ยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ의 모든 챕터: 챕터 61 - 챕터 68

ทรงโปรดขนกล่องของขวัญเข้าไปเก็บในห้องชั้นหนึ่ง แยมส้มกับปุยฝ้าย ช่วยเก็บข้าวของเข้าบ้าน ล้างอุปกรณ์ทำอาหารเก็บสถานที่ มัสลินให้เงินเป็นสินน้ำใจกับพวกเธอที่มาช่วยจัดงานซึ่งแบ่งเบาภาระเธอได้เยอะทีเดียว ก่อนที่พวกเธอจะกลับไป“ของขวัญเอาไว้แกะพรุ่งนี้นะคะ วันนี้ดึกแล้ว” มัสลินเอ่ยกับลูกน้อย เจ้าก้อนพยักหน้าหงึกหงักเข้าใจในสิ่งที่แม่พูด“แอ้”เมื่อได้เวลานอน มัสลินก็พาเด็กน้อยเข้านอน ด้วยความที่เล่นมาทั้งวัน สูญเสียพลังงานไปเยอะ ก็ทำให้เด็กน้อยหลับปุ๋ยอย่างง่ายดาย“ลูกหลับแล้วเหรอ” เขาเอ่ยถาม มัสลินพยักรับแล้วก็ห่มผ้าให้ลูกน้อย ก่อนที่ทรงโปรดจะจูงมือเธอออกมา“ไปอาบน้ำกัน”“คะ?”“มาเถอะ” เรายิ้มกริ่มแววตาดูมีเลศนัย เธอรู้ว่าเขาต้องการอะไร มัสลินยอมเดินตามเขาเข้าไปห้องน้ำ ทรงโปรดรองน้ำอุ่นในอ่างอาบน้ำไว้ให้เรียบร้อยแล้ว ทั้งคู่ไม่เคยอาบน้ำด้วยกันสักครั้ง เธอรู้สึกอายชะมัดทรงโปรดนั่งซ้อนอยู่ข้างหลัง ทั้งคู่นั่งอยู่ในอ่างน้ำอุ่น มัสลินพิงหลังไปที่อกแกร่งของเขา ฝ่ามือซุกซนของทรงโปรดลูบไล้ฟองสบู่ไปทั่วเรือนร่างระหงช่วยเธออาบน้ำ มัสลินขนลุกซู่ ถึงจะยืนกรานว่าเธออาบเองได้ ทว่าเขายังขันอาส

ดอกคาร์เนชั่นสีชมพู“หันมาสนใจฉันบ้างเถอะ”"แม่ครับ แม่ทำแบบนี้ไม่ถูกนะ เรื่องราวในอดีตของแม่ มันไม่เกี่ยวกับมัสกับหมอโปรดนะ” ตามตะวันเตือนสติมารดาของตนอีกครั้ง“นั่นสิแม่ แม่ทำแบบนี้ไม่สงสารมัสเหรอ” ตามตะวันร่วมผสมโรง“แม่ไม่ยอมให้มัสไปเป็นสะใภ้บ้านนั้นหรอก มัสจะต้องเจออะไรบ้างก็ไม่รู้”“มัสก็แยกครอบครัวแล้วนี่แม่ น้องไม่ได้ไปอยู่ชายคาบ้านนั้นเสียหน่อย เขาทำอะไรไม่ได้หรอกน่า” ตามตะวันเอ่ยต่อ“นังนั่นมันงูพิษ มันอาจจะทำอะไรมัส ลับหลังพวกเราก็ได้” ดวงดาวเปรยต่อ“แม่มองโลกในแง่ร้ายเกินไปหรือเปล่า แล้วตกลงมีเรื่องอะไรกันมาก่อนเนี่ย” จันทรคุปต์เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น ว่ามันเรื่องคอขาดบาดตายอะไรกัน ถึงต้องเกลียดขี้หน้ากันขนาดนี้//“แม่ แล้วจะบอกผมได้หรือยัง ว่ามีเรื่องอะไรกันแน่” ทรงโปรดเอ่ยถามระหว่างทาง ขณะที่ขับรถพามารดากลับไปส่งที่โรงแรม เมื่อเห็นว่ามารดาของเขานั่งเงียบเป็นเป่าสาก ไม่พูดไม่จามาเป็นนานสองนานแล้ว//“ว่าไงละครับแม่” ตามตะวันถามคาดคั้นคนเป็นแม่บ้าง“ก็ตอนสมัยที่ยังสนิทกัน แม่แอบไปเห็นว่าแฟนมันมีชู้ ไอ้เราก็อุตส่าห์บอกด้วยความหวังดี แต่มันดันเชื่อแฟนมากกว

ดอกมะลิ“ดั่งความรักของแม่ที่มีให้กับลูก”มัสลินและทรงโปรดเข้าปรึกษากุมารแพทย์...“แบบนี้เรียกว่าอาการ terrible two หรือที่เรียกว่า วัยทอง 2 ขวบค่ะ เพราะสมองในด้านของอารมณ์มีการพัฒนามากขึ้น แต่สมองส่วนเหตุผลจะเติบโตช้ากว่า จึงทำให้แสดงพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมออกมาน่ะค่ะ คนเล็กเขาต้องการแม่ก็จริงแต่บางครั้งหน้าที่หลักในการให้นมและกล่อมนอน หรืออะไรที่ยิบย่อยกว่านั้นเช่นเปลี่ยนผ้าอ้อม อาบน้ำ ก็ลองไหว้วานคุณพ่อทำ เพื่อเราจะได้มีเวลาในการดูแลคนโต เพราะว่าคนโตเขารู้เรื่องแล้ว เราสร้างสัมพันธ์กับเขามาสองปีแล้ว อยู่ๆ มีน้องมา เวลาที่เขาเคยมีกับเราก็เอาไปให้น้องหมด เป็นเราก็น้อยใจใช่ไหมล่ะคะ อย่างนั้นก็ต้องจัดสรรเวลา เพราะยังไงเขาก็ต้องเป็นลูกของเราไปตลอดชีวิตใช่ไหมคะ อย่าทำให้ความรู้สึกของลูกต้องตกหล่นไประหว่างทางเลยค่ะ อย่าให้คนโตรู้สึกว่าเมื่อน้องเกิดมาความรักที่เขาเคยได้รับหายไปพร้อมกับน้องนะคะ เพราะถ้าเขารู้สึกแบบนั้น เขาจะยิ่งไม่ชอบน้อง ไม่รักน้อง และตามมาด้วยความอิจฉาน้องและต้องมีการสื่อสารเชิงบวกกับเขา เวลาที่เรามีเวลาทำกิจกรรมร่วมกับเขา เราให้กำลังใจ ให้ความรัก แสดงออกทางสีหน้าแว

“มัม มะ หม่ำ หม่ำ” เด็กน้อยตัวอวบอ้วนแขนขาเป็นปล้องน่ารักน่าชังไม่ต่างจากพี่สาวตอนเด็กๆ คลานต้วมเตี้ยมมาขอแม่จุ๊บเต้า เป็นเด็กที่ติดเต้าของแม่มาก ต่างจากพี่สาวโดยสิ้นเชิง รายนั้นให้เลิกเต้าก็เลิก ส่วนคนน้องเมื่อให้ดื่มจากขวดนมก็มักจะร้องงอแงเสมอ จนเวลาล่วงเลยมาเดือนที่ 9 มัสลินจะให้เขาจุ๊บเต้าแค่วันละครั้งต่อวันเท่านั้น เพราะจริงๆ ควรให้เขาเลิกเต้าได้แล้ว ต้องหัดให้เขาชินกับการกินนมในขวดแทนพอเจ้าตัวน้อยคลานมาถึงแม่ มัสลินก็อุ้มเขามาเข้าเต้า เด็กน้อยยิ้มร่ารีบงับเต้าของแม่ทันที เขารีบดูดเต้าแม่ทันทีเมื่อได้กลิ่นน้ำนมแม่ นอนมองแม่ตาแป๋วบ้องแบ๊วน่าเอ็นดูดูดไปดูดมาอยู่ดีๆ...“โอ๊ย หม่ามี้เจ็บนะ!” มัสลินขึงขังมองเขาแววตาดุ เจ้าตัวน้อย พอกินอิ่มแล้วก็เคี้ยวหัวนมแม่เล่นเสียอย่างนั่น ยิ่งเขามีฟันซี่เล็กๆ ไม่ได้มีแค่เหงือกแดงๆ แล้ว พอเวลาขบลงมามันก็ยิ่งเจ็บ ไม่รู้ว่าคันฟันหรือมันเขี้ยวแม่ หรืออะไรกันแน่!“ทำหม่ามี้เจ็บแบบนี้ หม่ามี้ไม่ให้กินอีกแล้วนะ” มัสลินดึงลูกออกจากเต้าทันทีเด็กน้อยเบะปากร้องไห้จ้ารีบคลานมาหาแม่ คล้ายกับว่าจะสำนึกผิดแล้ว“แง แง แง” ทว่ามัสลินทำทีว่าลุกเดินหนีออก