บทที่ 65

            กวินอดใจไว้ไม่อยู่ที่จะใช้ปากของตัวเองทักทายทรวงอกคู่สวยผ่านชุดนอนบางเบาที่เธอสวมใส่ เขารู้สึกได้ถึงยอดทรวงอกที่ชูชันขึ้นตอบรับการทักทายของเขา

            มือเรียวยาวไล้ลงบนหน้าท้องนวลเนียน ทุกที่ที่มือของเขาลากผ่านสัมผัสลงบนตัวเธอ มันสร้างกระแสความร้อนในร่างกายของเธอให้เพิ่มอุณภูมิสูงขึ้นเรื่อยๆ กวินลากริมฝีปากสูงขึ้นไปที่ซอกคอเธอ เขาฝากรอยแห่งความปรารถนาไว้ที่ลาดบ่าและเนินอกสวยอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ ก่อนที่จะปลดสายเสื้อนอนตัวสวยที่เธอสวมใส่อยู่ให้หลุดออกจากกายอย่างง่ายดาย

            และด้วยสัญชาติญาณของตัวเอง...ทำให้มินตรารีบยกมือขึ้นมาปิดบังทรวงอกเอาไว้ด้วยสีหน้าตื่นกลัว กวินจูบลงไปบนมือบางนั้นของเธอก่อนจะสำรวจทรวงอกของเธออย่างรสชาติ

            โดยที่หญิงสาวรู้สึกเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบและสัมผัสที่เขามอบให้กับเธอทำให้เธอเผลอปล่อยมือออก ชายหนุ่มใช้ท่อนแขนแข็งแรงยันตัวเองเอาไว้เพื่อที่จะมองสำรวจร่างบางตรงหน้า หญิงสาวหน้าแดงจัดด้วยความเขินอายส่วนกวินก็ปลดสายเสื้อคลุมตัวยาวที่เขาสวมใส่อยู่เพียงชิ้นเดียวและถอดมันทิ้งไปอย่างไม่ใยดี เขามองร่างสวยที่เย้ายวนตาของมินตราอย่างไม่รู้เบื่อ ตอนนี้ทั้งตัวของเธอเหลือเพียงแค่ชั้นในสองชิ้นซึ่งเขาไม่ลังเลที่จะเอื้อมมือไปปลดปราการสองด่านสุดท้ายนั่นออก

            ก่อนที่จะฝังจมูกและปากไปที่ซอกคอหอมกรุ่นของเธอ ไล่ดะขึ้นไปจนถึงติ่งหูแล้วขบเล่นเบาๆ อย่างมันเขี้ยว

            “วินคะ” มินตราเอ่ยออกมาอย่างยากเย็น

             “ครับ” กวินตอบรับพร้อมกับการสัมผัสร่างกายของเธอไม่หยุดหย่อน ตอนนี้เองที่หญิงสาวเริ่มกลัวกับความรู้สึกในแบบที่เธอไม่เคยรู้จักและไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน ชายหนุ่มก้มลงไปชิมความหวานของทรวงอกคู่งามอย่างมีความสุข

            “ฉะ...ฉะ...ฉันกลัว” เธอพูดออกมาในที่สุดทำให้ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมามอง นัยน์ตาของเขาบ่งบอกถึงความปรารถนาอันร้อนแรง ที่คุกรุ่นอยู่ภายในกายของเขาอย่างเห็นได้ชัด และนั่นทำให้เธอยิ่งกลัวมากขึ้นกว่าเดิม

            “ไม่มีอะไรต้องกลัวเลยคนดี มันเป็นการแสดงความรักอีกแบบหนึ่งที่คนอื่นเขาก็ทำกัน” กวินกระซิบบอกข้างหูของมินตราอย่างปลอบประโลม แล้วก็ใช้ลิ้นแทะเล็มติ่งหูของเธอมันสร้างความซาบซ่านให้กับเธอได้มิใช่น้อยเลย ถึงแม้ว่าใจหนึ่งของเธอจะกลัวกับประสบการณ์ใหม่ที่เขาจะมอบให้ แต่อีกใจหนึ่งก็อยากที่จะล่องลอยไปกับเขาทุกที่...ที่เขาจะนำพาเธอไป

            “อย่ากังวลไปเลย...มันไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก...เชื่อผมนะอย่ากลัว” กวินใช้ปากของเขาปิดกั้นคำประ ท้วงที่กำลังจะตามออกมาจากริมฝีปากบางสีชมพูระเรื่อ เขาจูบเธออย่างหิวกระหายและเว้าวอนมันทำให้เธอรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว

            มินตราตอบสนองจูบของเขาอย่างกล้าๆ กลัวๆ กวินถึงกับส่งเสียงครางออกมาอย่างพึงพอใจ เขาเริ่มใช้นิ้วสวยสำรวจเรือนร่างงดงามเย้ายวนอย่างทนุถนอมแล้วไล้ ริมฝีปากจูบตามลงไปอย่างรสชาติ ในตอนนี้เองที่มินตราไม่เหลือความคิดใดใดอยู่ในสมองอีกแล้ว เธอสอดมือเข้าไปในผมนุ่มของกวินอย่างเผลอไผล พร้อมกับส่งเสียงครางออกมาเป็นระยะ

            กวินเลื่อนต่ำลงไปเรื่อยๆ จากอกอุ่นไปจนถึงหน้าท้องแบนราบ หญิงสาวสะดุ้งเฮือกกระเถิบหนีโดยอัตโนมัติแต่เขาไม่ปล่อยให้เธอทำแบบนั้น เขาใช้ความชำนาญและลีลาที่เร่าร้อนปลุกเร้าอารมณ์ของฝ่ายตรงข้ามให้ถึงขีดสุด ในตอนนี้เขาค่อนข้างมั่นใจว่าเธอไม่เคยมีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องแบบนี้มาก่อน

            เขาจึงจะต้องอ่อนโยนกับเธอให้มาก กวินรู้ดีว่าตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกกลัว เพราะสายตาของเธอมันบ่งบอกและเขาอาจจะทำให้เธอเจ็บได้ กวินไม่อยากให้เธอมีความรู้สึกที่ไม่ดีในความรักครั้งแรกที่เขาตั้งใจจะเป็นผู้มอบให้ แม้แต่สิ่งที่กำลังทำอยู่นี้ก็เต็มใจที่จะทำให้เธอเป็นคนแรกโดยไม่นึกรังเกียจเลยแม้แต่นิดเดียว มินตรารู้สึกทรมานอย่างบอกไม่ถูกกับการแสดงความรักของกวิน เธอบิดเรือนกายอันบอบบางอย่างทุกข์ทรมาน หัวใจของเธอเต้นเร็วจนแทบจะทะลุออกมานอกอก

            “วินคะ” เสียงแผ่วเรียกชื่อเขาผ่านริมฝีปากบาง สลับกับเสียงครวญครางที่ดังรอดออกมาตลอดเวลาเร้าอารมณ์ของชายหนุ่มได้อย่างที่เจ้าตัวก็ไม่อยากจะเชื่อเลย เขาอยากจะหักหาญเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับร่างบางตั้งแต่เดี๋ยวนี้ เพราะเขาเองก็รู้สึกทรมานไม่ต่างไปจากเธอเช่นกัน สำหรับหญิงสาวยิ่งแล้วใหญ่เธอรู้สึกทรมาน และอยากที่จะให้เขาช่วยปลดปล่อยความทรมานนี้ให้เสร็จสิ้นไปซะที จนต้องเอ่ยปากออกมากวินพามินตราไปพบกับความสุขในแบบที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อน

            เขาพยายามทำอย่างนุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้ มินตราส่งเสียงกรีดร้องออกมาเมื่อเธอถูกรุกล้ำจากสิ่งที่ไม่คุ้นเคย เธอดิ้นรนหลีกหนีความเจ็บแปลบที่ได้รับ จนชายหนุ่มต้องกอดรัดเธอไว้แน่นและหยุดการกระทำไว้เพียงแค่นั้น