3 ไม่เคยลบเลือน

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

ตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ไทเลอร์ยังคงใช้ชีวิตระหกระเหินอยู่ที่คอนโดหรู ไม่เคยชายตาแลหรือกลับเข้าบ้านใหญ่ไปไยดีว่าว่าที่เจ้าสาวของเขาจะเป็นอย่างไรบ้าง

ในเมื่อเขาถูกบังคับให้แต่งงานอย่างไม่เต็มใจ วิธีเดียวที่จะระบายความอัดอั้นตันใจนี้ออกไปได้ ก็คือการกลับไปใช้ชีวิตตามสัญชาตญาณของเพลย์บอย

ไทเลอร์ขลุกตัวอยู่แต่ในผับ TYR อาณาจักรยามค่ำคืนของเขา ดื่มเหล้าเคล้าเสียงเพลงกระหึ่ม และใช้เวลากลางคืนไปกับการเสพสมความเร่าร้อนกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า เพื่อย้ำเตือนตัวเองว่าต่อให้ทะเบียนสมรสบ้าบอนั่นจะผูกมัดชื่อเขาไว้ได้ แต่ร่างกายและหัวใจของเขาไม่มีวันยอมจำนนเด็ดขาด

คอนโดหรูใจกลางเมือง

ภายในห้องชุดเพ้นท์เฮ้าส์ส่วนตัวชั้นบนสุดของคอนโดหรู ไทเลอร์ทิ้งตัวลงนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงด้วยสีหน้าเรียบเฉย เย็นชา และไร้อารมณ์ บนตักแกร่งมีร่างอรชรของ มินอา หญิงสาวลูกครึ่งหน้าตาเฉี่ยวคม หุ่นเซ็กซี่เย้ายวน ซึ่งเป็นหนึ่งในคู่ขาที่รู้ใจและรู้กติกาของเขาเป็นอย่างดี เธอกำลังใช้เรียวลิ้นอุ่นร้อนและมือเรียวเล็กปรนเปรอความใคร่ให้เขาอย่างชำนาญเพื่อแลกกับความสุขสมและผลประโยชน์ที่ไทเลอร์เปย์ให้อย่างไม่อั้น

เสียงหอบหายใจกระเส่าดังระคนไปกับเสียงครางแผ่วเบาด้วยความกระหายในกามารมณ์ ไทเลอร์ไม่ได้แสดงความรักใคร่หรือทะนุถนอมหญิงสาวตรงหน้าแม้แต่น้อย มือหนาจิกเส้นผมสลวยของเธอไว้หลวมๆ ใบหน้าคมคายเงยขึ้นพ่นควันสีเทาจางๆจากบุหรี่ในมือด้วยแววตาเหม่อลอยและเต็มไปด้วยความหงุดหงิดที่ยังคงค้างคาในใจ

“อื้อ...คุณไทเลอร์คะ...” เสียงหวานครางกระซิบเมื่อเขาเริ่มขยับสะโพกตอบรับความเร่าร้อนด้วยความดิบเถื่อนและหนักหน่วงยิ่งขึ้น

ไทเลอร์หลับตาลงปล่อยให้สัญชาตญาณดิบครอบงำ เขาใช้เรือนร่างของผู้หญิงตรงหน้าเป็นเครื่องระบายความเครียดและความโกรธที่มีต่อผู้เป็นพ่อและณิรินยัยเด็กภาระที่กำลังจะเข้ามาสร้างความวุ่นวายในชีวิตเขาในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

ทุกสัมผัสและจังหวะกระแทกกระทั้นเต็มไปด้วยความกระหายใคร่และไร้ซึ่งความผูกพัน

เขารักษาความปลอดภัยตามกฎเหล็กส่วนตัวอย่างเคร่งครัด ถุงยางอนามัยถูกสวมใส่ป้องกันอย่างรัดกุมทุกครั้ง จนกระทั่งบทเพลงรักดำเนินมาถึงจุดสิ้นสุดท่ามกลางเสียงหอบหายใจระรัวและแรงกระตุกเกร็ง ไทเลอร์ปลดปล่อยความสุขสมทั้งหมดลงในถุงยางอนามัยอย่างเรียบร้อย

เมื่อเสร็จกิจ ไทเลอร์ผละกายลุกขึ้นยืนอย่างไร้เยื่อใย เขารีบจัดการถอดถุงยางออกแล้วทิ้งลงถังขยะอย่างรวดเร็ว หยิบเสื้อคลุมผ้าไหมมาสวมลวกๆ เดินเลี่ยงไปยืนจิบไวน์มองวิวเมืองที่ระเบียงห้อง ปล่อยให้คู่ขาจัดการตัวเองเงียบๆในห้องนอน

ขณะที่ไทเลอร์กำลังยืนจิบไวน์มองวิวเมืองอยู่ที่ระเบียงห้องด้วยความหงุดหงิดปล่อยให้มินอาคู่ขาจัดการแต่งตัวเงียบๆอยู่ด้านใน เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกก็แผดเสียงดังขึ้นทำลายความเงียบ

Rrrr...Rrrr...

ไทเลอร์ไม่ได้สนใจจะหันไปมองในตอนแรก คิดว่าเป็นสายเรียกเข้าจากเพื่อนฝูงหรือเรื่องงานธุรกิจตามปกติ แต่เสียงเรียกเข้าที่ดังซ้ำแล้วซ้ำเล่ากลับทำให้เขารู้สึกแปลกใจจนต้องวางแก้วไวน์ในมือลงแล้วเดินกลับเข้ามาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอ

ทว่า...เพียงแค่สายตาคมกริบกวาดมองชื่อหรือเบอร์ที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ หัวใจที่เคยแข็งกระด้างของไทเลอร์ก็เกิดอาการใจกระตุกและเต้นสั่นรัวขึ้นมาอย่างรุนแรงจนแทบไม่เป็นจังหวะ

เบอร์โทรศัพท์ที่ไม่ได้เห็นมานานถึงแปดปีเต็ม พร้อมกับชื่อที่เขาไม่เคยลบเลือนไปจากความทรงจำ แม้กาลเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม

‘เทียร่า’

ร่างสูงยืนนิ่งค้างราวกับถูกสาป สมองของไทเลอร์ขาวโพลนไปชั่วขณะ ความทรงจำเก่าๆเมื่อครั้งยังเป็นนักศึกษาคณะเดียวกันสมัยเรียนมหาวิทยาลัยปี2 หลั่งไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวราวกับภาพสไลด์

เทียร่า ผู้หญิงคนเดียวที่เคยครอบครองพื้นที่ในหัวใจของเขาอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ตลอดเวลาสามปีที่คบกันตั้งแต่ปีสองจนกระทั่งเรียนจบ แม้ภายนอกไทเลอร์จะขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าชู้และมีผู้หญิงในมหาวิทยาลัยเข้าหาไม่ขาดสายเพราะเสน่ห์เหลือล้น แต่ความจริงแล้วมีเพียงเทียร่าคนเดียวเท่านั้นที่เขาซื่อสัตย์ด้วย เขาไม่เคยไปนอนกับใครอื่นเลยตลอดสามปีเพราะเขาแคร์เธอมาก รักเธอมาก และยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เธอเชื่อใจ

แต่ความรักครั้งนั้นก็จบลง