บทที่ 64

            มินตราตอบออกไปโดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย เหมือนกับว่าเธอจะรู้อยู่แล้วว่าเขาจะต้องพูดแบบนี้ นิสัยแบบนี้ของเขาเป็นมานานแล้ว แต่เธอค่อนข้างมั่นใจว่าความรักและความจริงใจของเธอ จะสามารถทำให้ผู้ชายคนนี้เปลี่ยนใจยอมรับเธอได้อย่างหมดใจ และไม่มีข้อแม้อื่นใดมาขวางกั้นระหว่างเธอและเขา กวินเพียงแต่ยิ้มเขาไม่แปลกใจเลยที่มินตรายอมตกลงตามข้อเสนอของเขา และเขาค่อนข้างมั่นใจด้วยซ้ำไปว่าเธอจะต้องตกลงอย่างไม่มีข้อแม้ แต่ก็ยังไม่วายถาม

            “ทำไมคุณถึงยอมตกลงง่ายนักละครับ”

            “เพราะว่าฉันรักคุณ”

            เมื่อชายหนุ่มได้ยินดังนั้นเขาก็โน้มใบหน้าของเขาลงมา เพื่อสัมผัสริมฝีปากนุ่มแดงระเรื่อที่เหมือนกับจะเชิญชวนอยู่ในที ริมฝีปากบางของเธอเหมือนกับยาเสพติดที่ยากจะถอนตัวออกมา เขาบดริมฝีปากอย่างเร่าร้อนแขนทั้งสองข้างของหญิงสาวโอบรอบคอของชายหนุ่ม กวินถอนจูบเพื่อที่จะให้ร่างบางตรงหน้าได้หายใจ หลังจากที่เขามอบจูบที่เร่าร้อนรุนแรงยาวนานให้กับเธอ เขาซุกไซ้จมูกโด่งกับซอกคอหอมกรุ่นของเธอด้วยความหลงใหล เขารู้ดีว่าเธอพร้อมที่จะเป็นของเขา

            “นี่ก็ดึกแล้วคืนนี้คุณค้างที่นี่นะครับ”

            “เอ่อ ... คือว่า”

            “นะครับ...ค้างที่นี่กับผมนะครับ...เพราะถ้าคุณกลับไปบ้านคุณก็ต้องอยู่คนเดียวอยู่ดี”

            “ตกลงค่ะ”

            “ผมจะพาคุณไปพักผ่อนนะ”

            กวินก้มลงอุ้มหญิงสาวเดินตรงมาที่ห้องรับรอง และวางเธอตรงที่นอนซึ่งปูไว้อย่างเรียบร้อยก่อนที่จะลุกจากไปอย่างรวดเร็ว จนหญิงสาวงงและแปลกใจในท่าทีของเขาที่เปลี่ยนไป

            มีแต่กวินเท่านั้นที่รู้ว่าทำไมถึงเขาถึงทำแบบนั้น เพราะเขาเกรงว่าตัวเองอาจจะเปลี่ยนใจหันกลับไปนอนแนบชิดกับเธอก็เป็นได้ พร้อมกับคิดว่านี่เขาโง่หรือบ้ากันแน่

            กวินมั่นใจว่าถ้าเขาเดินหน้าต่อหญิงสาวจะไม่ปฏิเสธความต้องการของเขา ปกติเขาจะไม่เคยลังเลแต่ทำไมคราวนี้เขาถึงเลือกที่จะหยุดตัวเอง ทั้งที่เขาก็มีความต้องการในตัวเธอ และเขาก็ยอมรับว่าท่าทางตอบ สนองจูบที่ไร้เดียงสาของเธอกระตุ้นอารมณ์เพศของเขาได้ไม่ใช่น้อยเลย ถึงตอนนี้เขาก็ยังอยากที่จะกลับไปสานต่อความสัมพันธ์ทางกายอย่างแนบชิดกับเธอ แต่ก็ได้แต่ปรามตัวเองในใจ

            ‘ฟุ้งซ่านกันไปใหญ่แล้ว...นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นายได้สัมผัสผู้หญิงนะ ในทางตรงกันข้ามนายสัมผัสผู้หญิงสวยมาแบบนับครั้งไม่ถ้วนด้วยซ้ำไป อะไรจะตื่นเต้นตื่นตัวขนาดนั้นทำเหมือนกับไม่เคยไปได้’ กวินถอนหายใจก่อนจะพึมพำกับตนเอง

            “เฮ้อ!! อาบน้ำดีกว่าเผื่อจะดับความรุ่มร้อนในร่างกายลงได้บ้าง”

            เมื่อกวินรีบเดินหุนหันออกไปจากห้องโดยที่มินตราเองก็ยังไม่ค่อยจะเข้าใจว่าทำไมเขาถึงทำเช่นนั้น แต่ก็ไม่อยากที่จะคิดอะไรมากอีก จากนั้นก็เข้าไปอาบน้ำสระผมแล้วก็เดินออกมายืนรับลมอยู่ที่หน้าระเบียงห้องของตัวเอง เธอคิดทบทวนถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในค่ำคืนนี้

            แทบไม่น่าเชื่อเลยว่ากวินขอคบหากับเธอจริงจัง ถึงแม้ว่าเขาจะพูดว่าจะไม่มีข้อผูกมัดใดใดก็ตาม ทำไมเธอถึงยอมตกลงอย่างง่ายดาย และเมื่อเขาจูบเธอ ทำไมเธอถึงไม่อยากให้เขาหยุด และยังอยากที่จะมีความสัมพันธ์แนบชิดกับเขาให้มากกว่านี้

            “หยุดเพ้อฝันเดี๋ยวนี้นะมินตราชักจะคิดอะไรฟุ้งซ่านไปใหญ่แล้ว” เธอพูดออกมาราวกับว่าจะเตือนสติของตัวเองพร้อมกับสะบัดหัวไปมา เธอยืนรับลมอยู่เช่นนั้นจนกระทั่งกวินเดินตามมาสมทบและชักชวนเธอเข้าห้องนอน

            “เรากลับเข้าไปข้างในกันดีกว่านะครับ เดี๋ยวคุณจะไม่สบายเพราะยืนตากน้ำค้างนานแล้ว”

            “ก็ดีเหมือนกันค่ะ”

            กวินโอบไหล่ของหญิงสาวพาเดินเข้าไปข้างในห้องของเธอ และพาเธอไปที่เตียงพร้อมกับเอนตัวเธอลงบนเตียงนอนอย่างเชื่องช้า ก่อนที่เขาจะทาบทับตัวของเขาตามลงมาด้วย กวินใช้นิ้วเรียวยาวของเขาลูบไล้แก้มนวลของมินตราอย่างบางเบา

            “ผมต้องการคุณ...ให้ผมรักคุณนะครับ”

            กวินจ้องหน้าของมินตรานิ่งเหมือนรอคอยคำตอบจากเธอ ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนกับว่าลมหายใจของเขาติดขัด รู้สึกทรมานเหมือนกับนักโทษที่กำลังรอการตัดสิน ฟ้าเห็นถึงความต้องการจากดวงตาของเขา เธอแทบไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ตัวเองเห็นหรือว่าได้ยินเลยทีเดียว

            ‘หรือว่าเราฝันไป...ไม่ใช่...ต้องไม่ใช่ความจริงแน่...แต่ทำไมเรากลับรู้สึก และรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นที่ทาบทับและรายล้อมอยู่บนร่างกาย’ ทำให้หญิงสาวเชื่อได้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน มินตราใช้การกระทำของตัวเองแทนคำตอบ เธอเลื่อนฝ่ามือนุ่มขึ้มไปโอบรอบคอของเขาแล้วดึงเขาลงมาหา เธอบรรจงจูบบางเบาราวกับปีกผีเสื้อที่ริมฝีปากอุ่นของเขา มินตราหลบสายตาร้อนแรงที่บ่งบอกถึงความต้องการตัวเธอจากดวงตาคู่นั้นของเขา เธอรู้สึกเขินอายกับสิ่งที่เธอทำลงไปเหมือนเธอเป็นฝ่ายเริ่มเสนอตัวให้เขาก่อน

            ทั้งที่จริงแล้วเธอไม่เคยมีพฤติกรรมแบบนี้มาก่อนนี่คือครั้งแรก และที่ทำแบบนี้ก็เป็นเพราะเธอรักเขามากนั่นเอง

            “ผมจะถือว่านี่เป็นคำตอบของคุณนะครับ...ขอบคุณมาก” กวินพูดกับเธอด้วยแววตาวาวระยับอย่างมีความสุข

            เขาก้มลงมาจูบริมฝีปางแดงระเรื่อของเธอ และมอบความหวานดูดดื่มให้กับเธอ ลิ้นของเขาทำหน้าที่สำรวจความหวานจากปากของเธออย่างไม่รู้จักพอ

            ฝ่ามือนุ่มของเธอที่ลากไปตามร่างกายของเขาอย่างสะเปะสะปะเหมือนไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนนั้น มันสร้างความร้อนวูบวาบให้เกิดขึ้นในกายของชายหนุ่ม กวินถอนริมฝีปากออกอย่างเสียดาย เมื่อได้ยินเสียงประท้วงของร่างบางในอ้อมกอด ดวงตาคู่สวยหรี่ปรือเธอหอบหายใจอย่างหนักจนหน้าอกกระเพื่อม