เล่มที่ทำให้ฉันตาค้างจนลืมหายใจคงจะเป็น 'The Spy Who Came in from the Cold' ของจอห์น เลอ แคร์ร์ นี่แหละ ฉากเปิดที่เปียกชื้นและบรรยากาศหม่นหมองไม่ได้เป็นแค่ฉากหลัง แต่มันเหมือนตัวละครอีกตัวหนึ่งที่ผลักดันทุกการตัดสินใจของคนในเรื่อง
One night stand ที่ตามหากันแทบตาย สุดท้ายก็อยู่แค่ปลายจมูกนี่เอง...
"นี่! ปล่อยได้แล้ว"
“โอ๊ย... ไอ้บ้า ต้องการอะไรอีกฮะ ได้ไปทั้งตัวแล้วยังไม่พอใจอีกเหรอ”
ทรงโปรดเงยหน้าจากซอกคอขาวผ่อง นัยน์ตาเขาส่งประกายกรุ่นโกรธขณะที่สบดวงตาที่มีแววดื้อรั้นของคนในอ้อมกอด
“ผมบอกไปแล้วใช่ไหม ว่าผมไม่วันไนท์กับคุณ”