เจ้าพ่อตีตราจอง ตอนจบหมายความว่าอะไร

รวมเรื่องราวถึง 2 เรื่อง ครบรสทั้งเผ็ด แซ่บ นัว ดราม่า โรแมนติกรับรองจะไม่ผิดหวังแน่นอนค่ะ ^^ 1.ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ :จากจุดสูงสุดสู่จุดต่ำสุด คุณนายอดีตเมียเจ้าพ่อได้กลายมาเป็นสาวใช้ใต้โอวาทของมาเฟีย ศัตรูตัวฉกาจของสามีที่ถูกเขาฆ่า และทุกวันเธอต้องถูกเขาตีตราเถื่อนตราบาปใต้ร่าง... 2.ทาสบำเรอเบอร์หนึ่ง :คนใช้ในบ้านหลังนี้ไม่ต่างไปจากผู้เข้าแข่งขัน ถูกเสี่ยวินเทจคัดเลือกเพื่อมาชวงชิงตำแหน่งภรรยา ระหว่างที่ทุกคนสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตายหารู้ไม่ ทาสบำเรอเบอร์หนึ่งถูกตรีตราจองเอาไว้แล้ว..

ข้าเฝ้าทะนุถนอมสอนสั่งถ่ายทอดวิชาแก่องค์รัชทายาทมาจนเติบใหญ่ ทว่าในวันขึ้นครองราชย์ เปลือกนอกที่แสนอ่อนโยนดุจหยกก็ถูกฉีกทิ้งไปสิ้น และตรึงร่างข้าไว้กับคันฉ่องสำริดบานใหญ่ที่แสนเยียบเย็น “ท่านไท่ฟู ยามเมื่อข้ายังเยาว์วัย มักถูกท่านลงทัณฑ์ ให้คุกเข่ารับโทษอยู่บ่อยครั้ง” ลมหายใจอุ่นร้อนผ่าวขององค์รัชทายาทวนเวียนอยู่ข้างใบหูข้า “มาบัดนี้ ในที่สุดก็ถึงคราวที่ท่านต้องคุกเข่าบ้างเสียแล้ว”

ดาวฟ้าทายาทตระกูลมหาเศรษฐีหมื่นล้าน เพียบพร้อมไปซะทุกอย่าง สวย รวย การศึกษาดี ยกเว้นเรื่องเดียวคืออายุ 39 ปีแล้วแต่ยังโสดสนิท ฟางเส้นสุดท้ายขาดผึงเมื่อเพื่อนสาวคนสุดท้ายในกลุ่มแจกการ์ดแต่งงานตัดหน้า ความแพนิกกลัวการนั่งหนาวอยู่บนคานทองทำเอาคุณหนูไฮโซเริ่มนั่งไม่ติด จะให้กลืนน้ำลายตัวเองกลับไปง้อบรรดาหนุ่มๆ ที่เคยเททิ้งไปก็เสียศักดิ์ศรี จะให้โหลดแอปหาคู่ก็กลัวโดนพวกมิจฉาชีพหลอกปอกลอกจนหมดตัว เมื่อทางโลกมันตีบตัน ก็ต้องหันไปพึ่งทางไสยศาสตร์ ดาวฟ้าตัดสินใจสลัดคราบลูกคุณหนู เดินเข้าสำนักพ่อหมอเรศน์ จอมขมังเวทย์หนุ่มใหญ่วัยฉกรรจ์ มาดดุเข้ม เพื่อหวังพึ่งเครื่องรางของขลังให้มีผู้ชายดีๆ มาตกหลุมรัก แต่หารู้ไม่ว่าคนที่ตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเห็น ก็คือพ่อหมอเจ้าของสำนักนั่นเอง งานนี้พ่อหมอสายมูที่โสดมานานจึงต้องงัดสารพัด อุบาย และเล่ห์กลมาหลอกล่อ อ้างเรื่องดวงชะตาและวิธีแก้เคล็ดสารพัด เพื่อต้อนให้คุณหนูสายวีนหลวมตัวมาคบหาดูใจแบบงงๆ กะจะค่อยๆ ตะล่อมจีบให้รักให้หลงด้วยมนต์คาถา แต่ไปๆ มาๆ ไม่รู้ว่าพ่อหมอลงคาถาบทไหน หรือเผลอไปลงเสาเข็มผิดท่า รู้อีกทีคุณหนูดาวฟ้าก็เริ่มหน้ามืด เหม็นกลิ่นธูป พร้อมกับที่ตรวจครรภ์ขึ้นสองขีด

ตระกูลมาเฟียเคนมีกฎของบรรพบุรุษที่ผ่อนปรนอยู่ข้อหนึ่ง นั่นคือทายาทจะมีโอกาสจับฉลากหนึ่งครั้งก่อนแต่งงาน หากจับได้ฉลากชั้นเลิศ จะสามารถเลือกคู่แต่งงานได้ด้วยตนเอง ไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมการแต่งงานเพื่อเชื่อมสัมพันธ์ของตระกูล ฉู่ซิงเย่จับได้ฉลากชั้นเลวติดต่อกันมาห้าปีแล้ว ส่วนฉันที่คบหาดูใจกับเขามานานถึงเจ็ดปี ก็ยังไม่ได้แต่งงานกับเขาสักที ปีนี้เป็นปีที่หก ฉันบังเอิญได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับลูกน้องคนสนิท "บอสครับ คุณจับได้ฉลากชั้นเลิศอีกแล้ว" น้ำเสียงของฉู่ซิงเย่เย็นชาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "ทำเหมือนเดิม เปลี่ยนเป็นฉลากชั้นเลวซะ" ลูกน้องคนสนิทลังเลและเอ่ยปากเตือน "บอสครับ บอสเปลี่ยนจากฉลากชั้นเลิศเป็นฉลากชั้นเลวติดต่อกันมาห้าปีแล้ว ไม่กลัวว่าชุยหว่านจะทิ้งไปเหรอครับ? บอสก็รู้ว่าชุยหว่านเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในเนเปิลส์ คนที่ตามจีบเธอต่อแถวยาวไปจนถึงเวนิสเลยนะครับ!" ฉู่ซิงเย่กล่าวด้วยความมั่นใจ "ไม่หรอก ชุยหว่านชอบฉันมากขนาดนั้น เธอไม่มีทางแต่งงานกับคนอื่นเด็ดขาด!" "ปีนั้นพ่อของชิงหลี่ตายเพื่อช่วยชีวิตฉัน ความปรารถนาของเธอคืออยากให้ฉันอยู่เป็นเพื่อนเธอห้าปี ผ่านพ้นปีนี้ไป ฉันจะจัดงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ให้กับชุยหว่านเพื่อเป็นการชดเชย" ความหวังเส้นสุดท้ายของฉัน ขาดสะบั้นลงทันทีที่ได้ยินคำพูดประโยคนี้ ฉู่ซิงเย่คงไม่รู้ว่า ตระกูลเคนยังมีกฎของบรรพบุรุษข้อสุดท้ายอยู่อีกข้อหนึ่ง "หากจับไม่ได้ฉลากชั้นเลิศครบหกครั้ง ทายาทจะสูญเสียสิทธิ์ในการตัดสินใจเรื่องการแต่งงานด้วยตนเอง" และฉัน ก็กำลังจะแต่งงานกับคนอื่นในอีกไม่ช้านี้แล้ว

หลังจากน้องสาวเดินทางไปต่างประเทศ ฉันก็แต่งงานกับเจ้าพ่อมาเฟียแทนเธอ ห้าปีหลังแต่งงาน เราต่างเป็นคนที่อีกฝ่ายเกลียดชังที่สุด เขาเกลียดที่ฉันบีบให้น้องสาวต้องจากไป และใช้เล่ห์เหลี่ยมจนได้มาเป็นภรรยาของเขา ฉันเกลียดที่เขาเห็นฉันเป็นเพียงตัวแทนมาโดยตลอด และไม่เคยเปิดเผยสถานะของฉันให้คนภายนอกรับรู้เลยแม้แต่น้อย และเป็นเพราะไม่ได้รับการยอมรับ พ่อแม่ที่รักความฟุ้งเฟ้อของฉันจึงต้องแบกรับคำดูถูกเหยียดหยามสารพัด จนพาลเกลียดฉันเข้ากระดูกดำไปด้วย ในวาระสุดท้ายของชาติที่แล้ว เขาและพ่อแม่ลืมฉันไว้บนภูเขาหิมะ เพียงเพื่อจะไปฉลองวันคริสต์มาสให้น้องสาว ท่ามกลางอากาศที่หนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ ฉันและลูกในท้องที่ยังไม่มีโอกาสได้ลืมตาดูโลกต้องจบชีวิตลงทั้งคู่ ในขณะที่น้องสาวของฉันกลับเสพสุขอยู่กับความโปรดปรานจากทุกคน และได้ใช้ช่วงเวลาคริสต์มาสที่มีความสุขที่สุดในชีวิต เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็ได้ย้อนกลับมายังวันแรกที่น้องสาวเดินทางกลับประเทศ ชาตินี้ ฉันจะไม่ร้องขอความรักจากกู้สืออี้และพ่อแม่อีกต่อไปแล้ว

[นางเอกเคยแต่งงานแล้ว พระเอกบริสุทธิ์ แต่งก่อนรักทีหลัง] ธิดาตระกูลขุนนางตกอับผู้อ่อนหวาน VS ขุนนางผู้ทรงอำนาจที่สูงส่งและเย็นชา ตระกูลของจี้หานอีตกต่ำลงเมื่อนางอายุสิบสี่ปี ครั้นอายุสิบหกก็ถือหนังสือหมั้นหมายแต่งเข้าสกุลเซี่ย ตระกูลผู้ดีเก่าอันสูงส่ง ตลอดสามปีที่ออกเรือน แม้สามีจะเย็นชาหมางเมิน แต่นางก็ปฏิบัติหน้าที่ภรรยาอย่างสุดความสามารถ เพียงเพื่อจะเป็นภรรยาที่ดีและเพียบพร้อมผู้หนึ่ง สามีของนางรูปโฉมหล่อเหลา สง่าผ่าเผยดุจวิญญูชน อนาคตยาวไกลไร้ขีดจำกัด ผู้คนต่างพากันบอกว่านางควรรู้จักเจียมตน ด้วยตระกูลนางไร้ที่พึ่งพิงแล้ว การได้แต่งเข้าสกุลเซี่ย ย่อมถือเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่ ทว่า ในคืนหิมะโปรยปรายคืนหนึ่ง หลังสามีทิ้งนางไปหาหญิงในดวงใจเขาอีกครั้ง นางก็พลันตาสว่าง สามีไม่เคยรักนางเลย ดังนั้น ในปีที่นางอายุสิบเก้า ภายใต้เสียงเย้ยหยันของสามีที่บอกว่านางจะต้องเสียใจ นางกลับถือหนังสือหย่าเดินจากไปด้วยความเด็ดเดี่ยวเพียงลำพัง จี้หานอีเดิมคิดไว้ว่าหลังหย่าขาด จะพามารดาไปเปิดร้านค้าที่เจียงหนาน ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเรียบง่าย แต่ชายหนุ่มผู้แสนเย่อหยิ่งและเย็นชาที่สุดในบรรดาตระกูลขุนนางเมืองหลวง กลับบอกว่าจะแต่งกับนางเสียอย่างนั้น 'เสิ่นซื่อ' เปรียบดั่งจันทร์กระจ่างฟ้าซึ่งลอยเด่นกลางค่ำคืนอันหนาวเหน็บ ยากที่ผู้คนจะเอื้อมถึง ชาติตระกูลสูงส่ง มีอำนาจราชศักดิ์ ทั้งยังขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาไร้หัวใจ แต่เขากลับกล่าวว่า "เจ้าลองตรองดูสักสองวัน ว่าจะยินดีแต่งกับข้าหรือไม่" แต่ในใจกลับเตรียมคำพูดประโยคถัดไปไว้แล้วว่า หากเจ้าไม่ยินดี ข้าก็จะรอเจ้าต่อไป จี้หานอีหารู้ไม่ว่า คุณชายน้ำแข็งพันปีเช่นเสิ่นซื่อ ได้มอบหัวใจให้นางมาตั้งแต่สมัยเริ่มมีความรักในวัยเยาว์ ภายใต้ความห่างเหินและหยิ่งทะนงนั้น ล้วนเปี่ยมด้วยความอดกลั้นและความรักลึกซึ้ง ถึงขั้นซุกซ่อนความปรารถนาที่จะครอบครองนางไว้ได้อย่างแนบเนียน