เมียในนามที่สามีเกลียดชัง의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 7

ไทเลอร์ อายุ30ปี สูง186cmเจ้าของผับหรูที่มีหลายสาขาณิริน อายุ22ปี สูง160cm...ตัวอย่าง“ตาสว่างหรือยังกับการทำตัวเป็นสายลับคอยคาบข่าวไปฟ้องพ่อฉัน สนุกมากนักใช่ไหมที่ได้เห็นฉันเดือดร้อน!”“ณิรินไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร! ณิรินไปทำอะไรให้คุณนักหนา ทำไมต้องมาลงที่ณิริน!”“ยังจะมาปากแข็งอีกเหรอ! เธอตั้งใจบุกไปที่ผับของฉัน เพื่อจงใจไปหยามเทียร่าใช่ไหม! แล้วเอาเรื่องทั้งหมดไปฟ้องพ่อ แกล้งทำเป็นคนดี เงียบเรียบร้อย แต่ลับหลังแทงข้างหลังเก่งเหลือเกินนะ!”“ถ้าคุณคิดว่าณิรินมันเลวทรามต่ำช้าขนาดนั้น ทำไมไม่หย่ากับณิรินซะล่ะ! จะมาทนอยู่กับผู้หญิงที่เกลียดทำไม!” “อยากหย่าเหรอ? ฝันไปเถอะ!” “ในเมื่อพ่อบังคับให้ฉันแต่งงานกับเธอเพื่อให้เธอมาคอยจับตาดูฉัน...ฉันก็จะทำให้เธอรู้ซึ้งว่าการต้องตกนรกทั้งเป็นในบ้านหลังนี้มันเป็นยังไง!”...“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งเธอไว้ที่นี่คนเดียว แต่เทียร่าเขา...”“คุณไม่ต้องอธิบายหรอกค่ะ ณิรินเข้าใจดี...และณิรินก็ชินแล้วด้วย”“ณิริน...” “ในเมื่อคุณมีคนที่ต้องดูแล มีคนที่คุณเป็นห่วงและพร้อมจะวิ่งไปหาทุกครั้งอยู่แล้ว คุณก็ไม่ต้องมานั่งฝืนทำหน้าที่สามีที่นี่หรอกค่ะ ณิ

หนึ่งสัปดาห์ต่อมาตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ไทเลอร์ยังคงใช้ชีวิตระหกระเหินอยู่ที่คอนโดหรู ไม่เคยชายตาแลหรือกลับเข้าบ้านใหญ่ไปไยดีว่าว่าที่เจ้าสาวของเขาจะเป็นอย่างไรบ้างในเมื่อเขาถูกบังคับให้แต่งงานอย่างไม่เต็มใจ วิธีเดียวที่จะระบายความอัดอั้นตันใจนี้ออกไปได้ ก็คือการกลับไปใช้ชีวิตตามสัญชาตญาณของเพลย์บอย ไทเลอร์ขลุกตัวอยู่แต่ในผับ TYR อาณาจักรยามค่ำคืนของเขา ดื่มเหล้าเคล้าเสียงเพลงกระหึ่ม และใช้เวลากลางคืนไปกับการเสพสมความเร่าร้อนกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า เพื่อย้ำเตือนตัวเองว่าต่อให้ทะเบียนสมรสบ้าบอนั่นจะผูกมัดชื่อเขาไว้ได้ แต่ร่างกายและหัวใจของเขาไม่มีวันยอมจำนนเด็ดขาดคอนโดหรูใจกลางเมืองภายในห้องชุดเพ้นท์เฮ้าส์ส่วนตัวชั้นบนสุดของคอนโดหรู ไทเลอร์ทิ้งตัวลงนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงด้วยสีหน้าเรียบเฉย เย็นชา และไร้อารมณ์ บนตักแกร่งมีร่างอรชรของ มินอา หญิงสาวลูกครึ่งหน้าตาเฉี่ยวคม หุ่นเซ็กซี่เย้ายวน ซึ่งเป็นหนึ่งในคู่ขาที่รู้ใจและรู้กติกาของเขาเป็นอย่างดี เธอกำลังใช้เรียวลิ้นอุ่นร้อนและมือเรียวเล็กปรนเปรอความใคร่ให้เขาอย่างชำนาญเพื่อแลกกับความสุขสมและผลประโยชน์ที่ไทเลอร์เปย์ให้อย่างไม่

ห้องทำงานส่วนตัวของคฤหาสน์ร่างสูงของไทเลอร์ก้าวพรวดพราดเข้ามาด้วยสีหน้าจริงจังและร้อนรน หลังจากเขาเพิ่งวางสายจากเทียร่าเมื่อครู่ ความคิดเดียวที่วนเวียนอยู่ในหัวของเขาคือการล้มเลิกงานแต่งงานบ้าบอนี่ซะ เพื่อเปิดทางกลับไปหารักแรกที่กำลังจะบินกลับมาในสัปดาห์หน้าเดชาธรนั่งไขว่ห้างอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่เก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ ปรายตามองลูกชายที่ยืนค้ำโต๊ะด้วยแววตานิ่งสงบและรู้ทัน ไทเลอร์ไม่รอช้ารีบเอ่ยปากเปิดประเด็นทันที“พ่อ...เรื่องงานแต่งงานระหว่างผมกับณิริน ยกเลิกมันซะเถอะครับ!” ไทเลอร์พูดเสียงดังฟังชัด น้ำหนักเสียงเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวผู้เป็นพ่อชะงักมือที่ถือหนังสือพิมพ์เล็กน้อย ค่อยๆวางมันลงบนโต๊ะอย่างใจเย็น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับลูกชายด้วยรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก“จู่ๆนึกอุตริอะไรขึ้นมา ถึงอยากจะยกเลิกงานแต่งงานที่อีกไม่กี่วันจะถึงอยู่แล้วล่ะ?” ผู้เป็นพ่อถามเสียงเรียบ“ผมมีเหตุผลของผม...” ไทเลอร์ขบกรามแน่น เผลอหลุดปากพูดความจริงออกไปด้วยความร้อนใจ “เทียร่า...แฟนเก่าของผม เธอกำลังจะกลับมาเมืองไทยอาทิตย์หน้าแล้ว”เดชาธรหรี่ตามองลูกชายอย่างรู้เท่าทันจนไทเลอร์รู้สึกอึดอัด “หึ แกจะกลับ

“เทียร่า! เดี๋ยวก่อนสิ ฟังฉันอธิบายก่อน!”ไทเลอร์ตะโกนไล่หลังร่างเพรียวที่กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งหนีเขาฝ่าฝูงชนภายในสนามบิน ความร้อนรนพลุ่งพล่านขึ้นมาจนอกแทบระเบิด เขาสาวเท้ายาวๆฝ่าผู้คนนับร้อยจนกระทั่งพุ่งตัวไปคว้าข้อแขนเรียวของเธอไว้ได้ทันที่บริเวณทางออกด้านนอกหมับ!“ปล่อยนะไทเลอร์! นายจะตามมาทำไม ในเมื่อนายกำลังจะแต่งงานอยู่รอนๆอยู่แล้ว!” เทียร่าสะบัดแขนออกสุดแรง น้ำตาคลอเบ้าด้วยความโกรธและน้อยใจ เธอกอดอกหันหน้าหนีไปทางอื่น ไหล่บางสั่นเทาเล็กน้อยไทเลอร์ไม่ยอมแพ้ เขารีบก้าวเข้าไปขวางหน้าเธอไว้ทันที ดวงตาคมกริบฉายแววร้อนรนและสำนึกผิดอย่างเห็นได้ชัด มือหนาทั้งสองข้างเอื้อมไปคว้าไหล่บางทั้งสองข้างไว้เบาๆแล้วดึงร่างที่กำลังสะอื้นไห้นั้นเข้ามาสวมกอดแนบอกแกร่งทันที“ไม่ร้องนะเทียร่า ฟังฉันก่อน…” ไทเลอร์กระซิบเสียงนุ่มแนบกลุ่มผมนุ่มของเธอ โอบกอดเธอแน่นเพื่อไม่ให้ดิ้นหนี “ฉันไม่ได้อยากแต่งงานเลยนะ ฉันโดนพ่อบังคับ ขู่จะยึดทุกอย่างถ้าฉันไม่ยอมทำตาม ฉันไม่มีทางเลือกจริงๆเทียร่า”“ไม่มีทางเลือกเหรอ...” เทียร่าเงยหน้าขึ้นสบตาเขา น้ำตาอาบแก้มเนียน “แต่นายก็ยอมไม่ใช่เหรอไทเลอร์! นายกำลังจะเข้าพิ