เจฟ ซาเตอร์ พ่อแม่

บาลีเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว ที่มีลูกชายวัยเจ็ดขวบที่หล่อมาก หล่อแบบวัวตายควายล้มมีอยู่จริง ก็จะไม่ให้หล่อขนาดนั้นได้อย่างไรเล่า เพราะพ่อของลูกชายบาลีนั้น เป็นถึงซุป’ ตาร์อันดับต้นของวงการ แต่น่าเสียดายที่เธอบอกใครไม่ได้ แม้แต่ผู้เป็นพ่อของลูก!

เจย์เลอร์ Jay Z - อายุ 32 สูง 189 เป็นคนห่ามๆ ตรงไปตรงมา ดุ เข้ม เจ้าของฉายา ซั่มได้ ซั่มดี ซั่มให้ห_พัง! ไลลา อายุ 22 สูง 160 ตัวเล็กๆ อวบๆ ตันๆ นิสัยเงียบๆ ไม่ชอบทำตัวเป็นจุดเด่น ชอบอยู่เงียบๆ มีปมกับครอบครัว

ฉันใช้เวลาห้าปีในฐานะภรรยาในชื่อของโดมินิก ซานโตโร ห้าปีที่ถูกซ่อนไว้หลังประตูที่ปิดตาย ถูกฝังอยู่ใต้ผ้าปูที่นอนของเขา และถูกลบออกไปจากโลกของเขา ตอนที่เขายอมตกลงพากลับชิคาโกในที่สุด—เพื่อให้ไปยืนเคียงข้างเขา ให้มีตัวตนในสายตาคนอื่น—ฉันคิดว่าตัวเองเป็นฝ่ายชนะ ฉันซื้อชุดเดรสตัวใหม่ มันทั้งนุ่มนวล หรูหรา และคู่ควรกับผู้หญิงของดอน คืนก่อนที่เราจะออกเดินทาง เขาแต่งตัวพลางมองฉันผ่านกระจกแล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า "ล้างเครื่องสำอางออกซะ แล้วไปเปลี่ยนเป็นกางเกง" ฉันถามเขาว่าเพราะอะไร เขาปรับกระดุมข้อมือเสื้อเชิ้ตราวกับว่าเสียงของฉันเป็นเพียงแค่เสียงนกเสียงกา "จูเลียน่า แลนคาสเตอร์ กลับมาแล้ว คืนนี้เป็นงานหมั้นของเรา" มาเฟียรัสเซียบรัตวา สายเลือดแลนคาสเตอร์ การแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ทางการเมือง เมื่อเห็นฉันเงียบไป เขาก็หัวเราะออกมา—เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ความแยแสและโหดร้าย "สายตาแบบนั้นหมายความว่ายังไง?ตอนเราแต่งงานกันก็ตกลงกันไว้แล้วไม่ใช่เหรอ? ภราดรภาพ ความภักดี แต่ไม่มีความรัก" จากนั้นเขาก็หันกลับมา สายตาคมกริบและเผยให้เห็นความเย้ยหยัน "วิกตอเรีย มิลเลอร์... เธอไม่ได้ตกหลุมรักฉันเข้าจริงๆ หรอกใช่ไหม?" ฉันยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ร่างกายแข็งทื่อ เพราะในกระเป๋าเสื้อสูทสั่งตัดตัวในของเขา— คือใบตรวจครรภ์ของฉัน และดอนแห่งชิคาโกไม่มีทางรู้เลยว่า ผู้หญิงที่เขากำลังจะเขี่ยทิ้งเพื่อผลประโยชน์ กำลังตั้งท้องทายาทของเขาอยู่

ซ่งเจียซิน ถูกรถชนตาย ทว่าตายแล้วเกิดนับเป็นวัฏจักรชีวิต แต่การเกิดใหม่ของเธอแปลกประหลาดเกินไปไหม คนอื่นเกิดใหม่ในครรภ์มารดา แต่เธอกลับเกิดใหม่มาเป็นมารดาผู้อื่น ที่สำคัญผู้อื่นที่ว่ายังมีถึง 3 คน

เฉิงเข่อซิง เติบโตมาในครอบครัวของฝ่ายมารดา เธอถูกเลี้ยงดูโดยมารดาและท่านลุงท่านน้าทั้งหลายเป็นคนคอยเลี้ยงดูและสั่งสอน เธอเคยถามถึงพ่อผู้ให้กำเนิดของตนเองจากมารดาครั้งหนึ่ง จนสามารถล่วงรู้ว่าบิดาของตนเองคือใครและอยู่ที่ใด นางจึงตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่า จะเดินทางไปพบหน้าบิดาของตนเองสักครั้ง!!!

คืนที่ฉันตาย ครอบครัวของฉันทุกคนกำลังยุ่งอยู่กับการฉลองวันเกิดอายุครบสิบแปดปีของเอเลน่า พี่สาวฝาแฝดของฉัน ทุกคนต่างคิดว่าเอเลน่าจะต้องตายในวันรุ่งขึ้น พวกเราเป็นเอลฟ์ พ่อของฉันทำงานเป็นผู้พิทักษ์เผ่า และหลังจากแม่ให้กำเนินฉันกับเอเลน่าที่เป็นฝาแฝดกันเธอก็เลิกทำงานไปโดยสิ้นเชิง พวกเราควรจะเป็นครอบครัวที่มีความสุข แต่ตั้งแต่ลืมตาดูโลก ฉันกับเอเลน่าก็ถูกผูกมัดด้วยคำสาปของแม่มด เพราะเอเลน่าเกิดก่อนฉันหนึ่งนาที เธอจึงต้องแบกรับความรับผิดชอบของคำสาปนั้นไว้เต็มๆ เธอไม่ควรจะมีชีวิตอยู่เกินอายุสิบแปดปีด้วยซ้ำ นับตั้งแต่วันที่เราเกิด เอเลน่าคือสมบัติล้ำค่าของครอบครัว พ่อกับแม่ปฏิบัติต่อฉันเหมือนฉันเป็นหนี้อะไรบางอย่างกับเธอ ของเล่นชิ้นใหม่ต้องตกเป็นของเธอก่อน ชุดใหม่ๆ เธอก็ได้เลือกเสมอ ทุกคืน แม่จะเข้าไปนั่งในห้องของเอเลน่าอย่างน้อยหนึ่งชั่วโมงก่อนจะปิดไฟ ส่วนฉันต้องนอนหลับไปตามลำพังเสมอ คืนหนึ่งฉันฝันร้ายและวิ่งเท้าเปล่าไปหาแม่ เธอกำลังกอดเอเลน่าอยู่และไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองฉันด้วยซ้ำ "กลับไปนอนซะ อย่ามาทำตัววุ่นวาย" ฉันคอยบอกตัวเองเสมอว่า เธอใกล้จะตายแล้ว แน่นอนว่าพวกเขาต้องใจดีกับเธอ แต่ทุกครั้งที่ฉันยอมปล่อยวาง เสี้ยนหนามในอกของฉันมันกลับยิ่งแทงลึกขึ้นเรื่อยๆ แล้ววันที่คำสาปควรจะส่งผลก็มาถึงจนได้ และแน่นอนว่ามันเป็นวันที่ฉันปวดท้องอย่างรุนแรงจนแทบจะยืนไม่ไหว พ่อกับแม่ไม่ลังเลเลยสักนิด พวกเขาผลักฉันเข้าไปในห้องใต้ดินแล้วล็อกจากข้างนอก ฉันคุกเข่างอตัวอยู่บนพื้นหินที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอับชื้นพลางทุบประตูซ้ำแล้วซ้ำเล่า "แม่คะ... พ่อคะ... หนูปวดท้องมากเลย ทนยืนไม่ไหวแล้ว... ให้หนูออกไปเถอะนะ ได้โปรด..." มีเพียงประโยคเดียวที่ตอบกลับมาผ่านบานประตู "พี่สาวของแกกำลังจะตายคืนนี้นะ! แกจะให้เวลาพวกเราสักวันไม่ได้หรือไง! แค่วันเดียวเอง!" "แต่... แม่คะ... หนูกลัวมาก..." หลังจากนั้นก็ไม่มีเสียงตอบรับจากใครอีกเลย ห้องใต้ดินเงียบสนิท เปลือกตาของฉันเริ่มหนักอึ้ง ความคิดสุดท้ายของฉันคือ ถ้าหากฉันเป็นคนที่ต้องตายด้วยคำสาป พวกเขาจะมากอดฉันแบบนี้บ้างไหม