All Chapters of ข้ามภพมาพบคนคลั่งรัก: Chapter 11 - Chapter 20

บทที่ 5เสียสละทั้งกายและใจเช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นซินจางตื่นขึ้นมาเพราะได้เสียงดังมาจากที่ด้านนอกของหอนอน นางจึงรีบชะโงกหน้าออกไปดูทันที และนางก็พบว่ามีทหารมากมายมายืนในจวนต่อหน้าท่านพ่อของนาง และทหารนายหนึ่งก็ก้าวขาออกมาพร้อมกับอ่านราชโองการจากฮ่องเต้ “ฮ่องเต้ทรงมีรับสั่งให้ท่านแม่ทัพหลี่ไปนำทัพที่หัวเมืองไฉ่ฉางด่วนขอรับ”“ห๊ะ! ไฉ่ฉาง?” รุ่ยเซียงที่ยืนแอบฟังอยู่ข้าง ๆ ซินจางก็อุทานออกมาทันที จนทำให้ซินจางนึกสงสัย และหันไปถามนาง“ทำไมรึ?”“ก็หัวเมืองไฉ่ฉางเป็นหัวเมืองที่ป่าเถื่อนที่สุด ปกติจะมีแต่ท่านแม่ทัพหนุ่ม ๆ เท่านั้นที่จะได้ไปนำทัพที่เมืองนี้ หากเป็นท่านแม่ทัพที่อายุมากแล้ว มักจะไปแล้วไม่ได้กลับมาเจ้าค่ะ” รุ่ยเซียงตอบซินจางกลับไปด้วยเสียงเศร้า“ทั้ง ๆ ที่รู้แบบนี้แล้วแต่ฮ่องเต้ยังส่งท่านพ่อไปอีก แล้วแบบนี้ข้าจะทำอย่างไรดีล่ะ?” ซินจางพูดขึ้นด้วยความกังวลใจผ่านไปสักพักใหญ่ ๆ เมื่อทหารออกไปกันหมดแล้ว ซินจางจึงรีบวิ่งเข้าไปหาท่านพ่อของนางที่กำลังแต่งตัวเพื่อไปนำทัพทันที “ท่านพ่อ! ทั้ง ๆ ที่ฮ่องเต้รู้ว่าการส่งท่านไปนั้นเป็นเรื่องอันตราย เหตุใดฮ่องเต้จึงส่งท่านไปล่ะ?” ซินจางถามท่าน

***ท่านแม่ทัพคลั่งรัก***สือเยี่ยนฟาง คือหญิงสาวผู้ไร้วาสนาจากยุคปัจจุบัน เธอถูกคนรักฆาตกรรมอย่างเหี้ยมโหด ด้วยการจับโยนลงบ่อน้ำ เพียงเพื่อมุ่งหวังว่าตนเองจะได้ไปเสวยสุขกับคนรักใหม่ของเขาที่เป็นเพื่อนสนิทของเธอ ทว่าสวรรค์คล้ายยังมีเมตตาต่อหญิงสาวเช่นเธออยู่บ้าง เธอจึงได้ย้อนกาลเวลามายังยุคอดีต เพื่อพานพบกับบุรุษผู้หนึ่ง บุรุษผู้นั้นคือ จางฮั่น แม่ทัพพิพักษ์แผ่นดินผู้เกียงไกร ผู้ที่ให้คำมั่นว่าจะปกป้องนาง และเรื่องราวความรักของทั้งสองอาจงดงามเหมือนประหนึ่งลิขิตแห่งด้าแดงของผู้เฒ่าจันทรา หากไม่ติดตรงที่ว่า แม่ทัพหนุ่มมีคู่หมั้นของตนอยู่ก่อนแล้วสือเยี่ยนฟางต้องพยายามทุกวิถีทางที่จะตัดใจจากความรู้สึกต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น และนางหวังเพียงว่าตนเองจะได้พานพบคู่แท้ของตนในวันหนึ่ง ทว่าจะเป็นไปได้อย่างไรกัน ในเมื่อไม่ว่านางจะพยายามหลีกหนีจางฮั่นไปจนสุดหล้าเพียงใด เขาก็ยังคงตามตื๊อนางอยู่อย่างนั้นบทนำในปี 2022ร่างบางของสือเยี่ยนฟางถูกมัดมือมัดเท้าไว้อย่างแน่น ที่ริมฝีปากของถูกรัดไปด้วยเชือกสีดำทำให้เธอไม่สามารถส่งเสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือจากใครได้ ชายร่างใหญ่ผู้เป็นแฟนหนุ่มของเธอเป็นคนจัดการ

บทที่ 2ความรักที่ทรยศในค่ำคืนนั้น เยี่ยนฟางได้นอนคิดถึงเหตุการณ์ที่นำพาให้นางต้องย้อนอดีตมาไกลถึงแคว้นอี้เฉิงย้อนไปในยุคปัจจุบันปี 2022สือเยี่ยนฟาง เป็นสาววัยทำงานรูปงามที่ชีวิตของเธอกำลังไปได้สวย เธอมีหน้าที่การงานที่ดี คนรักที่ดี และเพื่อนสนิทที่แสนดี เธอเป็นหญิงสาวที่แสนดี ที่มักจะเชื่อใจผู้คนอย่างงายดายเสมอเยี่ยนฟางและแฟนหนุ่มของเธอที่มีนามว่าหาวกวางนั้นได้ใช้เวลาคบดูใจกันมากถึง 8 ปี พวกเขาวางแผนที่จะแต่งงานในช่วงต้นปีหน้า ซึ่ง หมู่ตาน เพื่อนสนิทของเยี่ยนฟางก็ดีใจกับพวกเขาเป็นอย่างมากในด้านของหมู่ตานนั้น เธอเป็นคุณหนูจากตระกูลร่ำรวย แต่มีนิสัยเสียที่ชอบเอาแต่ใจ จึงทำให้ไม่ใครชอบคบหาสมาคมกับเธอ มีเพียงเยี่ยนฟางเท่านั้นที่รักเธอจนเธอได้กลายมาเป็นสนิท แต่แม้ว่าฐานะที่แตกต่างกัน แต่ความสัมพันธ์และมิตรภาพของทั้งสองคนนั้นกลับไม่ได้ห่างเหินเหมือนดั่งฐานะของพวกเขาเลยในด้านของหาวกวาง แฟนหนุ่มของเยี่ยนฟางนั้น เขาเป็นผู้ชายที่มีหน้าตางดงามระดับหนึ่ง แต่ก็ไม่มากสักเท่าไหร่ ส่วนฐานะของเขานั้นเป็นเพียงชายหนุ่มนชนชั้นกลางธรรมดาที่หาเช้ากินค่ำ แต่เพราะเขาเป็นคนทะเยอทะยาน ทำให้เขาวางแผนสร้า

บทที่ 3คู่หมั้นของท่านแม่ทัพ เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นเยี่ยนฟางตื่นขึ้นมาเข้าครัวเพื่อทำอาหารให้ท่านแม่ทัพแต่เช้า และในขณะที่นางกำลังวุ่น ๆ ชุลมุนอยู่ในครัวอยู่นั้น เยี่ยนฟางก็เหลือบไปได้ยินคำซุบซิบของเหล่าสาวใช้ที่อยู่ในครัวว่า “วันนี้คุณหนูหลี่ซวงเจี๋ย คู่หมั้นของท่านแม่ทัพมาที่จวนด้วยนะ”“ห๊ะ! ท่านแม่ทัพมีคู่หมั้นแล้วอย่างนั้นรึ?” เยี่ยนฟางละมือจากอาหาร และหันไปถามสาวใช้คนนั้นทันที“ใช่แล้วเจ้าค่ะ ท่านหญิงเยี่ยนฟางไม่ทราบเรื่องนี้หรือเจ้าคะ?” สาวใช้คนนั้นถามเยี่ยนฟางกลับ“แล้วถ้าข้ารู้ ข้าจะมาถามเจ้าทำไม!” เยี่ยนฟางพูดขึ้นด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความโมโห พร้อมกับเดินออกจากห้องครัวเพื่อไปหาเหมยกุ้ยทันทีเมื่อเยี่ยนฟางมาพบกับเหมยกุ้ยแล้ว นางจึงถามเหมยกุ้ยด้วยความร้อนรนใจ “เหตุใดเจ้าจึงไม่บอกข้าว่าท่านแม่ทัพจางฮั่นมีคู่หมั้นอยู่แล้ว?”“ข้าขอโทษจริง ๆ นะคะท่านหญิง เพราะท่านแม่ทัพจางฮั่นสั่งห้ามข้าไว้ ข้าจึงมิอาจจะพูดได้เจ้าค่ะ” เหมยกุ้ยตอบกลับไปอย่างรู้สึกผิด พร้อมกับคุกเข่าลงตรงหน้าของนางทันที แต่เยี่ยนฟางกลับไม่สนใจเหมยกุ้ย เพราะตอนนี้นางกำลังรู้สึกเหมือนถูกท่านแม่ทัพจางฮั่นหลอกลวงอยู

บทที่ 4ณ จวนตระกูลหวางไม่นานนัก คุณชายหวางเจ๋ออี้ก็พาเยี่ยนฟางมาถึง ณ จวนตระกูลหวางของเขา โดยคนรับใช้ของเขาได้จัดให้นางได้พักอยู่ในหอนอนซึ่งอยู่ไม่ไกลจากคุณชายหวางเจ๋ออี้มากนัก“คืนนี้เจ้าพักผ่อนให้สบายเถิด พรุ่งนี้ข้าจะพาเจ้าไปแนะนำกับท่านพ่อ ข้าเคยเล่าให้ท่านพ่อฟังว่าเจ้าเป็นคนช่วยชีวิตของข้าไว้ ท่านพ่อคงดีใจที่ได้เจอเจ้าอย่างแน่นอน” คุณชายหวางเจ๋ออี้พูดขึ้นรอยยิ้มที่หวานละมุนจนทำให้หัวใจของเยี่ยนฟางรู้สึกอบอุ่นเหลือเกิน“ข้าขอบใจคุณชายหวางเจ๋ออี้มากที่ช่วยข้าไว้ หากข้ามีที่ไปแล้ว ข้าจะรีบไปทันที” เยี่ยนฟางตอบกลับไปด้วยความเกรงใจ “เจ้าไม่ต้องรีบไปไหนหรอก อยู่ที่นี่ไปก่อนเถิด ข้าถือว่าเจ้าเป็นผู้มีพระคุณของข้า ข้าจะต้องดีแลเจ้าให้ดี”“ข้าขอบใจคุณชายหวางเป็นอย่างมาก” เยี่ยนฟางกล่าวขอบคุณเขาขึ้นอีกครั้ง“เอาล่ะ! คืนนี้เจ้านอนพักผ่อนเสียก่อนเถิด” พูดจบ คุณชายหวางก็เดินออกมาจากในด้านของจวนตระกูลจาง หลังจากที่เยี่ยนฟางหายตัวไป ท่านแม่ทัพจางฮั่นก็ออกตามหาตัวนางจนแทบพลิกแผ่นดินทั่วแคว้นอี้เฉิง แต่จนแล้วจนรอดเขาก็หาตัวนางไม่พบสักที ในที่สุดเขาจึงตอบแพ้ว่านางนั้นได้หนีจากเขาไปแล้วท่านแม่