ยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

ดอกมัม“การเป็นเพื่อนที่วิเศษที่สุด”กระจิบกระจอกข่าวแห่งเวชธานินทร์ (50)นี่คือกรูปแช็ตที่ถูกสร้างขึ้นมาสำหรับเมาท์มอยในสถานที่ทำงานของเหล่าบุคคลากรในโรงพยาบาลเวชธานินทร์(“นี่ๆ พวกเธอฉันไปเจอนี่มา”)มีรูปภาพส่งเข้าไปในกรูปแช็ต เมื่อนั้นทุกคนในกลุ่มก็เริ่มแตกตื่น(“หมอโปรดกับคุณมัสเหรอ?”)(“ใช่”)(“แต่หมอโปรดมีแฟนแล้วไม่ใช่เหรอ คนที่มาแสดงความยินดีกับหมอในงานกตเวทิตาไง”)(ใช่ๆ วันนี้ก็เห็นมาด้วยล่ะ”)(“ว้ายแรงมากแม่ สองคนนี้เขาแอบคบกันเหรอ แล้วหมอกายล่ะ”)จากนั้นข้อความต่างกระหน่ำส่งเข้ามาเมาท์มอยกัน จนไม่รู้ว่าจะอ่านข้อความของใครก่อนดี ทรงโปรดไม่ได้อยู่ในกรูปแช็ตก็จริง แต่พวกเขาคงลืมไปว่ากายสิทธิ์อยู่ในกรูปแช็ตด้วย กายสิทธิ์ใช้นิ้วถ่างขยายรูปก็พบว่าเป็นสองคนนั้นจริงๆ (“ผมกับมัสไม่ได้มีอะไรมากไปกว่า พี่ชายและน้องสาว เลิกเมาท์เรื่องนี้ได้แล้ว”)Today02.15 PMGuyyasit left the group.จากนั้นเขาก็จัดการอัปเปหิตัวเองออกมาจากกลุ่มแช็ตที่แสนจะวุ่นวาย มองไปเบื้องหน้ามีแจกันเซรามิกวางอยู่บนโต๊ะวางประดับด้วยดอกมัมสีพีชน่าจะเป็นแม่บ้านที่นำดอกไม้มาเปลี่ยนให้ มองอะไรสวยๆ งามๆ ก

“พี่โปรดขา พอแล้วนะคะ อื้อ” เธออ้อนวอนเขาอย่างออดอ้อน ฝ่ามือบางจับที่แขนของเขาที่เส้นเลือดปูดนูนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด แล้วเลื่อนไปดันหน้าท้องซิกซ์แพ็กหนั่นแน่นของเขาที่ค่อยๆ ขยับรุกล้ำเข้ามาไม่หยุด“รู้ไหมว่าทำหน้าแบบนี้เหมือนมัสกำลังยั่วพี่”“ยั่วอะไรคะ? มัสไม่...” เธอกำลังจะเถียงต่อว่าเธอไม่ได้ยั่ว แต่เขาก็ตอบมาเสียก่อน“ก็ยั่วให้พี่กระแทกมัสแรงๆ”“...”สุดท้ายก็ยอมโอนอ่อนผ่อนตามเขาจนได้ คืนนี้สรุปคือไม่จบแค่รอบเดียวอย่างที่คิดเอาไว้ เพราะเขายังก่อกวนสะกิดเธอทั้งคืนไม่รู้ว่าไปคึกมาจากไหน จนลูกตื่นขึ้นมากลางดึกนั่นแหละจึงได้หยุดกิจกรรมทุกอย่างลง...เมื่อถึงกำหนดเดินทางกลับมาบ้าน ป้าเฟื้องก็เอาของฝากมาให้ที่บ้าน มีชา masala milk tea (มาซาลา มิลค์ ที) ผ้าพันคอ pashmina (พัชมีนา) และครีมบำรุงผิว Himalaya (หิมาลายา) และยังมีของฝากที่เตรียมไว้ให้บ้านใหญ่กับกายสิทธิ์ด้วย ป้าเฟื้องรู้แล้วว่ากายสิทธิ์จะย้ายไปบริหารโรงพยาบาลของตัวเองที่กรุงเทพฯ เพราะมัสลินส่งข้อความไปแจ้ง และวันนี้ยังเป็นวันหยุดของร้านและประจวบเหมาะกับที่ทรงโปรดก็ลาพักร้อนพอดี มัสลินเลยจะเปิดตัวเขาให้ป้าเฟื้องรู้จักในวั

“อย่างนั้นหมอโปรดก็เป็นคนผ่าตัด หมอฝีมือดีที่สุดในทีมแพทย์แล้วนี่ครับ” หมอวีระเหยียดยิ้มเอ่ยขึ้นบ้าง ถ้าทรงโปรดพลาดขึ้นมาจนทำให้คนไข้เสียชีวิต และเขาก็จะถูกสอบวินัยแพทย์เพราะความดื้อดึงของเขาเองนั่นแหละบางทีเขาอาจจะได้โอกาสนี้กระทืบซ้ำ เมื่อทรงโปรดพลาด และบีบบังคับให้เขาออกจากตำแหน่งผู้อำนวยการของโรงพยาบาล เมื่อนั้นตำแหน่งผู้อำนวยการอาจถูกสั่นคลอน“อย่างนั้น ผมจะทำการผ่าตัดเองครับ”ทรงโปรดเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แพทย์หลายคนก็ต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่กกับความใจกล้าบ้าบิ่นของเขาทรงโปรดเดินเข้าห้องผ่าตัดไป เขาทำงานอย่างใจเย็น ส่วนแพทย์คนอื่นคอยยืนสังเกตการณ์ดูการผ่าตัดอยู่ตลอดเวลาดวงตาเป็นประกายวาวโรจน์ เมื่อเขาเจอตำแหน่งเนื้องอกแล้ว เขาวินิจฉัยไม่เคยพลาด จากนั้นก็ทำการตัดก้อนเนื้อนั้นออกมา และสุดท้ายการผ่าตัดผ่านพ้นไปได้ด้วยดี...แพทย์ผู้ช่วยมองหน้าจอสัญญาณชีพของคนไข้เป็นสัญญาณปกติแล้วก็พรูลมหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ แอบปาดเหงื่อไปตามๆ กัน ทีมผ่าตัดต่างชื่มชมในความเก่งกาจของเขา ส่วนวีระฮึดฮัดกระฟัดกระเฟียดและก็เดินออกไปเขาไม่สามารถทำอะไรทรงโปรดได้ เพราะทรงโปรดนั้นไม่เคยพลาดท่า

ดอกพิทูเนีย“ความโกรธ และ ความไม่พอใจ”เล่นๆ กันอยู่คนเป็นพ่อก็ง่วงเกือบจะหลับน็อกกลางอากาศเพราะความเหนื่อย เด็กน้อยก็ส่งเสียงเรียกเขาขึ้นมา“ปะ ป๊า ง่วงแล้วมานอนกันมา” เขาเอ่ยด้วยเสียงงัวเงียแล้วจับตัวลูกน้อยมานอนลงข้างๆ “แอ้” เด็กน้อยยังไม่อยากนอน ในขณะที่คนเป็นพ่อหลับตาพริ้มเด็กน้อยก็ลุกขึ้นนั่ง มือป้อมๆ เอื้อมไปเขย่าคนเป็นพ่อให้ตื่นมาเล่นกันอีก ทรงโปรดหยิบจุกหลอกให้ หนูน้อยก็คว้ามายัดใส่ปาก“นอนเร็ว” เขาตบมือลงตรงที่ว่างๆ ข้างเขาให้ลูกนอน เด็กน้อยคลานไปหยิบผ้าห่มลายดอกยิปโซสีขาวฟุ้งผืนน้อยของตัวเองมา มัสลินเดินออกจากห้องครัวมาดูทั้งคู่พอดี จึงได้เห็นโมเมนต์ที่น่ารักของทั้งคู่เด็กน้อยหยิบผ้ามาห่มให้คนเป็นพ่อ จากนั้นก็คลานมาข้างหลังพ่อที่นอนตะแคงอยู่แล้วก็ตบหลังเบาๆ “เอ่ เอ๋” เด็กน้อยร้องเพลงกล่อมนอนด้วยเสียงอ้อแอ้ ทำเหมือนตอนที่คนเป็นแม่กล่อมเข้านอนไม่มีผิดและเธอก็จำได้ว่าลูกสาวตัวน้อยเคยทำเช่นนี้กับเจ้าหมาสองตัวมาแล้ว เธอถึงกับหัวเราะร่วนในลำคอเด็กน้อยคลานเข้าไปที่บริเวณศีรษะของพ่อดึงจุกหลอกออกมาจากปากน้อยๆ แล้วก้มลงจุ๊บหน้าผากของพ่อเบาๆ ลูกสาวตัวน้อยละมุนละไมมาก มัสลิน

ดอกคาร์เนชั่นสีเหลือง“ความสำนึกผิด”ทรงโปรดกรอกน้ำเสียงฮึ่มๆ ใส่คนเป็นแม่ผ่านสายมา‘แม่ไปที่นั่นทำไม จะทำอะไรกับลูกเมียผมอีก’“ตาโปรด นี่แกเห็นแม่เป็นคนยังไงกัน แกเห็นแม่เป็นคนใจร้ายขนาดนั้นเลยหรือ” ขวัญเรือนตัดพ้อลูกชาย ที่หล่อนทำไปทั้งหมดก็เพราะรักเขา หล่อนแค่เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกก็เท่านั้น แต่ลูกชายกลับตั้งแง่กับคนเป็นแม่ แล้วจะไม่ให้ทรงโปรดคิดแบบนั้นได้อย่างไรกัน เพราะเรื่องวุ่นวายทั้งหมดก็เริ่มต้นมาจากแม่‘ต่อไปนี้ผมขอเลือกทางเดินชีวิตของตัวเอง ยังไงผมก็คงทิ้งลูกทิ้งเมียไม่ได้’“แล้วแม่บอกให้แกทำแบบนั้นหรือไง ในเมื่อเรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว ฉันจะไปทำอะไรได้ แล้วเรื่องหนูไอล่ะแกจะทำยังไง” พูดจบหล่อนก็เงยหน้ามองมัสลินเพื่อจับอาการของเธอขวัญเรือนเห็นว่าทั้งทรงโปรดและไอริณก็ดูสนิทสนมกันดี ไอริณมาหาเขาแทบจะทุกสัปดาห์ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ดูน่าจะพัฒนาไปอีกขั้น แถมทรงโปรดก็ไม่ได้ปฏิเสธที่จะคบหาดูใจกับไอริณมาตั้งแต่แรก‘ผมไม่ได้คิดกับไอเกินกว่าน้องสาวครับ เรื่องนี้ผมจะหาเวลาคุยกับเธอเองครับ แม่ไม่ต้องห่วงหรอก’เมื่อขวัญเรือนวางสาย หันมาอีกทีก็เห็นเด็กน้อยจับหูขวดนมด้