Lahat ng Kabanata ng โอเมก้ากลิ่นพีชของประธานาธิบดี｜Omegaverse: Kabanata 51 - Kabanata 60

บทที่ 22เสียงประกาศอันทรงพลังของประธานาธิบดีชเวแทกยอมดังกึกก้องสะท้อนไปทั่วห้องประชุมใหญ่ของรัฐสภาแห่งชาติ บรรยากาศเงียบสงัดดั่งต้องมนตร์สะกด สมาชิกสภาทุกพรรคและสื่อมวลชนหลายร้อยชีวิตต่างกลั้นหายใจรอคอย สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่แท่นโพเดียมใจกลางสภาแทกยอมพยักหน้าส่งสัญญาณให้จองดงฮยอก ทันใดนั้น จอภาพโปรเจกเตอร์ขนาดยักษ์ความละเอียดสูงเบื้องหลังบัลลังก์ประธานสภาก็สว่างวาบขึ้น ปรากฏภาพสแกนเอกสารสัญญาจัดซื้อสารเคมีเถื่อนและสมุดบัญชีลับที่ได้รับการบูรณะกู้คืนจนสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ!ตัวอักษรสีน้ำหมึกจีนโบราณ ลายมือชื่อของคังจินฮวัน ยอดเงินสินบนหลายหมื่นล้านวอน และตราประทับครั่งสีแดงสดรูปสัญลักษณ์ประจำตระกูลคัง ปรากฏเด่นชัดเต็มสองตาของสมาชิกสภาทุกคน!“นี่คือเอกสารสัญญาจัดซื้อสารเคมีทดลองเถื่อนและยาระงับอาการผิดกฎหมายที่ถูกนำเข้าจากเครือข่ายนอกกฎหมายข้ามชาติ โดยมีตราประทับและลายเซ็นของท่านสส. คังจินฮวัน กำกับไว้ทุกหน้า!” แทกยอมชี้นิ้วไปยังจอภาพด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดเสียงฮือฮาดังกึกก้องไปทั่วห้องประชุมราวกับคลื่นสึนามิ สื่อมวลชนรัวชัตเตอร์เก็บภาพหลักฐานเด็ดจนแสงแฟลชสว่างวาบดั่งพายุฟ้าคะนอง“และนี่ค

บทที่ 23เวลาล่วงเลยผ่านไปหลายสัปดาห์หลังจากการพิพากษาคดีกบฏและกวาดล้างขบวนการค้ายานรกเสร็จสิ้น ความสงบสุขและรอยยิ้มได้หวนคืนสู่แผ่นดิน ครรภ์ของแพคฮายอนเข้าสู่สัปดาห์ที่สามสิบสอง หน้าท้องกลมนูนขยายใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเจนจนคนตัวเล็กต้องเดินอุ้ยอ้ายประคองครรภ์แฝดอย่างระมัดระวัง ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความทะนุถนอมภายในห้องนอนใหญ่ของปีกตะวันออก เตียงคิงไซส์ขนาดใหญ่ถูกดัดแปลงให้กลายเป็น ‘รังฟีโรโมน’ ตามสัญชาตญาณตามธรรมชาติของโอเมก้าใกล้คลอด ฮายอนนำเสื้อเชิ้ตทำงาน เสื้อสูท และเสื้อโค้ตตัวหนาของชเวแทกยอมที่อบอวลไปด้วยกลิ่นไม้ซีดาร์เข้มข้น มาจัดเรียงล้อมรอบฟูกนอนและหมอนนุ่มนับสิบใบอย่างประณีต โดยเฉพาะเสื้อเชิ้ตตัวที่แทกยอมใส่ในคืนวันเดินทางไปเกาะยองด็อกที่ฮายอนกอดแนบอกไว้ไม่ยอมปล่อยฮายอนนอนขดตัวอยู่กึ่งกลางรังเสื้อผ้า สวมเพียงเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งของแทกยอมที่คลุมทับหน้าท้องนูน ลมหายใจเข้าออกแผ่วเบาสูดดมกลิ่นซีดาร์ที่คุ้นเคยเพื่อสร้างความอบอุ่นและปลอดภัยให้แก่ลูกน้อยในครรภ์ กลิ่นพีชขาวหวานละมุนอบอวลผสมผสานเข้ากับกลิ่นเนื้อผ้าจนหอมฟุ้งไปทั่วทั้งห้องเมื่อประตูห้องนอนเปิดออก ชเวแทกยอมที่เพิ่งเสร

บทที่ 24ค่ำคืนอันเงียบสงัดภายในรังฟีโรโมนปีกตะวันออก แสงโคมไฟสีส้มสลัวทอดประกายอบอุ่นลงบนเตียงกว้าง ชเวแทกยอมและแพคฮายอนนอนเคียงข้างกันในท่านอนตะแคง กลิ่นไม้ซีดาร์และลูกพีชขาวหลอมรวมกันเป็นม่านพลังแห่งความปลอดภัยที่โอบอุ้มทารกแฝดในครรภ์วัยสามสิบสองสัปดาห์ไว้อย่างทะนุถนอมแทกยอมขยับกายเข้าซ้อนแผ่นหลังบางในท่านอนตะแคงข้างอย่างระมัดระวังที่สุด ท่อนขาแกร่งสอดประสานรองรับต้นขาเรียวเพื่อเปิดทางรักที่ฉ่ำหวาน โดยไม่มีน้ำหนักตัวส่วนใดกดทับหน้าท้องกลมนูนของคนรักแม้แต่น้อย ฝ่ามือหนาประคองสะโพกกลมกลึงไว้มั่นคง“นอนท่านี้สบายดีไหมครับฮายอนอา ถ้าอึดอัดให้บอกพี่ทันทีนะคนดี” เสียงทุ้มกระซิบถามชิดริมหูด้วยความอ่อนโยนสุดหัวใจ“สบายมากเลยครับพี่แทกยอม... ไม่เจ็บและไม่อึดอัดเลยครับ อ้อมกอดของพี่อุ่นที่สุดเลยครับ” ฮายอนเอี้ยวหน้ากลับไปส่งยิ้มหวาน มือเรียวกุมมือหนาที่ทาบอยู่บนหน้าท้องนูนไว้แน่น สัมผัสถึงความรักที่ท่วมท้นแทกยอมกดจูบลงบนรอยสลักพันธะถาวรที่ท้ายทอย ลิ้นร้อนเลียวนปลอบประโลมเบาๆ ปลุกเร้าให้ต่อมฟีโรโมนขับกลิ่นหอมฟุ้งลอยอบอวลไปทั่วเตียง ก่อนจะค่อยๆ สอดแทรกแก่นกายใหญ่โตที่เคลือบเจลหล่อลื่นธรรมชาต

บทที่ 25 ENDเสียงฝีเท้าก้าววิ่งสับสนปนเปกับเสียงล้อเตียงพยาบาลที่เคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วไปตามระเบียงทางเดินของปีกตะวันออก ชเวแทกยอมอุ้มร่างของแพคฮายอนไว้ในวงแขนแกร่งอย่างมั่นคง ใบหน้าคมคายของผู้นำประเทศเต็มไปด้วยความร้อนใจและความเป็นห่วงสุดหัวใจ“อดทนอีกนิดนะฮายอนอา... เราถึงห้องคลอดแล้วคนดี พี่อยู่ตรงนี้กับคุณแล้วนะ” แทกยอมกระซิบปลอบประโลมชิดริมขมับที่เปียกชุ่มด้วยเหงื่อ“อึก... ฮึก... เจ็บมากเลยครับพี่แทกยอม... ท้องมันบีบตัวรุนแรงมากเลยครับ...” ฮายอนหอบหายใจรวยริน มือเรียวเล็กกำคอเสื้อของคนรักแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนประตูห้องคลอดฉุกเฉินของหน่วยแพทย์หลวงเปิดอ้าออก ทีมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการคลอดโอเมก้าในชุดปลอดเชื้อเข้าประจำตำแหน่งพร้อมสรรพ อุปกรณ์ช่วยชีวิตและตู้อบเด็กทารกถูกเตรียมพร้อมไว้ล่วงหน้าแทกยอมค่อยๆ วางร่างของฮายอนลงบนเตียงคลอดอย่างทะนุถนอม สวมชุดกาวน์ปลอดเชื้อและหน้ากากอนามัยมายืนเคียงข้างเตียง มือหนาประสานเข้ากับนิ้วมือเรียวของคนรักไว้แน่นไม่ยอมปล่อยแม้แต่วินาทีเดียว“เจ็บมากเลยครับพี่แทกยอม... ฮายอนกลัวจังเลย...” น้ำตาใสไหลรินอาบสองแก้มเนียนด้วยความทรมานจากแรงบีบรัดภายในช่

ทูตหญิงอาวุโสจากยุโรปเอ่ยชื่นชมด้วยความประทับใจ “คุณฮายอนไม่เพียงแต่มีบุคลิกภาพที่สง่างามและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์เท่านั้น แต่ผลงานการขับเคลื่อนนโยบายสิทธิมนุษยชนของคุณยังกลายเป็นต้นแบบให้แก่นานาชาติด้วยค่ะ ท่านประธานาธิบดีช่างโชคดีเหลือเกินที่มีคู่ชีวิตที่ยอดเยี่ยมและชาญฉลาดเช่นนี้”“ขอบคุณมากครับท่านทูต ความสำเร็จทั้งหมดนี้เกิดขึ้นได้เพราะการสนับสนุนจากประชาชนทุกคนและความมุ่งมั่นของท่านประธานาธิบดีครับ” ฮายอนตอบอย่างนอบน้อมและสง่างามมีแรที่ยืนมองอยู่ข้างๆ สะกิดแขนซูยองเบาๆ น้ำตาซึมด้วยความภาคภูมิใจ “ดูฮายอนสิคุณซูยอง... จากเด็กจดหมายเหตุขี้อายที่เคยโดนรังแกในวันนั้น ตอนนี้สง่างามจนผู้นำระดับโลกยังต้องยอมรับนับถือ ฉันภูมิใจในตัวเพื่อนคนนี้จนบรรยายไม่ถูกจริงๆ ค่ะ”“ท่านแทกยอมเลือกคนไม่ผิดหรอกครับมีแร ฮายอนคือเพชรน้ำหนึ่งที่คู่ควรกับตำแหน่งนี้ที่สุด และความดีงามของเขาก็เปล่งประกายให้ทุกคนได้ประจักษ์แล้ว” ซูยองยิ้มรับด้วยความเอ็นดูเปี่ยมล้นในจังหวะนั้นเอง ชเวแทกยอมในชุดสูทประธานาธิบดีเต็มยศก้าวเข้ามาสมทบในศาลาจัดแสดง แทกยอมเดินตรงเข้ามายืนเคียงข้างฮายอน วางมือลงบนเอวคอดของคนรักอย่างเป็นธร