ในฐานะคนที่ชอบนิยายที่เน้นการสร้างคาแรกเตอร์มากกว่าพลอตบู๊ ฉันเห็นว่า 'คุณหนูตัวปลอมขอลาก่อนนะคะ' ทำหน้าที่ของมันได้ดีในแง่ของการแกะเปลือกตัวละครทีละชั้น การจิกกัดมาตรฐานชนชั้นและค่านิยมของสังคมชนชั้นสูงในเรื่องถูกนำเสนอด้วยมุมมองที่ไม่ตัดสิน แต่เป็นการส่องให้เราเห็นข้อบกพร่องอย่างเจ็บแสบ บางตอนฉากถ่ายทอดอารมณ์ทำให้เราอยากย้อนกลับไปอ่านซ้ำเพื่อจับสัญญาณที่ผู้เขียนวางไว้ตั้งแต่ต้น นี่เป็นจุดที่ทำให้ผมคิดถึงงานที่มีโทนใกล้เคียงกันอย่าง 'My Next Life as a Villainess' แต่จุดต่างชัดเจนตรงที่เรื่องนี้จริงจังกับประเด็นสังคมและใช้มุกตลกเป็นเครื่องมือมากกว่าจะเป็นจุดขายหลัก