บทที่ 102

            “คำพูดแบบนี้คุ้น ๆ ไหมคะติณณ์” มัฑณาวีหันไปกระซิบข้างหูเขา

            ติณณภพเผลอยิ้มก่อนจะพยักหน้าก่อนจะบีบจมูกเธอเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู

            “ตกลงค่ะ แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะคะ ถ้ามีอีกล่ะก็เราเลิกกัน”

            ณัฐวุฒิดึงตัวหนึ่งฤทัยเข้ามากอดพร้อมกับกระซิบบอกรักเธออีกครั้ง

            “ฤทัยก็รักพี่วุฒิค่ะ ไปจัดการเรื่องของผู้หญิงคนนั้นให้เรียบร้อย แล้วเราก็มาเริ่มต้นกันใหม่”

            “สุดท้ายความรักของเขาและเธอก็จบลงด้วยดี และอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข”

            “อิจฉาฉันเหรอไงมัท”

            “พูดผิดไปหรือเปล่าฤทัย ถ้าเป็นเมื่อก่อนล่ะก็ใช่ แต่ตอนนี้เธอต่างหากที่ควรต้องเป็นฝ่ายอิจฉามัท” ภาคินพูดสวนกลับไปทันที

            “จริง นี่ถ้าฉันยังเป็นโสดแล้วได้เจอคุณติณณ์ก่อนล่ะก็ เขาไม่มีทางหลุดมาถึงมือเธอได้หรอกมัท”

            เมื่อกี้ยังเห็นร้องไห้ฟูมฟายอยู่เลย ตอนนี้มาแว้งกัดกันซะงั้น

            มัฑณาวียิ้มให้หนึ่งฤทัยก่อนจะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

            “แย่งพี่วุฒิไปมัทไม่ว่า แต่ถ้าคิดจะแย่งติณณ์ไปจากมัทอีกคนล่ะก็ตามตบถึงบ้านนะ”

            “จริงดิ!” หนึ่งฤทัยย้ำถามเพราะไม่เชื่อว่าคนอย่างมัฑณาวีจะกล้าทำอย่างที่พูด

            “ลองไหม”

            “ปรบมือข้างเดียวมันไม่ดังหรอก”

            “ใช่ แต่ถ้ามือข้างนั้นเหวี่ยงไปสัมผัสกับหน้าสวย ๆ ของเธอล่ะก็ รับรองได้ว่าเกิดเสียงดังสะท้านทรวงแน่นอน หรือจะลอง”

            ติณณภพยิ้มเมื่อเห็นมัฑณาวีออกอาการหึงหวง เขาโอบกอดเธอไว้จากทางด้านหลังและจูบแก้มเธอต่อหน้าทุกคน

            “อย่าทำอย่างที่พูดนะมัท ลืมไปหรือไงว่าฉันมีผัวแล้ว”

            “ท่องเอาไว้ให้ขึ้นใจด้วยล่ะฤทัยว่าเธอน่ะมีผัวแล้ว อย่าริอาจมาแย่งของ ๆ มัทเด็ดขาด ถ้าไม่เชื่อรับรองได้บินกลับไปทำศัลยกรรมที่เกาหลีใหม่อีกรอบแน่”

            “พี่ยังไม่ได้แสดงความยินดีกับมัทและคุณติณณ์เลย ยินดีด้วยนะ แจกการ์ดเมื่อไรก็อย่าลืมเราสองคน” ณัฐวุฒิพูดแสดงความยินดีกับสองหนุ่มสาวพร้อมรอยยิ้ม

            “ไม่ลืมแน่นอนครับ”

            “เงินใส่ซองโอเค แต่พวงหรีดไม่ต้องนะฤทัย”

            “ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็ไม่แน่ เอาเป็นว่างานนี้ไม่มีเซอร์ไพรส์ ฉันขอเซ็นสัญญาสงบศึก”

            “ตามนั้น”

            สองสาวจับมือกันเพื่อยุติความเป็นศัตรู ถือเป็นปิดฉากคู่ปรับเก่าที่มีมาอย่างยาวนานไปโดยปริยาย

           

            การสู่ขอผ่านพ้นไป ภายใต้บรรยากาศแห่งความชื่นมื่น กานดาผู้เป็นยายของมัฑณาวีไม่ได้เรียกร้องค่าสินสอด บอกแต่เพียงว่าให้พวกเขาจัดมาตามที่เห็นสมควร ข่าวดีนี้ถูกแพร่สะพัดออกไปภายในเวลาอันรวดเร็ว ทุกคนต่างก็มาแสดงความยินดีกับเขาและเธอ

            หลังจากนั้นไม่นานมัฑณาวีก็เดินทางกลับไปสะสางงานที่ภูเก็ตให้เรียบร้อยเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นก็จะย้ายกลับมาประจำอยู่ที่สำนักงานใหญ่ตามเดิม เพื่อจะได้มีเวลามาจัดเตรียมงานวิวาห์ ที่จะมีขึ้นในอีกหกเดือนข้างหน้าตามฤกษ์ที่ผู้ใหญ่หามาให้

            ไตรภพบอกว่างานนี้จะต้องถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ให้เป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์ เสียเงินเท่าไรไม่ว่าแต่เสียหน้าไม่ได้เด็ดขาด ไม่ว่าจะต้องจ่ายแพงเท่าไรเขาก็ยอม เพราะเป็นงานแต่งงานของบุตรชายเพียงคนเดียวของเขา

            แต่ใครเลยจะคาดคิดว่าจะมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น

            และนั่นเป็นจุดหักเหที่เกือบจะทำให้งานวิวาห์ของเขาและเธอล่มสลายไปภายในพริบตา โดยไม่มีลางบอกเหตุล่วงหน้า ไม่มีใครรู้ว่าพายุลูกใหญ่กำลังจะมา และพร้อมจะพัดทุกอย่างให้พังทลายลงในพริบตา หากว่าจิตใจของเขาและเธอไม่หนักแน่นมากพอ

            ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ภูมิระพีเดินเข้ามาในห้องทำงานของติณณภพ เขาพบกับใครบางคนที่ควรจะอยู่ที่ภูเก็ต แต่กลับมาปรากฏตัวที่สำนักงานใหญ่

            “คุณกลับไปก่อน ถ้ามีอะไรที่ผมต้องการเพิ่มเติมแล้วจะติดต่อกลับไป”

            “ผมยินดีที่จะให้ความร่วมมือกับคุณติณณ์อย่างเต็มที่ อยากได้ข้อมูลอะไรเพิ่มเติมก็แจ้งมาได้ตลอดเวลาเลยนะครับ” จากนั้นก็เดินออกจากห้องไป

            “เขามาทำอะไรที่นี่” ภูมิระพีเอ่ยถาม

            “มารายงานเรื่องการทุจริต เขาตรวจพบว่ามีคนยักยอกเงินของบริษัท”

            “ทำเกินหน้าที่ คราวนี้ใครกันที่เป็นคนทุจริต”

            “มัฑณาวี” ติณณภพตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ยากที่จะจับอารมณ์ความรู้สึกของเขา

            “เป็นไปไม่ได้ นายคงไม่เชื่อคำพูดไอ้หมอนั่นหรอกใช่ไหม”

            “อดิศรมีหลักฐาน”

            “หลักฐานเท็จน่ะสิ ฉันไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด คนอย่างคุณมัทไม่มีทางทำแบบนั้นแน่ อย่าบอกนะว่านายเชื่อคำพูดของอดิศร”

            “บอกแล้วไงว่าเขามีหลักฐาน”

            “ขอฉันดูหลักฐานที่ว่าหน่อย”

            ติณณภพส่งหลักฐานบางส่วนให้เพื่อนดู ภูมิระพีตรวจดูหลักฐานดังกล่าว เท่าที่เห็นเบื้องต้นทำให้เชื่อได้ว่ามัฑณาวีมีส่วนพัวพันกับการทุจริตในครั้งนี้

            เพราะมีลายเซ็นของเธอในเอกสารที่สั่งจายเงินโดยมิชอบหลายครั้ง ๆ ละหลายล้านบาท หลักสิบล้านก็มี แต่ภูมิระพีก็ยังไม่ปักใจเชื่ออยู่ดีจนกว่าจะตรวจสอบให้แน่ชัดว่านี่คือหลักฐานจริง ไม่ใช่สิ่งที่ใครบางคนจัดทำขึ้นมาเพื่อใส่ร้ายป้ายสีคนอื่น ดีไม่ดีคน ๆ นั้นอาจจะเป็นคนที่ลงมือยักยอกเงินพวกนี้ไปเสียเอง