Semua Bab คิวปิดสะกิดรัก: Bab 101 - Bab 110

“คำพูดแบบนี้คุ้น ๆ ไหมคะติณณ์” มัฑณาวีหันไปกระซิบข้างหูเขา ติณณภพเผลอยิ้มก่อนจะพยักหน้าก่อนจะบีบจมูกเธอเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู “ตกลงค่ะ แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะคะ ถ้ามีอีกล่ะก็เราเลิกกัน” ณัฐวุฒิดึงตัวหนึ่งฤทัยเข้ามากอดพร้อมกับกระซิบบอกรักเธออีกครั้ง “ฤทัยก็รักพี่วุฒิค่ะ ไปจัดการเรื่องของผู้หญิงคนนั้นให้เรียบร้อย แล้วเราก็มาเริ่มต้นกันใหม่” “สุดท้ายความรักของเขาและเธอก็จบลงด้วยดี และอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข” “อิจฉาฉันเหรอไงมัท” “พูดผิดไปหรือเปล่าฤทัย ถ้าเป็นเมื่อก่อนล่ะก็ใช่ แต่ตอนนี้เธอต่างหากที่ควรต้องเป็นฝ่ายอิจฉามัท” ภาคินพูดสวนกลับไปทันที “จริง นี่ถ้าฉันยังเป็นโสดแล้วได้เจอคุณติณณ์ก่อนล่ะก็ เขาไม่มีทางหลุดมาถึงมือเธอได้หรอกมัท” เมื่อกี้ยังเห็นร้องไห้ฟูมฟายอยู่เลย ตอนนี้มาแว้งกัดกันซะงั้น มัฑณาวียิ้มให้หนึ่งฤทัยก่อนจะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “แย่งพี่วุฒิไปมัทไม่ว่า แต่ถ้าคิดจะแย่งติณณ์ไปจากมัทอีกคนล่ะก็ตามตบถึงบ้านนะ” “จริง

“เขามีหลักฐานที่จะเอาผิดคุณ แล้วคุณล่ะมัทมีหลักฐานอะไรที่จะมายืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเอง” หน้าของหญิงสาวถอดสี เมื่อได้ยินคำพูดนั้นหลุดออกจากปากชายที่เธอรัก ไม่ใช่เพราะเกรงกลัวความผิด เพราะเธอรู้ดีอยู่แก่ใจว่าไม่ได้ทำอะไรผิด แต่เกิดจากความเสียใจที่เขาเชื่อคำพูดของอดิศรมากกว่าที่จะเชื่อใจเธอ จากคำพูดของเขาเดาได้ว่าเขาเอนเอียงไปเชื่อฝ่ายโน้น เพียงเพราะอดิศรมีหลักฐานมายืนยันคำพูด ในขณะที่เธอไม่มี ติณณภพมองเห็นความผิดหวังและความเสียใจฉายชัดในแววตาเธอ สายตานั้นสั่นไหวความเข้มแข็งในจิตใจของเขาอย่างรุนแรง “ขอเวลาให้มัทเก็บรวบรวมหลักฐานเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองหน่อยนะคะติณณ์” “ผมคงให้คุณเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับเอกสารของบริษัทไม่ได้อีกแล้ว เพราะคุณตกเป็นบุคคลต้องสงสัย และผมต้องสั่งพักงานคุณไว้ก่อนจนกว่าเรื่องนี้จะคลี่คลาย ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถไปวุ่นวายกับเอกสารของที่นั่นได้ถ้าผมไม่อนุญาต” “ถ้าคุณไม่ให้มัทเข้าไปยุ่ง แล้วมัทจะไปหาหลักฐานที่ไหนมายืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเอง” “มันเป็นปัญหาของคุณไม่ใช่ปัญหาของผม และผมก็หวัง

ภูมิระพีเดินมาหยุดยืนตรงหน้ามัทฑณาวี “ผมรู้ว่าคุณเสียใจและผิดหวังมากแค่ไหนกับสิ่งที่ติณณ์ทำ แม้ผมจะไม่รู้ว่าทำไมติณณ์ถึงทำแบบนั้นกับคุณ แต่สิ่งหนึ่งที่ผมยืนยันได้คือติณณ์รักคุณ เขารักคุณมาก ผมไม่เคยเห็นเขารักใครมากเท่าคุณมาก่อน คุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่เขารัก ผมเชื่อว่าติณณ์ต้องมีเหตุผลที่ทำลงไปแบบนั้น” “เหตุผลอะไรคะ!” มัฑณาวีย้อนถามด้วยน้ำเสียงอ่อนระโหยโรยแรง “เป็นไปได้ไหมว่าเขาทำแบบนี้เพราะต้องการล่อเสือออกจากถ้ำ” ภาคินคาดคะเน “จะเพราะอะไรก็อย่าไปสนใจเลยพิซซี่ ตอนนี้สิ่งที่เราต้องสนใจคือทำอย่างไรถึงจะหาหลักฐาน มายืนยันความบริสุทธิ์ของมัทได้” “อย่างเพิ่งร้อนใจมากไปเลยครับ ผมคิดว่าคุณอาทรต้องตรวจพบพิรุธแน่ เราทุกคนเชื่อว่าคุณไม่ได้ทำแต่โดนปรักปรำ” “แต่ติณณ์ไม่เชื่อแบบนั้น เพราะมัทไม่มีหลักฐาน ในขณะที่คุณอดิศรมีหลักฐานเท็จมายืนยัน ที่เจ็บก็คือเขาเลือกที่จะเชื่อคุณอดิศรมากกว่าที่จะเชื่อมั่นในตัวมัท” “เขาอาจมีเหตุผลของการกระทำ ถึงแม้เราจะยังไม่รู้เหตุผลของเขา แต่ผมมั่นใจว่าอีกไม่นานความจริงต้องเป

“ตอบพ่อมาตามความรู้สึกที่แท้จริงของติณณ์ ลูกเชื่อจริง ๆ เหรอว่ามัททำ” “ผมกำลังตรวจสอบอยู่ครับ” “ไม่เอาการตรวจสอบ พ่ออยากรู้ความรู้สึกของติณณ์” ติณณภพนิ่งไปพักใหญ่ ใช่ว่าเขาเองไม่เสียใจแต่จำเป็นต้องทำ แม้ไม่มีใครเข้าใจก็ไม่เป็นไร เมื่อความจริงถูกเปิดเผยทุกคนก็จะรู้เอง เขาได้แต่หวังว่าเมื่อเวลานั้นมาถึง คนที่เคยโกรธเคืองเขาจะยอมเข้าใจและให้อภัย เขาสบตาบิดาก่อนจะเอื้อนเอ่ยวาจา “ผมยังยืนยันที่จะทำให้ความจริงปรากฏ และไม่ว่าใครก็ตามที่ทำผิดก็ต้องได้รับโทษตามกฎหมาย” ติณณภพยังคงปากแข็งอยู่ดี แต่แววตาของเขาบ่งบอกให้ไตรภพรู้ว่าลูกเองก็ทุกข์ใจกับเรื่องนี้ ความรู้สึกที่ติณณภพมีก็คงจะไม่แตกต่างไปจากที่มัฑณาวีรู้สึก คือเสียใจและทุกข์ใจไม่ต่างกัน “พ่อจะบอกอะไรให้นะติณณ์ คนรักกันจำเป็นจะต้องมีความไว้เนื้อเชื่อใจกัน นั่นคือสิ่งสำคัญ ถ้าไม่มีสิ่งนี้ชีวิตรักก็จะไปกันไม่รอด ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจติณณ์ก็ได้ทำให้มัทรู้ว่าติณณ์ไม่เชื่อใจเธอ คนเราถ้าสูญเสียความรู้สึกดี ๆ ที่เคยมีต่อกันไปแล้ว มันก็ยากที่จะประส

ติณณภพชวนบิดาและภูมิระพีให้เดินทางไปที่ไร่ห่มรัก เพราะจะไปปรับความเข้าใจกับมัฑณาวี และไม่ลืมที่จะโทรศัพท์ไปบอกภาคินถึงเรื่องนี้ “พิซซี่กับลียาก็กำลังจะเดินทางไปที่นั่น แล้วเจอกัน ยังมีเรื่องที่เราต้องต่อว่าคุณเยอะเลย แต่ตอนนี้มีภารกิจที่สำคัญมากกว่านั้น” “คุณจะเป็นแนวร่วมให้ผมใช่ไหม” “แน่นอน แต่คุณต้องสัญญากับพวกเราว่าจะไม่ทำให้มัทเจ็บเจียนตายแบบนี้อีก” “ผมสัญญา แล้วเจอกันที่ไร่ห่มรักนะครับ” ระหว่างทางภูมิระพีได้เอ่ยปากขอโทษเพื่อนรัก “ขอโทษนะที่ฉันเข้าใจนายผิด หลงต่อว่านายเสียตั้งมากมาย แต่ถ้านายเป็นฉัน แล้วเห็นคุณมัทร้องไห้เสียใจมากแค่ไหนกับการกระทำของนาย ๆ ก็คงทำแบบที่ฉันทำเหมือนกัน” “มัทเสียใจมากเลยเหรอ” “แค่พูดว่าเสียใจยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ที่ถูกต้องพูดว่าหัวใจแตกสลายมากกว่า เธอร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด แม้แต่คุณพิซซี่ยังบอกว่าตั้งแต่รู้จักกันมา ไม่เคยเห็นคุณมัทเสียใจกับเหตุการณ์ไหนมากเท่านี้มาก่อน นายเตรียมทำใจไว้ได้เลยอะไร ๆ อาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด” “ฉันทำใจไ