เมื่อตัวประกอบเช่นข้าเปลี่ยนมารับบทนางรองผู้จืดจาง

Ang mga daliri ni Aria Santos ay parang sumasayaw sa ibabaw ng ivory keys ng Grand Piano sa Diamond Hotel. Sa gitna ng maingay na pagtitipon ng mga elite, ang kanyang tinutugtog na malungkot na piraso ng Chopin ang tanging bagay na tila may katotohanan. Hindi siya tinitingnan ng mga tao; para sa kanila, isa lamang siyang bahagi ng background music. At ayos lang iyon kay Aria—hanggang sa maramdaman niya ang isang pares ng mga mata na tila bumubutas sa kanyang likuran.

​Nang matapos ang huling nota, isang mahinang palakpak ang narinig niya mula sa dilim ng VIP balcony.

​"Music is supposed to entertain, but yours... it sounds like a goodbye," wika ng isang baritono at malamig na boses.

​Lumingon si Aria at doon niya nakita si Xavier Knight. Nakasandal ito sa pinto ng suite, ang kalahati ng mukha ay natatabunan ng anino. Kahit hindi siya eksperto sa mga bilyonaryo, alam ni Aria kung sino ito—ang "Ice King" ng Knight Industries.

​"Minsan, ang pinakamagandang musika ay ang mga bagay na hindi natin masabi," matapang na sagot ni Aria habang tumatayo.

​Lumapit si Xavier. Sa bawat hakbang nito, ang amoy ng sandalwood at mamahaling wiski ay unti-unting lumalapit sa kanya. "At ano ang hindi mo masabi, Pianist?"

"Na ang isang bilyonaryong katulad mo ay mukhang mas malungkot pa kaysa sa akin na sumasahod lang ng sapat para sa upa," pilyong sagot ni Aria.

​Isang maikling tawa—isang tunog na bihira marinig mula kay Xavier—ang kumawala sa lalaki. Tinitigan niya si Aria nang may interes na tila ngayon lang siya nakatagpo ng babaeng may lakas ng loob na sagutin siya.

​"You have a sharp tongue to match those talented hands," wika ni Xavier sabay sulyap sa balkonahe. "Join me for a drink. Ayoko ng ingay sa baba. Mas gusto ko ang katahimikan... at ang musika mo."

​Hindi nakatanggi si Aria. Sa balkonaheng iyon, sa ilalim ng mga bituin at malayo sa mapanghusgang mga mata ng mga elite, nag-usap silang dalawa. Nagkukuwentuhan, nagpapalitan ng mga biro, at nagtatawanan na tila matagal na silang magkakakilala. Ang bawat baso ng alak ay nagpababa sa depensa ni Aria, hanggang sa ang mundo ay nagsimula nang umikot sa kanyang paningin.

​Dahil sa kalasingan, hindi na magawang tumayo nang tuwid ni Aria. "I think... I had too much," bulong niya.

​Walang sabi-sabing binuhat siya ni Xavier sa isang bridal carry. Dinala siya nito sa kanyang marangyang suite para makapagpahinga. Pagpasok sa kwarto, dahan-dahang inilapag ni Xavier si Aria sa malambot na kama. Ngunit nang akmang lalayo na ang lalaki, nanatiling magkalapit ang kanilang mga mukha—sapat na para maramdaman ang bawat hininga ng isa’t isa.

​Sa gitna ng kalasingan, hinawakan ni Aria ang labi ni Xavier. "Ang ganda..." bulong niya. "Gusto kong malaman... kung kasing lambot din ba 'yan ng tingin ko."

​Napangisi si Xavier, ang kanyang mga mata ay nag-aapoy na sa pagnanasa. "Gusto ko ring matikman ang labi mong mapang-akit sa dilim, Aria."

​Dahan-dahang nagtagpo ang kanilang mga labi. Sa unang halik, natikman ni Xavier ang tamis ng dalaga na tila isang bawal na prutas. Naghatid ito ng init na gumuhit sa kanyang buong katawan. Sandaling nag-alinlangan si Xavier; ayaw niyang samantalahin ang kalasingan nito. Ngunit nang akmang tatayo na siya, hinila siya ni Aria pabalik.

​"I want more," pagsusumamo ng dalaga.

​Doon ay nawala ang lahat ng kontrol. Ginantihan ni Xavier ang halik ni Aria nang may nanggigigil na pagsinta. Naglakbay ang kanilang mga kamay sa katawan ng bawat isa hanggang sa unti-unting natanggal ang lahat ng saplot. Napaungol si Aria nang halikan ni Xavier ang kanyang leeg, naghahatid ng kakaibang kiliti sa kanyang sistema.

​Bumaba ang mga labi ni Xavier patungo sa kanyang malulusog na dibdib, sinisipsip iyon na tuluyang nagpalakas sa mga ungol ni Aria. Ramdam na ramdam niya ang init at tigas ng katawan ng bilyonaryo na nakapatong sa kanya.

​"Ah... Xavier..." gumaralgal ang boses ni Aria habang nakabaon ang kanyang mga daliri sa buhok ng lalaki. "Hindi ko alam... na ganito pala... k-kasarap."

​Napahinto sandali si Xavier, tiningnan si Aria nang may nag-aapoy na pagsinta. "This is just the beginning, Aria. I want to hear your voice call my name all night."

​Pababa nang pababa ang mga halik ni Xavier, pasarap nang pasarap ang pakiramdam na dulot ng bawat haplos nito. Hanggang sa mapunta ang dila at labi ni Xavier sa kanyang perlas. Napasinghap si Aria, napakapit siya nang mahigpit sa mga unan at tumirik ang kanyang mga mata. "O-oh God... Xavier! Stop... no, don't stop... please!"

​"Is this what you want?" bulong ni Xavier laban sa kanyang balat, ang kanyang mainit na hininga ay lalong nagpabaliw kay Aria.

​"Yes... ahhh! Xavier, please... I’m... I'm burning!" halos isigaw ni Aria ang kanyang nararamdaman habang ang bawat galaw ng dila ni Xavier ay nagdadala sa kanya sa langit.

​Dahan-dahang ipinasok ni Xavier ang kanyang sandata sa perlas ni Aria. Napaungol si Aria sa kakaibang kirot na dumaloy sa kanyang katawan, tila may napunit sa loob niya. Napaluha siya at nakita ni Xavier ang matinding ekspresyon ng sakit sa kanyang mukha.

​"Wait, are you still a virgin?" tanong ni Xavier, bahagyang umatras.

​Napapatango si Aria sa pagitan ng kirot at ng pagnanais na ibaon iyon ni Xavier sa kanya. Tatanggalin sana ni Xavier ang kanyang sandata nang bigla siyang pigilan ni Aria. Hinalikan siya ng dalaga at bumulong, "Continue. Don't worry, sa umpisa lang 'yan, katulad ng mga nababasa ko sa pocket book."

​Doon ay nawala ang lahat ng pag-aalinlangan ni Xavier. Dahan-dahang ipinasok niya ang kabuuan ng kanyang sandata. Matindi ang kapit ni Aria kay Xavier, pilit na nilalabanan ang hapdi at sakit. Ngunit sa patuloy na paglabas-masok ng ari ni Xavier, unti-unti nang nawawala ang sakit at napapalitan ito ng kakaibang sarap na noon niya lang naranasan sa tanang buhay niya.

​"Ahhh... Xavier... masarap..." ungol ni Aria, ang boses niya ay umaalingawngaw sa loob ng kwarto.

​Bumibilis ang pagbayo ni Xavier, ang bawat paggalaw ay nagpapadala sa kanila sa mas mataas na antas ng kaligayahan. Hanggang sa sabay silang umabot sa tugatog, sumisigaw ng pangalan ng isa't isa habang nilalabasan ng mainit na katas.

​Makalipas ang ilang oras, nagising si Aria na may halong tuwa at hiya. Nasa tabi niya si Xavier, mahimbing na natutulog, ang kanyang mukha ay payapa at gwapo. Pinagmasdan ni Aria ang lalaki, naalala ang bawat kalaswaan na kanilang ginawa. Sa sobrang hiya, napagpasyahan niyang lisanin ang kwarto. Tahimik siyang nagbihis at umalis, iniwan ang isang maliit na papel sa bedside table.

"I enjoy the night. I hope, I can see you again."

Iniwan niya ang papel sa tabi ng lamp, kung saan ito ang unang makikita ni Xavier sa kanyang paggising.

Ngunit magkikita pa kaya sina Aria at Xavier? Masusundan pa ba ang isang gabing nagkasama sila sa iisang kama? Matutuloy kaya ang naudlot nilang pagkilatis sa isa't-isa? O di kaya'y sa isang gabi lang sila nakatadhana?

​