ซาวาโกะมีมังงะหรือไลท์โนเวลที่หาซื้อได้ที่ไหน?

น่าแปลกใจว่ามีผลงานมิโกะที่เริ่มจากไลท์โนเวลและถูกดัดแปลงเป็นอนิเมะอยู่จริง — ตัวอย่างที่ชัดเจนคือ 'Red Data Girl' ซึ่งเริ่มต้นจากไลท์โนเวลแล้วค่อยมาเป็นซีรีส์อนิเมะ ผมชอบจุดที่นิยายเล่มต้นฉบับให้โทนความลึกทั้งเรื่องจิตวิญญาณและการค้นหาตัวตนแก่ตัวละครหลัก ทำให้อนิเมะมีพื้นฐานเนื้อหาที่เข้มข้นกว่าแค่ฉากต่อสู้กับภูตผีหรือมูดแฟนตาซีทั่วไป ในฉบับไลท์โนเวลจะมีการขยายความความเชื่อมโยงระหว่างบ้านเกิดศาลเจ้า ความเป็นบูชาชินโต และปมภายในของนางเอก ซึ่งอนิเมะบางครั้งต้องย่อเพื่อความกระชับ แต่โครงเรื่องหลักกับธีมสำคัญยังคงอยู่ ถาคต่อมิโกะที่มาจากไลท์โนเวลมักมีรายละเอียดเกี่ยวกับพิธีกรรม ความเชื่อแบบท้องถิ่น และจิตวิญญาณที่อยากให้คนอ่านค่อยๆ ซึมซับมากกว่าดูเร็ว ๆ ผ่านอนิเมะเดียว ซึ่งถ้าชอบความละเมียดของโลกที่สร้างขึ้น การตามไลท์โนเวลไว้เป็นตัวเลือกที่ดีและเติมเต็มประสบการณ์ได้มากกว่าแค่ดูทีวีจบตอนเดียว

แฟนการ์ตูนอย่างเราเผลอหลงรักเวอร์ชันต้นฉบับได้ง่ายมาก เพราะหลายเรื่องที่ดูแล้วว้าวในจออนิเมะจริง ๆ มักมีมังงะหรือไลท์โนเวลเป็นต้นฉบับให้ตามอ่านและเคลียร์รายละเอียดได้ลึกขึ้น เช่น สุดคลาสสิกอย่าง 'One Piece' และ 'Naruto' ที่เริ่มจากมังงะแล้วถูกดัดแปลงเป็นอนิเมะจนกลายเป็นปรากฏการณ์ระดับโลก เห็นพัฒนาการของตัวละครและโลกในมังงะแล้วมักรู้สึกว่ามุมมองบางอย่างในอนิเมะไม่ได้ลงลึกเท่าต้นฉบับ ตัวอย่างอื่น ๆ ที่ชอบและแนะนำให้ลองอ่านต้นฉบับมังงะคือ 'Attack on Titan' ที่โทนเรื่องและบรรยายช่วงจังหวะสำคัญในมังงะชัดเจนกว่า 'Demon Slayer' ที่ภาพกับพาเนลในมังงะให้อารมณ์ต่อเนื่องแบบต่างจากอนิเมะ และถ้าชอบเรื่องแนวฮีโร่ การอ่านมังงะ 'My Hero Academia' จะช่วยเข้าใจทั้งพลัง ความสัมพันธ์ และซับพล็อตที่บางครั้งถูกตัดทอนในอนิเมะได้ดีขึ้น นอกจากนี้เรื่องอย่าง 'Death Note', 'Fullmetal Alchemist', 'Hunter x Hunter', 'Haikyuu!!' และ 'Kaguya-sama: Love is War' ก็ล้วนมีมังงะต้นฉบับให้หาอ่านและมักมีรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ยกระดับอารมณ์ของฉากสำคัญได้มากกว่าดูอย่างเดียว ฝั่งไลท์โนเวลนั้นเป็นขุมทรัพย์สำหรับคนที่ชอบบทบรรยายและโลกเนื้อเรื่องที่กว้างกว่าอนิเมะ หลายเรื่องดัง ๆ เริ่มจากไลท์โนเวลก่อนจะถูกทำเป็นอนิเมะ เช่น 'Re:Zero' ที่ในไลท์โนเวลมีจิตวิทยาตัวละครและเหตุการณ์ย้อนหลังที่อธิบายลึกขึ้นหรือ 'Sword Art Online' ที่มีฉากแยกและเนื้อหาตอนพิเศษในไลท์โนเวลที่หาอ่านแล้วอินมาก อีกตัวอย่างโปรดของหลายคนคือ 'That Time I Got Reincarnated as a Slime' กับ 'No Game No Life' ซึ่งการอ่านไลท์โนเวลช่วยให้เห็นโครงสร้างเกม กลวิธี และบรรยายเชิงคิดวิเคราะห์ที่อนิเมะมักย่อหรือเล่าเป็นภาพ รวมถึง 'Spice and Wolf', 'The Melancholy of Haruhi Suzumiya', 'Monogatari' ซีรีส์ และ 'Overlord' ที่โลกและความคิดตัวละครถูกขยายจนรู้สึกเหมือนอ่านนิยายแฟนตาซีเต็มรูปแบบ การอ่านต้นฉบับไลท์โนเวลยังมักเจอเรื่องสั้นหรือบันทึกที่ไม่ถูกดึงมาใส่ออนแผงอนิเมะ ทำให้ได้มุมมองใหม่ ๆ ของตัวละคร นอกจากสองรูปแบบหลักแล้วก็มีกรณีพิเศษอย่าง 'One Punch Man' ที่เริ่มจากเว็บคอมิกก่อนจะกลายเป็นมังงะและอนิเมะ ให้กลิ่นอายการเล่าเรื่องที่ต่างจากต้นฉบับเช่นกัน และบางอนิเมะที่สร้างขึ้นเป็นต้นฉบับของอนิเมะเองจะมีมังงะหรือไลท์โนเวลตามมาในภายหลัง แต่ถาจริงจังอยากอ่านต้นฉบับ ให้มองหาป้ายบอกว่า 'ดัดแปลงจากมังงะ' หรือ 'อิงจากไลท์โนเวล' เพราะนั่นจะเป็นทางลัดไปสู่เรื่องที่มีรายละเอียดครบถ้วน สรุปแล้วการอ่านต้นฉบับช่วยเติมเต็มช่องว่างของเนื้อหา เพิ่มความเข้าใจในโลกและตัวละคร และทำให้ความรู้สึกตอนอินฉากสำคัญยาวนานขึ้น—เป็นความสุขเล็ก ๆ ที่อยากแนะนำให้เพื่อนร่วมวงการลองทำบ้าง

นี่คือแหล่งอ่านดิจิทัลที่ผมมักแนะนำเมื่อใครถามถึงการอ่านมังงะ 'Solo Leveling' แบบถูกลิขสิทธิ์: แพลตฟอร์มของผู้สร้างและผู้ถือสิทธิ์โดยตรง เช่น KakaoPage (ต้นฉบับเกาหลี) มักเป็นแหล่งที่ปล่อยบทต่อบทอย่างเป็นทางการ และมีเวอร์ชันแปลภาษาอังกฤษบนแพลตฟอร์มให้บริการเช่น Tappytoon ที่เป็นทางเลือกยอดนิยมสำหรับผู้อ่านนานาชาติ ผมชอบรูปแบบการอ่านบนแพลตฟอร์มเหล่านี้เพราะภาพคมชัด ระบบโอนเงินรองรับหลายสกุล และมีการอัปเดตตามตารางที่ถูกต้อง การสนับสนุนผ่านการสมัครสมาชิกหรือการจ่ายต่อบทช่วยให้ผู้สร้างได้รับค่าตอบแทนอย่างเหมาะสมด้วย หากอยากได้ประสบการณ์ครบทั้งตอนและอาร์ตเวิร์กต้นฉบับ แพลตฟอร์มทางการเหล่านี้คือทางเลือกแรกที่ผมแนะนำ

ตำนาน 'แม่นาคพระโขนง' ถูกเล่าออกมาหลายครั้งในรูปแบบภาพยนตร์ ละคร และงานพิมพ์ แต่ถ้าถามตรง ๆ ว่ามีมังงะหรือไลท์โนเวลแยกออกมาเป็นซีรีส์ยาวแบบสไตล์ญี่ปุ่นไหม คำตอบคือแทบไม่มีงานที่เป็นเวอร์ชัน 'มังงะ/ไลท์โนเวล' แบบเป็นแฟรนไชส์หลัก ๆ ที่เป็นที่รู้จักทั่วประเทศ ผมโตมากับเวอร์ชันภาพยนตร์และละครเวทีของเรื่องนี้ เลยเห็นว่าการเล่าเรื่องของ 'แม่นาค' มักถูกปรับเป็นหนัง ละคร หรือหนังสือภาพสำหรับเด็กมากกว่า นักเขียนและนักวาดไทยหลายคนเคยทำมังงะสไตล์ไทยหรือหนังสือการ์ตูนที่หยิบเอาตำนานแม่นาคมาทำเป็นฉบับสั้น ๆ หรือรวมอยู่ในรวมเรื่องผี แต่ส่วนใหญ่เป็นงานแบบสแตนด์อโลน ไม่ได้ต่อเนื่องเป็นเล่มยาวแบบไลท์โนเวลที่มีชุดภาคต่อเหมือนงานแนวมังงะญี่ปุ่น อีกประเด็นคือความเป็นมาของตำนานนี้ค่อนข้างผูกกับสื่อภาพยนตร์และละครเวทีมากกว่า ตลาดไทยยังไม่นิยมแปลงตำนานพื้นบ้านเป็นไลท์โนเวลแนวยาวแบบเชิงคอมเมอร์เชียล ดังนั้นถาใครหวังว่าจะหาเซ็ตมังงะ/ไลท์โนเวลแบบจับจองเรื่องยาว คงต้องพอใจกับหนังสือการ์ตูนสั้น ๆ หรือฉบับภาพประกอบที่มีอยู่แทน แต่ถ้าอยากเห็นมุมมองใหม่ ๆ ของเรื่อง แฟนๆ ก็ชอบทำฟิกชันหรือฟานาร์ตกันเองเยอะ ซึ่งสนุกตรงที่แต่ละคนตีความต่างกันไป

เรื่องของซาวาโกะมีเสน่ห์ที่ทำให้หลงใหลในรายละเอียดเล็ก ๆ รอบตัวเธอและนั่นคือเหตุผลที่หลายคนแสวงหาเรื่องราวข้างเคียงหรือรุ่นนิยายที่ขยายความรู้สึกของตัวละครไม่ว่าจะเป็นมุมมองของเธอเองหรือเพื่อน ๆ. ในมุมมองของคนที่โตมากับมังงะฉบับรวมเล่มและตามดูอนิเมะ 'Kimi ni Todoke' ฉบับทีวี ซีรีส์หลักคือแกนที่จับหัวใจได้ดีที่สุด แต่ก็มีสื่อรองหลายชิ้นที่น่าสนใจ เช่น ไดอารี่ฉบับรวมเรื่องสั้น แฟนอาร์ตบุ๊ก และบันทึกคาแร็กเตอร์ที่มักจะใส่ฉากเสริมหรือเรื่องสั้นที่ไม่ได้ลงในมังงะหลัก สิ่งพวกนี้มักให้มุมมองที่อบอุ่นขึ้นต่อมิตรภาพระหว่างซาวาโกะกับอายาเนะ ชิซุรุ หรือคาซาฮายะ ซึ่งเมื่ออ่านแล้วฉันรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงความคิดภายในของตัวละครมากขึ้น และบางครั้งก็เห็นฉากเล็ก ๆ ที่ทำให้ความสัมพันธ์ดูสมจริงขึ้น เช่น ตอนที่เพื่อน ๆ ช่วยกันผ่านอุปสรรคเล็ก ๆ ในโรงเรียน ถ้าต้องแนะนำลำดับการอ่านสำหรับคนอยากลงลึกจริง ๆ จะเริ่มจากมังงะหลักก่อนเพราะเป็นแกนเรื่อง จากนั้นขยับไปดูอนิเมะสองซีซันซึ่งให้ฟีลภาพและดนตรีที่ช่วยเติมอารมณ์ แล้วค่อยตามด้วยสื่อเสริมอย่างรวมเรื่องสั้นหรือไดอารี่ตัวละคร ที่ฉันชอบคือมุมมองที่ไม่ใช่การเล่าเหตุการณ์ซ้ำ แต่เป็นการเติมรายละเอียดตัวละคร เช่นความคิดตอนกลางคืนหรือความไม่มั่นใจที่ไม่ได้เขียนยาวในมังงะ นอกจากนี้ ใครชอบเห็นเวอร์ชันคนแสดงก็มีหนังและละครที่ตีความบางซีนต่างออกไป ทำให้ได้มุมมองใหม่ของซาวาโกะและคาซาฮายะ สุดท้ายความเพลิดเพลินในการเสพงานพวกนี้คือการได้เข้าไปยืนอยู่ในโลกของตัวละครนานขึ้น และนั่นทำให้ความสัมพันธ์เล็ก ๆ ในเรื่องอิ่มเอมขึ้นกว่าเดิม

บ่อยครั้งที่ฉันเดินผ่านบู้ทงานออกบูธแล้วต้องเหลียว หลังจากเล่นสนุกกับการตามล่าของสะสมมานาน ฉันเลยสรุปได้ว่าซาวาโกะจาก 'Kimi ni Todoke' ปรากฏตัวในสินค้าหลากหลายแบบที่หาได้ในไทย ทั้งของใหม่และมือสอง โดยไล่ตั้งแต่ของที่แฟนทั่ว ๆ ไปเห็นจนถึงของสะสมสำหรับนักเก็บจริงจัง ของที่พบบ่อยที่สุดคือสินค้าที่เกี่ยวกับตัวละครโดยตรง เช่น หนังสือการ์ตูนฉบับรวมเล่มธรรมดาและฉบับพิเศษที่มีแผ่นพับหรือโปสเตอร์แถมมา รวมถึงบลูเรย์/ดีวีดีชุดอนิเมะที่มักจะมีภาพปกหรือสแตนด์ที่น่ารัก บรรดาฟิกเกอร์ก็มีตั้งแต่ฟิกเกอร์สเกลขนาด 1/8 หรือ 1/7 ที่มักจะเป็นล็อตนำเข้าจากญี่ปุ่น ไปจนถึงฟิกเกอร์น่ารักสไตล์นินโดรอยด์และฟิกม่าที่มักจะวางขายเป็นลิมิเต็ดเอดิชั่น นอกจากนี้ยังมีของใช้จุกจิกที่เข้าถึงง่ายกว่า เช่น พวงกุญแจอะคริลิก แผ่นรองเม้าส์ โปสการ์ด แฟ้มใส (clear file) และเสื้อยืดลายตัวละคร ซึ่งมักจะนำเข้าโดยร้านค้าส่งหรือทำโดยดีลเลอร์ไทย เรื่องแหล่งหาในไทยฉันมักจะหลีกเลี่ยงการรอแค่ช็อปออนไลน์อย่างเดียว เพราะราคากับความน่าเชื่อถือผันผวน แต่ก็เป็นช่องทางหลักที่ชัดเจน—ทั้งแพลตฟอร์มใหญ่อย่างร้านค้าทั่วไปและกลุ่มเฟซบุ๊กที่รวมมือสองของสะสม อย่าลืมดูรูปสินค้าจริง รายละเอียดการจัดส่ง และรีวิวผู้ขาย ถ้าเป็นของใหม่เช่นบลูเรย์หรือฟิกเกอร์แบบมีลิขสิทธิ์ ให้เช็กว่ามีสติ๊กเกอร์หรือโค้ดยืนยันจากญี่ปุ่น ในขณะที่ของดีลเลอร์งานไทยจะมีของแต่งพิเศษ เช่น โปสเตอร์ขนาดเล็ก แถมสติกเกอร์ หรืองานสกรีนเสื้อแบบจำกัดรุ่น ซึ่งบางชิ้นหาไม่ได้จากร้านค้าส่ง สรุปสั้น ๆ ว่า ถ้าชอบซาวาโกะจริง ๆ ให้ตั้งงบแล้วเลือกช่องทางตามความพอใจ: ถ้าต้องการของสะสมระดับสูงมองหาฟิกเกอร์สเกลและบ็อกซ์เซตอนิเมะ แต่ถ้าอยากได้ของใช้ประจำวันลองมองพวงกุญแจและเสื้อดีลเลอร์ งานอีเวนต์ในไทยมักมีของหายากให้ตื่นเต้นอยู่เสมอ และการได้ลองจับของจริงจะทำให้ตัดสินใจซื้อได้ดีขึ้นมาก

อยากเล่าให้ฟังว่าการเลือกสะสม 'ไลท์โนเวล' หรือ 'มังงะ' ก่อนนั้นจริงๆ ขึ้นกับว่าความสุขจากสโลว์ไลฟ์ที่คุณชอบเป็นแบบไหน ในมุมของผู้ที่ชอบอ่านรายละเอียดและจินตนาการภาพในหัว ผมมักจะเอนเอียงไปทางหนังสือ เพราะไลท์โนเวลให้จังหวะการเล่าแบบละเอียด แก่นเรื่อง และมักมีพื้นที่สำหรับบรรยายความคิดตัวละครกับกระบวนการใช้ชีวิตประจำวันที่ยืดยาวมากกว่า ตัวอย่างที่ทำให้เห็นภาพชัดคือเรื่องอย่าง 'Ascendance of a Bookworm' ที่การอ่านเวอร์ชันไลท์โนเวลทำให้เข้าใจขั้นตอนการทำกระดาษ การจัดการร้านหนังสือ และความหมายเล็กๆ ของการได้อ่านหนังสือในโลกใหม่ได้ดีกว่าการดูภาพนิ่งเพียงอย่างเดียว ถ้าคุณชอบอ่านสูตรทำอาหาร รายการวัสดุ สถานการณ์ภายในจิตใจ และชอบการฟูมฟักกับการพัฒนาตัวละครแบบช้าๆ ไลท์โนเวลจะตอบโจทย์มากกว่า ด้านตรงข้าม ถ้าคุณเป็นคนที่ชอบบรรยากาศอบอุ่น รอยยิ้ม และภาพประกอบที่สื่ออารมณ์ทันที มังงะจะให้ความสบายตาและเข้าถึงง่ายกว่า เสน่ห์ของกรอบภาพ การจัดคัตสลับของฉาก และสีหน้าของตัวละครทำให้ฉากสโลว์ไลฟ์บางฉากกินใจขึ้นได้ เช่นฉากที่ตัวละครกำลังดื่มกาแฟ พลางมองวิว หรือการถ่ายทอดรายละเอียดของสถานที่แบบในมังงะสโลว์ไลฟ์คลาสสิก มังงะยังเหมาะกับการสะสมถ้าชอบปกสวย หน้าสี หรือภาพสเปเชียลที่มักจะแถมมาในฉบับรวมเล่ม สุดท้าย ผมแนะนำให้เริ่มจากสิ่งที่คุณจะอ่านซ้ำบ่อยที่สุด: ถ้าชอบจมอยู่กับรายละเอียดและโลกของเรื่อง ซื้อไลท์โนเวลเล่มแรกของเรื่องที่แนะนำ ถ้าหากชอบภาพและอารมณ์แบบมองเห็นได้ทันที เริ่มสะสมมังงะเล่มแรกก่อน อีกวิธีที่ผมชอบคือเริ่มจากเล่มแรกของทั้งสองแบบสำหรับเรื่องเดียวกัน เพื่อสัมผัสความต่างของการเล่าเรื่องและตัดสินใจว่ารูปแบบไหนตอบโจทย์คุณมากกว่า การสะสมเป็นเรื่องของความสุขส่วนตัว เลือกแบบที่ทำให้วันชิลๆ ของคุณอบอุ่นขึ้นแล้วปล่อยให้ชั้นหนังสือค่อยๆ เติมเต็มเอง

นิยายข้างเคียงของ 'นารูโตะ' มีมากกว่าที่คนส่วนใหญ่จำได้ และหลายเล่มถูกเขียนขึ้นเพื่อเติมช่องว่างของตัวละครหลังสงคราม แต่ไม่ได้กลายเป็นอนิเมะเต็มรูปแบบ ฉันมักเล่าให้เพื่อนฟังว่าเล่มในชุด 'Hiden' หรือ 'Shinden' หลายเล่มเน้นบทสนทนา ภาพชีวิตประจำวัน และความคิดภายในของตัวละคร ซึ่งพอเทียบกับฉากแอ็กชันในอนิเมะแล้ว มันไม่ค่อยเป็นเนื้อหาที่จะขยายเป็นตอนยาว ๆ ได้ง่าย ตัวอย่างที่ชัดเจนคือ 'Kakashi Hiden: Lightning in the Icy Sky' กับ 'Shikamaru Hiden: A Cloud Drifting in Silent Darkness' ที่เล่าเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ หลังสงคราม รวมถึง 'Sakura Hiden' และนิยายชุด 'Konoha Hiden' ที่มีฉากงานแต่งและชีวิตครอบครัวของตัวละคร ซึ่งถึงแม้บางฉากจะถูกอ้างอิงหรือมีภาพสั้น ๆ ให้เห็นในสื่ออื่นๆ แต่องค์เนื้อหาเต็ม ๆ ของนิยายเหล่านี้ไม่ได้ถูกนำมาดัดแปลงเป็นอนิเมะอย่างครบถ้วน ในมุมมองของคนที่ดูอนิเมะจนลึก การไม่ดัดแปลงนิยายพวกนี้กลับเป็นข้อดีบางอย่าง เพราะมันรักษารสชาติแบบอ่านเองได้—ความละเอียดของบทสนทนาและการคิดของตัวละครมักสื่อได้ดีกว่าฉากที่ต้องถ่ายทอดด้วยภาพเคลื่อนไหว ทั้งนี้ ถาเกิดวันหนึ่งมีโครงการรีคอนเทนต์จริงจัง ผมคิดว่าผลงานเหล่านี้จะให้มุมใหม่ที่น่าสนใจแน่นอน

พอพูดถึงชื่อ 'no1' ผมชอบคิดว่ามันอาจเป็นงานต้นฉบับของสตูดิโอมากกว่าจะมาจากมังงะหรือไลท์โนเวล แต่ก็ขึ้นอยู่กับข้อมูลเครดิตที่แนบมากับอนิเมะนั้น ๆ ฉันมองจากมุมของคนที่ติดตามการประกาศโปรเจกต์มานาน: เมื่ออนิเมะระบุคำว่า 'original' ในเครดิตหรือโปรโมชัน แปลว่าเรื่องราวถูกรังสรรค์ขึ้นสำหรับหน้าจอก่อน มักจะเห็นข้อดีคือทีมสร้างมีอิสระเต็มที่ในการวางโครงเรื่อง การปรับโทน และการควบคุมความยาวซีรีส์ ทำให้เรื่องราวบางครั้งเข้มข้นและจบแบบคมชัด เช่นความรู้สึกเวลาดู 'Cowboy Bebop' หรือ 'Puella Magi Madoka Magica' ที่เริ่มเป็นโปรเจกต์อนิเมะต้นฉบับแล้วขยายออกไปเป็นมังงะ นั่นแสดงให้เห็นว่าผลงานต้นฉบับบางชิ้นสามารถเติบโตเป็นสื่ออื่น ๆ ได้หลังออกอากาศ ในมุมมองของคนที่ชอบวิเคราะห์แผ่นเครดิตและแพ็กเกจมาร์เก็ตติ้ง ฉันมักจะสังเกตว่าถ้าอนิเมะมีคำว่า 'based on the novel' หรือมีการระบุชื่อผู้เขียนนวนิยาย/มังงะในหน้าแรก นั่นคือคำตอบตรงไปตรงมา แต่สำหรับ 'no1' หากไม่มีข้อมูลแบบนั้น แปลว่าความเป็นไปได้สูงคือมันเป็นงานต้นฉบับ อย่างไรก็ตามงานต้นฉบับที่ดังจริงมักถูกดัดแปลงกลับไปเป็นมังงะหรือไลท์โนเวลหลังฉาย เพื่อขยายเนื้อหาและจับกลุ่มผู้อ่านที่อยากรู้เบื้องหลังมากขึ้น ฉันเองเคยตื่นเต้นที่ได้เห็นอนิเมะต้นฉบับกลายเป็นมังงะที่เติมฉากขยายความและมุมมองตัวละครได้ลึกขึ้นกว่าเดิม สรุปแบบที่ฉันมักคิดเมื่อต้องตอบคำถามแบบนี้คือ: ถ้า 'no1' ไม่มีเครดิตต้นฉบับจากมังงะหรือไลท์โนเวล โอกาสสูงคือมันเป็นออริจินัล แต่ก็อย่าแปลกใจถ้ามันจะถูกดัดแปลงในภายหลังเพื่อขยายจักรวาล เรื่องราวที่เริ่มจากอนิเมะแล้วโด่งดังจนมีสื่อรองรับเป็นหนึ่งในวิถีที่ทำให้ซีรีส์ยังคงมีชีวิตต่อไปได้อย่างน่าสนุก