : “ผมดีใจที่คุณอัยย์อาการดีขึ้นจนเกือบหาย 100% แล้วนะครับ แต่ก็ยังอยากให้ได้รับคำปรึกษาจากจิตแพทย์อยู่นะครับ เผื่อเราจะได้เจอเหตุต้นตอของอาการ แล้วผมจะรออัปเดตจากคุณอัยย์นะครับ ติดต่อคุณอัยย์ไม่ได้ผมว่างงานมาก”หลังจากไอ้วัตเหยียบคันเร่งเคลื่อนรถออกมาไม่นาน ผมก็หยิบสมาร์ตโฟนในกระเป๋ากางเกงออกมา เข้าแอปฯหมอออนไลน์ แล้วพิมพ์ตอบอัยย์กลับไปในแอปฯหมอออนไลน์ ผมก็ยังเป็นหมอที่ดูแลอาการของเธอ ผมมีเหตุผลบางอย่างที่ยังไม่อยากบอกให้เธอรู้ ว่าผมคือคนเดียวกันกับหมอที่ช่วยดูแลรักษา
last update최신 업데이트 : 2026-10-01
더 보기

ตอนที่ 31-2 อยากมีครอบครัว

ผมมาถึงสนามบินที่กรุงเทพฯ ก็เกือบบ่ายแล้ว หลังจากเครื่องลงจอด ผมกับไอ้วัตเดินออกมาด้านนอก ก็มีคนรถของที่บ้านผมมารออยู่แล้ว“มึงกลับไปก่อนเลยไอ้ภีม เดี๋ยวกูเรียกรถแวะไปที่โรงพยาบาลซะหน่อย”“เดี๋ยวกูให้คนรถไปส่งมึงก่อนก็ได้”“อย่าเลยหว่ะ วนไป วนมา มึงกลับไปเถอะ กูจัดการตัวเองได้ ไม่ต้องห่วง”“เออๆ เดี๋ยวเสร็จธุระจากแม่แล้วกูโทรหา”หลังจากแยกจากไอ้วัต ผมเดินตามคนรถไปขึ้นรถที่จอดอยู่ไม่ไกล คนขับรถพาดิ่งตรงกลับไปที่บ้านที่อยู่เขตชานเมืองทันที “กลับมาได้แล้วเหรอตาภีม”ทันทีที่ผมเดินเข้าบ้าน ก็พบกับแม่ของผมที่นั่งรออยู่ที่ชุดโซฟาห้องรับแขกอยู่แล้ว“ครับ แม่มีอะไรครับ ให้คนไปตามผมถึงที่นู้น”“แม่จะคิดถึงลูกชายบ้างไม่ได้หรือไงจ๊ะ”“ได้สิคร้าบ แต่แม่ไม่ต้องลงทุนให้คนไปตามถึงบนดอยก็ได้นี่ครับ ผมกลับมาแล้วแม่ค่อยโทรหาผมก็ได้”ผมเดินเข้าไปหาแม่ที่นั่งอยู่ นั่งลงที่โซฟายาวตัวเดียวกัน แล้วโน้มไปกอด อ้อนเหมือนตอนเด็กๆ
last update최신 업데이트 : 2026-10-01
더 보기

ตอนที่ 32-1 ดอกไม้งานแต่ง

ระหว่างที่เดินออกจากบ้านไปที่โรงจอดรถ ผมกดโทรหาไอ้วัต เพื่อให้มันรู้ตัวก่อน“ไอ้วัต กูเสร็จเรื่องทางนี้ละ กูกำลังเข้าไป”(มึงยังไม่ต้องเข้ามาตอนนี้ กลับคอนโดไปเลย เดี๋ยวกูให้เด็กเอาเอกสารไปให้เซ็นที่คอนโด)“อ่าว ทำไมวะ”(เออ กูกำลังจะออกไปแล้วเหมือนกัน ปวดหัวชิบหาย)“โอเค ตามนั้น”ผมไม่ได้ถามซักไซ้อะไรต่อ เดี๋ยวมันก็คงมาเล่าให้ผมฟังเอง เมื่อไม่ต้องเข้าไปที่โรงพยาบาลแล้ว ผมจึงขับรถคันเก่าของผมที่จอดทิ้งไว้ที่บ้านกลับไปที่คอนโดแทนใช้เวลาไม่นานผมก็ถึงคอนโด กำลังเตรียมเปิดน้ำลงอ่างคิดไว้ว่าจะแช่น้ำซักหน่อย เพราะเหนื่อยล้าสะสมจากการตรวจคนไข้แบบมาราธอน รวมถึงความเหนื่อยจากการเดินทาง การได้แช่น้ำอุ่นจัดๆ น่าจะช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อได้บ้าง ปิ๊งป่อง ปิ๊งป่อง…ระหว่างที่รอน้ำเต็มอ่างอยู่นั้น เสียงกริ่งที่ประตูก็ดังขึ้น ผมปิดน้ำที่เปิดลงอ่าง ก่อนเดินออกไปมองที่จอมอนิเตอร์ข้างประตู แต่คนที่ยืนอยู่ด้านหลังประตูอีกฝั่งกลับไม่ใช่เด็กที่โรงพยาบาล ที่ไอ้วัตบอกจะให้เอาเอกสารมาให้ผม
last update최신 업데이트 : 2026-10-02
더 보기

ตอนที่ 32-2 ดอกไม้งานแต่ง

“เปล่าไม่ได้คิดถึงใครนะ เราแค่ดีใจที่ไม่มีรอยแดงเห่อขึ้นมาเลย นิต้าดูสิ”ฉันยื่นหน้าให้นิต้าดู ขอยังไม่ยอมรับในสิ่งที่นิต้าถาม ไม่ใช่ว่าอยากจะโกหกหรอกนะ เพียงแต่ว่าฉันเขินเกินกว่าจะบอกเพื่อนไปตามตรง ถึงจะรู้ว่าเพื่อนจงใจจะถามแซวก็เถอะ“จริงด้วย เมื่อวานเจอคนที่กองถ่ายตั้งเยอะ แต่หน้าไม่บวม ไม่แดงเลยแหะ แบบนี้ต้องอวยยศให้คุณหมอออนไลน์หน่อยแล้วสิใช่มั้ย”ไม่มีอะไรรอดพ้นไปจากสายตานิต้าได้จริงๆ ฉันปิดเธอไม่มิดเลย ในที่สุดเธอก็แซวฉันกลับมาอีกจนได้“นิต้าาาา อย่าแซวสิ”“โถ่เอ้ย สาวน้อย ฉันรู้จักเธอมานานขนาดไหนแล้ว ยังจะปิดบังกันอยู่ได้”“เราไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังนะ แต่เราแค่เขินน่ะ”ฉันเดินออกจากห้องน้ำทั้งๆ ที่มือยังประคองแก้มทั้งสองข้างอยู่อย่างนั้น“เฮ้อ สาวน้อยของเรากำลังอินเลิฟ น่าอิจฉาที่สุด”“นิต้า พอได้แล้ว หยุดแซวเราซักที”ฉันรู้สึกแก้มร้อนจนคิดว่าหน้าคงจะแดงกว่าเมื่อกี้มากๆ แล้วแน่ๆ เพราะนิต้ายังคงแซวไม่หยุด“โอเคๆ ไ
last update최신 업데이트 : 2026-10-02
더 보기

ตอนที่ 33-1 บะหมี่ถ้วยร้อน

“มึงนะมึง ไอ้ภีม ให้กูพักร่างหน่อยก็ไม่ได้ ลากกูมาอีกแล้ว”ไอ้วัต สะพายเป้เดินอยู่ข้างๆ ผม เดินไปก็บ่นไปตลอดทาง ไม่รู้มันจะบ่นอะไรหนักหนาเมื่อวานมันออกจากคอนโดผม ฟ้าก็ยังไม่ทันจะมืด ถ้าตรงกลับคอนโดมันก็ใช้เวลาไม่เกิน 30 นาที มันแทบจะได้นอนแต่หัวค่ำด้วยซ้ำ ผิดกับผม ที่หลังจากมันออกจากคอนโดไป กว่าผมจะตรวจเอกสารและเซ็นเสร็จ ก็ปาเข้าไปเกือบห้าทุ่ม จะไม่ตรวจก็ไม่ได้ เพราะมันเกี่ยวข้องกับงบประมาณสุดท้ายกว่าผมจะได้นอนก็เลยเที่ยงคืนไปแล้ว เพราะต้องจัดกระเป๋าเพื่อเตรียมตัวเดินทางอีก เที่ยวบิน 8 โมงเช้า ให้ตื่นมาจัดคงไม่ทันแน่ๆ“บ่นอะไรเยอะแยะวะ ไม่เหนื่อยมั่งเหรอไง”“กูเหนื่อยตั้งแต่มึงไปลากกูจากเตียงตอนตี 5 แล้วล่ะ ไอ้หมอภีม”“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ก็บิน 8 โมง มึงจะให้กูไปปลุกกี่โมง ดีแค่ไหนแล้วที่กูไปปลุกมึงถึงที่คอนโด แถมยังช่วยมึงเก็บกระเป๋าอีก”“แล้วมึงจะรีบไปทำไมแต่ไก่โห่วะ เที่ยวบินก็มีตั้งเยอะ เลือกให้มันสายๆ หน่อยไม่ได้เหรอวะ บินแค่ชั่วโมงกว่าก็ถึงแล้ว”“รีบไปรับอากาศสดช
last update최신 업데이트 : 2026-10-03
더 보기

ตอนที่ 33-2 บะหมี่ถ้วยร้อน

เช้านี้ฉันต้องพยายามที่จะลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะเสียงสายฝนที่กระทบหลังคา และพื้นระเบียงด้านนอกนั้นดังมาก ระหว่างพยายามลืมตายังเผลอนึกไปว่า ฝนตกหรือลูกเห็บกันแน่ ถ้าเป็นฝนคนเม็ดใหญ่น่าดูเชียวนิต้าที่นอนอยู่ข้างๆ ยังคงหลับสนิท ไม่มีอะไรรบกวนการนอนของเธอได้เลย ฉันล่ะอิจฉาจัง ส่วนฉันที่ลืมตาได้แล้ว ยืดแขนขึ้นทั้งสองข้างจนสุดเพื่อคลายความเมื่อยล้า ที่น่าจะสะสมมาจากการนั่งพิมพ์นิยายทั้งคืนด้วยหลังจากดึงสติทั้งหมดกลับมาจากความฝันได้แล้ว ก็ลุกไปเปิดม่านที่ระเบียง เพื่อจะดูว่าข้างนอกเกิดอะไรขึ้นบ้าง จะได้เห็นกับตาว่า อะไรที่ทำให้เสียงดังกังวานเข้ามาด้านในได้ถึงเพียงนี้‘ฝนหรือพายุกันเนี่ย’ ที่ด้านนอกลมแรงจนต้นไม้เหมือนจะต้านไม่ไหว บางต้นที่ลำต้นขนาดกลางเอนทำมุมกับพื้น 45 องศาแล้ว ฟ้าข้างนอกมืดครึ้มจนเกือบจะเหมือนเวลาค่ำ สายฝนที่ตกลงมาจะเรียกว่าเป็นสายคงไม่ได้แล้ว แต่ตกลงมาเหมือนเทวดาเทน้ำออกจากกะละมังใบใหญ่ที่น้ำไม่มีวันหมดฉันหันกลับเข้ามาด้านในห้อง มองที่นิต้าอีกครั้ง เธอก็ยังคงนอนหลับสนิทอยู่ที่เดิม ทำอะไรไม่ได้ เลยตัดสินใจหยิบโน้ตบุ๊กแล้วไปนั่งพิงหั
last update최신 업데이트 : 2026-10-03
더 보기
이전
1
...
45678
...
11
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status