Semua Bab หัวใจต้องมนตรา: Bab 61 - Bab 70

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็กลับมาพร้อมกับพิซซ่าถาดใหญ่ ไก่ทอดกล่องใหญ่รวมถึงเครื่องดื่มสำหรับตัวเขาและหญิงสาว “รอนานไหมครับไม่รู้จะซื้ออะไรดี ก็เลยเลือกซื้อพิซซ่าถาดใหญ่กับไก่ทอดกลับมา เรามากินกันก่อนดีกว่า กินเสร็จแล้วคุณค่อยกลับไปนั่งทำงานต่อ” ชายหนุ่มชักชวนมินตรามานั่งทานอาหารที่เขาซื้อมา เธอทำตามที่เขาบอกแต่โดยดี ทั้งสองคนกินกันไปแซวกันไปอย่างมีความสุข “อิ่มจังค่ะ...ขอบคุณมากนะคะสำหรับอาหารมื้อนี้” “ยินดีเสมอครับ” จากนั้นมินตราก็เดินกลับไปนั่งทำงานต่อ โดยมีกวินไปนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานและมองการทำงานของเธออย่างเงียบๆ “ฟ้าคุณกำลังจะทำอะไร” เขาถามหลังจากที่นั่งดูเธอทำงานอยู่นาน “ก็เซ็นอนุมัติงบค่าใช้จ่ายที่เขาขอมาไงคะ” “คุณจะเซ็นโดยไม่อ่านให้ละเอียดถี่ถ้วนได้ยังไงกันครับ” “แต่ฉันตรวจทานดูแล้วนะคะตัวเลขก็ตรงกันนะคะ” “ผมไม่ได้ถามว่าตัวเลขตรงกันไหม แต่ผมหมายความว่าคุณจะต้องดูด้วยว่าสิ่งที่เขาขออนุมัติมามันมีความจำเป็นมากเพียงพอหรือไม่ อันไหนที่เห็นว่าไม่จำเป็นตัดท

เมื่อกวินพามินตรามาที่บ้านเขาถามหาสู่ขวัญกับแม่บ้านได้ความว่าเธอไม่อยู่ แต่ได้ฝากของไว้ให้คุณวินกับคุณฟ้าแล้วแม่บ้านก็เดินไปหยิบของทั้งหมดมายื่นส่งให้ เมื่อหมดหน้าที่เธอก็ขอตัวไปทำงานต่อ “ขวัญมีลับลมคมในอะไรอีก” “ฉันว่าคุณอ่านจดหมายก็คงจะทราบค่ะ” กวินเปิดจดหมายอ่านขวัญเขียนบอกเล่าถึงแผนการสำหรับดินเนอร์สุดเลิศหรูอลังการที่แสนจะโรแมนติก ภายใต้แสงเทียนและแสงของดวงดาวระยิบระยับนับพันดวงที่เธอสรรค์สร้างขึ้นมาเพื่อกวินและมินตราโดยเฉพาะ และขอให้กวินแต่งตัวให้หล่อเพื่อลงมารับประทานอาหารมื้อนี้ให้อร่อย และให้ตกลงเป็นแฟนกับมินตราซะ เพราะเธอเห็นแล้วว่าทั้งสองคนรักกัน เพียงแต่บางทีชายหนุ่มอาจจะยังไม่รู้ตัวหรือไม่ยอมรับความจริงอันนี้ เธอจึงขอเป็นผู้ทำหน้าที่กามเทพและหวังว่าพี่ชายคงจะไม่ทำให้น้องสาวคนนี้ผิดหวัง อีกทั้งยังอวยพรให้สองหนุ่มสาวมีความสุขในค่ำคืนนี้ และยังบอกอีกว่ามินตราเป็นคนดีถ้าพี่ชายปล่อยให้เธอหลุดมือไปคงจะน่าเสียดายแย่ ที่สำคัญขวัญอยากให้เธอมาเป็นพี่สะใภ้ เมื่อกวินอ่านจบเขาสังเกตเห็นมินตรกำลังอ่านจดหมายอีกฉบับหนึ่งของสู่ขว

กวินอดใจไว้ไม่อยู่ที่จะใช้ปากของตัวเองทักทายทรวงอกคู่สวยผ่านชุดนอนบางเบาที่เธอสวมใส่ เขารู้สึกได้ถึงยอดทรวงอกที่ชูชันขึ้นตอบรับการทักทายของเขา มือเรียวยาวไล้ลงบนหน้าท้องนวลเนียน ทุกที่ที่มือของเขาลากผ่านสัมผัสลงบนตัวเธอ มันสร้างกระแสความร้อนในร่างกายของเธอให้เพิ่มอุณภูมิสูงขึ้นเรื่อยๆ กวินลากริมฝีปากสูงขึ้นไปที่ซอกคอเธอ เขาฝากรอยแห่งความปรารถนาไว้ที่ลาดบ่าและเนินอกสวยอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ ก่อนที่จะปลดสายเสื้อนอนตัวสวยที่เธอสวมใส่อยู่ให้หลุดออกจากกายอย่างง่ายดาย และด้วยสัญชาติญาณของตัวเอง...ทำให้มินตรารีบยกมือขึ้นมาปิดบังทรวงอกเอาไว้ด้วยสีหน้าตื่นกลัว กวินจูบลงไปบนมือบางนั้นของเธอก่อนจะสำรวจทรวงอกของเธออย่างรสชาติ โดยที่หญิงสาวรู้สึกเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบและสัมผัสที่เขามอบให้กับเธอทำให้เธอเผลอปล่อยมือออก ชายหนุ่มใช้ท่อนแขนแข็งแรงยันตัวเองเอาไว้เพื่อที่จะมองสำรวจร่างบางตรงหน้า หญิงสาวหน้าแดงจัดด้วยความเขินอายส่วนกวินก็ปลดสายเสื้อคลุมตัวยาวที่เขาสวมใส่อยู่เพียงชิ้นเดียวและถอดมันทิ้งไปอย่างไม่ใยดี เขามองร่างสวยที่เย้ายวนตาของมินตราอย่างไม่

เย็นวันเดียวกันนั้นเองที่เมธาวีกำลังเตรียมตัวจัดกระเป๋าเดินทาง เพื่อที่จะเดินทางไปที่สหรัฐอเมริกาพร้อมกับพ่อ ปิยภัศร์นอนคว่ำอยู่บนเตียงของเธอและเฝ้ามองเธอจัดเตรียมกระเป๋าเสื้อผ้าไปด้วย เขาจะคอยดูและห้ามไม่ให้เธอเอาเสื้อผ้าที่ใส่แล้วล่อแหลม หรือดูโป๊ไปใส่ที่โน่นโดยเด็ดขาด “ตะวันตัวนี้ผมไม่ให้เอาไปนะ” เขาใช้นิ้วคีบหยิบเสื้อเกาะอกสีขาวตัวนั้นออกจากกระเป๋าของเธอ “ทำไมละคะฉันว่าสวยดีออก อีกอย่างฉันชอบใส่ตัวนี้มากเลย” “คุณชอบใส่ไอ้ชิ้นเล็กๆ นี้เหรอ แล้วใส่เสื้อคลุมอีกตัวหรือเปล่า” “จะใส่เสื้อคลุมทำไมกันคะ ถ้าใส่คนก็ไม่เห็นนะสิว่าฉันใส่เกาะอก” “อย่าเอาไปเลยนะเพราะผมไม่ชอบให้คุณไปใส่โชว์ให้คนอื่นดู เอาเก็บไว้ใส่ให้ผมดูคนเดียวก็พอ” หญิงสาวค้อนเขาไปหนึ่งที “คุณมายุ่งอะไรด้วย” ปิยภัศร์ตอบกลับไปทันทีว่าเขาไม่ชอบให้ผู้ชายคนอื่นมองเธอเพราะเขาหึง แต่หญิงสาวกลับหัวเราะชอบใจเพราะคิดว่าเขาคงจะพูดไปอย่างนั้นเอง และมันคงจะเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว เขาจะมาหึงเธอทำไมในเมื่อไม่ได้รักกันซะหน่อย ชายหนุ่มเห็นหญิงสาวจัดเส

กวินขับรถไปรับมินตราและพามาที่ผับของเขา เพราะเขาจะต้องเข้ามาเคลียร์งานที่นี่ และอยากให้เธอมาอยู่ด้วย ทั้งที่รู้ว่าปกติหญิงสาวจะไม่ค่อยชอบสถานที่แบบนี้สักเท่าไร กวินบอกกับแฟนสาวว่าคืนนี้ปิยภัศร์จะแวะมาหาเขาที่นี่ด้วย มินตรายิ้มและบอกว่าดีเหมือนกันเธอจะได้ถือโอกาสนี้ ขอบคุณเขาเกี่ยวกับเรื่องของพ่อที่เขาเป็นธุระจัดการทุกอย่างให้เป็นอย่างดี จนกวินบ่นด้วยน้ำเสียงน้อยใจ “ขอบคุณแต่นายภัศร์เหรอครับ ผมไม่มีความหมายอะไรเลยงั้นเหรอ” “ใครว่าคะฉันก็ต้องขอบคุณคุณด้วยที่ช่วยสอนงานให้ฉันตั้งมากมาย คนอะไรตัวโตแล้วยังขี้น้อยใจอีก ขอบคุณนะคะสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณทำให้ฉัน” หญิงสาวกล่าวขอบคุณพร้อมกับจูบปลายคางของเขา กวินพามินตราเดินเข้าไปถึงห้องทำงานของเขาที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ชายหนุ่มถามพนักงานว่าปิยภัศร์เดินทางมาถึงหรือยัง และก็ได้รับคำตอบว่ายังไม่มีใครเห็นเขา “ป่านนี้ยังไม่มาสงสัยคงจะมาดึก คุณหิวหรือเปล่าครับเดี๋ยวผมสั่งให้เด็กเอาอาหารมาให้นะครับ” จากนั้นก็ยกหูโทรศัพท์ออกไปสั่งให้เด็กจัดอาหารที่ดีที่สุดมาให้เธอ ส่วนเขาก็ขอตัวไป